Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightÇavuştepe Kalesi’nin yıkılış sonrasındaki ilkel kullanım evresine ilişkin kanıtların yanı sıra Van Kalesi ve Karagündüz höyüklerinde Urartu tabakası üzerine kurulmuş mezarlıklarda saptanan yeni arkeolojik bulgular bir değişim-geçiş sürecinin başlamış olduğunu belgelemektedir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Van Gölü havzasındaki Çavuştepe Kalesi, Van Kalesi Höyüğü ve Karagündüz Höyüğü kazılarından elde edilen arkeolojik veriler ışığında Urartu Krallığı’nın yıkılışı sonrasında gelenek görenek ve materyal kültürde kimi yenilikler ortaya çıkmıştır. Çavuştepe Kalesi’nin yıkılış sonrasındaki ilkel kullanım evresine ilişkin kanıtların yanı sıra Van Kalesi ve Karagündüz höyüklerinde Urartu tabakası üzerine kurulmuş mezarlıklarda saptanan yeni arkeolojik bulgular bir değişim-geçiş sürecinin başlamış olduğunu belgelemektedir. Urartu Krallığı ile daha sonraki “triangle ware" denen boya bezemeli çanak çömlek evresi arasındaki bu geçiş süreci “post-Urartu" olarak tanımlanabilir. Yeni çanak çömlek biçimleri Çavuştepe’nin, İÖ. 653 ya da 645 yılında tahrip edildiği benimsenen Ayanis Kalesi’nden daha uzun ömür sürdüğünü ortaya koymakta ve Urartu Krallığı’nın yıkılış tarihinin İÖ. 7. yüzyılın ortalarından daha sonra olduğuna işaret etmektedir.
Abstract
Thanks to the archaeological reconnaisances conducted at the Çavuştepe Fortress, Van Kale Mound, and the mound of Karagündüz in the Lake Van region it is evident that some new elements appeared both in tradition and material culture after the end of Urartian Kingdom. Together with the evidence on the primitive stage after the destruction of Çavuştepe fortress new archaeological finds unearthed from the cemeteries on Urartian layers at the mounds of Van Kale and Karagündüz have revealed that a new transition process was starting out. This transition between the Urartian Kingdom and the painted pottery culture of the so-called “triangle ware" can be defined as post-Urartian period. New pottery forms have revealed that the Urartian fortress of Çavuştepe was long-lasting than Ayanis destructed in 653 or 645 B.C. and suggests that the collapse of the kingdom of Urartu might be after the middle of the seventh century B.C.