Dergiler / Türkiyat Mecmuası / 2017 / Cilt: 27 - Sayı: 1

SELÇUKLU VE İSMÂİLÎ KALESİ GİRDKÛH

GERDKŪH: A SELJUKID AND ISMĀ‘ĪLĪ CASTLE

Sayfa
249–257
Yayın Tarihi
2017-06-21
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Girdkûh, İran’ın kuzey doğusundaki Dâmgân yakınlarında, tarihi çok eskilere

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Girdkûh, İran’ın kuzey doğusundaki Dâmgân yakınlarında, tarihi çok eskilere
📊
Temel Bulgular & Veri:Girdkûh, İran’ın kuzey doğusundaki Dâmgân yakınlarında, tarihi çok eskilere
💡
Sonuç & Katkı:Girdkûh, İran’ın kuzey doğusundaki Dâmgân yakınlarında, tarihi çok eskilere
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:İsmâilî · Selçuklular · Dâmgân

Özet

Girdkûh, İran’ın kuzey doğusundaki Dâmgân yakınlarında, tarihi çok eskilere

Abstract

Castle of Gerdkūh, located near Dāmgān in the north-eastern part of Iran, wasa major stronghold with a long history. Since the castle dominated a fertileagricultural area and had an ample water supply, it possessed a great strategicadvantage. Gerdkūh came under the Seljukid control during the reign of SultanTughril (1040-1063) through the efforts of Qutalmish ibn Aslan Yabgu. Afterstaying under Qutalmish ibn Aslan Yabgu’s control for a period of time, thefortress was given to a local dynasty, the Ziyârîds. During his rebellion againstSultan Tughril, Qutalmish sought refuge in Gerdkūh. Although there wasscant information on Gerdkūh for the following period, the stronghold fell tothe Ismā‘īlīs during the reign of Barkiaroq (1092-1104). Under the Ismā‘īlīs,Gerdkūh became one of the most important centers of the Ismā‘īlī movement,often providing crucial support to the capital center of the movement, Alamut,during its difficult times. The period of Ismā‘īlī rule continued until the arrivalof the Mongols to the region and during the Ismā‘īlī-Mongol struggle Gerdkūhbecame one of the major military targets for the Mongol forces. The castlesurrendered to the Mongols only after a prolonged siege and unlike other Ismā‘īlīcastles which were immediately demolished, the Mongols chose to keep it undertheir control. The last known record on Gerdkūh dated to H. 786/1384 CE.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

PİYADEOĞLU, C. (2017). SELÇUKLU VE İSMÂİLÎ KALESİ GİRDKÛH. Türkiyat Mecmuası, Cilt: 27 - Sayı: 1, 249–257. https://ajindex.com/articles/120028

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (7)

  1. ABU’L-FARAC (Bar Hebraeus), Abu’l-Farac Tarihi, çev. Ö. R. Doğrul, TTKY, Ankara, 1999.
  2. ADLE, Chahryar, “Dāmgān”, Encyclopaedia Iranica. AHMED B. MAHMÛD, Selçuknâme, haz. E. Merçil, Bilge Kültür Sanat, İstanbul, 2011. BUNDÂRÎ, Zübdetü’n-nusra ve nuhbetü’l-usra, çev. Kıvameddin Burslan, Irak ve Horasan Selçukluları Tarihi, TTKY, Ankara, 1999. CÛZCÂNÎ, Tabakât-ı Nâsırî yâ Tarih-i İrân ve’l-İslâm, nşr. Abdülhayy Habîbî, Tahran, 1363 hş. CÜVEYNÎ, Ata Melik, Tarih-i Cihângüşâ, çev. Mürsel Öztürk, TTKY, Ankara, 2013.
  3. DAFTARY, Farhad, The Ismā‘īlīs: their history and doctrines, Cambridge, 1992. …………, “Gerdkūh”, Encyclopaedia Iranica. ERKAL, Mehmet, “Arşın”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. HAMDULLAH MÜSTEVFÎ, Tarih-i güzîde, nşr. Abdü’l-Hüseyn Nevâî, Tahran, 1364 hş. …………, Nüzhetü’l-kulûb, nşr. Muhammed Debîr Siyâkî, Tahran, 1336 hş. HÂN, Muhammed Hasan, Tarih-i Taberistân (et-Tedvîn fî ahvâli cibâli Şervîn), nşr. Mîtrâ Mihrâbâdî, Tahran, 1373 hş. HÂNDMÎR, Düstûru’l-vüzerâ, nşr. Saîd Nefîsî, Tahran, 2535 şehinşahî. HERZFELD, Ernst, “Bāwand”, Encyclopaedia of Islam. HODGSON, Marshall G. S., The Order of Assassins, y.y., 1955. İBNÜ’L-ESÎR, el-Kâmil fi’t-tarih, çev. Abdülkerim Özaydın, İstanbul, 1987. İKBÂL, Abbâs, Vezâret der ‘ahd-i selâtin-i bozorg-ı Selcûkî, Tahran, 1337 hş. KAFESOĞLU, İbrahim, Harezmşahlar Devleti Tarihi, TTKY, Ankara, 1992. KÂŞÂNÎ, Ebu’l-Kâsım, Tarih-i İsmâilîyye, thk. Muhammed Tâkî Dânişpejûh, Tebriz, 1343 hş. KESİK, Muharrem, “Kutalmış’ın Büyük Selçuklu Tahtını Ele Geçirme Gayretleri”, Türk Kültürü, sayı: 454, (2001).
  4. KÖYMEN, Mehmet Altay, Tuğrul Bey ve Zamanı, Kültür Bakanlığı Yayınları, İstanbul 1976. …………, Büyük Selçuklu İmparatorluğu Tarihi, Alp Arslan ve Zamanı, TTKY, Ankara 1992.
  5. LEWIS, Bernard, Haşîşîler, çev. Kemal Sarısözen, İstanbul, 2005.
  6. MADELUNG, Wilferd, “Āl-e Bāvand”, Encyclopaedia Iranica. MEHCÛRÎ, İsmail, Tarih-i Mâzenderân, Tahran, 1381 hş. MERÇİL, Erdoğan, “Bâdüsbânîler”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. ………… “Bâvendîler”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. ………… “Ziyârîler”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. …………- Sevim, Ali, Selçuklu Devletleri Tarihi, TTKY, Ankara, 1995. NASÎREDDÎN MAR‘AŞÎ, Tarih-i Taberistân ve Rûyân ve Mâzenderân, nşr. Muhammed Hüseyin Tesbîhî, Tahran, 1966.
  7. ÖZ, Mustafa, “Büzürgümmîd, Kiyâ”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. ÖZAYDIN, Abdülkerim, Sultan Berkyaruk Devri Selçuklu Tarihi (485-498/1092- 1104), İstanbul, 2001. PERVÎZ, Abbâs, Tarih-i Selâcuke ve Hâ