Dergiler / BELLETEN / 2011 / Cilt: 75 - Sayı: 272

ABDALLAR, AKINCILAR, BEKTAŞİLİK ve EHL-İ BEYT SEVGISI: YEMINI'NİN MUHİTİ ve MEŞREBİ ÜZERİNE NOTLAR

Abdals, Akincis, Bektashism and the Love for the House of Muhammad: Notes on Yemini's Environment and Faith

Sayfa
51–86
Yayın Tarihi
2011-04-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Elinizdeki makale bu amacı gütmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Yemini, Alevi-Bektaşi edebiyatının en önde gelen yazarlarından birisi olmasına rağmen çok az bilinmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Eski şair tezkirecileri ondan hiç bahsetmezken modern çalışmalardaki bilgiler de bir iki satırı geçmemektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Elinizdeki makale bu amacı gütmektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Yemini · Fazilet-name · Abdal

Özet

Yemini, Alevi-Bektaşi edebiyatının en önde gelen yazarlarından birisi olmasına rağmen çok az bilinmektedir. Eski şair tezkirecileri ondan hiç bahsetmezken modern çalışmalardaki bilgiler de bir iki satırı geçmemektedir. Araştırmacıların Yemini'ye karşı ilgisizliğinin temelinde kaynak yetersizliği yatmaktadır. Yemini hakkındaki bilgilerimiz yine kendisi tarafından kaleme alınan Fazilet-name'den öğrenebildiğimiz kadarıyla sınırlıdır. Fazilet-name esas itibariyle Hz. Ali'nin faziletlerini anlatan Şeyh Rükneddin'e ait Farsça bir eserin tercümesidir. Ancak Yemini satır aralarında kendisine ve dönemine ışık tutacak bilgiler vermekten geri durmamıştır. Şairin eklediği bölümler üzerinde yapılacak dikkatli bir çalışma Yemini'nin hayatı, meşrebi ve dahil olduğu sosyal-dini muhite dair yeni bilgilere ulaşmayı mümkün kılacaktır. Elinizdeki makale bu amacı gütmektedir.

Abstract

Though being among the most prominent poets of the Alevi-Bektashi tradition, Yemini is barely known to modern scholars. Neither the Ottoman biographers mention about him. The principal reason lying behind this 'uninterested' attitude is lack of sources. Our knowledge about the poet is drawn on his versified work Fazilet-name. This is in essence a translation of shaykh Rukneddin's prose work in Persian. Nevertheless, Yemini provides us with valuable information regarding his time and himself by additions he sprinkled throughout his translation. A careful labor focusing on these additions of Yemini to the original text would extend our knowledge on the historical life of the poet, as well as his religious stand and environment. The present article aims to fulfill such a task.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YILDIRIM, R. (2011). ABDALLAR, AKINCILAR, BEKTAŞİLİK ve EHL-İ BEYT SEVGISI: YEMINI'NİN MUHİTİ ve MEŞREBİ ÜZERİNE NOTLAR. BELLETEN, Cilt: 75 - Sayı: 272, 51–86. https://ajindex.com/articles/126555

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. Abdülmecid b. Firişte, Tercüme-i Hâbnâme, el yazması, Konya Mevlâna Mü- zesi, Türkçe Yazmalar, no: 2916. Afîfî, Ebu’l-Âla, Muhyiddin İbnu’l-Arabî’nin Tasavvuf Felsefesi, çev. Mehmet Dağ, İstanbul, Kırkambar Yayınları, 1999. Afîfî, Ebu’l-Âla, The Mystical Philosophy of Muhyid Din Ibnul Arabî, Cambridge, 1939. Algar Hamid, “The Hurūfī Influence on Bektashism”, Bektachiyya: Etudes sur l'ordre mystique des Bektachis et les groupes relevant de Hadji Bektach, réunies par Alexandre Popovic et Gilles Veinstein, ISIS, İstanbul 1996, ss. 39- 53. Ateş, Süleyman, “Kutub”, Diyanet İslam Ansiklopedisi, cilt 26, s. 498-499. Attâr Feridüddin, Evliya Tezkireleri, haz. Süleynam Uludağ, Kabalcı Yayın- ları, İstanbul 2005.
  2. Bayrı, Refik Halit, Vîrânî, Hayatı ve Eserleri, Maarif Kitaphanesi, İstanbul 1959.
  3. Beldiceanu-Steinherr, Irène, “Le règne de Selim Ier: tournant dans la vie politique et religieuse de l’empire ottoman”, Turcica, VI (1975), ss. 34-48.
  4. Birge, John K., The Bektashi Order of Dervishes, London-Hartford, Conn. 1937.
  5. Chittick, William. C., “Wahdat al-Shuhūd”, Encylopedia of Islam, second edition, XI, ss. 37-39. de Jong, Frederik, “al-Kutb, in Mysticism”, Encyclopedia Islam, V, Second edition, ss. 543-546. Ebül-Hayr-ı Rûmî, Saltuk-Nâme, cilt II, haz. Şükrü Haluk Akalın, Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları, İstanbul 1998.
  6. Faroqhi, Suraiya, “Conflict, Accommodation, and Long-Term Survival: The Bektashi Order and the Ottoman State (Sixteenth-seventeenth centuries)”, Bektachiyya: Etudes sur l'ordre mystique des Bektachis et les groupes relevant de Hadji Bektach, ed. Alexandre Popovic-Giles Veinstein, ISIS Press, İstanbul 1996, ss. 171-84. Gö’çek Abdal, Odman Baba Vilayetnamesi, Vilayetname-i Şahi, haz. Şevki Koca, Bektaşi Kültür Derneği, İstanbul 2002.
  7. Gölpınarlı, Abdülbâki ve Pertev Naili Boratav, Pir Sultan Abdal, Der Yayın- ları, İstanbul 1991. (Kitabın ilk baskısı 1943 yılında Ankara’da yapılmış- tır) Gölpınarlı, Abdülbaki, Hurûfîlik Metinleri Kataloğu, TTK, Ankara 1989.
  8. Gürgen, Fevzi, haz., Faziletnâme, Ayyıldız Yayınları, Ankara 1995.
  9. Hartshorne, Charles, “Pantheism and Panentheism”, Encyclopedia of Religion, second edition, X, ss. 6960-6965.
  10. Hezarfen Hüseyin bin Cafer, Tenkîhu’t-tevârih, el yazması, Süleymaniye Kütüphanesi, Fatih, 4301. Huart M. Clément ve Rıza Tevfiq, Textes Persans relatifs a la secte des Hourû- fîs. Publiés, traduits et annotés, Brill; London: Luzac & Co., Leyden 1909.
  11. Izutsu, Toshihiko, “Vahdet-i Vücûdun Bir Analizi: Bir Doğu Felsefeleri Me