KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / FLSF Felsefe ve Sosyal Bilimler Dergisi / 2026 / Sayı: 37

HISTORICAL ACTION AND NARRATIVE IN THE CONTEXT OF HISTORIOGRAPHY IN RICOEUR AND RANCIERE

Ali Özgür Gürsoy(İZMİR EKONOMİ ÜNİVERSİTESİ)0000-0003-3332-9921
Sayfa
117–134
Yayın Tarihi
2024-05-07
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ricoeur ve Rancière’in tarihyazımsal metinlerinin eleştirel bir şekilde ve tarihsel eylemsellik ve anlatı kavramlarına vurgu yaparak birlikte okunması, tarihyazımının siyasal önemini göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Ricoeur ve Rancière’in tarihyazımsal metinlerinin eleştirel bir şekilde ve tarihsel eylemsellik ve anlatı kavramlarına vurgu yaparak birlikte okunması, tarihyazımının siyasal önemini göstermektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:İki yazarın anlatısal eylemselliğin tarih içinde kimliklerin inşasındaki rolüne yaklaşımı, tarihe dair oryantasyonumuzu belirleyen iki öğeyi, parçalanmayı ve uyumu, görünür kılmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Modern yaşamın barındırdığı çatışmaları görünür kılmak adına, anlatıların ‘geriye dönük’ inşasına dikkatimizi vermemiz gerekir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Anlatısal Eylemsellik · Tarih Yazımı · Ricoeur

Özet

Ricoeur ve Rancière’in tarihyazımsal metinlerinin eleştirel bir şekilde ve tarihsel eylemsellik ve anlatı kavramlarına vurgu yaparak birlikte okunması, tarihyazımının siyasal önemini göstermektedir. İki yazarın anlatısal eylemselliğin tarih içinde kimliklerin inşasındaki rolüne yaklaşımı, tarihe dair oryantasyonumuzu belirleyen iki öğeyi, parçalanmayı ve uyumu, görünür kılmaktadır. Tarihi bu şekilde bir problem olarak tasvir etmek ise, eylemselliği modern yaşamın bu hususta iki temel kutbu arasında nasıl konumlandırdığımızın önemini vurgulamaktadır: davranışı, kişisiz toplumsal kuvvetler olarak belirleyen istatistiksel düzenlilikler ve gelişimleri uyumlu bir yaşamı oluşturan ve birey için otonomiyi vurgulayan kişisel tasarılar. Modern yaşamın barındırdığı çatışmaları görünür kılmak adına, anlatıların ‘geriye dönük’ inşasına dikkatimizi vermemiz gerekir.

Abstract

The argument of this study is that a critical encounter between the ‘historiographical’ texts of Ricoeur and Rancière on the theme of historical action and narrative provides us with a fruitful approach to the political stakes of the act of writing history. More specifically, I claim that attention to how these two authors frame narrative agency in the construction of our identities in history reveals two points of salience that give orientation to our attitude toward history, namely, disruption and harmony. Framing history as a problem in this way makes visible the centrality of how to conceive agency within the two poles of modern existence: on the one hand, statistical regularities that govern behavior in the form of impersonal forces and, on the other, individual projects, the trajectories of which form a coherent life (and define autonomy for the subject). The merit of narrative history is to bridge these poles; but it thereby occludes the antagonisms characteristic of modernity. It is in order to make these visible that we need a disruptive attention to the way narratives are constructed retrospectively.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Gürsoy, A. Ö. (2024). HISTORICAL ACTION AND NARRATIVE IN THE CONTEXT OF HISTORIOGRAPHY IN RICOEUR AND RANCIERE. FLSF Felsefe ve Sosyal Bilimler Dergisi, Sayı: 37, 117–134. https://doi.org/10.53844/flsf.1430127

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (16)

  1. Aron, Raymond. History, Truth, Liberty: Selected Writings of Raymond Aron. First Edition. Chicago: Universty of Chicago Press, 1986.
  2. Balibar, Etienne. Masses, Classes, Ideas. New York London: Routledge, 1994.
  3. Braudel, Fernand. The Mediterranean and the Mediterranean World in the Age of Philip II, Vol. 1. VOLUME 1. University of California Press, 1996.
  4. Dosse, Francois, and Deborah Glassman. History of Structuralism; The Rising Sign 1945 1966. University of Minnesota Press, 1998.
  5. Hacking, Ian. Historical Ontology. Harvard University Press, 2004.
  6. . Rewriting the Soul. Princeton, NJ: Princeton University Press, 1998.
  7. Hassner, Pierre. ‘Raymond Aron and the History of the Twentieth Century’. International Studies Quarterly 29, no. 1 (1985): 29–37. https://doi.org/10.2307/2600477.
  8. Janicka, Iwona. ‘Who Can Speak? Rancière, Latour and the Question of Articulation’. Humanities 9, no. 4 (December 2020): 123. https://doi.org/10.3390/h9040123.
  9. Kant, Immanuel. Critique of Pure Reason. Cambridge University Press, 1999.
  10. Lightfoot, Cynthia, Michael Chandler, and Chris Lalonde. Changing Conceptions of Psychological Life. Psychology Press, 2004.
  11. Mallier, Clara. ‘Tenses in Translation: Benveniste’s “Discourse” and “Historical Narration” in the First-Person Novel’. Language and Literature 23, no. 3 (1 August 2014): 244–54. https://doi.org/10.1177/0963947014536507.
  12. Mouzakitis, Angelos. ‘From Narrative to Action: Paul Ricoeur’s Reflections on History’. Rethinking History 19, no. 3 (3 July 2015): 393–408. https://doi.org/10.1080/13642529.2014.901654.
  13. Quintana, Laura. The Politics of Bodies: Philosophical Emancipation with and Beyond Rancière. Rowman & Littlefield, 2020.
  14. Ranciere, Jacques. Names of History: On the Poetics of Knowledge. Minneapolis, Minn: University of Minnesota Press, 1994.
  15. Ricoeur, Paul. Time and Narrative: Volume I. Translated by Kathleen McLaughlin and David Pellauer. The University of Chicago Press, 2012.
  16. Veyne, Paul. Writing History: Essay on Epistemology. Middletown, Conn, The Wesleyan University Press 1984. White, Hayden. The Content of the Form: Narrative Discourse and Historical Representation. Baltimore, Md.: Johns Hopkins University Press, 1990.