Dergiler / FLSF Felsefe ve Sosyal Bilimler Dergisi / 2026 / Sayı: 15

NİETZSCHE’DE DEKADANS VE KÜLTÜR ELEŞTİRİSİ OLARAK TRAJİK BİLGELİK

Tragic Wisdom as the Critique of Décadence and Culture in Nietzsche

Emrah Akdeniz(Yüzüncü Yıl Üniversitesi Felsefe Bölümü)
Sayfa
111–126
Yayın Tarihi
2013-05-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Böylece Nietzsche’nin almaşık bir bilgelik anlayışı olarak trajediye biçtiği rolün önemi vurgulanarak,düşüncesinin temelinde yatan sanatsal kavrayışın aslında metafizik geleneğin bir tersine çevrimi olarak yorumlanabileceği gösterilmiş olacaktır

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu makale Nietzsche tarafından kültürel olgunun görünümü olarak ileri sürülen dekadans durumuyla trajedi-trajik durum arasındaki ilişkiyi dile getirmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Nietzsche’ye göre sabit hiçbir şey yoktur ve her şey sürekli bir akış halindedir.
💡
Sonuç & Katkı:Böylece Nietzsche’nin almaşık bir bilgelik anlayışı olarak trajediye biçtiği rolün önemi vurgulanarak,düşüncesinin temelinde yatan sanatsal kavrayışın aslında metafizik geleneğin bir tersine çevrimi olarak yorumlanabileceği gösterilmiş olacaktır
🔬Tür:Makale
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Trajedi · trajik bilgelik · dekadans

Özet

Bu makale Nietzsche tarafından kültürel olgunun görünümü olarak ileri sürülen dekadans durumuyla trajedi-trajik durum arasındaki ilişkiyi dile getirmektedir. Nietzsche’ye göre sabit hiçbir şey yoktur ve her şey sürekli bir akış halindedir. Bu nedenle insan varoluşunu mutlak bir nokta olarak hakikati yaratmak olarak belirler; fakat hakikat aynı zamanda yaşamın özüne aykırıdır. Dekadans olgusu ve dekadans dönemi hakikat yaratmanın doğal bir sonucudur; eş deyişle, yaşam ve hakikat birbirine karşıt oluşumlardır ve bunu görmek yalnızca trajik bir perspektiften olanaklıdır. Makale, Nietzsche’nin bu görüşlerine koşut bir biçimde onun eleştirel düşüncesini betimlemeye çalışmaktadır. Böylece Nietzsche’nin almaşık bir bilgelik anlayışı olarak trajediye biçtiği rolün önemi vurgulanarak,düşüncesinin temelinde yatan sanatsal kavrayışın aslında metafizik geleneğin bir tersine çevrimi olarak yorumlanabileceği gösterilmiş olacaktır

Abstract

This article articulates the relation between the concept of tragedy-tragic and décadence which proposed by Nietzsche as an appearence of a cultural fact. According to Nietzsche, there is no any fixed thing in the world and everything continuously flows; that’s why making or creating truth as an absolute point determines human existence but truth is at the same time counter to essence of life. Décadence fact and décadence period is a natural consequence of making-truth, that’s to say, life and truth is counter events and this situation can be seen only from the perspective of the tragic situation. Parallel to Nietzsche’s views the article tries to describe and to give an account of the Nietzsche’s critical thinking; so it will be emphasized the important role of tragedy as an alternative concept of the wisdom in Nietzche’s thought and it will be shown that his artistic thinking can be interpreted as an inversion of the metaphysical tradition

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Akdeniz, E. (2013). NİETZSCHE’DE DEKADANS VE KÜLTÜR ELEŞTİRİSİ OLARAK TRAJİK BİLGELİK. FLSF Felsefe ve Sosyal Bilimler Dergisi, Sayı: 15, 111–126. https://ajindex.com/articles/1143143

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Berkowitz, Peter, “Nietzsche-(Bir Ahlak Karşıtının Etiği)”, çev. Ertürk Demirel, Ayrıntı Yayınları, İstanbul, 2003
  2. J. Schmidt, Dennis, “On Germans and Other Greeks (Tragedy and Ethical Life)”, Indiana University Press, Bloomington-IndianaPolis, 2001
  3. Keith, Ansell-Pearson, “Kusursuz Nihilist-(Politik Bir Düşünür Olarak Nietzsche’ye Giriş)”, çev. Cem Soydemir, Ayrıntı Yayınları, İstanbul, 1998
  4. Kuçuradi, İoanna, “Nietzsche ve İnsan”, Felsefe Kurumu Yayınları, Ankara, 1995
  5. Megill, Allan, “Aşırılığın Peygamberleri”, çev. Tuncay Birkan, Bilim Sanat Yayınları, Ankara, 1998
  6. Nietzsche, Friedrich, “Böyle Buyurdu Zerdüşt”, çev. Turan Oflazoğlu, Cem Yayınevi, İstanbul, 1995
  7. Nietzsche, Friedrich, “Güç İstenci”, çev. Sedat Umran, Birey Yayıncılık, İstanbul, 2002
  8. Nietzsche, Friedrich, “Müziğin Ruhundan Tragedyanın Doğuşu”, çev. İ. Z. Eyüboğlu, Say Yayınları, İstanbul, 2003
  9. Nietzsche, Friedrich, “Ecce Homo”, çev. Can Alkor, Say Yayınları, İstanbul, 1996
  10. Nietzsche, Friedrich, “Ahlakın Soykütüğü Üzerine”, çev. Ahmet İnam, Say Yayınları, İstanbul, 2003
  11. “Philosophy and Tragedy”, Edited by Miguel de Beistequi and Simon Sparks, Routledge, London and New York, 2000
  12. Scott, Jacqueline, “Nietzsche and decadence: The revaluation morality”, Continental Philosophy Review 31 içinde, Kluwer Academic Publishers, Netherlands, 1998
  13. Birinci Çalışma: 13 ve 17.bölümler, s.52-62) çev. Ahmet İnam, Say Yayınları, İstanbul, 2003)