Dergiler / Türkiyat Mecmuası / 2014 / Cilt: 24 - Sayı: 1

TÜRK TASAVVUF EDEBİYATININ MAHİYETİ

-

Sayfa
1–13
Yayın Tarihi
2014-06-26
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bunu gerçekleştirebilmek için mutasavvıf şairler kendilerine özgü üslup ve tarzlarıyla şiirler yazmışlardır.Anahtar Kelimeler: Tasavvuf, Edebiyat, Türk Edebiyatı, şiir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Türk Tasavvuf şiirinin kaynaklandığı en başta gelen kaynak tasavvufi düşüncedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Mutasavvıf şairler tasavvufta çok önemli bir yere sahip olan vahdet-i vücut anlayışı doğrultusunda görüş ve düşüncelerini eserlerine yansıtmışlardır.
💡
Sonuç & Katkı:Bunu gerçekleştirebilmek için mutasavvıf şairler kendilerine özgü üslup ve tarzlarıyla şiirler yazmışlardır.Anahtar Kelimeler: Tasavvuf, Edebiyat, Türk Edebiyatı, şiir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Tasavvuf · edebiyat · Türk Edebiyatı

Özet

Türk Tasavvuf şiirinin kaynaklandığı en başta gelen kaynak tasavvufi düşüncedir. Mutasavvıf şairler tasavvufta çok önemli bir yere sahip olan vahdet-i vücut anlayışı doğrultusunda görüş ve düşüncelerini eserlerine yansıtmışlardır. Bu şairler insanın, nefsini terbiye etmesi, ilahî aşktan nasibini alması, vuslata ermesi için her tarikat önderi değişik usul ve yöntemler ortaya koymuşlardır. Ayrıca dünyanın fani oluşu, bir mürşid-i kâmile bağlanmanın gerekliliği, gerçek dervişlik, güzel ahlak gibi konular tasavvuf edebiyatında en çok işlenen konular olmuştur.Türk tasavvuf şiirinin gayesi, tasavvufla ilgili görüş ve düşünceleri halka yaymak, yaşadığı manevi zevk ve neşveyi insanlara anlatmak, halkı doğru bildiği yola sevk etmektir. Bu yolun şairleri tasavvuftan ve ilahi aşktan nasibini alamayanları gaflet içerisinde gördüklerinden onları uyarmak ihtiyacı duymuşlardır. Bunu gerçekleştirebilmek için mutasavvıf şairler kendilerine özgü üslup ve tarzlarıyla şiirler yazmışlardır.Anahtar Kelimeler: Tasavvuf, Edebiyat, Türk Edebiyatı, şiir.

Abstract

Mystical thought is the main source of Turkish mystical poetry. Sufi poets reflected their ideas and thoughts through their works under the influence of wahdat al-wujūd (unity of existence) which has very important place in Islamic sufism. These poems like the sheyhs of each order stated different ways and methods to man for inner struggle, apparentism and reaching divine love. In addition same subjects like connecting to a murshid-i kāmil (spreme teacher), the real quality of being a derwish, good moral qualities are raised in mystical literature. The aim of Turkish mystical poetry is to spread out mystical ideas and thoughts to the public, to explain spritual taste and gaiety to people and to impel men to the straight way. Sufi poets wanted to warn people who are not able to enjoy the mysticism and divine love because of their negligence. In order to realize this aim, sufi poets wrote poems in their particular ways and methods.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BİLGİN, A. A. (2014). TÜRK TASAVVUF EDEBİYATININ MAHİYETİ. Türkiyat Mecmuası, Cilt: 24 - Sayı: 1, 1–13. https://ajindex.com/articles/120103

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (5)

  1. Abdurrahman Cami, Nefahâtü’l-üns: Evliyâ Menkıbeleri, (Trc. ve Şerh: Lamiî Çalebi, Haz. Süleyman Uludağ-Mustafa Kara). Âşık Çelebi, Meşairü’ş-şuarâ, (Haz. Filiz Kılıç), 2, İstanbul 2010.
  2. BİLGİN, A. Azmi, Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi, C. 40, İ stanbul 2011.
  3. ÇAVUŞOĞLU, Mehmed, Türk Dili (Divan Şiiri), S. 415, Ankara 1986. İ smail Hakkı Bursevî, Divan, (Haz. Murat Yurtsever), C. I, III, Bursa 2000. _________________, Ferahu’r-rûh: Muhammediye Şerhi, (Haz. Mustafa Utku), Bursa 2000. _________________, Rûhu’l-beyân -Kur’an Meâli ve Tefsiri-, C. 16, İ stanbul 2012. Kuddûsî Divanı, (Haz. Ahmet Doğan), Ankara 2002, s. 612. Latîfî, Tezkiretü’ş-şuarâ ve tabsıratü’n-nuzamâ (İnceleme-Metin), (Haz. Rıdvan Canım), Ankara 2000.
  4. Mustafa Safayi Efendi, Tezkire-i Safâî (Nuhbetü’l-âsârminfevâidi’l-eş’âr) İ nceleme-Metin-İndeks, (Haz. Pervin Çapan), Ankara 2005. Nev’î, Divan, (Haz. Mertol Tulum-Ali Tanyeri), İstanbul 1977. Prof. Dr. Ali Canip Yöntem’in Eski Türk Edebiyatı Üzerine Makaleleri, (Haz. Ahmet Sevgi-Mustafa Özcan), Konya 1996.
  5. Sunullah Gaybi, Sohbetname-Biatname, (Haz. Rahmi Yananlı), İstanbul 20