Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightÇalışma sonucunda, en yüksek ağırlık kaybı ve çürüme oranının açık alanda topraksız koşullarda yetiştirilen çileklerde görüldüğü belirlenmiştir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Bu çalışmanın amacı, farklı yetiştirme yöntemleriyle (sera koşullarında topraksız, açık alanda topraksız ve açık alanda topraklı) yetiştirilen çileklerin muhafaza performansını karşılaştırmak ve söz konusu yöntemlerin meyvenin pomolojik ve biyoaktif özellikleri üzerindeki etkilerini ortaya koymaktır. Çalışmada materyal olarak ‘Monterey’ çilek çeşidi kullanılmıştır. Çilekler, 1 ± 0.5 °C sıcaklık ve %90 ± 5 bağıl nem koşullarında 20 gün süreyle depolanmış; depolama süresince beş günde bir ölçüm ve analizler gerçekleştirilmiştir. Çalışma sonucunda, en yüksek ağırlık kaybı ve çürüme oranının açık alanda topraksız koşullarda yetiştirilen çileklerde görüldüğü belirlenmiştir. Meyve eti sertliği topraksız koşullarda yetiştirilen çileklerde daha yüksek, açık alanda topraklı yetiştirilenlerde ise daha düşük bulunmuştur. Titre edilebilir asit (TEA) değerleri topraksız yetiştirme koşullarında daha yüksek iken, açık toprakta yetiştirilen çileklerde daha düşük düzeylerde tespit edilmiştir. Suda çözünür kuru madde (SÇKM) içeriği açık toprakta yetiştirilen meyvelerde daha yüksek bulunmuştur. Toplam fenolik madde (TPC) ve toplam monomerik antosiyanin (TMA) içeriklerindeki artışta özellikle açık alanda topraksız yetiştiriciliğin etkisi daha belirgin olmuş, bunu açık toprakta yetiştiricilik izlemiştir. En düşük artış ise sera koşullarında topraksız yetiştirilen çileklerde belirlenmiştir. Hem hasat hem de depolama süresince en yüksek askorbik asit ve toplam antioksidan aktivite (TAA) değerleri açık alanda topraksız koşullarda yetiştirilen çileklerde gözlemlenmiştir. Sonuç olarak, sera koşullarında topraksız yetiştiriciliğin meyvenin fiziksel kalite parametrelerini iyileştirdiği, açık alanda topraksız yetiştiriciliğin ise biyoaktif kalite özelliklerine daha fazla katkı sağladığı belirlenmiştir. Açık toprakta yetiştiriciliğin ise meyvenin şeker içeriğini artırmada etkili olduğu sonucuna varılmıştır.
Abstract
The aim of this study was to compare the storage performance of strawberries grown under different cultivation conditions (soilless cultivation under greenhouse conditions, soilless cultivation in open field, and soil-based cultivation in open field) and to determine the effects of these conditions on the pomological and bioactive properties of the fruit. The ‘Monterey’ strawberry cultivar was used as the plant material. Strawberries were stored at 1 ± 0.5 °C and 90 ± 5% relative humidity for 20 days, and measurements and analyses were conducted at five-day intervals during the storage period. The results showed that the highest weight loss and decay rate were observed in strawberries grown under soilless open-field conditions. Fruit firmness was higher in strawberries grown under soilless conditions, whereas it was lower in those grown under soil-based open-field conditions. Titratable acidity (TA) values were higher under soilless cultivation conditions and lower in soil-based open-field cultivation. Soluble solids content (SSC) was higher in strawberries grown in soil under open-field conditions. Increases in total phenolic content (TPC) and total monomeric anthocyanin (TMA) were more pronounced in strawberries grown under soilless open-field conditions, followed by soil-based open-field cultivation, while the lowest increases were observed in strawberries grown under soilless greenhouse conditions. The highest ascorbic acid and total antioxidant activity (TAA) values were observed in strawberries grown under soilless open-field conditions during both harvest and storage periods. In conclusion, soilless cultivation under greenhouse conditions improved the physical quality parameters of the fruit, whereas soilless open-field cultivation contributed more to bioactive quality attributes. Soil-based open-field cultivation was found to be effective in increasing the sugar content of the fruit.