Dergiler / Türk Kültürü ve Hacı Bektaş Veli Araştırma Dergisi / 2026 / Sayı: 81

ERKEN DÖNEM TASAVVUFU VE TÜRK TASAVVUFUNDA SEYR Ü SÜLÛK (METİN MERKEZLİ BİR İNCELEME)

SPIRITUAL JOURNEY (SAYR U SULŪK) IN EARLY SUFISM AND TURKISH SUFISM (A TEXT-BASED REVIEW)

Sayfa
47–67
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu sayede sistemleşmiş tasavvuf anlayışı ile Horasan merkezli Türk tasavvufu anlayışının birbiriyle olan ilişkisi değerlendirilmeye çalışılacaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Tasavvufhareketinin başlangıcı Hz.
📊
Temel Bulgular & Veri:Tasavvuf inancı İslami bir temel üzerine kurulmakla birlikte zaman içinde yayıldığı coğrafyalara ve coğrafyada yaşayanlara göre bazı farklılıklar gösterebilmekte ve bu durumda İran tasavvuf anlayışı, Türk tasavvuf anlayışı gibi adlandırmalar ortaya çıkabilmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu sayede sistemleşmiş tasavvuf anlayışı ile Horasan merkezli Türk tasavvufu anlayışının birbiriyle olan ilişkisi değerlendirilmeye çalışılacaktır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Tasavvufhareketinin başlangıcı Hz. Muhammed, sahabe ve tâbi'un devrine kadar götürülmekle beraber, onun müstakil bir hareket haline gelmesi VIII. asrın ikinci yarısında başlar, IX. asırda doğuş dönemini tamamlar. Basra ve Kufe civarında başlayan zühd hareketi ve buna bağlı olarak gelişen tasavvuf, zaman içinde yayılarak Maveraünnehir ve Horasan bölgelerine de ulaşır. Bu bölgelerde tasavvufa yön veren oldukça önemli sufiler ve tasavvuf teorisyenleri yetişir. Tasavvuf inancı İslami bir temel üzerine kurulmakla birlikte zaman içinde yayıldığı coğrafyalara ve coğrafyada yaşayanlara göre bazı farklılıklar gösterebilmekte ve bu durumda İran tasavvuf anlayışı, Türk tasavvuf anlayışı gibi adlandırmalar ortaya çıkabilmektedir. Bu çalışmada da Horasan merkezli Türk tasavvuf anlayışının erken dönem tasavvuf anlayışı ile olan ilişkisi ele ahnacaktır. Burada erken dönem tasavvuf anlayışı ile kastedilen; Kuşeyrî, Hücvîrî, Kelâbâzî gibi tasavvuf teorisyenlerinin eserlerinde sistemleşen ve bu yol üzerine inşa edilen tasavvuf anlayışıdır. Bu yazarların eserleri tasavvufun daha çok teorik, sistemleşmiş ya da kurumsallaşmış boyutunu yansıtmaktadır. Horasan merkezli Türk tasavvufu için de Hacı Bektaş-ı Veli, Ahmed Yesevî gibi erken dönem süfîlerinden faydalanılacaktır ki bu isimler de tasavvufun daha çok amelî, irfânî boyutunu temsil etmektedir. Bu sayede sistemleşmiş tasavvuf anlayışı ile Horasan merkezli Türk tasavvufu anlayışının birbiriyle olan ilişkisi değerlendirilmeye çalışılacaktır.

Abstract

The beginning ofthe sufı movement goes back to the time of the Prophet, the Companions and “tâbi’ün” (the second generation following the Companions of the Prophet) time. However, its emergence as an individual movement started in the second half of 8‘h century and it completed its emergence period in the 9‘h century. Sufism developed thanks to the movement of asceticism, which was started in Basra and Kufah cities and spread to Mawarannahr and Khorasan provinces. Influential and distinguished sufi scholars who led the way of sufısm were brought up in these areas. Sufi worldview is established on an Islamic base; however, it has its variations depending on the geographies it spread over time. Accordingly, we have variations in nomenclature such as Iran sufism, Turkish sufism. In this study, the relationship between the Khorasan—based Turkish sufism and the early period sufism will be discussed. What is meant by early period sufism here is the sufism concept established on and through the works of sufi theoreticians such as Al- Kushayri, Hujwiri, Kalabazi. The works of these authors reflect the theoretical, systematized or institutionalized dimension of sufism. As to the Khorasan based Turkish Sufism, we will try to appeal to the views of the sufis of theearly sufism such as Haji Bektash Wali, Khwaja Ahmad Yasawi, who represent the dimensions of sufi wisdom and action of sufısm. By this means, we will try to examine the relationship between systematic understanding of sufism and Khorasan—based Turkish sufism.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

DERİN, S. (2026). ERKEN DÖNEM TASAVVUFU VE TÜRK TASAVVUFUNDA SEYR Ü SÜLÛK (METİN MERKEZLİ BİR İNCELEME). Türk Kültürü ve Hacı Bektaş Veli Araştırma Dergisi, Sayı: 81, 47–67. https://ajindex.com/articles/127270

Kaynakça (20)

  1. Afifi, Ebu’l-Ala. (2009). Tasavvuf-İslamda Mânevi Hayat. Çev. Ekrem Demirli, Abdullah Kartal. İstanbul:
  2. İz Yayınları.
  3. Alşan, Mehmet Hakan. (2012). Horasan Erenleri-Melameîler, Ahiler, Bacılar, Gaziler, Abdallar. İstanbul:
  4. Kurtuba Yayınları.
  5. Ateş, Süleyman. (198 ). Tasavvufun Ana İlkeleri: Sülemî’nin Risaleleri. Ankara:
  6. Ankara Üniversitesi Basımevi. Atlı, Ahmet. (201 1). “Tasavvufta Ricalü’l-Gayb”. Basılmamış Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
  7. Barkan, Ömer Lütfi. 1942). “Osmanlı İmparatorluğunda Bir İskan ve Kolonizasyon Metodu Olarak Vakıflar ve Temlikler”. Vakıflar Dergisi 2, 270-387.
  8. Ceyhan, Semih. (2013). “Zühd”. TDVİslam Ansikopedisi, c. 44, 530-533.
  9. Chittick, William. (2008). “İslam Kozmolojisinde Gayb Adamları”. Varolmanın Boyutları. Çev. Turan Koç. İstanbul: İnsan Yayınları. s. 45-75.
  10. Çetin, İsmail. (2007). Türk Kültüründe Bab (Baba) Ata Geleneği. Milli Folklor 76, 70-75.
  11. Demirci, Mehmet. (1997). Hakikat. TDVİslam Ansiklopedisi, 5, 178- 179. —. (1997). Hal. TDVİslam Ansiklopedisi, c. 15, 216-218. —. (2002). “Müslüman Türklerde Tasavvuf”. Türkler Ansiklopedisi, c. 5, Ankara: Yeni Türkiye Yayınları, 5. 927-940.
  12. Eraslan, Kemal. (1977). Ahmet Yesevi’nin Fakrnamesi. İstanbul Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Dergisi, 22, 45-120.
  13. Filiz, Şahin. (2014). İslam Felsefesinde Mistik Bilginin Yeri. İstanbul:
  14. Say Yayınları.
  15. Furat, Ahmed Subhi. (1986). “Velî”. MEB İslam Ansiklopedisi, c. 13, s. 287-292.
  16. Güzel, Ahdurrahman. (2008) Ahmed Yesevî’nin Fakrnamesi Üzerine Bir İnceleme. Ankara: Oncü Kitap. Hacı Bektâş-ı Velî. (2009). Makalat-ı Gaybiyye ve Kelmiat-ı Ayniyye. Haz. Gıyaseddin Aktaş, Hacı Yılmaz. Ankara: Hacı Bektaş-ı Veli Araştırma Merkezi Yayınları. —. 20 ). Makalat. Ali Öztürk vd. Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları. —. (2014). “Kitabü’l-Fevaid”. Makalat, Kitabü’l—Fevaid, Besmele Tefsiri, Fatiha Tefsiri. Haz. Ahmet Tekin. İstanbul: Kelam Yayınları. Hazinî. (2014). Cevahirü'l-Ebrar min Emvac—ı Bihar (İyilerin Dalgalı Denizlerden Çıkardığı İnciler). Haz. Müchit Kaçar, Cihan Okuyucu. İstanbul: Büyüyen Ay Yayınları. Hücvirî. (2014). Keşfü'l—Mahcub (Hakikat Bilgisi). Çev. Süleyman Uludağ. İstanbul:
  17. Dergah Yayınları.
  18. Izutsu, Toshihko. (2010). İslam Mistik Düşüncesi Üzerine Makaleler. Çev. Ramazan Ertürk. İstanbul:
  19. Ağaç Yayınları.
  20. Kala, Arif. (2007). “Sorgulama, Tepki, Uzlaşı (Elazığ Alevileri Üzerine Alan Araştırması)”. Basılmamış Yüksek Lisans Tezi, Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Kütahya. Kara, Mustafa.