KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Kilikya Felsefe Dergisi / 2026 / Sayı: 2

Geç Dönem Wittgenstein Felsefesinde Gramer Kavramı ve Dilin Otonomisi

The Concept of Grammar and Autonomy of Language in the Philosophy of Late Wittgenstein

Umut Morkoç
Sayfa
93–111
Yayın Tarihi
2016-04-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bunun için öncelikle gramer kavramının Wittgenstein’ın geç dönem felsefesindeki işlevi belirlenecek daha sonra buradan hareketle dilin otonomisinin ne anlama geldiği açıklanacaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Wittgenstein felsefesinin merkezi temasını anlam kavramı oluşturur.
📊
Temel Bulgular & Veri:Tractatus Logico-Philosophicus’ta anlamı dil dışı bir gerçeklikten hareketle tanımlayan Wittgenstein, felsefesinin geç döneminde anlamı dilin kullanımıyla tanımlar.
💡
Sonuç & Katkı:Bunun için öncelikle gramer kavramının Wittgenstein’ın geç dönem felsefesindeki işlevi belirlenecek daha sonra buradan hareketle dilin otonomisinin ne anlama geldiği açıklanacaktır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Wittgenstein · anlam · dilin otonomisi

Özet

Wittgenstein felsefesinin merkezi temasını anlam kavramı oluşturur. Tractatus Logico-Philosophicus’ta anlamı dil dışı bir gerçeklikten hareketle tanımlayan Wittgenstein, felsefesinin geç döneminde anlamı dilin kullanımıyla tanımlar. Wittgenstein’ın, “‘anlam nedir?’ sorusunun yeryüzüne inmesi” olarak tanımladığı bu geçiş temel olarak, gramer kavramına dayanmaktadır. Dilin otonomisi, bu dönüşümün önemli bir sonucudur. Bu çalışmada, Wittgenstein’ın gramer kavramı ve bu kavramın bir sonucu olarak dilin otonomisi kavrayışı açık kılınmaya çalışılacaktır. Bunun için öncelikle gramer kavramının Wittgenstein’ın geç dönem felsefesindeki işlevi belirlenecek daha sonra buradan hareketle dilin otonomisinin ne anlama geldiği açıklanacaktır.

Abstract

The concept of ‘meaning’ constitutes the central theme of Wittgenstein’s philosophy. Wittgenstein, who characterizes meaning on the basis of an extralinguistic reality in Tractatus Logico-Philosophicus, in the later period of his philosophy, characterizes meaning by use. This transition, which Wittgenstein calls “bring the question ‘what is meaning’ down to earth”, rests on his concept of grammar. Autonomy of language is an important consequence of this transition. In this paper Wittgenstein’s conception of grammar and autonomy of language which results from this conception will be explicated. To this end first the role of the concept of grammar in Wittgenstein’s philosophy will be clarified and then on the basis of this what is meant by the autonomy of language will be explained.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Morkoç, U. (2016). Geç Dönem Wittgenstein Felsefesinde Gramer Kavramı ve Dilin Otonomisi. Kilikya Felsefe Dergisi, Sayı: 2, 93–111. https://ajindex.com/articles/1140275

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (18)

  1. Baker, G. ve Hacker P. M. S. (2009). Wittgenstein Rules, Grammar and Necessity. Wiley-Blackwell, Singapore.
  2. Cavell, S. (1976). Must We Mean What We Say? Cambridge University Press, Cambridge, New York, Melbourne.
  3. Cavell, S. (1979). The Claim of Reason: Wittgenstein, Skepticism, Morality and Tragedy. Oxford University Press: Oxford.
  4. Foster, Michael, N. (2004). Wittgenstein on The Arbitrariness of Grammar. Princeton University Press: Princeton, Oxford.
  5. Glock, H. J.(1996). A Wittgenstein Dictionary. Blackwell Publishers, Oxford.
  6. Malcolm, N., Georg Henrik von Wright. (1984). Ludwig Wittgenstein: A Memoir.Oxford University Press: USA
  7. Monk R. (2005). Ludwig Wittgenstein: Dahinin Görevi. Çev. Berna Kılınçer, Tülin Er. Kabalcı Yayınları: İstanbul.
  8. Wittgenstein, L. (1978). Philosophical Grammar. Ed. Rush Rhess. Çev.Anthony Kenny. University of California Press: Berkeley, Los Angeles.
  9. Wittgenstein, L. (1978). Remarks on the Foundations of Mathematics. Ed. G. H. Wright, R, Rhees, G.E.M. Anscombe. İng. Çev. G. E. M. Anscombe. MIT Press: Cambridge. Massachusetts, London.
  10. Wittgenstein L. (1979). Wittgenstein’s Lectures: Cambridge 1932-1935. Ed. Alice Ambrose. Basil Blackwell: Oxford.
  11. Wittgenstein L. (1982). Wittgenstein’s Lectures: Cambridge 1930-1932. Ed. D. Lee, University of Chicago Press: Chicago.
  12. Wittgenstein L. (1989). Lectures on Foundations of Mathematics. Ed. Cora Diamond. Cornell University Press: New York.
  13. Wittgenstein, L. (2004). Defterler. Ed. G. H. von Wright, G. E. M. Anscombe. Çev. Ali Utku. Birey Yayıncılık: İstanbul.
  14. Wittgenstein, L. (2004). Zettel. Çev. Doğan Şahiner. Nisan Yayıncılık: İstanbul.
  15. Wittgenstein, L. (2005). Tractatus Logico-Philosophicus. Çev. Oruç Aruoba. Metis Yayınları: İstanbul.
  16. Wittgenstein, L. (2007). Felsefi Soruşturmalar, Çev. Haluk Barışcan. Metis Yayınları: İstanbul.
  17. Wittgenstein, L. (2007). Mavi Kitap Kahverengi Kitap. Çev. Doğan Şahiner, İş Bankası Kültür Yayınları: İstanbul.
  18. Wittgenstein, L. (2009). Kesinlik Üzerine + Kültür ve Değer. Çev. Doğan Şahiner. Metis Yayınları: İstanbul.