Dergiler / Türkiyat Mecmuası / 2017 / Cilt: 27 - Sayı: 2

ZENGİLER VE EYYÛBÎLERDE İSTİHBARAT

INTELLIGENCE ACTIVITIES IN THE ZANGIDS AND AYYÛBIDS PERIOD

Sayfa
293–311
Yayın Tarihi
2017-12-22
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Zengi ve Selahaddin Eyyûbî dönemleri üzerinden Zengiler ve Eyyûbîler döneminde istihbarata verilen önem, istihbaratın kaynakları, görevlileri ve yöntemleri ele alınıp değerlendirilecektir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Geniş coğrafi sahalara hâkim devletler ve büyük siyasi roller üstlenmek isteyen yöneticiler için istihbarat teşkilâtının geliştirilmesi ve güçlendirilmesi zorunluluktur.
📊
Temel Bulgular & Veri:Merkezî idarenin kurulması, devlet nüfuzunun ülkenin her köşesinde tesisi, iç ve dış tehlikelerin önlenmesi, başka şeyler bir tarafa, iç ve dış istihbaratın gücüne ve işleyişine bağlıdır.
💡
Sonuç & Katkı:Zengi ve Selahaddin Eyyûbî dönemleri üzerinden Zengiler ve Eyyûbîler döneminde istihbarata verilen önem, istihbaratın kaynakları, görevlileri ve yöntemleri ele alınıp değerlendirilecektir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Zengiler · Eyyûbîler · casusluk

Özet

Geniş coğrafi sahalara hâkim devletler ve büyük siyasi roller üstlenmek isteyen yöneticiler için istihbarat teşkilâtının geliştirilmesi ve güçlendirilmesi zorunluluktur. Merkezî idarenin kurulması, devlet nüfuzunun ülkenin her köşesinde tesisi, iç ve dış tehlikelerin önlenmesi, başka şeyler bir tarafa, iç ve dış istihbaratın gücüne ve işleyişine bağlıdır. Zengiler ve Eyyûbîlerde de istihbarat şebekesi bu sebeplere bağlı olarak gelişme göstermiştir. Zengiler ve Eyyûbîler döneminde, bilhassa Haçlılara karşı verilen mücadeleler istihbarat teşkilâtının kuvvetlendirilmesini gerektirmiştir. Atabeg İmâdeddin Zengi, oğlu Nureddin Mahmud ve Selahaddin Eyyûbî, iç ve dış istihbarata malzeme sağlayan bütün kaynaklardan ve haberleşme vasıtalarından yararlanmışlardır. Selahaddin Eyyûbî döneminde istihbarat görevlileri devleti meşgul eden Haçlı tehdidinin yanı sıra İsmâilîlerin düzenledikleri suikastler ve Fâtımî devlet adamlarının kurdukları komplolar karşısında önemli roller üstlenmiştir. Bu çalışmada çoğunlukla Atabeg Zengi, Nureddin Mahmud b. Zengi ve Selahaddin Eyyûbî dönemleri üzerinden Zengiler ve Eyyûbîler döneminde istihbarata verilen önem, istihbaratın kaynakları, görevlileri ve yöntemleri ele alınıp değerlendirilecektir.

Abstract

The development and strengthening of intelligence organizations is imperative for states with large territories and the managers who decided to take on major political roles. The establishment of central administration and administrative infrastructures in every corner of the country, prevention of external threats, the other things to one side, depend on the power and the functioning of internal and external intelligence. The intelligence network in the Zangids and Ayyûbids period improved as a result of these processes. During the Zangids and Ayyûbids, the struggles against the Crusaders necessitated the strengthening of the intelligence agency. Atabeg Imâdaddin Zangi, his son Nuruddin Mahmud, and Saladin Ayyûbî, benefited from all sources and communication means that provided internal and external intelligence information. During the Saladin Ayyûbî period, the Ayyûbids spies played a crucial role against the crusader threat and the Ismailî assassinations and conspiracies of Fatimid statesmen. This study aims to evaluate the importance of the sources, duties, and procedures of intelligence, mostly through the periods of Atabag Zangi, Nureddin Mahmud b. Zangi and Saladin Ayyûbî, during the Zangids and Ayyûbids period.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YÜREKLİ, T. (2017). ZENGİLER VE EYYÛBÎLERDE İSTİHBARAT. Türkiyat Mecmuası, Cilt: 27 - Sayı: 2, 293–311. https://ajindex.com/articles/120525

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (17)

  1. el-Rebiî, Abdullah B. Abdurrahman, 1994, Eseru’ş-Şarki’l-İslâmî fi’l-fikri’l-Avrûbî Hilâl el-Hurûbi’s-Salibiyye, Riyad. Abû’l Farac, 1999, Abû’l-Farac Tarihi, II, Çev. Ömer Rıza DOĞRUL, Ankara:
  2. TTK. Allen, Barbara, 2009,
  3. Post Pigeon, London: Reaktion Books Ltd. Alptekin, Coşkun, 1987, “Musul Atabeğliği Zamanında Posta Teşkilâtı”, Türklük Araştırmaları Dergisi, 2, s. 14-17.
  4. Altınölçek, Haşmet, 1999, “Askerî Musiki Geleneği ve Mehterhanenin Bir Kurum Olarak Yerleşme Süreci”, Osmanlı, X, Ankara, s. 751-755. Anonim Süryani Vekâyinâmesi, 1993, “The First and Second Crusades From an Anonymous Syriac Chronicle”, Çev. A.S. TRITTON, JRAS, s. 273-305.
  5. Anonim Süryani Vekayinamesi, I ve II. Haçlı Seferleri Vekayinamesi, 2005,
  6. Çev. Vedii İLMEN, İstanbul: Yaba Yayınları. Aşrî, Osman Abdullah, 1983, El-İsmâiliyyun fi Bilâdi’ş-Şâm ‘Ala Asri’l-Hurûbi’s- Salîbiyye, Külliyetü’l-adâb camiatü’l-Kahira bi’l-Hartum. Bundârî, 1999, Zubdetu’n-Nursa ve Nuhbetu’l-Usra, Irak ve Horasan Selçukluları Tarihi, Çev. Kıvameddin BURSLAN, Ankara:
  7. TTK. Cahen, Cloude, 2010,
  8. Haçlı Seferleri Zamanında Doğu Batı, Çev. Mustafa DAŞ, İstanbul:
  9. Yeditepe Yayınları.
  10. Demirkent, Işın, 1994, Urfa Haçlı Kontluğu Tarihi, 1118-1146,
  11. II, Ankara:
  12. TTK. Duggan, T. M. P - Mehmet Emin ŞEN, 2016, “On the Exercise of Coastal Control through Observation and Long Distance Communica-tion Systems in Seljuk Territory in the XIIIth Century”, Phaselis, II, s. 9-29. Ebû Şâme, 2002, Kitâb el-Ravzateyn, I-IV, Tahkik: İbrahim Şemsuddin, Beyrut: Dârü’l kütübi’l-İlmiyye. El-Feth B. Ali El-Bundârî, 1971, Sena’l Barku’ş-Şâmi, I, Tahkik: Ramazan Şeşen, Beyrut: Dârü’l kitâbi’l-cedîd. Heyd, Wilhem, 2000,
  13. Yakın-Doğu Ticaret Tarihi, Çev. Enver Ziya KARAL, Ankara:
  14. TTK. Hitti, P. K., 2011, “The impact of the Crusades on Eastern Christianity”, “Haçlı Seferleri’nin Doğu Hristiyanlığı Üzerindeki Etkileri”, Çev. S. Haluk KORTEL, Mediterranean Journal of Humanities, I/2, s. 255-259.
  15. Huseyn, Muhsin Muhammed, 1986, El-Ceyşu’l-Eyyûbî fi ‘Ahdi Salahaddin, Bağdat: Muessesetu risâle. İbn Battûta, 2000, Tuhfetu’n-nuzzâr, İbn Battûta Seyahatnamesi, II, Çev. İnceleme ve Notlar: A. Sait AYKUT, İstanbul: Yapı Kredi Yayınları. İbn Bibi, 1996, El-Evamirü’l-Ala’iye Fi’l-Umuri’l-Ala’iye (Selçuk Name), I, Çev. Mürsel ÖZTÜRK, Ankara: Kültür Bakanlığı. İbn Cübeyr, 2003,
  16. Rıhle, Endüslüs’ten Kutsal Topraklara, Çev. İsmail GÜLER, İstanbul: Selenge Yayınları. İbn Kalânisî, 2015,
  17. Tarihu Zeyli Dımaşk, Şam Tarihine Zeyl-I ve II. Haçlı Seferleri Dönemi, Çev. Onur ÖZTA