Dergiler / BELLETEN / 1997 / Cilt: 61 - Sayı: 232

Ortaçağ İslâm Dünyasında Madenler ve Maden Sanayi

Sayfa
519–596
Yayın Tarihi
1997-12-20
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Kurşun, kalay, çinko ve civa ise, ancak cevherden tasfiye yoluyla elde edilebilen madenlerdir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Öz Madenler doğada ya doğrudan metalik halde veya cevher olarak bulunmaktadırlar.
📊
Temel Bulgular & Veri:Metalik halde bulunan madenlere "doğal madenler"; içinde kimyasal bileşikler halinde madenlerin bulunduğu kayalara ise "cevher” denir.
💡
Sonuç & Katkı:Kurşun, kalay, çinko ve civa ise, ancak cevherden tasfiye yoluyla elde edilebilen madenlerdir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Anahtar Kelimeler Ortaçağ · İslâm Dünyası · Maden Sanayi

Özet

Öz Madenler doğada ya doğrudan metalik halde veya cevher olarak bulunmaktadırlar. Metalik halde bulunan madenlere "doğal madenler"; içinde kimyasal bileşikler halinde madenlerin bulunduğu kayalara ise "cevher” denir. Örneğin altın doğal bir madendir. Gümüş, bakır ve demir hem doğal maden, hem de cevher olarak bulunmaktadır. Kurşun, kalay, çinko ve civa ise, ancak cevherden tasfiye yoluyla elde edilebilen madenlerdir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BAKIR, A. (1997). Ortaçağ İslâm Dünyasında Madenler ve Maden Sanayi. BELLETEN, Cilt: 61 - Sayı: 232, 519–596. https://ajindex.com/articles/127023

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (8)

  1. A. Yu. Yakubovskiy, Altın Ordu ve Çöküşü, (Çev: Hasan Eren), Ankara, 1992.
  2. A. Zeki Velidi Togan, Umumi Türk Tarihine Giriş, İstanbul, 1981.
  3. Abda Ali Mehna, Lisânu'l-Lisân (Tehzibu Lisânî'l-Arab lî İbn Manzur), Beyrut, 1993. Abduccebbar Mahmud es-Samarrâî, Takniyetü's-Silah 'İnde'l-Arab (Aletü'l-Hisâr), el-Mevrid, Bağdat, 1986, c. XV, S. 1, s. 12. Abdulkadir Özcan, T.D.V. İslam Ansiklopedisi, Ateş-i Rûmî Maddesi, İstanbul, 1991, c. IV, s. 57. Adem Metz, el-Hadaretü'l-İslamiyye fi'l-Karni'r-Râbi' el-Hicri, (Trc: Muhammed Ebu Ride), Beyrut, 1967.
  4. Afetinan, Eski Mısır Tarih ve Medeniyeti, Ankara, 1992. Ahmed Muhtar el-İbâdî, fi Tarihi'l-Mağrib ve'l-Endelüs, Beyrut, (Trz.). Ali Mazaherî, Ortaçağda Müslümanların Yaşayışları, (Çev: Bahriye Üçok), İstanbul, 1972. Azimî, Azimî Tarihi (Selçuklularla İlgili Bölümler), (Yay: Ali Sevim), Ankara, 1989.
  5. Barthold, Moğol İstilâsına Kadar Türkistan, (Çev: Hakkı Dursun Yıldız), Ankara, 1990.
  6. Bertold Spuler, İran Moğolları, (Çev: Cemal Köprülü), Ankara, 1987. Cevad Ali, el-Mufassal fî Tarihi'l-Arab Kable'l-İslam, Bağdat, 1983.
  7. Claude Cahen, Osmanlılardan Önce Anadolu'da Türkler, (Çev: Yıldız Moran), İstanbul, 1979.
  8. Corci Zeydan, Tarihu't-Temeddüni'l-İslami, Beyrut, (Trz.). Ebu Ya'la, el-Ahkamu's-Sultaniyye, Kahire, 1973. El-Alûsî, Buluğu'l-Ereb fi Ma'rifeti Ahvali'l-Arab, Beyrut,(Trz.). El-Askerî, el-Evâil, Beyrut, 1987. El-Bekrî, Mu'cem mâ İsta'cem mîn Esmâi'l-Bilâd ve'l-Mevâzi', (Thk: Mustafa es-Sakka), Beyrut, 1983. El-Belazurî, Fütûhu'l-Büldan, (Çev: Mustafa Fayda), Ankara, 1987. El-Beyrunî, el-Cemâhir fi Ma'rifeti'l-Cevâhir, Beyrut, 1984. El-Cahız, el-Mehâsin ve’l-Ezdâd, Mısır, 1324 El-Câhız, et-Tabassur bî't-Ticâre, (Thk: Hasan Hüsni Abdulvehhab), Beyrut, 1983. El-Câhız, Hilâfet Ordusunun Menkıbeleri ve Türkler'in Fazîletleri, (Çev: Ramazan Şeşen), Ankara, 1988. El-Cehşiyarî, el-Vüzera' ve'l-Kuttâb, (Thk: Mustafa es-Sakka-İbrahim el-Ebyarî-Abdulhafîz eş-Şiblî), Kahire, (Trz.). El-Hemdanî, Sıfatu Cezîreti'l-Arab, Kahire, 1953. El-Himyerî, Sıfatu Cezireti'l-Endelüs, Kahire, 1937. El-İbşihî, el-Müstatraf mîn kulli Fennin Müstazraf, (Thk: Mufid Muhammed Kamiha), Beyrut, 1986. El-İdrisî, Nüzhetü'l-Müştâk fî İhtirâki'l-Afâk, Kahire, 1994. El-İsfahanî, Mehâsinu İsfahan, Tahran, 1933. El-İstahrî, el-Mesâlik ve'l-Memâlik, Leiden, 1927. El-Kalkaşandî, Subhu'l-A'şa fi Sınâ'ati'l-İnşa', Beyrut, 1987. El-Kazvinî, Asâru'l-Bilâd ve Ahbâru'l-İbâd, Beyrut, (Trz.). El-Kettanî, et-Terâtibu'l-İdâriyye, Beyrut, (Trz.). El-Makdisî, Ahsenu't