Dergiler / Ombudsman Akademik / 2026 / Sayı: ÖZEL SAYI 3 (AİLE) Özel Sayı

SHARENTİNG VE DİJİTAL MAHREMİYET: ÇOCUK HAKLARININ GÜVENCE ALTINA ALINMASINDA ÇOCUK OMBUDSMANLIĞI KURUMU İÇİN YENİ SORUMLULUK ALANLARI

Sharenting and Digital Privacy: Emerging Responsibilities of the Children’s Ombudsman Institution in Safeguarding Children's Rights

Alperen Avcı(MUŞ ALPARSLAN ÜNİVERSİTESİ)0000-0003-2395-9495
Duygu Yalman Polatlar(FATİH SULTAN MEHMET VAKIF ÜNİVERSİTESİ, EĞİTİM FAKÜLTESİ)0000-0002-9030-5814
Sayfa
575–599
Yayın Tarihi
2025-11-27
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışmamız, sharenting olgusunu hukuki, etik ve sosyo- psikolojik açılardan inceleyerek, ombudsman kurumunun dijital çağda üstlenmesi gereken yeni sorumlulukları ve olası politika önerilerini uluslararası karşılaştırmalar ışığında ortaya koymayı amaçlamaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Dijital teknolojilerin günlük yaşama nüfuzu, çocukların kişisel verilerinin korunmasını önceleyen yeni hukuki ve kurumsal düzenlemelere duyulan ihtiyacı artırmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu bağlamda, Avrupa’da ve Kuzey Amerika’da bazı ülkeler, çocuk ombudsmanlığı yetkilerini siber zorbalık, sosyal medya denetimi ve uluslararası veri transferi gibi alanlara taşımış; bu deneyimler, Türkiye dâhil diğer ülkelere yol gösterici nitelik taşımaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışmamız, sharenting olgusunu hukuki, etik ve sosyo- psikolojik açılardan inceleyerek, ombudsman kurumunun dijital çağda üstlenmesi gereken yeni sorumlulukları ve olası politika önerilerini uluslararası karşılaştırmalar ışığında ortaya koymayı amaçlamaktadır.
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Sharenting · Dijital Mahremiyet · Çocuk Hakları

Özet

Dijital teknolojilerin günlük yaşama nüfuzu, çocukların kişisel verilerinin korunmasını önceleyen yeni hukuki ve kurumsal düzenlemelere duyulan ihtiyacı artırmaktadır. Bu bağlamda, ebeveynlerin çocuklarına ait fotoğraf, video ve kişisel bilgileri sosyal medya platformlarında paylaşması şeklinde tanımlanan “sharenting” olgusu, yalnızca bireysel mahremiyet ihlalleriyle sınırlı kalmayıp, ekonomik ve psikolojik istismar ile dijital ortamda yeni bir çocuk emeği biçimine evrilme potansiyeli taşımaktadır. Sharenting’in yarattığı riskler; çocuk haklarının ihlali, kişisel veri güvenliğinin zedelenmesi, dijital izlerin kalıcılığı ve olası kimlik hırsızlığı gibi çok boyutlu sorun alanlarını kapsamaktadır. Bu sorunların önlenmesinde ve yönetilmesinde, çocuk haklarının korunması amacıyla oluşturulan ombudsman kurumlarının —özellikle çocuk ombudsmanı ofislerinin— rolü her zamankinden daha kritik hale gelmiştir. Geleneksel çocuk ombudsmanlığı modeli, çoğunlukla fiziksel istismar, eğitim ve sağlık hakları gibi alanlarda faaliyet gösterirken, dijitalleşme çağında ombudsmanların sorumluluk alanı; dijital mahremiyetin korunması, çevrim içi hak ihlallerinin izlenmesi, ailelerin bilinçlendirilmesi ve platform temelli regülasyon süreçlerine katılım gibi yeni görevleri kapsayacak şekilde genişlemektedir. Bu bağlamda, Avrupa’da ve Kuzey Amerika’da bazı ülkeler, çocuk ombudsmanlığı yetkilerini siber zorbalık, sosyal medya denetimi ve uluslararası veri transferi gibi alanlara taşımış; bu deneyimler, Türkiye dâhil diğer ülkelere yol gösterici nitelik taşımaktadır. Çalışmamız, sharenting olgusunu hukuki, etik ve sosyo- psikolojik açılardan inceleyerek, ombudsman kurumunun dijital çağda üstlenmesi gereken yeni sorumlulukları ve olası politika önerilerini uluslararası karşılaştırmalar ışığında ortaya koymayı amaçlamaktadır.

Abstract

The penetration of digital technologies into everyday life has increased the need for new legal and institutional arrangements prioritising the protection of children’s personal data. In this context, the phenomenon of sharenting—defined as parents sharing photographs, videos, and personal information about their children on social media platforms—extends beyond mere violations of individual privacy to encompass economic and psychological exploitation, as well as the potential emergence of a new form of child labour in the digital environment. The risks posed by sharenting include the violation of children’s rights, the compromise of personal data security, the permanence of digital footprints, and the potential for identity theft, representing a multidimensional set of concerns. In preventing and managing these issues, the role of ombudsman institutions—particularly children’s ombudsman offices—established to safeguard children’s rights has become more critical than ever. While the traditional model of the children’s ombudsman has largely focused on areas such as physical abuse, education, and health rights, in the digital age its scope of responsibility has expanded to include the protection of digital privacy, monitoring online rights violations, raising awareness among families, and engaging in platform-based regulatory processes. In this regard, several countries in Europe and North America have extended the mandates of children’s ombudsmen to encompass areas such as cyberbullying, social media oversight, and cross-border data transfer; these experiences serve as valuable guidance for other countries, including Türkiye. This study aims to examine the phenomenon of sharenting from legal, ethical, and socio-psychological perspectives, and to identify the new responsibilities and potential policy recommendations for the ombudsman institution in the digital age through the lens of international comparisons.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Avcı, A., Polatlar, D. Y. (2025). SHARENTİNG VE DİJİTAL MAHREMİYET: ÇOCUK HAKLARININ GÜVENCE ALTINA ALINMASINDA ÇOCUK OMBUDSMANLIĞI KURUMU İÇİN YENİ SORUMLULUK ALANLARI. Ombudsman Akademik, Sayı: ÖZEL SAYI 3 (AİLE) Özel Sayı, 575–599. https://doi.org/10.32002/ombudsmanakademik.1699540

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (70)

  1. AGARWALA, Shreya (2025). “Children’s Privacy and the Ghost of Social Media Past”, Columbia Human Rights Law Review, 56(3), 299-350.
  2. AKAR, Hüsamettin ve Fatma Akar (2021). “Sosyal Medyada Mahremiyet Algısı: Üniversite Öğrencileri Araştırması”, İnönü University E-Journal of Faculty of Communication, 6(1), 285–297. https://doi.org/10.47107/inifedergi.886334
  3. AKYÜZ, Emine (2000). Ulusal ve Uluslararası Hukukta Çocuğun Haklarının ve Güvenliğinin Korunması, İnsan Hakları Eğitimi Dizisi: 2. Millî Eğitim Bakanlığı Yayınları, Ankara.
  4. AKYÜZ, Emine (2019). Çocuk Hukuku Çocukların Hakları ve Korunması, Pegem Yayıncılık, Ankara.
  5. ALDEMİR, Ceray (2020). “Kadın, çocuk ve aile ombudsmanlığı”, O. Erdoğan (Ed.), Ombudsmanlık: Dünyada Uygulanan Özel Amaçlı Ombudsmanlık Türleri ve Uygulamaları, Nobel Akademik Yayıncılık, Ankara.
  6. ANDERSON, Collin, Masashi Crete-Nıshıhata,Chris Dehghanpoor, Ronald J. Deıbert, Sarah Mckune; Davi Ottenheımer Ve John Scott-Raılton (2015). “Are The Kids Alright? Digital Risks To Minors From South Korea’s Smart Sheriff Application”, The Citizen Lab, Munk School of Global Affairs, University of Toronto, Research Report No. 62, https://citizenlab.ca/2015/09/digital-risks-south-korea-smart-sheriff/ (Erişim Tarihi: 07.08.2025)
  7. ASLANYÜREK, Malik. (2016). “İnternet ve Sosyal Medya Kullanıcılarının İnternet Güvenliği ve Çevrim İçi Gizlilik İle İlgili Kanaatleri ve Farkındalıkları", Maltepe Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 3(1), 80–106.
  8. ATALAY, Gül Esra. (2019). “Sosyal Medya ve Çocuk: "Babishko Family Fun TV" isimli YouTube Kanalının Eleştirel Bir Analizi”, Erciyes İletişim Dergisi, 3(Özel Sayı), 179-202.
  9. ATEŞ, Betül (2020). Karşılaştırmalı Çocuk Ombudsmanlığı ve Türkiye İçin Bir Model Önerisi, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Giresun Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Giresun.
  10. AUXIER, Brooke, Lee Raınıe, Monıca Anderson, Andrew Perrın, Madhu Kumarand ve Erıca Turner (2019). Americans and Privacy: Concerned, Confused and Feeling Lack of Control Over Their Personal İnformation. Pew Research Center. https://www.pewresearch.org/internet/2019/11/15/americans-and-privacy-concerned-confused-and-feeling-lack-of-control-over-their-personal-information/ (Erişim Tarihi: 07.08.2025)
  11. BERKUP, Sezin Baysal (2015). Sosyal Ağlarda Bireysel Mahremiyet Paylaşımı: X ve Y Kuşakları Arasında Karşılaştırmalı Bir Analiz, Yayımlanmamış Doktora Tezi. Ege Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
  12. BEUCKELS, Emma, Liselot Hudders, Ini Vanwesenbeeck ve Elisabeth Van den Abeele (2025). Work İt Baby! A Survey Study To İnvestigate The Role Of Underaged Children And Privacy Management Strategies Within Parent İnfluencer Content. New Media & Society, 27(6), 3081-3101. https://doi.org/10.1177/14614448231218992
  13. BLOCMAN, Amélie (2025). Respect for Children’s İmage Rights on the Internet: Provisions of the Law of 19 February 2024. IRIS Legal Observations, 2024(3), 1/10. https://merlin.obs.coe.int/article/9995 (Erişim Tarihi: 07.08.2025)
  14. BRAUN, Virgina ve Victoria Clarke (2006). “Using Thematic Analysis In Psychology”. Qualitative Research in Psychology, 3(2), 77–101. https://doi.org/10.1191/1478088706qp063oa
  15. CARTWRIGHT, Mark (2023). “Child Labour in the British Industrial Revolution”, World History Encyclopedia. https://www.worldhistory.org/article/2216/child-labour-in-the-british-industrial-revolution/ (Erişim Tarihi: 17.08.2025)
  16. COMMITTEE on the RIGHTS of the CHILD. (2021). General comment No. 25 (2021): Children’s rights in relation to the digital environment (CRC/C/GC/25), Office of the High Commissioner for Human Rights.
  17. COUNCIL of EUROPE. (2021). Guidelines to Respect, Protect and Fulfil the Rights of the Child in the Digital Environment, Council of Europe Publishing, Strasbourg.
  18. CYBERDEFİNİTİONS. (2020). Sharenting. https://www.cyberdefinitions.com/definitions/SHARENTING.html (Erişim Tarihi: 17.08.2025)
  19. ÇİMKE, Sevim, Dilek Yıldırım Gürkan ve Sevinç Polat (2018). “Sosyal Medyada Çocuk Hakkı İhlali: Sharenting”, Güncel Pediatri, 16(2), 261–267.
  20. ÇOCUK KORUMA KANUNU (2005). Çocuk Koruma Kanunu (Kanun No. 5395). Resmî Gazete, 25876, 15 Temmuz 2005.
  21. DANSAC LE CLERC, Magalie ve Juliette Leportois (2024). France Introduces New Law to Enhance the Protection of Children’s Rights in France. Connect On Tech. Baker McKenzie. (Erişim Tarihi: 03.09.2025) from https://connectontech.bakermckenzie.com/france-introduces-new-law-to-enhance-the-protection-of-childrens-rights-in-france/ (Erişim Tarihi: 17.08.2025)
  22. DUCU, Viorela, Mihaela Hărăguș, Daniela Angi ve Áron Telegdi-Csetri (2023). “Asserting Children’s Rights Through The Digital Practices of Transnational Families", Family Relations 72(2): 458-477.
  23. ERSOY, Eren Can ve Merve Çebi (2025). Çocukların Kişisel Verilerinin Korunması Sosyal Medya ve Online Oyunlar Perspektifi. Kılınç Hukuk & Danışmanlık. https://kilinclaw.com.tr/cocuklarin-kisisel-verilerinin-korunmasi-sosyal-medya-ve-online-oyunlar-perspektifi/ (Erişim Tarihi: 07.08.2025)
  24. EUROPEAN COMMISSION (2025). Norway – Policy Monitor Country Profile (Better Internet for Kids Strategy). Better Internet for Kids. https://better-internet-for-kids.europa.eu/en/knowledge-hub/norway-policy-monitor-country-profile (Erişim Tarihi: 07.08.2025)
  25. EUROPEAN COURT of HUMAN RIGHTS (ECHR). (2004). Von Hannover v. Germany (Application no. 59320/00). Strasbourg.
  26. EUROPEAN COURT of HUMAN RIGHTS (ECHR). (2009). Reklos and Davourlis v. Greece (Application no. 1234/05). Strasbourg.
  27. FEDERAL TRADE COMMISSION. (2025). FTC finalizes Changes To Children’s Privacy Rule, Limiting Companies’ Ability To Monetize Kids’ Data. Federal Trade Commission. https://www.ftc.gov/news-events/news/press-releases/2025/01/ftc-finalizes-changes-childrens-privacy-rule-limiting-companies-ability-monetize-kids-data (Erişim Tarihi: 07.08.2025)
  28. GRATTON, Éloise ve Maryna Polataiko (2025). Insights into Canada’s Development Of Children’s Privacy Framework. Osler, Hoskin & Harcourt LLP. https://www.osler.com/en/insights/updates/insights-into-canadas-development-of-childrens-privacy-framework (Erişim Tarihi: 07.08.2025)
  29. GÜLTEKİN, Esra (2018). “Çocuğun Kişilik Hakkının Ana-Baba Tarafından Sosyal Medya Aracılığıyla İhlalinin Hukuki Görünümü”, Çocuk ve Medeniyet, 3(5), 103-143.
  30. KALKIŞIM, Hasan Mahmut (2016). “Ombudsmanlığın Beşiği: İsveç”, Bekir Parlak ve Kadir Caner Doğan, Karşılaştırmalı Ombudsman İncelemeleri, Seçkin Yayıncılık, Ankara.
  31. KİM, Min-Wook (2022). Laws Try To Help Kids With Their Sharing Of İnfo Online. Korea JoongAng Daily. https://koreajoongangdaily.joins.com/2022/07/11/national/socialAffairs/Korea-personal-information-protection/20220711181402414.html (Erişim Tarihi: 07.08.2025)
  32. KINGHORN, Brian Edward (2018). Why Shaming Your Children On Social Media May Make Things Worse. The Conversation. https://theconversation.com/why-shamingyour-children-on-social-media-may-maket-hings-worse-108471 (Erişim Tarihi: 07.08.2025)
  33. KİŞİSEL VERİLERİN KORUNMASI KANUNU (KVKK). (2016). Resmî Gazete (Sayı: 29677).
  34. LATIPAH, Eva, Hanif Cahyo Adi Kistoro, Fitria Fauziah Hasanah, ve Himawan Putranta (2020). “Elaborating Motive and Psychological İmpact Of Sharenting İn Millennial Parents”, Universal Journal of Educational Research, 8, 4807-4817. https://doi.org/10.13189/ujer.2020.081052
  35. LIVINGSTONE, Sonia ve Alicia Blum-Ross (2020). Parenting for a Digital Future: How Hopes and Fears about Technology Shape Children’s Lives, Oxford University Press, Oxford.
  36. LIVINGSTONE, Sonia ve Amanda Third (2017). Children and Young People’s Rights in The Digital Age: An Emerging Agenda. New Media & Society, 19(5), 657–670. https://doi.org/10.1177/1461444816686318
  37. LORENZ, Theresa ve Olaf Kapella (2020). “Children's ICT Use and İts İmpact on Family Life”, Literature Review. https://doi.org/10.6084/m9.figshare.12587975.v1
  38. MAMUR IŞIKÇI, Yasemin ve Doğukan İnce (2018). “Çocuk Haklarının Korunması ve Geliştirilmesinde Örnek Bir Model: Norveç Çocuk Ombudsmanı”, Ankara Barosu Dergisi, 76, 51–74. https://doi.org/10.30915/abd.514435
  39. MELTON, Gary B. (1991). “Lessons from Norway: The Children’s Ombudsman as a Voice for Children”, Case Western Reserve Journal of International Law, 23(2), 197–254.
  40. MILES, Matthew B. ve A. Michael Huberman (1994). Qualitative Data Analysis: An Expanded Sourcebook. Sage Publications, California.
  41. MOTEVALLI, Saeid, Rogayah A. Razak, Richard Peter Bailey h Amalia B. Madihie Katayoun Mehdinezhadnouri ve Yifei Pan (2025). Parents’ Sharenting Behaviours: A Systematic Review Of Motivations, Attitudes, Perceptions, and İmpression Management Perspectives. F1000Research, 14, 448. https://doi.org/10.12688/f1000research.161540.2
  42. O’NEILL, Brain, Thi Bich Thuy Dinh ve Kevin Lalor (2021). Digital Voices: Progressing children’s right to be heard through social and digital media. Dublin: Ombudsman for Children’s Office.
  43. OFFICE of the PRIVACY COMMISSIONER of CANADA. (2025). Children’s Privacy Code Consultation Report. Ottawa.
  44. OMBUDSMAN for CHILDREN in SWEDEN (‘Barnombudsmannen’). (2021). About the Ombudsman for Children in Sweden. Ombudsman for Children in Sweden. https://www.barnombudsmannen.se/english/ (Erişim Tarihi: 08.10.2025)
  45. ONUR, Bekir (2005). Türkiye’de Çocukluğun Tarihi,İmge Yayıncılık, Ankara.
  46. OUVREIN, Gaelle ve Karen Verswijvel (2019). “Sharenting: Parental Adoration or Public Humiliation? A Focus Group Study on Adolescents’ Experiences with Sharenting Against The Background Of Their Own İmpression Management”, Children and Youth Services Review, 99, 319-327. https://doi.org/10.1016/j.childyouth.2019.02.011
  47. ÖZAY, Mahmut (2020). Sanal Dünyanın Çocuk İşçileri. Türkiye Gazetesi. 4 Ocak 2020 https://www.turkiyegazetesi.com.tr/egitim/672948.aspx. (Erişim Tarihi: 28.08.2025)
  48. ÖZGÜRAY, Özgür, Ayşegül Özgüray, Feyzi Özmen ve Meral Altıntaş (2023). “Çocuk Hakları Eğitimine İlişkin Öğretmen Tutumları”, Türkiye İnsan Hakları ve Eşitlik Kurumu Akademik Dergisi, 6(11), 47-71. https://doi.org/10.59162/tihek.1279630
  49. PARSA, Alev Fatoş ve Zuhal Akmeşe (2019). “Sosyal Medya ve Çocuk İstismarı: Instagram Anneleri Örneği”, Kadem Kadın Araştırmaları Dergisi, 5(1), 163-191. https://doi.org/ 10.21798/kadem.2019153622 POSTMAN, Neil (1995). “Çocukluğun Yok Oluşu”, Kadir İnal, İmge Yayıncılık, Ankara.
  50. QUASHIE, Jeanne-Marie (2024). The Protection of Children’s Privacy in France: A Reform of Image Rights Law. Humanium. https://www.humanium.org/en/the-protection-of-childrens-privacy-in-france-a-reform-of-image-rights-law/ (Erişim Tarihi: 12.07.2025)
  51. RECHTBANK GELDERLAND. (2020). ECLI:NL:RBGEL:2020:2521. Rechtbank Gelderland. https://uitspraken.rechtspraak.nl/details?id=ECLI%3ANL%3ARBGEL%3A2020%3A2521 (Erişim Tarihi: 12.07.2025)
  52. RIZWAN, Wajiha, Nazish Imran ve Tipu Sultan (2025). “The The Double-Edged Sword of Sharenting: Ethical Considerations and Solutions for Protecting Children’s Digital Privacy”, Pakistan Pediatric Journal, 49(1), 3-9.
  53. ROBISON, Wade (2017). “Digital Privacy: Leibniz 2.0”, Orbit Journal, 1(2), 1–9. https://doi.org/10.29297/orbit.v1i2.54
  54. ROMERO-RODRÍGUEZ, Jose M., Kamil Kopecký,, Abel García-González, Gerardo Gómez-García (2022). Sharing Images or Videos of Minors Online: Validation of The Sharenting Evaluation Scale. Children and Youth Services Review, 136, 1-7. https://doi.org/10.1016/j.childyouth.2022.106396
  55. SAVAGE, Clarie (2023). Child İnfluencers Can Sue İf Earnings Aren’t Set Aside Under New Illinois Law. AP News. https://apnews.com/article/tiktok-child-influencer-illinois-social-media-f784b4bc52cb75ad1e0d28785993b1c5 (Erişim Tarihi: 08.08.2025)
  56. SHOULI, Austin, Ankur Barthwal, Molly Campbell ve Ajay Kumar Shrestha (2025). “Ethical AI for Young Digital Citizens: A Call to Action on Privacy Governance”, arXiv. https://doi.org/10.48550/arXiv.2503.11947
  57. SOLOVE, Daniel J. (2008). Understanding Privacy. Harvard University Press, Cambridge, Massachusetts.
  58. SOYKAN, Müslüm (2022). “Kadın, Çocuk ve Aile Ombudsmanlığı: Dünya Örneklerinin Türkiye’de Kamu Denetçiliği Kurumu Çalışmaları Bağlamında Değerlendirilmesi”, Türk Yönetim ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 3(1), 1–12.
  59. STEINBERG, Stacey. B. (2017). “Sharenting: Children’s Privacy in the Age Of Social Media”, Emory Law Journal, 66(4), 840-884.
  60. ŞAHİN, Muhammed Serkan (2015). Kamu Denetçiliği (Ombudsmanlık) ve Uygulama Örnekleri, Astana Yayınları, Ankara.
  61. ŞİRİN, Mustafa Ruhi. (2016). “Çocuk Modernleşmesi ve Çocuk Edebiyatı", Türk Dili Dergisi, 774, 31-40.
  62. TEENVOGUE (2016). This Teen Is SUING Her Parents for Posting Her Baby Photos on Facebook. TeenVogue. https://www.teenvogue.com/story/this-teen-is-suing-her-parents-for-posting-her-baby-photos-on-facebook (Erişim Tarihi: 08.08.2025)
  63. THE LOCAL AUSTRİA (2016). Woman sues parents for sharing embarrassing childhood photos. The Local Austria. https://www.thelocal.at/20160914/woman-sues-parents-for-sharing-embarrassing-childhood-photos-on-facebook (Erişim Tarihi: 08.08.2025)
  64. TÜRK CEZA KANUNU (2004). Türk Ceza Kanunu (Kanun No. 5237). Resmî Gazete, 25611, 12 Ekim 2004.
  65. TÜRK MEDENİ KANUNU (2001). Türk Medeni Kanunu (Kanun No. 4721). Resmî Gazete, 24607, 8 Aralık 2001.
  66. TÜRKİYE CUMHURİYETİ ANAYASASI (1982). Türkiye Cumhuriyeti Anayasası. Resmî Gazete, 17863, 9 Kasım 1982.
  67. UNICEF (2017). Dijital Bir Dünyada Çocuklar. New York.
  68. UNICEF (2025). Birleşmiş Milletler Çocuk Haklarına Dair Sözleşme. https://www.unicef.org/turkiye/çocuk-haklarına-dair-sözleşme.
  69. UTRECHT UNİVERSİTY (2024). Child And Family İnfluencers On Social Media İn The Netherlands: An Exploratory Research. Utrecht University News. https://www.uu.nl/en/news/child-and-family-influencers-on-social-media-in-the-netherlands-an-exploratory-research (Erişim Tarihi: 08.08.2025)
  70. SOLOVE, Daniel J. (2008). Understanding Privacy. Harvard University Press, Cambridge, Massachusetts.