Dergiler / Tarih Araştırmaları Dergisi / 2021 / Cilt: 40 - Sayı: 69

KADİM DOĞU ASYA ULUSLARARASI İLİŞKİLERİNDE JAPONYA -YUAN HANEDANLIĞI DÖNEMİ ÇİN İMPARATORLUĞU İLE İLİŞKİLER ÖRNEĞİNDE-

Sayfa
95–132
Yayın Tarihi
2021-03-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Geleneksel Konfüçyüsçü ilişkiler perspektifinden bakıldığında, eşitlik üzerine kurulu olması öngörülen münasebette ast konumda muamele görülmeye mahkum edilmek, Japonlar için kabul edilebilir bir durum değildi.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmanın konusu, Yuan Hanedanlığı, nam-ı diğer Moğol-Çin İmparatorluğu dönemindeki (1271-1368) Çin-Japon münasebetleridir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yuan Hanedanlığı tarafından, 1300’lu yılların başına kadar doğrudan ya da dolaylı olmak üzere muhtelif zamanlarda 10’dan fazla sayıda resmi temsilci Japonya’ya gönderilmiş ve barışçıl yollardan Konfüşyüsçü normlarda geleneksel diplomasi kurulmaya çalışılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Geleneksel Konfüçyüsçü ilişkiler perspektifinden bakıldığında, eşitlik üzerine kurulu olması öngörülen münasebette ast konumda muamele görülmeye mahkum edilmek, Japonlar için kabul edilebilir bir durum değildi.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Japonya · Yuan Hanedanlığı · Modern Öncesi Dönemde Japonya-Çin İlişkileri

Özet

Bu çalışmanın konusu, Yuan Hanedanlığı, nam-ı diğer Moğol-Çin İmparatorluğu dönemindeki (1271-1368) Çin-Japon münasebetleridir. Yaklaşık bir asırlık vetiredeki ikili ilişkileri inceleyerek Çin merkezli klasik dönem Doğu Asya bölgesel düzeni içerisinde Japonya’yı konumlandırmayı amaçlamaktayız. Yuan Hanedanlığı tarafından, 1300’lu yılların başına kadar doğrudan ya da dolaylı olmak üzere muhtelif zamanlarda 10’dan fazla sayıda resmi temsilci Japonya’ya gönderilmiş ve barışçıl yollardan Konfüşyüsçü normlarda geleneksel diplomasi kurulmaya çalışılmıştır. Yapılan barışçıl girişimler neticesinde, Sinosentrik bölgesel düzene Japonya’nın gönüllü dahli teşvik edilmeye çalışılmış, fakat bunda başarılı olunamamıştır. Gönderilen bazı temsilcilerin kafalarının kesilmesi, Japonların biat etmemekteki kararlılığını göstermekteydi. Çin merkezli geleneksel diplomaside barışçıl yollardan üst (Çin)-ast (Japonya) ilişkisinin inşası gerçekleşmediğinde devreye girecek bir diğer yöntem ise, harp idi. Nitekim, ilki 1274, diğeri de 1281 senesi olmak üzere iki defa askeri sefer düzenlenmek suretiyle, Japonya cebren sisteme dahil edilmeye çalışılmıştır. Lakin, bunda da başarılı olunamamıştır. Yuan Hanedanlığının tüm girişimlerine rağmen, Japonya’nın Kubilay Han ve haleflerine biat etmeyişindeki en büyük neden ise, yönetici güruhun Moğol kökenli olmasıydı. Nitekim, Moğollar da tıpkı Japonlar gibi Çin için “yabancı”, geleneksel Batı literatüründeki tabirle “barbar” unsurlardı ve eşit seviyedeydiler. Geleneksel Konfüçyüsçü ilişkiler perspektifinden bakıldığında, eşitlik üzerine kurulu olması öngörülen münasebette ast konumda muamele görülmeye mahkum edilmek, Japonlar için kabul edilebilir bir durum değildi.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

LEVENT, S. (2021). KADİM DOĞU ASYA ULUSLARARASI İLİŞKİLERİNDE JAPONYA -YUAN HANEDANLIĞI DÖNEMİ ÇİN İMPARATORLUĞU İLE İLİŞKİLER ÖRNEĞİNDE-. Tarih Araştırmaları Dergisi, Cilt: 40 - Sayı: 69, 95–132. https://ajindex.com/articles/121088

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (17)

  1. Türkçe Adıbelli, Barış, Osmanlıdan Günümüze Türk-Çin İlişkileri, IQ Kültür Sanat Yayıncılık, İstanbul 2007.
  2. Çınar, Burak, “Moğolların İkinci Japonya Seferi: Kyushu 1281”, Türkiyat Araştırmaları Sayı 10, Bahar 2009, s. 37-55.
  3. Çolakoğlu, Selçuk, “Türkiye-Çin İlişkilerinin Son On Yılı (2000-2010): Fırsatlar Ülkesi Çin’den Türkiye Pazarına Dönüşüm”, Türkiye’de Çin’i Düşünmek: Ekonomik, Siyasi ve Kültürel İlişkilere Yeni Yaklaşımlar (edit. Selçuk Esenbel, İsenbike Togan, Altay Atlı), Boğaziçi Üniversitesi Yayınevi, İstanbul 2013, s. 248-272.
  4. Dillon, Michael, Modernleşen Çin’in Tarihi (Çev. Eylem Ümit Atılgan ve Aydın Atılgan), İletişim Yayınları, İstanbul 2016.
  5. Eberhard, Wolfram, Çin Tarihi, Türk Tarih Kurumu, Ankara 2019 (5. Baskı). ---- En Eski Devirlerden Zamanımıza Kadar Uzak Doğu Tarihi, Türk Tarih Kurumu, Ankara 2019 (6. Baskı). Fairbank, John K., Çağdaş Çin’in Temelleri 1840-1950 (çev. Ünsal Oskay), Doğan Yayınevi, Ankara 1969.
  6. Fidan, Giray, Kanuni Devrinde Çin’de Osmanlı Tüfeği ve Osmanlılar, Yeditepe Yayınevi, İstanbul 2011. --------“Ming Tarih Kayıtlarına Göre 16. Yüzyılda Osmanlı İmparatorluğu-Ming Çin’i İlişkileri”, Türkiyat Araştırmaları Dergisi, S. 30, 2011, s. 275-287.
  7. Gömeç, Saadettin, Türk-Hun Tarihi, Berikan Yayınevi, Ankara 2012.
  8. Kara, Gülnar, “Tang Hanedanı’nın Türk Topraklarını Hakimiyet Altına Alma Çabaları”, Bilig (Türk Dünyası Sosyal Bilimler Dergisi), S. 84, 2018, s. 45-67.
  9. Kırilen, Gürhan. Gürhan Kırilen, Çin’de Afyon Savaşları, Gece Kitaplığı, Ankara 2015. ------Eski Çin’in Ötekisi Türkler, Kimlik Yayınevi, Ankara 2015.
  10. Küçükyalçın, Erdal, Samuraylar Çağı: Dönüm Noktaralrıyla Japon Tarihi, İnkılap Yayınevi, İstanbul 2019.
  11. Hodous, Lewis, “Konfuçyüs Dini” (Çev. Dr. Günay Tümer) Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt 21 Sayı 1, Nisan 1973, s. 391-410.
  12. Meyer, Milton W., Japonya Tarihi: Hanedanlık Döneminden Günümüz Japonyası’na (Çev. Lizet Deadato) İnkılap Kitabevi, İstanbul 2014.
  13. Mitter, Rana, Modern Çin (Çev. İnci Öztürk), Dost Kitabevi Yayınları, Ankara 2012.
  14. Onat, Ayşe, Sema Orsoy, Konuralp Ercilasun, Han Hanedanlığı Tarihi: Hsiung-Nu (Hun) Monografisi, Türk Tarih Kurumu, Ankara 2005.
  15. Onat, Ayşe, Çin Kaynaklarında Türkler: Han Hanedanı Tarihinde “Batı Bölgeleri”, Türk Tarih Kurumu, Ankara 2012.
  16. Sezen, Seriye, “Bir Türk Sinologun Gözünden Devrim Öncesinin Çin’i: “Eski Çin’den Notlar””, DTCF Dergisi, C. 51, S. 2, 2011, s.155-167.
  17. Tekin, Talat, Orhon Yazıtları: Kül Tigin, Bilge Kağan, Tunyukuk, Bilgesu Yayıncılık, Ankara 20