Dergiler / Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2026 / Cilt: 28 Sayı: 2

JAPONYA, AMERİKA BİRLEŞİK DEVLETLERİ VE TÜRKİYE’DE ENFORMASYON OBEZİTESİ İLE MÜCADELE POLİTİKALARINA YÖNELİK BİR KARŞILAŞTIRMA

A COMPARISON OF POLICIES TO COMBAT INFORMATION OBESITY IN THE UNITED STATES, JAPAN AND TURKEY

Sayfa
741–783
Yayın Tarihi
2026-06-15
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Türkiye’de, kamu kurumları ile sivil toplum kuruluşlarının çeşitli etkinlikler (Dijital Vatandaşlık Eğitimleri, Davranışsal Bağımlılıklar ile Mücadele Ulusal Strateji Belgesi ve Eylem Planı, “Sosyal Medyadan Sosyal Meydana” etkinliği vs.) düzenlediği ve çocuk ile gençlere yönelik çalışmaların ön planda olduğu tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırma, problemli internet kullanımı ve internet bağımlılığının yol açtığı enformasyon obezitesi sorununa yönelik farklı ülkelerde uygulanan mücadele politikalarını, Hofstede’in Kültürel Boyutlar Kuramı çerçevesinde karşılaştırmalı olarak analiz etmekte ve bu kapsamda Türkiye’de uygulanan mücadele politikalarını incelemektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırma sonucunda, problemli internet kullanımı ve enformasyon obezitesi ile mücadelede her ülkenin kendi bünyesinde farklı çalışmalar yürüttüğü ve uluslararası iş birliğine dayalı politika ve etkinlikler gerçekleştirdiği saptanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Türkiye’de, kamu kurumları ile sivil toplum kuruluşlarının çeşitli etkinlikler (Dijital Vatandaşlık Eğitimleri, Davranışsal Bağımlılıklar ile Mücadele Ulusal Strateji Belgesi ve Eylem Planı, “Sosyal Medyadan Sosyal Meydana” etkinliği vs.) düzenlediği ve çocuk ile gençlere yönelik çalışmaların ön planda olduğu tespit edilmiştir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Enformasyon Obezitesi · Problemli İnternet Kullanımı · İnternet Bağımlılığı

Özet

Bu araştırma, problemli internet kullanımı ve internet bağımlılığının yol açtığı enformasyon obezitesi sorununa yönelik farklı ülkelerde uygulanan mücadele politikalarını, Hofstede’in Kültürel Boyutlar Kuramı çerçevesinde karşılaştırmalı olarak analiz etmekte ve bu kapsamda Türkiye’de uygulanan mücadele politikalarını incelemektedir. Ayrıca, Türkiye’de konuya ilişkin akademik çalışmaların sınırlı olması nedeniyle, çalışmanın ileride yapılacak araştırmalara kaynak sağlama potansiyeli bulunmaktadır. Çalışmada örneklem kapsamına alınan ülkeler, enformasyon obezitesi ile mücadele politikalarının bir çerçevesinin çizilebilmesi amacıyla durum analizi yöntemiyle ele alınmıştır. Bu kapsamda Japonya, ABD ile Türkiye’nin enformasyon obezitesine yönelik mücadele politikaları incelenerek çalışmanın amacı doğrultusunda verilere ulaşılması hedeflenmiştir. Araştırma sonucunda, problemli internet kullanımı ve enformasyon obezitesi ile mücadelede her ülkenin kendi bünyesinde farklı çalışmalar yürüttüğü ve uluslararası iş birliğine dayalı politika ve etkinlikler gerçekleştirdiği saptanmıştır. Özellikle Japon Hükümeti’nin enformasyon obezitesini ciddi bir sorun kabul ederek bakanlıklar bünyesinde çalışmalar yaptığı fakat ABD’nin enformasyon obezitesini resmi olarak tanımadığı için önleyici ve müdahale edici yaklaşımlarda eksik kaldığı sonucuna ulaşılmıştır. Türkiye’de, kamu kurumları ile sivil toplum kuruluşlarının çeşitli etkinlikler (Dijital Vatandaşlık Eğitimleri, Davranışsal Bağımlılıklar ile Mücadele Ulusal Strateji Belgesi ve Eylem Planı, “Sosyal Medyadan Sosyal Meydana” etkinliği vs.) düzenlediği ve çocuk ile gençlere yönelik çalışmaların ön planda olduğu tespit edilmiştir.

Abstract

This study examines and compares the policies developed in Japan, the United States, and Turkey to combat problematic internet use and internet addiction—factors that contribute to information obesity—within the framework of Hofstede’s Cultural Dimensions Theory. It also evaluates Turkey’s national strategies in detail. Given the limited academic research on this topic in Turkey, the study aims to serve as a useful reference for future research.A situation analysis method was used to create a policy framework, and country-specific efforts were reviewed. The findings indicate that each country applies different strategies within its own context, while also engaging in international cooperation. Japan views information obesity as a significant issue and carries out official initiatives through its ministries. In contrast, the U.S. does not officially recognize the problem, resulting in limited preventive or intervention-based policies. In Turkey, various activities—such as Digital Citizenship Training, the National Strategy for Combating Behavioral Addictions, and youth-focused events—are carried out mainly by public institutions and non-governmental organizations, with a particular focus on children and adolescents.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Babaoğlu, A. (2026). JAPONYA, AMERİKA BİRLEŞİK DEVLETLERİ VE TÜRKİYE’DE ENFORMASYON OBEZİTESİ İLE MÜCADELE POLİTİKALARINA YÖNELİK BİR KARŞILAŞTIRMA. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 28 Sayı: 2, 741–783. https://doi.org/10.16953/deusosbil.1673581

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (117)

  1. Ahn, H. Park, G. & Lee, H. (2013). Design and ımplementation of usage monitoring and regulation application for understanding and treatment of smart phone addiction for teenagers. Korean Society for Computer Game, 26, 99–106.
  2. Akça, K. & Bayrakçı, E. (2024). Problemli medya kullanımı ve dijital ebeveynlik: annelerin bakış açısı. Mersin Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 17(3), 429-444.
  3. Aktaş, H. & Yılmaz, N. (2017). Üniversite gençlerinin yalnızlık ve utangaçlık unsurları açısından akıllı telefon bağımlılığı. International Journal of Social Sciences and Education Research, 3 (1), 85-100.
  4. Anadolu Ajansı. (2023, 20 Aralık). ABD'de “bağımlılık" gerekçesiyle sosyal medya şirketlerine dava açan ailelerin hak arayışı sürüyor. https://www.aa.com.tr/tr/bilim-teknoloji/abdde-bagimlilik-gerekcesiyle-sosyal-medya-sirketlerine-dava-acan-ailelerin-hak-arayisi-suruyor/3059119
  5. Anadolu Ajansı. (2014, 8 Şubat). Yüz yüze ortaöğretimde internet bağımlılığını önleme projesi film galası. https://www.haberler.com/guncel/yuz-yuze-ortaogretimde-internet-bagimliligini-5647566-haberi/
  6. American Academy of Pediatrics (2011). Policy statement: media use by children younger than 2 years. Pediatrics, 128, 1040–1045.
  7. APA. (2023, 3 Mart). Sosyal medya ve gençlik ruh sağlığı mükemmeliyet merkezi. https://www.aap.org/en/patient-care/media-and-children/center-of-excellence-on-social-media-and-youth-mental-health/.
  8. Aras, E. & N. Karakuş. (2025). Üniversite öğrencilerinin problemli internet kullanımı ile akademik erteleme davranışları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 29(1) doi.10.20296/tsadergisi.1499064
  9. Araslı, O. (2020). Aşırı Enformasyon Yükü Teorisi çerçevesinde üniversite öğrencilerinin haber tüketim davranışları ve habere bakışları [Yayımlanmamış doktora tezi, Atatürk Üniversitesi].
  10. Ata, E. E., Akpınar, Ş. & Kelleci, M. (2011). Üniversite öğrencilerinin problemli internet kullanımı ile öfke ifade tarzları arasındaki ilişki. TAF Preventive Medicine Bulletin, 10(4), 473-480.
  11. Aytaç, Ö., Uçan, G. & Baydur, H. (2022). Aile iletişimi ve akran ilişkilerinin siber mağduriyet ve zorbalık üzerindeki etkisi: İnternet bağımlılığının aracı etkisi. Bağımlılık Dergisi, 23(4), s. 440-451. DOI: 10.51982/bagimli.1020126
  12. Babaoğlu, A. (2025). Türkiye’de enformasyon obezitesi ile mücadele politikalarına yönelik uzman görüşleri bağlamında bir değerlendirme. Communicata, 29, 25-36. doi.org/10.32952/communicata.1621825
  13. Bayrak, T. & Cihan, B. (2021). Yeni medyada bağımlılık sonucu gelişen dijital obezite olgusu üzerine bir inceleme: Netflıx Türkiye örneği. Yeni Medya Elektronik Dergisi, 5(1), 78-94.
  14. Bawden, D. & Robinson, L. (2009). The dark side of ınformation: Overload, anxiety and other paradoxes and pathologies. Journal of Information Science, 35, 180-191.
  15. Berber Çelik, Ç., Odacı, H. & Bayraktar, N. (2015). "Is problematic ınternet use an ındicator of eating disorders among Turkish University students?" Eating and Weight Disorders-Students On Anorexia, Bulimia and Obesity, 20(2), 167-172.
  16. Bedur Doğruöz, C. & Erbaş, İ. (2021). İnşaat sektöründe kültür-iş güvenliği ilişkisinin Hofstede'nin Kültürel Boyutlar Teorisi ile karşılaştırılması: Türkiye ve Japonya örnekleri. Mimarlık Bilimleri ve Uygulamaları Dergisi, 6(2), 718-736.
  17. Biçer, U. (2014). Sosyal beceri eğitiminin ortaokul öğrencilerindeki internet bağımlılığı düzeyine etkisi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Çukurova Üniversitesi].
  18. Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu. (2022). Türkiye’de dijital dönüşüm ve dijital okuryazarlık raporu. https://www.btk.gov.tr/uploads/pages/arastirma-raporlari/tu-rkiyede-dijital-do-nu-s-u-m-ve-dijitalokuryazarlik.pdf.
  19. Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu. (2024). Türkiye’deki ortaokul ve lise öğrencilerinin dijital oyun oynama alışkanlıkları. https://www.guvenliweb.org.tr/dosya/msSgS.pdf
  20. Block, J. J (2008). Issues for DSM-V: Internet Addiction. American Journal of Psychiatry, 165(3), 306-307.
  21. Caplan, S. E. (2007). Relations among loneliness, social anxiety and problematic ınternet use.
  22. CyberPsychology & Behavior, 10(2), 234-242. https://doi.org/10.1089/cpb.2006.9963
  23. Ceyhan, E., Ceyhan, A., A & Gürcan, A. (2007). The validity and reliability of the problematic ınternet usage scale. Educational Sciences: Theory&Practice, 7, 411-16.
  24. Common Sense. (2023). Dijital vatandaşlığı öğretmek için ihtiyacınız olan herşey. https://www.commonsense.org/education/digital-citizenship.
  25. Common Sense. (2023). Eğitim faaliyetleri. https://www.commonsense.org/education.
  26. Common Sense. (2023). Latin ortakları. https://www.commonsensemedia.org/about-us/our-partners/latino-partners.
  27. Common Sense. (2023). Araştırma programımız. https://www.commonsensemedia.org/research.
  28. Common Sense. (2023). Common Sense Media, ABD Temsilciler Meclisi'nde KOSA ve COPPA 2.0'ın tanıtılmasıyla Kongre'de çocukların çevrimiçi güvenliğine yönelik ivmeyi alkışlıyor. https://www.commonsensemedia.org/press-releases/common-sense-media-applauds-momentum-for-kids-online-safety-in-congress-with-introduction-of-kosa-and.
  29. Chung, T. W. H., Sum, M.M.Sc., Simmy, M. Y., Chan, M. Sc. Soc. (2019). Adolescent ınternet addiction in Hong Kong: Prevalence, psychosocial correlates and prevention. Journal of Adolescent Health, 64 (6), 34-43.
  30. Creswell, J. W. (2023). Nitel araştırma yöntemleri: Beş yaklaşıma göre nitel araştırma ve araştırma deseni (7. Baskı). S. B. Demir ve M. Bütün (Çev. Ed.), Ankara: Siyasal Kitabevi.
  31. Craven, T. (2025). Kids, No phones at the dinner table: Analyzing the People’s Republic of China’s proposed “Minor Mode” Regulation and an ınternational right to the ınternet Chicago. Journal of International Law, 25(1), 219-258.
  32. Çevik, E. (2019). Üniversite öğrencilerinde menü etiketi algısının besin seçimi ve obezite üzerine etkisi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Hacettepe Üniversitesi].
  33. Davey, L. (2009). The application of case study evaluations. Elementary Education Online 8, (2), 1-3.
  34. Demir, M. (2013). Yeni Medya Üzerine. Yeni İletişim Teknolojileri. Konya: Literatürk yayınları.
  35. Eroğlu, D. T., Ayaz, F. & Ayaz, H. (2024). İnternet kullanımı kaynaklı sorunlara ilişkin yayınlara yönelik bir içerik analizi. Iğdır Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 13(36), 447-472. doi.org/10.54600/igdirsosbilder.1439511
  36. Eşitti, Ş. (2015). Bilgi Çağında problemli internet kullanımı ve enformasyon obezitesi: problemli internet kullanımı ölçeğinin üniversite öğrencilerine uygulanması. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 2(49), 75-97
  37. Gökbulut, B. & Bilen, H. (2024). Üniversite öğrencilerinin sosyal medya bağımlılığı ile depresyon, anksiyete ve stres arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 14(1), 66-75.
  38. Gökçearslan, Ş. & Günbatar, M. S. (2012). Ortaöğrenim öğrencilerinde internet bağımlılığı. Eğitim Teknoloji Kuram ve Uygulama, 2(2), 1-17
  39. Güvenli Çocuk. (2022, 8 Şubat). 8 Şubat güvenli internet günü. https://www.guvenlicocuk.org.tr/etkinlik/8-subat-guvenli-internet-gunu.
  40. Griffiths, M. D (2005). "A Components Model of Addiction within a Biopsychosocial Framework." Journal of Substance Use, 10(4), 191-97.
  41. Haque, M. Rahman, N. A., Maiumder, M. A. A., Haque, S. Z., Kamal, Z. M., Islam, Z. (2016). Internet use and addiction among medical students of university Sultan Zainal Abiding, Malaysia. Psychol Res Behav Manag, 9 (14), 297-307.
  42. Heo, J., Oh, J., Subramanian, S., V., Kim, Y., Kawachi, I. (2014). Addictive Internet use among Korean Adolescents: A national survey, PLoS One, 9(2), 1-8
  43. Hiltz, S. R. & Turoff, M. (1985). Structuring computer-mediated communication systems to avoid ınformation overload. Communication of the ACM, 28, (7) 680-689.
  44. Hofstede, G. (2011). Dimensionalizing cultures: The Hofstede model in context. Online reading in psychology and culture, 2(1)
  45. Horrigan, J. (2016). Information overload. Pew Research Center. Erişim Adresi: http://www.pewinternet.org/2016/12/07/information-overload.
  46. Issue One. (2023). Çocukların çevrimiçi güvenliği yasası. https://issueone.org/issues/social-media-reform/kids-online-safety.
  47. Issue One. (2023, 18 Aralık). Yeni rapor, sosyal medya şirketlerinin çocuklara, ulusal güvenliğe ve demokrasiye nasıl zarar verdiğini vurguluyor. https://issueone.org/press/new-report-underscores-how-social-media-companies-are-hurting-kids-national-security-and-democracy/.
  48. Johnson, C. (2013). The ınformation diet: A case for conscious comsumption. Sebastopol (Kaliforniya): O’Reilly Media.
  49. Kaya, Y. (2022). Genç erişkinlerde internet bağımlılığı, [Tıpta uzmanlık tezi, Giresun Üniversitesi].
  50. Kayrı, M. & Günüç, S. (2016). Yüksek ve düşük sosyoekonomik koşullara sahip öğrencilerin internet bağımlılığı açısından karşılaştırmalı olarak incelenmesi. ADDICTA: The Turkısh Journal On Addıctıons, 3(2), ss. 165-183. DOI 10.15805/addicta.2016.3.0110
  51. Kısa, Ö. (2018). Ortaokul öğrencilerinde yalnızlık ve sosyal beceri düzeyleri ile internet bağımlılığı arasındaki ilişkinin incelenmesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Kırklareli Üniversitesi].
  52. King, D. L., Delfabbro, P. H., Wu, A. M. S., Doh, Y. Y., Kuss, D. J., Mentzoni, R., Pallesen, S., Carragher, N., & Sakuma, H. (2017). Treatment of ınternet gaming disorder: An ınternational systematic review and consort evaluation. Clinical Psychology Review, 54, 123–133.
  53. King, D. L., Delfabbro, P. H., Zwaans, T. & Kaptsis, D. (2013). Clinical features and axis I comorbidity of Australian adolescent pathological ınternet and video-game users. Australian and New Zealand Journal of Psychiatry, 47, 1058–1067.
  54. King, D. L., Delfabbro, P. H., Griffiths, M. D. & Gradisar, M. (2011). Assessing clinical trials of ınternet addiction treatment: A systematic review and CONSORT evaluation. Clinical Psychology Review, 31 (7), 1110–1116.
  55. Kim, D., Nam, J., K. & Keum, C. (2022). Adolescent internet gaming addiction and personality characteristics by game genre. Plos One, 17(2).
  56. Kim, K., Ryu, E., Chon, M. Y., Yeun, E. J., Choi, S. Y. & Seo, J., S. (2006). "Internet Addiction in Korean Adolescents and ıts relation to depression and suicidal ideation: A questionnaire survey." International Journal Of Nursing Studies, 43(2), 185-192.
  57. Ko, C. H., Liu, T. L., Wang, P. W. W., Yen, C.-F. & Yen, J. Y. (2014). The exacerbation of depression, hostility and social anxiety in the course of ınternet addiction among adolescents: a prospective study. Comper Psychiatry, 55 (6), 1377-84.
  58. Koo, C., Wati, Y., Lee, C., C. & Oh, H., Y. (2011). Internet-addicted kids and South Korean Government efforts: boot-camp case. Cyberpsychology, Behavior, and Social Networking, 14 (6), 391-394.
  59. Lai, C. M., Mak, K. K., Watanabe, H. Jeong, J. Kim, D.-II., Milen, S. R. et al. (2015). The mediating role of ınternet addiction in depression, social anxiety and psychosocial well-being among adolescents in six Asian Countries: A structural equation modelling approach. Public Health, 129 (9), 1224-1236.
  60. Lee, M. S., Oh, E., Y., Cho, S., M., Hong, M., J., & Moon, J., S. (2001). "An assessment of adolescent ınternet addiction problems related to depression, social anxiety and peer relationship." Journal Of Korean Neuropsychiatric Association, 40(4), 616-628.
  61. Leonhard, G. (2018). Teknolojiye karşı insanlık. İstanbul: Siyah Kitap Yayıncılık.
  62. Lenhart, A., Ling, R., Campbell, S., Purcell, K. (2010). Teens and mobile phones: Text messaging explodes as teens embrace ıt as the centerpiece of their communication strategies with friends: Pew ınternet and American life project. Erişim Adresi: https://files.eric.ed.gov/fulltext/ED525059.pdf
  63. Loeber, R. Farrington, D. P,. Stouthamer-Loeber, M. Moffitt, T. E. & Caspi, A. (1998). The development of male offending: Key findings from the first decade of the pittsburgh youth study. Studies on Crime and Crime Prevention, 7 (2), 141-171.
  64. Muller, H. (2023). Association between social media usage and depressionamong teenagers in Unites States of America. International Journal of Sociology, 7, (2-1) 16-27.
  65. Information and Information Communications Technology- MIAC. (2023). Minister’s secretariat. https://www.soumu.go.jp/english/.
  66. Nakayama, H. & Higuchi, S. (2015). Internet addiction. Japanese Journal of Clinical Medicine, 73, 1559–1566.
  67. Noyan, C. O., Darçın, A. E., Nurmedov, S. Yılmaz, O. & Dilbaz, N. (2015). Akıllı telefon bağımlılığı ölçeğinin kısa formunun üniversite öğrencilerinde Türkçe geçerlik ve güvenirlik çalışması. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 16 (Özel sayı 1), 73-81.
  68. Ocak, M. A. (2019). Aile ve internet. Ankara: Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Yayınları.
  69. Odacı, H., & Kalkan, M. (2010). "Problematic ınternet use, loneliness and dating anxiety among young adult university students." Computers and Education, 55(3), 1091-1097.
  70. Odacı, H., & Çıkrıkçı, Ö. (2014). "Problematic ınternet use ın terms of gender, attachment styles and subjective well-being in university students." Computers in Human Behavior, 32(1), 61-66.
  71. Odacı, H., & Berber Çelik, Ç. (2013). "Who are problematic ınternet users? an ınvestigation of the correlations between problematic ınternet use and shyness, loneliness, narcissism, aggression and self-perception." Computers In Human Behavior, 29(6), 2382-2387.
  72. Oruche, C. C., Biedi, B. N. & Bilgin, A. (2025). Hemşirelik öğrencilerinin sağlık okuryazarlığı düzeyleri ile kanser bilgi yükü ve kanser taramalarına yönelik tutumları arasındaki ilişkinin belirlenmesi. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 14(2), 754-763. doi.org/10.37989/gumussagbil.1510612
  73. Öner, K. & Arslantaş, H. (2018). Internet addiction in high school students, affecting factors and relationship between internet addiction and depression risk. Jurnal Medical Brasovean, 1, 38-49.
  74. Öztürk, Ö., Odabaşıoğlu, G., & Eraslan, D. (2007). İnternet bağımlılığı: kliniği ve tedavisi. Journal of Dependence, 8(1), 36-41.
  75. Postman, N. (2013). Teknopoli/Kültürün teknolojiye teslim oluşu. M. E. Yılmaz (Çev.), Ankara: Sentez Yayıncılık. reSTART Life. (2009). ReSTART: Internet addiction recovery program. https://www.restartlife.com/
  76. Ruani, M. A., Reiss, M. J. & Kalea, A. Z. (2023). Diet-Nutrition ınformation seeking, source trustworthiness and eating behavior changes: an ınternational web-based survey. Nutrients, 15(21). Doi: 10.3390/nu15214515. Erişim adresi: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/37960169/
  77. Rubin, D., C., Schrauf, R., Gülgöz, S. & Naka, M. (2007). Cross-cultural variability of component processes in autobiographical remembering: Japan, Turkey, and the USA. PMC, 15(5), 536-547
  78. Sasaki, Y. Kawai, D. & Kitamura, S. (2015). The anatomy of tweet overload: How number of tweets received, number of friends, and egocentric network density affect perceived ınformation overload. Telematics and Informatics, 32, 853-861.
  79. Supplychain. (2013, Ağustos). Cornerstone ondemand. The state of workplace productivity report. https://www.supplychain247.com/paper/the_state_of_workplace_productivity_report/cornerstone_ondemand
  80. Shaw, M. & Black, D. W. (2008). Internet addiction: Definition, assessment, epidemiology and clinical management. CNS Drugs, 22 (5), 353–365.
  81. Tateno, M. Kim, D. J., Teo, A. R., Skokauskas, N. Guerrero, A. P. S. & Kato, T. A. (2019). Smartphone addiction in Japanese College Students: Usefulness of the Japanese version of the smartphone addiction scale as a screening tool for a new form of internet addiction. Psychiatry Investig, 16 (2), 115–120.
  82. Tateno, M. Skokauskas, N. Kato, T. A., Teo, A. R. & Guerrero, A. P. S. (2016). New game software (Pokemon GO) may help youth with severe social withdrawal, Hikikomori. Psychiatry Res, 246, 848–849.
  83. Tateno, M. Tateno, Y. Kamikobe, C. Monden, R. Sakaoka, O. Kanazawa, J. Kato, T. A., Saito, T. (2018). Internet addiction and attention-deficit/hyperactivity disorder traits among female college students in Japan. J Korean Acad Child Adolesc Psychiatry 29 (3), 144–148.
  84. Taylan, H. H. & Işık, M. (2015). Sakarya’da ortaokul ve lise öğrencilerinde internet bağımlılığı. Turkish Studies, 10 (6), 855-874.
  85. Telkök Şen, A (2015). Koceli Üniversitesi Tıp Fakültesi öğrencilerinde internet bağımlılığı yaygınlığı, internet bağımlılığın sosyodemoğrafik özellikler, depresyon ve sosyal fobi ile ilişkisi. [Tıpta uzmanlık tezi, Kocaeli Üniversitesi].
  86. Toffler, A. (1970). Future shock. New York: Random House.
  87. T.C. Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı. (2017). Dijital oyunlar için çocuk ve aile rehberliği çalıştayı sonuç raporu (Yayın No:09). https://www.aile.gov.tr/chgm/haberler/dijital-oyunlar-calistayi-ve-sempozyumu-nun-calistay-raporu-yayimlandi/
  88. T.C. Cumhurbaşkanlığı Strateji ve Bütçe Başkanlığı. (2019). On Birinci Kalkınma Planı (2019-2023). https://www.sbb.gov.tr/wp-content/uploads/2022/07/On_Birinci_Kalkinma_Plani-2019-2023.pdf
  89. T.C. Cumhurbaşkanlığı Strateji ve Bütçe Başkanlığı. (2023). On İkinci Kalkınma Planı 2024-2028. https://www.sbb.gov.tr/wp-content/uploads/2023/12/On-Ikinci-Kalkinma-Plani_2024-2028_11122023.pdf.
  90. T.C. Cumhurbaşkanlığı Strateji ve Bütçe Başkanlığı. (2023). 2023 Yılı Cumhurbaşkanlığı Yıllık Programı. https://www.sbb.gov.tr/wp-content/uploads/2022/11/2023-Yili-Cumhurbaskanligi-Yillik-Programi.pdf
  91. T.C. Cumhurbaşkanlığı Dijital Dönüşüm Ofisi. (2023). 81 İlde 81 Siber Kahraman Projesi. https://cbddo.gov.tr/projeler/81ilde81siberkahraman/.
  92. T.C. Cumhurbaşkanlığı Dijital Dönüşüm Ofisi. (2024). Dijital Tayfa. https://cbddo.gov.tr/dijital-katalog/#p=43
  93. T.C. Gençlik ve Spor Bakanlığı. (2023). 2023 Faaliyet raporu. https://shgm.gsb.gov.tr/Public/Edit/images/SHGM/012014/Faaliyet%20Raporlar%C4%B1%202018-2021/2021_Faaliyet_Raporu060622.pdf
  94. T.C. Gençlik ve Spor Bakanlığı. (2023). Sosyal medyadan sosyal meydana projesine ilgi büyük. https://gsb.gov.tr/haber-detay.html/503
  95. T.C. Sağlık Bakanlığı. (2022). T.C. Sağlık Bakanlığı 2022 faaliyet raporu. https://sgb.saglik.gov.tr/Eklenti/45199/0/2022-faaliyet-raporupdf.pdf
  96. T.C. Sağlık Bakanlığı. (2019b). 2018 yılı faaliyet raporu. Ankara: Sağlık Bakanlığı Yayınları.
  97. TÜİK, (2024). Çocuklarda bilişim teknolojileri kullanım araştırması. https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Cocuklarda-Bilisim-Teknolojileri-Kullanim-Arastirmasi-2024-53638#:~:text=%C3%87ocuklar%C4%B1n%20%C4%B0nternet%20kullan%C4%B1m%20oran%C4%B1%20%91,%81%2C5'ti. Erişim Tarihi:11.09.2025
  98. Üneri, Ö., Ş. & Tanıdır, C. (2011). Bir Grup Lise Öğrencisinde İnternet Bağımlılığı Değerlendirmesi: Kesitsel Bir Çalışma. Düşünen Adam Psikiyatri ve Nörolojik Bilimler Dergisi, 24 (4), 265-272.
  99. We Are Social. (2023, 22 Şubat). Dijital 2023: Global ve Türkiye raporu. https://omgiletisim.com/we-are-social-dijital-2023-global-ve-turkiye-raporu-yayinlandi/
  100. We Are Social. (2022, 26 Ocak). Digital 2022 global overview report. https://wearesocial.com/uk/blog/2022/01/digital-2022-another-year-of-bumper-growth-2/
  101. We Are Social. (2023, 26 Ocak). Dıgıtal 2023: The Unıted States of America. https://wearesocial.com/us/blog/2023/01/digital-2023/
  102. We Are Social. (2023, 9 Şubat). Dijital 2023: Japonya. https://datareportal.com/reports/digital-2023-japan
  103. We are social, (2008). Biz sosyaliz. https://wearesocial.com/us/
  104. Williamson, J. Eaker, P. E. & Lounsbury, J. (2012). The information overload scale. Asist 49 (1), 1-3.
  105. Xu, Z. Turel, O. & Yuanı, Y. (2012). Online game addiction among adolescents: Motivation and prevention factors. European Journal of Information Systems. 21, 321–340.
  106. Van Dijk, J. (2018). Ağ toplumu. Ö. Sakin (Çev.), İstanbul: Kafka Yayınevi.
  107. Yeşilay. (2015). Türkiye’nin, en kapsamlı ve en yaygın bağımlılık önleme programı. https://tbm.org.tr/tbm-hakkinda/hakkimizda/
  108. Yılmaz G., & Çeltek, N.Y. (2019). İnternet bağımlılığı yaygınlığı, internet bağımlılığı öğrencilerin depresyon düzeyi ve sosyodemografik özellikleri ile ilişkisi [Tıpta uzmanlık tezi, Tokat Üniversitesi].
  109. Yılmaz, F. Şahin, S. & Özdemir, Ö. (2019). The relationship between social media addiction and self-esteem, school achievement and social relations. The Journal of International Social Research, 12 (61), 1015-1022.
  110. Yılmaz, B. & Özkan, Y. (2024). Çocuk ve gençlerde teknoloji bağımlılığı üzerine yazılan lisansüstü tezlerin içerik analizi. IGUSABDER, 23, 656-678. doi.org/10.38079/igusabder.1363493
  111. Young, K. S. (2017). The evolution of internet addiction. Addict Behaviors. 64, 229–30.
  112. Young, K., S. (1999). Internet addiction: symptoms, evaluation, and treatment. Vandecreek L, Jackson TL, (Editors). Innovations in Clinical Practice. Sarasota, FL: Professional Resource Press, 1-17.
  113. Young, K.S., & Rogers, R., C. (1998). “The relationship between depression and ınternet addiction.” CyberPsychology and Behavior, 1(1), 25-28.
  114. Young, K.S. (1998). Caught in the net: How to recognize the signs of internet addiction - and a winning strategy for recovery. New York: Wiley. (DOI: 10.1037/t41898-000)
  115. Yörükoğlu, A. (2004). Gençlik çağı: Ruh sağlığı ve ruhsal sorunlar. Özgür Yayınları.
  116. Yüksel, M. & Bolat, T. (2013). Örgütsel Politika, Hofstede’in Örgüt Kültürü Boyutları, iş tutumları ve iş çıktıları ilişkisi. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 11(3), 173-204.
  117. Demir, M. (2013). Yeni Medya Üzerine. Yeni İletişim Teknolojileri. Konya: Literatürk yayınları.