KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Sosyoekonomi / 2026 / Cilt: 34 Sayı: 67

COVID-19 Dönemi ve Sonrasında Türkiye’de Mutluluğun Belirleyicileri

Determinants of Happiness in Türkiye during and after the COVID-19 Pandemic

Keziban Altun Erdoğdu(DİCLE ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-7724-4973
Sayfa
175–201
Yayın Tarihi
2026-01-31
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışma, COVID-19 pandemisinin, Türkiye’de mutluluğun belirleyicilerini farklılaştırdığını göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Çalışmanın amacı, Türkiye’de mutluluğu etki eden faktörleri, pandemi ve sonrası dönemde karşılaştırmalı olarak araştırılmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu amaç için Yaşam Memnuniyeti Araştırması’nın verileri, 2020-2021 ve 2022-2023 şeklinde iki farklı döneme ayrılarak genelleştirilmiş sıralı lojistik regresyon yöntemiyle analiz edilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışma, COVID-19 pandemisinin, Türkiye’de mutluluğun belirleyicilerini farklılaştırdığını göstermektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2020-2021 Verileri
⚙️Değişkenler:COVID-19 Pandemisi · Türkiye’de Mutluluk · Mutluluğun Belirleyicileri

Özet

Çalışmanın amacı, Türkiye’de mutluluğu etki eden faktörleri, pandemi ve sonrası dönemde karşılaştırmalı olarak araştırılmıştır. Bu amaç için Yaşam Memnuniyeti Araştırması’nın verileri, 2020-2021 ve 2022-2023 şeklinde iki farklı döneme ayrılarak genelleştirilmiş sıralı lojistik regresyon yöntemiyle analiz edilmiştir. Analiz sonucuna göre sadece COVID-19 sonrası dönemde SGK hizmetlerinden memnun olmak ve yardım alınabilecek kişilerin varlığı mutluluğu olumlu yönde etkimektedir. Pandemi sürecinde, gelirin azalması ve ucuz ürün tüketmek mutluluğu olumsuz yönde etkilerken, çalışma durumuna yönelik iyi beklentilerin mutluluk üzerinde hiçbir etkisi yoktur. Her iki dönemde bireyleri mutlu eden ortak faktörler sağlıktan memnuniyet, umutlu beklentiler, çocuk sahibi olmak, sosyal ilişkilerden memnuniyet ve evli olmaktır. Çalışma, COVID-19 pandemisinin, Türkiye’de mutluluğun belirleyicilerini farklılaştırdığını göstermektedir.

Abstract

The study aims to compare factors influencing happiness in Türkiye during the pandemic and post-pandemic periods. To do this, data from the Life Satisfaction Survey were divided into two separate timeframes: 2020-2021 and 2022-2023. The generalised ordered logistic regression method was used for analysis. The findings show that in the post-COVID-19 period, only satisfaction with Social Security Institution services and having people available for help positively affect happiness. During the pandemic, lower income and the need to purchase cheaper products negatively impacted happiness, while positive employment expectations had no significant effect. Common factors affecting happiness in both periods include satisfaction with health, optimistic outlooks, having a child, satisfaction with social relationships, and marital status. The study demonstrates that the COVID-19 pandemic differentially influenced the determinants of happiness in Türkiye.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Erdoğdu, K. A. (2026). COVID-19 Dönemi ve Sonrasında Türkiye’de Mutluluğun Belirleyicileri. Sosyoekonomi, Cilt: 34 Sayı: 67, 175–201. https://doi.org/10.17233/sosyoekonomi.2026.01.08

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (87)

  1. Alkan, Ö. & K. Kavalcı (2023), “Gender Differences in Happiness during COVID-19 Pandemic: Evidence from Türkiye”, Psychiatry and Behavioral Sciences, 13, 153-165.
  2. Alkan, Ö. et al. (2024), “COVID-19 Döneminde Bireylerin İş Memnuniyetini Etkileyen Faktörlerin Stereotype Sıralı Regresyon Modeli ile Araştırılması”, Erzurum Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (20), 23-43.
  3. Araki, S. (2022), “Does Education Make People Happy? Spotlighting the Overlooked Societal Condition”, Journal of Happiness Studies, 23(2), 587-629.
  4. Aslan, Y. & O. Zengin (2023), “A General Assessment of Life Quality in Turkey and Several East European Countries During the COVID-19 Pandemic”, Ordu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 13(1), 763-784.
  5. Bartolini, S. & F. Sarracino (2018), “Do People Care about Future Generations? Derived Preferences from Happiness Data”, Ecological Economics, 143, 253-275.
  6. Belzunegui-Eraso, A. & A. Erro-Garcés (2020), “Teleworking in the Context of the Covid-19 Crisis”, Sustainability, 12(9), 3662.
  7. Beydağ, K.D. & N.A. Dal (2024), “Determination of Happiness and Spousal Support Level in Married Women's Relationships during Pandemic Period”, Ordu Üniversitesi Hemşirelik Çalışmaları Dergisi, 7(3), 586-594.
  8. Blanchflower, D.G. & A. Bryson (2024), “The Female Happiness Paradox”, Journal of Population Economics, 37, 16.
  9. Boes, S. & R. Winkelmann (2010), “The Effect of Income on General Life Satisfaction and Dissatisfaction”, Social Indicators Research, 95, 111-128.
  10. Büyükçolpan, H. & N.K. Ozdemir (2023), “The Influences on Happiness and Life Satisfaction of Young People during COVID-19 Pandemic: Evidence for Positive Youth Development”, Current Psychology, 42(27), 24003-24012.
  11. Caner, A. (2015), “Happiness, Comparison Effects, and Expectations in Turkey”, Journal of Happiness Studies, 16, 1323-1345.
  12. Carstensen, L.L. (1992), “Social and Emotional Patterns in Adulthood: Support for Socioemotional Selectivity Theory”, Psychology and Aging, 7(3), 331-338.
  13. Copur, Z. & N. Dogan (2023), “Financial Well-Being and Life Satisfactıon of Individuals During the Covıd-19 Outbreak”, Journal of Business Economics And Finance, 12(2), 68-82.
  14. Coşkuner-Aktaş, S. & B. Çiçek (2024), “Financial Stress, Family, Marital, and Life Satisfaction of Turkish Families during Covid-19: What did We Learn?”, Journal of Family Issues, 45(4), 1044-1068.
  15. Cuñado, J. & F.P. De Gracia (2012), “Does Education Affect Happiness? Evidence for Spain”, Social Indicators Research, 108, 185-196.
  16. Çomaklı-Duvar, N. et al. (2025), “A Study on the Determination of the Factors Affecting the Happiness Levels of Older Individuals during the COVID-19 Pandemic in Turkish Society”, PloS One, 20(1), e0316000.
  17. D'Andrea, S. (2022), “Implementing the Work-Life Balance Directive in Times of COVID-19: New Prospects for Post-Pandemic Workplaces in the European Union?”, ERA Forum, 23(1), 7-18.
  18. Deb, P. et al. (2022), “The Economic Effects of COVID-19 Containment Measures”, Open Economies Review, 33(1), 1-32.
  19. DiCosimo, A. & B. D. Kelly (2023), “Happiness in Pre-Pandemic Europe: Correlates of Individual Happiness Prior to Covid”, Irish Journal of Psychological Medicine, 40(3), 460-463.
  20. Dilmaç, B. et al. (2023), “Examining the Relationships between Fear of Coronavirus, State Anxiety, and Relationship Happiness among Married Turkish Individuals during COVID-19”, Journal of Family Issues, 44(4), 1113-1128.
  21. Donati, P. (2019), “Discovering the Relational Goods: their Nature, Genesis and Effects”, International Review of Sociology, 29(2), 238-259.
  22. Dorji, T. (2020), “The Gross National Happiness Framework and The Health System Response to the COVID-19 Pandemic in Bhutan”, The American Journal of Tropical Medicine and Hygiene, 104(2), 441-445.
  23. Dumludağ, D. & O. Gökdemir (2022), “Income Aspiration, Income Comparison and Life Satisfaction: The Case of Turkish Migrants in the Netherlands”, Journal of Happiness Studies, 23(4), 1359-1378.
  24. Dumludağ, D. et al. (2016), “Income Comparison, Collectivism and Life Satisfaction in Turkey”, Quality & Quantity, 50, 955-980.
  25. Duran, A. & E. Ömeroğlu (2022), “How Parents Spent Time at Home with their Preschool-Aged Children during the COVID-19 Pandemic of 2020”, Journal of Early Childhood Research, 20(1), 13-26.
  26. Easterlin, R.A. & K.J. O’Connor (2023), “Three Years of COVID-19 and Life Satisfaction in Europe: A Macro View”, Proceedings of the National Academy of Sciences, 120(19), e2300717120.
  27. Eren, K.A. & A.A. Aşıcı (2017), “The Determinants of Happiness in Turkey: Evidence From City-Level Data”, Journal of Happiness Studies, 18, 647-669.
  28. Erk, M. & S. Fırat (2023), “Birlikte Daha Güçlü: Covıd-19 Salgını Sırasında Aile İçerisindeki Koruyucu Faktörlerin İncelenmesi”, Turkish Journal of Family Medicine and Primary Care, 17(1), 178-187.
  29. Ertürk, S. & S. Koç (2021), “Türkiye’de Mutluluğun Belirleyicileri Zaman İçinde Değişti Mi? 2013-18 Dönemi Faktör ve Çoklu Logit Model Örneği”, Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi, (31), 265-292.
  30. Fassett-Carman, A.N. et al. (2020), “Clarifying Stress-Internalizing Associations: Stress Frequency and Appraisals of Severity and Controllability are Differentially Related to Depression-Specific, Anxiety-Specific, and Transdiagnostic Internalizing Factors”, Journal of Affective Disorders, 260, 638-645.
  31. Ferrer-i-Carbonell, A. (2005), “Income and Well-Being: An Empirical Analysis of the Comparison Income Effect”, Journal of Public Economics, 89(5-6), 997-1019.
  32. Frey, B.S. & A. Stutzer (2002), Happiness and Economics How The Economy and Institutions Affect Well-Being, New Jersey: Princeton University Press.
  33. Frey, B.S. (2018), Economics of Happiness, Switzerland: Springer International Publishing.
  34. Gezer, T. & Ü. Aysan (2023), “Sosyal Politikaların Mutluluk Üzerindeki Etkisi: Türkiye Örneği”, Yönetim ve Ekonomi Dergisi, 30(1), 179-196.
  35. Greyling, T. et al. (2021), “The Good, the Bad and the Ugly of Lockdowns during Covid-19”, PloS One, 16(1), e0245546.
  36. Gui, B. (2013), “Relational goods”, in: L. Bruni & S. Zamagni (eds.), Handbook on the Economics of Reciprocity and Social Enterprise (295-305), Cheltenham: Edward Elgar Publishing.
  37. Gülmez, H. (2020), En Kolay Anlatımı ile Covid-19 Pandemisi, Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
  38. Güven, A. (2021), “Covid 19 Pandemi Sürecinin Birinci Yılında, Türkiye'de Akademisyenlerin İş Yaşam Kaliteleri Üzerine Bir Değerlendirme”, Enderun, 5(1), 1-21.
  39. Hayat, E. & A.S. Özden (2021), “Genelleştirilmiş Sıralı Lojistik Regresyon Analizi ile Bireylerin Mutluluk Düzeylerine Etki Eden Faktörlerin Belirlenmesi”, OPUS International Journal of Society Researches, 18(40), 2288-2316.
  40. International Labour Organization (2020), World Employment and Social Outlook: Trends 2021,, 05.01.2025.
  41. Kabasakal, Z. & A. Aktaş (2021), “Covid-19 Pandemi Sürecinde Bireylerin Sosyal Destek ve Aile İklimi Algılarının İncelenmesi”, Batı Anadolu Eğitim Bilimleri Dergisi, 12(1), 145-157.
  42. Kanlıoğlu, M.B. & D. Dumludağ (2022), “The Relationship between Unemployment, Employment Expectations and Happiness in Turkey for the Years: 2003-2018”, Journal of Research in Economics, 6(1), 1-19.
  43. Karaaslan, K.Ç. & G. Çalmaşur (2023), “Nitel Tercih Modellerine Dayalı Ampirik Bir Analiz: Türkiye'deki Bireylerin Mutluluk Düzeylerinin Belirleyicileri”, Türk Psikoloji Dergisi, 38(92), 1-19.
  44. Kaufman, G. & H. Taniguchi (2010), “Marriage and Happiness in Japan and the United States”, International Journal of Sociology of the Family, 36(1), 25-48.
  45. Kiren-Güler, Ö. (2021), “Sıralı Regresyon Modelleri ve Stata Uygulamaları”, in: Ş. Üçdoğruk-Birecikli & S. Şengül (eds.), Uygulamalarla Mikroekonometri (103-140), Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
  46. Kohler, H.P. (2015), “Do Children Bring Happiness and Purpose in Life?”, in: E.P. Kaufmann & W.B. Wilcox (eds.), Whither the Child?: Causes and Consequences of Low Fertility (47-75), New York: Routledge.
  47. Liu, H. & N. Hsieh (2024), “Marital Status and Happiness During the COVID‐19 Pandemic”, Journal of Marriage and Family, 86(2), 473-493.
  48. Mansur, F. & E. Doğuç (2021), “Covid-19 Pandemisinde Üniversite Öğrencilerinin Umut Düzeyleri”, Gençlik Araştırmaları Dergisi, 9(Özel Sayı), 26-51.
  49. Margolis, R. & M. Myrskylä (2011), “A Global Perspective on Happiness and Fertility”, Population And Development Review, 37(1), 29-56.
  50. McBride, M. (2001), “Relative-Income Effects on Subjective Well-Being in the Cross-Section”, Journal of Economic Behavior & Organization, 45(3), 251-278.
  51. Mi, Y.N. et al. (2020), “Estimating the Instant Case Fatality Rate of COVID-19 in China”, International Journal of Infectious Diseases, 97, 1-6.
  52. Montgomery, M. (2022), “Reversing the Gender Gap in Happiness”, Journal of Economic Behavior & Organization, 196, 65-78.
  53. Nikolaev, B. (2018), “Does Higher Education Increase Hedonic and Eudaimonic Happiness?”, Journal of Happiness Studies, 19, 483-504.
  54. Nolen-Hoeksema, S. & C.L. Rusting (1999), “Gender Differences in Well-Being”, in: D. Kahneman et al. (eds.), Well-Being: Foundations of Hedonic Psychology (330-350), New York: Russell Sage Foundation.
  55. Önemli, M.B. & J. Potter (2021), “Reference Group Inequality, Positional Goods, and their impact on Subjective Well-Being: Evidence from Turkey”, Review of Social Economy, 79(4), 636-663.
  56. Özay, B. et al. (2023), “Covid-19 Salgınının Mutluluğun Üç Boyutu Üzerine Etkileri”, Mutluluk ve İyi Oluş Dergisi, 14(8), 54-79.
  57. Özer, Ö. et al. (2021), “Does Social Support Affect Perceived Stress? A Research during the COVID-19 Pandemic in Turkey”, Journal of Human Behavior in the Social Environment, 31(1-4), 134-144.
  58. Özmen, S. et al. (2021), “Investigation of COVID-19 Fear, Well-Being and Life Satisfaction in Turkish Society”, Social Work in Public Health, 36(2), 164-177.
  59. Paul, S. & D. Guilbert (2013), “Income-Happiness Paradox in Australia: Testing the Theories of Adaptation and Social Comparison”, Economic Modelling, 30, 900-910.
  60. Peng, S. & A.R. Roth (2022), “Social Isolation and Loneliness before and during the COVID-19 Pandemic: A Longitudinal Study of US Adults Older Than 50”, The Journals of Gerontology: Series B, 77(7), 185-190.
  61. Plagnol, A.C. & R.A. Easterlin (2008), “Aspirations, Attainments, and Satisfaction: Life Cycle Differences between American Women and Men”, Journal of Happiness Studies, 9, 601-619.
  62. Polat, Y.E. & E. Kılıç (2022), “COVID-19 Döneminde Mutluluk ile Mutluluğun Temel Belirleyicileri İlişkisi: Isparta Örneklemi Üzerinden Değerlendirme”, Ekonomi Bilimleri Dergisi, 14(2), 176-202.
  63. Raišienė, A.G. et al. (2020), “Working From Home-Who is Happy? A Survey of Lithuania's Employees During the COVID-19 Quarantine Period”, Sustainability, 12(13), 5332-5353.
  64. Ramia, I. & M. Voicu (2022), “Life Satisfaction and Happiness among Older Europeans: The Role of Active Ageing”, Social Indicators Research, 160(2), 667-687.
  65. Satici, S.A. et al. (2023), “Resilience, Hope, and Subjective Happiness among the Turkish Population: Fear of COVID-19 as a Mediatör”, International Journal of Mental Health and Addiction, 21(2), 803-818.
  66. Senik, C. (2009), “Direct Evidence on Income Comparisons and their Welfare Effects”, Journal of Economic Behavior & Organization, 72(1), 408-424.
  67. Solmaz, U. et al. (2024), “How does Fear of Covid-19 Affect the Life Satisfaction of Married Individuals in Türkiye? The Role of Work-Family Life Conflict as Mediatör”, Current Psychology, 43, 22121-22133.
  68. Stutzer, A. (2004), “The Role of Income Aspirations in Individual Happiness”, Journal of Economic Behavior & Organization, 54, 89-109.
  69. Şehribanoğlu, S. (2024), “Covid 19 Öncesi ve Sonrası Algılanan Mutluluk”, Yüzüncü Yıl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (66), 72-85.
  70. Timur, B. & E.Ç. Akay (2017), “Kadın ve Erkeklerin Mutluluğunu Etkileyen Faktörlerin Genelleştirilmiş Sıralı Logit Modeli ile Analizi”, Sosyal Bilimler Araştırma Dergisi, 6(3), 88-105.
  71. TurkStat (2023), Life Satisfaction Survey, 2023,, 08.01.2025.
  72. Uğur, Z.B. (2018), “Çocuk Sahibi Olmak İnsanları Mutlu Ediyor Mu? Türkiye’den Bulgular”, Nüfusbilim Dergisi, 40, 83-104.
  73. Usluoglu, F. et al. (2023), “The Effects of COVID-19 Pandemic on Adults Living in Turkey and Ways of Coping”, Social Work in Public Health, 38(3), 193-208.
  74. Van Praag, B. & A. Ferrer-i Carbonell (2008), Happiness Quantified: A Satisfaction Calculus Approach, USA: Oxford University Press.
  75. Whitehead, B.R. & E. Torossian (2021), “Older Adults’ Experience of the COVID-19 Pandemic: A Mixed-Methods Analysis of Stresses and Joys”, The Gerontologist, 61(1), 36-47.
  76. WHO (2022), Mental Health and COVID-19: Early Evidence of the Pandemic’s Impact: Scientific Brief, 2 March 2022,, 04.01.2025.
  77. WHR (2020), World Happiness Report 2020,, 10.11.2024.
  78. WHR (2023), World Happiness Report 2023,, 10.11.2024.
  79. Williams, R. (2006), “Generalized Ordered Logit/Partial Proportional Odds Models for Ordinal Dependent Variables”, The Stata Journal, 6(1), 58-82.
  80. Yalman, İ.N. et al. (2021), “Covid-19 Salgını Sürecinin İşgücü Piyasaları Üzerine Etkisi: Uygulamalı Bir Araştırma”, Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 35(3), 1125-1144.
  81. Yang, L. et al. (2023), “Multidimensional Inequality and Subjective Well-Being in China: A Generalized Ordered Logit Model Analysis”, Social Indicators Research, 165(3), 1021-1052.
  82. Yıldırım, İ.E. & E. Yılmaz (2022), “COVID-19 Salgınında Mutluluk Hedefli Alışveriş Davranışları”, Marmara Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 44(2), 258-282.
  83. International Labour Organization (2020), World Employment and Social Outlook: Trends 2021,, 05.01.2025.
  84. TurkStat (2023), Life Satisfaction Survey, 2023,, 08.01.2025.
  85. WHO (2022), Mental Health and COVID-19: Early Evidence of the Pandemic’s Impact: Scientific Brief, 2 March 2022,, 04.01.2025.
  86. WHR (2020), World Happiness Report 2020,, 10.11.2024.
  87. WHR (2023), World Happiness Report 2023,, 10.11.2024.