Dergiler / Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi / 2026 / Cilt: 6 Sayı: 2

Nükleer Tıpta Kullanılan Radyoaktif Materyaller için Dekontaminasyon Ürünlerinin Etkinliğinin Analizi

Effectivity Analysis of the Decontamination Products for Radioactive Materials Used in Nuclear Medicine

Sayfa
59–69
Yayın Tarihi
2016-06-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuç olarak, asetat grubunun dekontaminasyonda en etkili komponent olduğu gözlemlendi.   

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada, radyoaktif Tc-99m, F-18-DG, I-131 ve Tl-201 ile kontamine olmuş yüzeylerin dekontaminasyonu için birçok dekontaminasyon malzemesinin etkinliği analiz edildi.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yine, yapılan çalışmalar sonucunda dekontaminasyon üzerine alkolün etkisinin olmadığı, sıcaklığın ve pH’ın ise Tc-99m’in dekontaminasyon sürecinde önemli faktörler olduğu belirlendi.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuç olarak, asetat grubunun dekontaminasyonda en etkili komponent olduğu gözlemlendi.   
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Kontaminasyon · Radyoaktivite · Teknesyum

Özet

Bu çalışmada, radyoaktif Tc-99m, F-18-DG, I-131 ve Tl-201 ile kontamine olmuş yüzeylerin dekontaminasyonu için birçok dekontaminasyon malzemesinin etkinliği analiz edildi. Ayrıca mevcut ticari radyoaktivif temizleyicilerin performansları incelendi ve bunların beklenilen seviyelerden uzak olduğu gözlemlendi. Yine, yapılan çalışmalar sonucunda dekontaminasyon üzerine alkolün etkisinin olmadığı, sıcaklığın ve pH’ın ise Tc-99m’in dekontaminasyon sürecinde önemli faktörler olduğu belirlendi. Yapılan analizler ışığında, Tc-99m, F-18-DG, I-131 ve Tl-201 için en etkili dekontaminasyon ürününün DM-D (Dekontaminasyon materyal-D) olduğu sonucuna varıldı. Tc-99m ile kontamine olmuş çeşitli yüzeylerdeki DM-D’nin etkinlik analizi dekontaminasyonun formika ve giysiler üzerinde oldukça hızlı olduğunu ve DM-D’nin deri üzerinde çok etkili olduğunu ancak kaplama materyali plastik olan zemin üzerinde hiçbir etkisinin olmadığını gösterdi. Ayrıca, dekontaminasyondaki çeşitli moleküler grupların etkinliği incelendi. Sonuç olarak, asetat grubunun dekontaminasyonda en etkili komponent olduğu gözlemlendi.   

Abstract

In this study, several decontamination products were analysed in terms of their effciency in decontaminating the radioactives 99m Tc, 18 F-DG, 131 I and 201 Tl from contaminated surfaces. Furthermore, the performance of existing commercial washers was examined and it was observed that it was far from the desired levels. Also, it was determined that the temperature and pH were the most important factors in the decontamination process of 99m Tc where as alcohol had no effect. Based on the performed analysis, it was concluded that the most effective decontamination product was DM-D (Decontamination Material-D) for 99m Tc, 18 F-DG, 131 I and 201 Tl. Effectiveness analysis of DM-D for 99m Tc contamination on various surfaces showed that decontamination was quite fast on scrubsand formica and that DM-D was very effective on skin but not on plastic floor covering material. The effectiveness of various molecular groups in the decontaminant was also investigated. As a result, the acetate group was observed as the most effective component of the decontaminant   

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Eroğlu, H., Aksakal, O. (2016). Nükleer Tıpta Kullanılan Radyoaktif Materyaller için Dekontaminasyon Ürünlerinin Etkinliğinin Analizi. Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Cilt: 6 Sayı: 2, 59–69. https://ajindex.com/articles/1273134

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. Alfassi ZB, Groppi F, Bonardi ML, Goeij JJM de, 2005. On the ‘‘artifcial’’ nature of Tc and the ‘‘carrier-free’’ nature of 99mTc from 9Mo/99mTc generators. Appl. Radiat. Isotopes. 63, 37–40.
  2. Atkins PW, 2010. Physical Chemistry, Oxford Universty Pres, 9 Edition.
  3. Beyhan M, 2003. Atık çamurlar v edoğal malzemeler ile sulardan florüriyonu gideriminin araştırılması, Doktora, YTÜ, Fen BilimleriEnstitüsü, İstanbul
  4. Görpe A., Cantez S, 1992. Pratik Nükleer Tıp, İstanbul Tıp FakültesiVakfı, İstanbul, pp.1–42.
  5. Eroglu H, Yapıcı S, Nuhoglu C, Varoglu E, 2009. An environmentally friendly process; adsorption of radionuclide Tl-201 on fbrous waste tea, J. Hazard.Mater 163, 607–617.
  6. Kocher DC, 1981. Radioactive Decay Tablets, Technical Information Center, U.S. Department of Energy, DOE/TIC 11026, Washington, DC.
  7. Kowalsky RJ, Falen SW, 2011. Radiopharmaceuticals in Nuclear Medicine Practice, American Pharmacists Association, 109- 127.
  8. Saha GB, 2010. Fundamentals of Nuclear Pharmacy. Springer- Verlag, New York, Sixth Edution.
  9. Sampson CB, 1999. Textbook of Radiopharmacy Theory and Practice, Gordon and Breach Science Publishers, pp. 125–244.
  10. Smith JM, 1981. Chemical Engineering Kinetics, Mc- Graw- Hill İnternational Book London.