Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBulgular: Kompozit restorasyon grubunda, iki restorasyon ve bir diş kırıldı ve bir restorasyon yüzeyinde iki cilalanabilir yüzey tespit edildi.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Amaç: Endodontik tedaviden sonra yapılan koronal restorasyon başarı için kritik öneme sahiptir. Endodontik tedaviden sonra yapılan restorasyonlar, kalan sert dokuların kırılmasını ve sızıntıları en aza indirmeli ve diş fonksiyonunu korumalıdır. Bu çalışmanın amacı, iki yıllık bir süre boyunca çeşitli restoratif materyaller kullanılarak yapılan endodontik tedavi sonrası yapılan restorasyonların başarısını değerlendirmektir. Materyal ve Yöntem: Çalışmaya 18 ila 40 yaşları arasındaki 60 kişi dahil edildi. Hastalar rastgele üç gruba ayrıldı. İlk grubu restore etmek için geleneksel kompozit restorasyonlar kullanıldı. İkinci grup, fiber takviyeli kompozit üzerine kompozit rezin kaplanması ile tedavi edildi. Üçüncü grup, endokronlar kullanılarak restore edildi. Restorasyonlar iki yıl boyunca prospektif olarak incelendi. Bulgular: Kompozit restorasyon grubunda, iki restorasyon ve bir diş kırıldı ve bir restorasyon yüzeyinde iki cilalanabilir yüzey tespit edildi. Fiber takviyeli rezin destekli kompozit restorasyon grubunda, bir restorasyon kırığı ve bir cilalanabilir yüzey tespit edildi. Endokron restorasyon grubunda 2 endokronda desementasyon vardı. Dişeti cebi derinliği, plak indeksi ve kanama indeksi değerlendirmesi dahil periodontal muayenede anlamlı bir fark gözlenmedi (p> 0,05). Restorasyonların hiçbirinde marjinal uyumsuzluk ve çürük yoktu. Son randevuda, hasta memnuniyeti görsel analog skala kullanılarak estetik ve işlevsel olarak değerlendirildi. Sonuç: Tüm gruplarda iki yıllık takip süresi boyunca %100 sağkalım oranı vardı. Hastalara göre, restorasyon grupları arasında işlevsel bir fark yoktu (p> 0.05); ancak estetik olarak, endokronlu restorasyonlar daha başarılıydı (p <0.05).
Abstract
Introduction: Coronal restoration following endodontic therapy is critical for success. Restorations after endodontic treatment should minimize fractures of residual hard tissues, and leaks, and maintain dental function. The aim of this study was to evaluate the success of post-endodontic restorations using various restorative materials over a two-year period. Methods: The study involved 60 individuals aged 18 to 40. The patients were randomly divided into three groups. Conventional composite restorations were used to restore the first group. The second group was treated with a fiber-reinforced composite covered in composite resin. The third group was reconstructed using endocrowns. The restorations were prospectively investigated for two years. Results: In the composite restoration group, two restorations and one tooth were fractured, with two polishable surfaces found on one restoration surface. In the fiber-reinforced resin-supported composite restoration group, one restoration fragmented and one polishable surface was found. In the endocrown restoration group, 2 endocrowns had decementation. No significant difference was observed in periodontal examination including gingival pocket depth, plaque index and bleeding index assessment (p> 0.05). There were no marginal discrepancies and no caries in any of the restorations. At the last appointment, patient satisfaction was evaluated aesthetically and functionally using a visual analog scale. Conclusion: All groups had a 100% survival rate over the two-year follow-up period. According to the patients, there was no functional difference between the restoration groups (p> 0.05); however, aesthetically, restorations with endocrowns were more successful (p <0.05).