Dergiler / Türkiyat Mecmuası / 2017 / Cilt: 27 - Sayı: 2

İSLAM/TÜRK DEVLET VE TOPLUM GELENEĞİNDE YÜZÜK VE HUKUKİ MAHİYETİ

RINGS AND THEIR LEGAL NATURE IN THECUSTOMS OF ISLAMIC/TURKISH STATE AND SOCIETY

Sayfa
195–206
Yayın Tarihi
2017-12-22
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu makalede kaynaklarda yer alan bilgiler üzerinden İslam/Türk devletlerinde yüzüğün hukukî temsiliyeti ve toplumsal yansımaları hakkında tespitler yapılmaya çalışılacaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Ortaçağ İslam devletlerinin yönetim anlayışında sultanın egemenlik ve meşruiyetini sembolize eden önemli unsurların başında yüzük gelmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çerçevede sultanın yüzüğü ve ona atfedilen değer, ortaçağ devlet hukukunda işlerin yürütülmesi noktasında bir nevi noter görevi görmüştür.
💡
Sonuç & Katkı:Bu makalede kaynaklarda yer alan bilgiler üzerinden İslam/Türk devletlerinde yüzüğün hukukî temsiliyeti ve toplumsal yansımaları hakkında tespitler yapılmaya çalışılacaktır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Misyoner · Eli Smith · H. G. O. Dwight

Özet

Ortaçağ İslam devletlerinin yönetim anlayışında sultanın egemenlik ve meşruiyetini sembolize eden önemli unsurların başında yüzük gelmektedir. Sultanın yüzüğü, onun meşruiyetinin hilafet nezdinde tasdik edilmesinin önemli bir göstergesi olduğu gibi, bir devlet adamına havale ettiği diplomatik işlerin yürütülmesi bağlamında meşru ve hukuki bir araç hâline gelmiştir. Bu çerçevede sultanın yüzüğü ve ona atfedilen değer, ortaçağ devlet hukukunda işlerin yürütülmesi noktasında bir nevi noter görevi görmüştür. Bu işlevi dışında sultanın yüzüğünün, herhangi bir konuda suçu ve ihmali olan şahısların affedilmesi ile ilgili bir tür “eman” unsuru olduğu da söylenebilir. İslam toplum geleneğinde ise yüzük bir süs eşyası olmanın yanında bazen uğur getiren bir tılsım bazen de evlilik ve nikâh gibi işlemler için birer nişan olarak kullanılmıştır. Bu makalede kaynaklarda yer alan bilgiler üzerinden İslam/Türk devletlerinde yüzüğün hukukî temsiliyeti ve toplumsal yansımaları hakkında tespitler yapılmaya çalışılacaktır.

Abstract

Rings were one of the most important elements that symbolize the sovereignty and legitimacy of the Sultan in the Islamic management system. The Sultan's ring became a legitimate and legal instrument in the context of conducting diplomatic affairs, it was referred to a statesman as an important demonstration of his legitimacy. For this reason, the Sultan's ring and the value attributed to it served as a kind of notary at the point of conducting medieval state law. Apart from this function, it also hadan “eman” (forgiveness of someone's life) element. In Islamic society tradition besides being an ornamental material, the ring was often used as a talisman for auspiciousness and for marriage and wedding ceremonies.This study, aims to make determinations about the legal representation and social reflections of the rings in the Islamic/Turkish states.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KÜTÜK, A. (2017). İSLAM/TÜRK DEVLET VE TOPLUM GELENEĞİNDE YÜZÜK VE HUKUKİ MAHİYETİ. Türkiyat Mecmuası, Cilt: 27 - Sayı: 2, 195–206. https://ajindex.com/articles/120497

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. , The Holy Bible, Oxford University Press, Oxford, 1833. Ahmed B. Mahmud, Selçuk-name, Haz. Erdoğan MERÇİL, c. I-II, Tercüman Yayınları, İstanbul, 1977. Ahmed Eflakî, Menakibü’l Arifin, Çev. Tahsin YAZICI, c. I, Hürriyet Yayınları, İstanbul 1973.
  2. ALLAN, J., “Hatem”, İslam Ansiklopedisi, c. V/I, MEB Basımevi, Eskişehir 1997, s. 359-363.
  3. BOZKURT, Nebi, “Ok”, Diyanet İslam Ansiklopedisi, c. 33, Diyanet Yayınları, İstanbul, 2007, s. 333-335.
  4. BOZKURT, Nebi, “Eman”, Diyanet İslam Ansiklopedisi, c. 11, Diyanet Yayınları, İstanbul, 1995, s. 75-77. Buharî, Sahih-i Buharî,(Muhtasar-ı Tecrid-i Sarih), Çeviri ve Notlar: A. Feyzi KOCAER, c. I-II, Turkuvaz Matbaacılık, 2013.
  5. Ebu Davud, Sünen-i Ebu Davud Tercemesi, c. III, (Haz. Abdullah Parlıyan), Konya Kitapçılık, İstanbul 2015. El-Bondarî, Feth b. Ali b. Muhammed, Zübdatü’n Nusra ve Nuhbetü’l Usra, (Irak ve Horasan Selçukluları Tarihi), Çev. Kıvameddin BURSLAN, TTK Yayınları, Ankara, 1943.
  6. ERGİN, Muharrem, Dede Korkud Kitabı, Milli Eğitim Basımevi, İstanbul 1971. Firdevsî, Şehnâme, Çev. Necati LUGAL, Kabalcı Yayınları, İstanbul, 2009.
  7. GORDLEVSKİ, V., Anadolu Selçuklu Devleti, Çev. Azer YARAN, Onur Yayınları, Ankara 1988.
  8. İbn Battuta, EBU ABDULLAH MUHAMMED, İbn Battuta Seyahatnamesi, c. I, Çev. A. Sait AYKUT, Yapı Kredi Yayınları, İstanbul, 2000. İbn Bibî, el-Evâmiru’l Alâ’iyye fi’l Umûri’l-Alâ’iyye, (Selçuknâme), Çev. Mürsel ÖZTÜRK, TTK Yayınları, Ankara, 2014.
  9. İbn Haldun, Mukaddime, Haz. Süleyman ULUDAĞ, c. I, Dergâh Yayınları, İstanbul, 2007. İbnu’l Cevzî, Mir’âtü’z-Zaman fi Tarihi’l Ayan (Selçuklular Kısmı), (Seçme, Tercüme ve Değerlendirme: Ali Sevim), TTK Yayınları, Ankara 2011. İbnu’l Esir, El-Kamil fi’t Tarih, c. VIII, Çev. A. AĞIRAKÇA, c. X,XI, Çev. Abdülkerim ÖZAYDIN, Bahar Yayınları, İstanbul, 1991. İbn Kesir, el-Bidaye ve’n Nihaye (Büyük İslam Tarihi), c. V, VIII, Çev. M. KESKİN, İstanbul ts. Herodotos, Herodot Tarihi, Çev. Müntekim ÖKMEN, Remzi Kitabevi, İstanbul, 1973.
  10. Kaşgarlı Mahmud, Divanü Lugat-it Türk Tercümesi, Çev. Besim ATALAY, c. I, III, TDK Yayınları, Ankara, 1985-1986.
  11. KÖPRÜLÜ, M. Fuad, “Yıldırım Beyazıd’ın Esareti ve İntiharı Hakkında”, Belleten, c. I/2, Ankara, 1937, s. 591-603.
  12. KÖYMEN, M. Altay, Tuğrul Bey ve Zamanı, MEB Basımevi, İstanbul, 1976.
  13. KURPALİDİS, G. M., Büyük Selçuklu Devleti’nin İdari Sosyal ve Ekonomik Tarihi, Çev. İlyas KAMALOV, Ötüken Yayınları, İstanbul, 2011.
  14. KÜÇÜKAŞÇI, Mustafa Sabri, “Yüzük”, Diyanet İslam Ansiklopedisi, c. 44, Diyanet Yayınları, An