Dergiler / Kilikya Felsefe Dergisi / 2026 / Cilt: 1 Sayı: 1

Kirene Okulunda Mutluluk Ahlakının Reddi

The Rejection of Eudaimonism in The Cyrenaic School

Zeynep Duran(ORTA DOĞU TEKNİK ÜNİVERSİTESİ, FEN-EDEBİYAT FAKÜLTESİ, FELSEFE BÖLÜMÜ)0000-0003-4897-2100
Sayfa
33–45
Yayın Tarihi
2022-04-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bunun için, Okulun, bilgi kuramlarına dayanan üç temel fikir kabul ettiği öne sürülmüş ve bu fikirler doğrultusunda mutluluk ahlakı altında yer alan varsayımları reddettiği gösterilmeye çalışılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Antik Yunan felsefesinde “nasıl yaşamalıyız?” sorusuna farklı okullar tarafından verilmiş farklı cevaplar, büyük ölçüde “mutluluk ahlakı” (eudaimonism) ile ilişkilendirilir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Sokratesçi küçük okullar arasında yer alan ve kendine özgü bir hazcı ahlak anlayışı benimseyen Kirene Okulu ise, haklarındaki sınırlı antik kaynaklardan edindiğimiz tanıklıklar ışığında, bu genel çerçevenin dışında duruyor gözükür.
💡
Sonuç & Katkı:Bunun için, Okulun, bilgi kuramlarına dayanan üç temel fikir kabul ettiği öne sürülmüş ve bu fikirler doğrultusunda mutluluk ahlakı altında yer alan varsayımları reddettiği gösterilmeye çalışılmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Kirene Okulu · Mutluluk Ahlakı · Şüphecilik

Özet

Antik Yunan felsefesinde “nasıl yaşamalıyız?” sorusuna farklı okullar tarafından verilmiş farklı cevaplar, büyük ölçüde “mutluluk ahlakı” (eudaimonism) ile ilişkilendirilir. Buna göre, insan yaşamının nihai ereği, merkezinde erdemin yer aldığı mutluluktur. Sokratesçi küçük okullar arasında yer alan ve kendine özgü bir hazcı ahlak anlayışı benimseyen Kirene Okulu ise, haklarındaki sınırlı antik kaynaklardan edindiğimiz tanıklıklar ışığında, bu genel çerçevenin dışında duruyor gözükür. Bu yazı, Okulun ahlak kuramının geleneksel Yunan mutluluk ahlakı ile uyuşmama iddiasını, Okulun benimsediği şüpheci bilgi kuramı ile gerekçelendirmeyi amaçlamaktadır. Bunun için, Okulun, bilgi kuramlarına dayanan üç temel fikir kabul ettiği öne sürülmüş ve bu fikirler doğrultusunda mutluluk ahlakı altında yer alan varsayımları reddettiği gösterilmeye çalışılmıştır.

Abstract

The different answers given by various schools to the question “how should we live?” in ancient Greek philosophy are largely characterized as eudaimonistic: The ultimate goal of human life is eudaimonia which comprises virtue at the heart. Considered among the minor Socratic schools and embracing a distinctive hedonistic moral philosophy, the Cyrenaic School seems to be outside of this general framework in the light of the testimonies about them from the scanty ancient sources. This paper aims to justify the claim that the School’s moral theory is incompatible with the traditional Greek eudaimonism, by means of the sceptical epistemology embraced by the School. To this aim, it is asserted that the School holds three basic views depended on their epistemology. Thereby, it is tried to attest that the School rejects the very assumptions behind the concept of the eudaimonism in line with these views.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Duran, Z. (2022). Kirene Okulunda Mutluluk Ahlakının Reddi. Kilikya Felsefe Dergisi, Cilt: 1 Sayı: 1, 33–45. https://ajindex.com/articles/1140213

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (17)

  1. Annas, J. (1993). The Morality of Happiness. New York: Oxford University Press.
  2. Aristoteles (2018). Nikomakhos’a Etik (S. Babür, Çev.). Ankara: Bilgesu Yayıncılık.
  3. Feldman, F. (2004). Pleasure and the Good Life: Concerning the Nature, Varieties, and Plausibility of Hedonism. Oxford: Clarendon Press.
  4. Irwin, T. H. (1991). Aristippus Against Happiness. The Monist, 74 (1), 55-82. doi: 10.5840/monist19917412
  5. Laertios, D. (2021). Ünlü Filozofların Yaşamları ve Öğretileri (C. Şentuna, Çev.). İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
  6. Lampe, K. (2015). The Birth of Hedonism: The Cyrenaic Philosophers and Pleasure as a Way of Life. Oxford; Princeton: Princeton University Press.
  7. Mann, W. (1996). The Life of Aristippus. Archiv für Geschichte der Philosophie, 78 (2), 97-119. doi: 10.1515/agph.1996.78.2.97
  8. O’Keefe, T. (2002). The Cyrenaics on Pleasure, Happiness, and Future-Concern. Phronesis, 47 (4), 395-416. doi: 10.2307/4182709.
  9. O’Keefe, T. (2016). Hedonistic Theories of Well Being in Antiquity. G. Fletcher (Ed.), The Routledge Handbook of Philosophy of Well-Being içinde (ss. 29-39). London; New York: Routledge.
  10. Plato (1997). Complete Works. (J. M. Cooper; D. S. Hutchinson, Ed.). Indianapolis; Cambridge: Hackett Publishing.
  11. Schuh, G. (2019). Was Eudaimonism Ancient Greek Common Sense? Apeiron, 52 (4), 359-393. doi: 10.1515/apeiron-2018-0037
  12. Sedley, D. (2017). Epicurean versus Cyrenaic Happiness. R. Seaford, J. Wilkins, M. Wright (Ed.), Selfhood and the Soul: Essays on Ancient Thought and Literature in Honour of Christopher Gill içinde (ss. 89-106). Oxford; New York: Oxford University Press.
  13. Tsouna, V. (1998). The Epistemology of the Cyrenaic School. Cambridge: Cambridge University Press.
  14. Urstad, K. (2009). Aristippus for Happiness. Philosophy Pathways, 145. http://klempner.freeshell.org/text/issue145.txt, Erişim: Ocak 2019.
  15. Vlastos, G. (1984). Happiness and Virtue in Socrates’ Moral Theory. Proceedings of the Cambridge Philological Society, 30, 181-213. doi: 10.1017/S0068673500004685
  16. Warren, J. (2013). The Cyrenaics. J. Warren & F. Sheffield (Ed.), The Routledge Companion to Ancient Philosophy içinde (ss. 409-422). London; New York: Routledge.
  17. Zilioli, U. (2012). The Cyrenaics. Durham: Acumen Publishing.