Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightDokümanlardan elde edilen bulgular, YZ'nin başlangıçta yalnızca sınırlı bilişsel yetilere sahipken, günümüzde insan zihnini temsil etme kapasitesinin belirgin biçimde arttığını ortaya koymaktadır.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Yapay zekâ (YZ), geliştirdiği dilsel yetkinlikler sayesinde insan yaşamında giderek daha merkezi bir konuma yerleşmektedir. Bu çalışmanın amacı, YZ’nin doğal dil işleme (DDİ) sistemlerinin insan diliyle kurduğu benzerliği psikolinguistik bir perspektiften, tarihsel olarak incelemektir. Bu bağlamda, insan zihni ile YZ’nin çalışma prensipleri arasındaki benzerlikler; YZ’nin sentaks, semantik ve pragmatik becerileri; dil edinim kuramları ile YZ'deki dil gelişimi arasındaki paralellikler ve YZ’nin güncel iletişimsel özellikleri araştırılmıştır. Çalışma, nitel araştırma yöntemlerinden biri olan doküman analizi kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Araştırma sorularına dayalı olarak önceden belirlenen temalar çerçevesinde, 1950–2025 yılları arasında yayımlanmış yazılı ve görsel dokümanlar tematik olarak analiz edilmiştir. Dokümanlardan elde edilen bulgular, YZ'nin başlangıçta yalnızca sınırlı bilişsel yetilere sahipken, günümüzde insan zihnini temsil etme kapasitesinin belirgin biçimde arttığını ortaya koymaktadır. DDİ teknolojisinin, sentakstan başlayarak semantik ve pragmatiğe doğru evrildiği; bağlama duyarlı, anlam üretebilen ve etkileşim kurma becerisi gelişmiş sistemlere dönüştüğü gözlemlenmiştir. Ayrıca, YZ ile girilen etkileşimler üzerinden, dil edinim kuramları ile YZ'nin dilsel gelişimi arasında dikkat çekici paralellikler belirlenmiştir. YZ’nin gelişimiyle birlikte insan-makine etkileşimi, aracısız ve doğal bir dil üzerinden gerçekleşir hale gelmiştir. YZ'nin yakın gelecekte gelişmiş bir iletişim partneri olarak insan yaşamına daha derinlemesine entegre olacağı öngörülmektedir.
Abstract
Artificial intelligence (AI) has gained an increasingly central role in human life through the linguistic competencies it has developed. This study aims to examine, from a psycholinguistic perspective, the historical development of the similarities between human language and AI’s natural language processing (NLP) systems. The research focuses on the structural parallels between the functioning principles of the human mind and AI, the syntactic, semantic, and pragmatic abilities of AI, the relationship between language acquisition theories and language development in AI, and the current communicative features of AI. The study was carried out using document analysis, one of the qualitative research methods. Based on predetermined research questions and themes, written and visual documents published between 1950 and 2025 were thematically analyzed. The findings reveal that while AI initially possessed only limited cognitive abilities, its capacity to represent the human mind has significantly increased in the present day. It was observed that natural language processing technology has evolved from syntax to semantics and pragmatics, transforming into systems that are context-sensitive, capable of generating meaning, and equipped with advanced interactional abilities. In addition, based on human–machine interactions with AI, remarkable parallels were identified between language acquisition theories and the linguistic development of AI. As a result, human–machine interaction now occurs through natural, unmediated use of language. It is predicted that AI is likely to become an indispensable communication partner, integrating more deeply into human life in the near future.