Dergiler / BELLETEN / 2011 / Cilt: 75 - Sayı: 274

Evrenos Bey'in Kökeni Hakkında Tartışmalar ve Yeni Bir Değerlendirme

Debate on the Origin of Evrenos Beg and a Re-evaluation

Sayfa
745–768
Yayın Tarihi
2011-12-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ancak kaynakları yeniden gözden geçirerek erken dönem Osmanlı tarihinin en önemli isimlerinden biri olan Evrenos Bey'in kökenine dair yapılan yorum ve tartışmalara yeni bir boyut kazandırdığımız inancındayız.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Osmanlı Devleti'nin en önemli uc beylerinden olan Evrenos Bey hakkında hazırladığımız makalede Bizans ve Osmanlı kaynaklaırı karşılaştırmalı olarak kullanılmış ve şimdiye kadar Evrenos Bey hakkında yapılan bütün çalışmalardan bahsedilmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Özellikle de kökeni hakkında yapılan yorumlar, kaynaklarının bize sağladığı bilgiler doğrultusunda tartışılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Ancak kaynakları yeniden gözden geçirerek erken dönem Osmanlı tarihinin en önemli isimlerinden biri olan Evrenos Bey'in kökenine dair yapılan yorum ve tartışmalara yeni bir boyut kazandırdığımız inancındayız.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Evrenos Beg · Pranko Lazarat · the origin of Evrenos Beg

Özet

Osmanlı Devleti'nin en önemli uc beylerinden olan Evrenos Bey hakkında hazırladığımız makalede Bizans ve Osmanlı kaynaklaırı karşılaştırmalı olarak kullanılmış ve şimdiye kadar Evrenos Bey hakkında yapılan bütün çalışmalardan bahsedilmiştir. Özellikle de kökeni hakkında yapılan yorumlar, kaynaklarının bize sağladığı bilgiler doğrultusunda tartışılmıştır. XIV. yüzyılın ikinci yarısından itibaren Rumeli fetihlerinde büyük rol oynayan Evrenos Bey, Osmanlı Devleti'nin Balkanlara geçiş ve yerleşme sürecinde tarih sahnesine çıkmış bir akıncı beyidir. İstisnasız bütün erken dönem Osmanlı kaynaklarında, Evrenos Bey'in askeri başarılarından bahsedildiği görülür. Özellikle XIV. yüzyılın ikinci yarısı boyunca yapılan bütün Rumeli fetihlerinde onun önenıli roller üstlendiği açıkça anlaşılmaktadır. Dolayısıyla Evrenos Bey'den bahsetmeden "Erken Osmanlı Tarihi" veya bir "Balkan Tarihi" yazmanın mümkün olmadığı açıktır. Üstelik Osmanlı tarihinin en önemli şahsiyetlerinde biri olması nedeniyle araştırmacıların ilgisini çekmiş, önemi vurgulanmış, hatta biraz popülarize dahi edilmiş bir tarihi kişilik olarak değerlendirilmiştir. Bunları incelediğimizde esasında Evrenos'un etnik köken tartışmalarının Osmanlı Devleti'nin kuruluş teorilerinden bağımsız olmadığı anlaşılmaktadır. Özellikle Evrenos Bey'in oğlu İsa Bey'in H. 861 ( 1457) tarihli Selanik vakfiyesinde ( 1902-1903'te tecdid edilmiştir) babasının ismi "Pranko Lazarat" olarak şimdiye kadar karşılaşmadığımız bir şekilde geçmektedir. Dolayısıyla şimdiye kadar lakabı olarak bilinen Pranko adının İsa Bey'in ismi olduğu düşünülebilir. Aynı belgede Evrenos Bey'in isıninin ilk defa "Evraniz/Avraniz" şeklinde karşımıza çıkması da ilginçtir. Türkçe okuma kolaylığı sağlayan ilk sesli harfi çıkardığımız zaman Bizans kaynaklarındakine ve mezar kitabesindekine benzer şekilde karşımıza çıkan Vraniz adı, bu gün hala Slav kökenli halklar arasında yaygın olarak kullanılan Vranis/Vranes ismini karşımıza çıkarmaktadır. Elbette bu kayıttan hareketle Evrenos Bey'in bir Sırp olduğu iddia edilemez. Ancak kaynakları yeniden gözden geçirerek erken dönem Osmanlı tarihinin en önemli isimlerinden biri olan Evrenos Bey'in kökenine dair yapılan yorum ve tartışmalara yeni bir boyut kazandırdığımız inancındayız.

Abstract

The purpose of this paper is to examine the origin and the identity of Evrenos Beg (?-1417), who was one of the most important uc begs (frontier lords), by analyzing mainly Byzantine and Ottoman sources, and by re-examining secondary sources. Through this investigation, it is hoped that this paper will shed some light on the scholarly discussions about the origin of him. Evrenos Beg played an important role in the Rumelian conquests during the second half of the XIVth century and thus the expansion process of Ottomans into the Balkans. His military achievements are especially mentioned in the early Ottoman sources. It is obvious that the study of Evrenos Beg will alsa contribute much on the Early Ottoman and Balkan Historiography since the identity of Evrenos Beg has been used as one of the evidences in theories formulated to explain the construction of the Ottoman state. However, the origin Evrenos Beg has not been thoroughly investigated due to lack of sources dating early period of the Ottoman State. This paper re-examines some primary documents about the origin of Evrenos Beg. Among them a wakfiye dated 1457 (re-approved (tecdid) in 1902-1903) is especially important. In this document, the name of the father of Evrenos Beg was first recorded as Pranko Lazarat. Moreover, it is possible that the origin of this name is Pranko in spite of different spelling variations in those different documents. The author believes that Pranko was the real name of the father of Evrenos Beg rather than a pseudonym which has been a controversial issue for long years. At the same wakfiye, the name of Evrenos was written as Evraniz/Avraniz letting us to think about his origin. If the first vowel was thrown away, making easier its spelling in Turkish, it would spell as Vraniz, which is still being used among the Slavic nations as Vranis/Vranes. This document, of course, is not enough to make certain conclusions about Evrenos Beg's Slavic origin. However, together with the re-examination of other secondary sources, this study will re-open a scholarly discussion about the identity of Evrenos Beg and thus will contribute much on the historiography of early Ottoman period.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KILIÇ, A. (2011). Evrenos Bey'in Kökeni Hakkında Tartışmalar ve Yeni Bir Değerlendirme. BELLETEN, Cilt: 75 - Sayı: 274, 745–768. https://ajindex.com/articles/126413

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Arşiv Belgeleri 167 Numaralı Muhâsebe-i Vilâyet-i Rumili Defteri (937/1530) I, Dizin ve Tıpkı basım, Ankara 2003.
  2. BOA, C.EV. No: 66/3263. BOA, EV. VKF. No: 861. BOA, EV.d. No: 11519. BOA, EV.d. No: 11796. BOA, EV.d. No: 15003. BOA, HAT 552-27283.
  3. BOA, HAT, Dosya No: 1451, Gömlek No: 6. BOA, MF.MKT, Dosya No: 1129, Gömlek No: 35. BOA, ML.CRD.d., No: 1327. BOA, TT 20. TKGM, No: 195. Bizans Kaynakları Cantacuzeni, Ioannis, Historiarum, ed. Ludovici Schopeni, vol. III, Boanne, 1832. Doukas, Michael, Βςζανηινοηοςπκική Ιζηοπία, Athina 1997.
  4. Pseudo-Phrantzes, Memorii 1401-1477, In anexa Pseudo-Phrantzes: Macarie Melissenos Cronica 1258-1481, ed.Vasile Grecu, Bucureşti 1966.
  5. Schreiner, Peter, Die Byzantinischen Kleinchroniken, c.I-II, Wien 1975. Osmanlı Kaynakları Gelibolulu Mustafa Âlî, Künhü‟l-ahbâr, c. I, Tıpkıbasım, T.T.K. Ankara İdris-i Bitlisî, Heşt Bihişt, c. I, Haz. Mehmet Karataş-Selim Kaya-Yaşar Baş Bitlis Eğitim ve Tanıtma Vakfı Yay., Ankara 2008.
  6. Hoca Saadeddin, Tâcü‟t-tevârîh, c. I, İstanbul 1279. Âşıkpaşazâde, Osmanoğulları‟nın Tarihi, Haz. Kemal Yavuz-M. A. Yekta Sa- raç, İstanbul 2003. Âşıkpaşazâde, Tevârih-i Al-i Osmân, İstanbul Matba‟a-i Amire, Hicrî 1332. Mehmed Neşrî, Neşri Tarihi (Kitâb-ı Cihan-nümâ), I, Haz. F. R. Unat-M. A. Köymen, T.T.K. Ankara 1995.
  7. İbn-i Kemal, Tevârih-i Âl-i Osman, I. Defter, Haz. Şerafettin Turan, T.T.K., Ankara 1991.
  8. Tetkik Eserler Ahmet Refik, Türk Akıncıları, İstanbul 1933.
  9. Arat, Reşid Rahmeti, Kutadgu Bilig III, İstanbul 1979.
  10. Arslan, H. Çetin, Türk Akıncı Beyleri ve Balkanların İmarına Katkıları (1300 ), Kültür Bakanlığı Yay., Ankara 2001.
  11. Babiniotis, Georgios, Λεξικό ηηρ Νέαρ Ελληνικήρ Γλώζζαρ, Kentro Leksikolo gias, Athina 2002.
  12. Barkan, Ö. Lütfi, “Osmanlı İmparatorluğunda Bir İskan ve Kolonizasyon Metodu Olarak Vakıflar ve Temlikler I, İstilâ Devrinin Kolonizatör Türk Dervişleri ve Zaviyeler”, Vakıflar Dergisi, c. II, Ankara 1942, s. 279-365. ----------, “Osmanlı İmparatorluğu‟nda Kuruluş Devrinin Toprak Meseleleri I, Türkiye‟de Toprak Meselesi, Toplu Eserler I, İstanbul 1980.
  13. Başar, Fahamettin, “Evrenosoğulları”, DİA, c. XI, İstanbul 1995, s. 539- 541. Batmaz, Eftal Şükrü, “Osmanlı Devletinde Kale Teşkilatına Genel Bir Ba kış”, OTAM, S. 7, Ankara 1997, s. 3-9. Çalı (Kılıç), Ayşegül, Gazi Evrenos Bey, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Basılmamış Doktora Tezi, Ankara 2011.
  14. Danişmend, İsmail Hami, İzahlı Osmanlı Tarihi Kronolojisi, c. I, İstanbul Delilbaşı, Melek, “Türk Tarihinin Bizans Kaynakları”