Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightElde edilen bulgular, yapay zekâ tarafından üretilen çevirilerin yüzeysel doğruluk göstermesine karşın, bağlamsal ve yapısal düzeyde tutarsızlıklar içerebildiğini ortaya koymaktadır.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Bu çalışma, Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Hindoloji Anabilim Dalında yürütülen lisans düzeyindeki HİN338 Türkçe-Hintçe (Hindī) Çeviri dersi kapsamında, dijital filoloji perspektifinden yapay zekâ destekli çeviri uygulamalarının eğitim yönündeki etkilerini incelemektedir. Çalışma, ders temelli bir uygulama süreci üzerinden yürütülen nitel bir eylem araştırması olarak tasarlanmıştır. Araştırmanın temel amacı, Türkçeden Hintçeye (Hindī) çeviri sürecinde yapay zekâ araçlarının kullanımının öğrencilerin dilsel farkındalığı, çeviri stratejileri ve eleştirel değerlendirme becerileri üzerindeki etkisini ortaya koymaktır. Ders temelli uygulama sürecinde, öğrenciler tarafından üretilen Türkçe cümlelerin ChatGPT aracılığıyla Hintçeye (Hindī) çevrilmesi ve ortaya çıkan çeviri çıktılarının sınıf ortamında karşılaştırmalı olarak analiz edilmesi esas alınmıştır. Bu analizlerde özellikle sözdizimi, kip ve zaman uyumu, durum ekleri ve bağlama uygun sözcük seçimi gibi alanlarda ortaya çıkan hata türleri incelenmiştir. Elde edilen bulgular, yapay zekâ tarafından üretilen çevirilerin yüzeysel doğruluk göstermesine karşın, bağlamsal ve yapısal düzeyde tutarsızlıklar içerebildiğini ortaya koymaktadır. Ancak bu hataların tartışma ve düzeltme süreçleri aracılığıyla ele alınması, öğrencilerin hedef dile yönelik dilsel farkındalıklarının ve çeviri sürecine eleştirel yaklaşma becerilerinin gelişmesine katkı sağlamıştır. Sonuç olarak çalışma, yapay zekâ destekli çeviri araçlarının tek başına değil, rehberli ve eleştirel yaklaşımlarla bütünleştirildiğinde çeviri eğitiminde işlevsel ve verimli bir araç olarak kullanılabileceğini göstermektedir.
Abstract
This study examines the educational implications of AI-assisted translation practices from a digital philology perspective within the context of the undergraduate course HIN338 Turkish-Hindi Translation offered at the Faculty of Language, History and Geography, Ankara University, Indology Department. The primary aim of the study is to explore the effects of using AI-based tools in the Turkish-to-Hindi (Hindī) translation process on students’ linguistic awareness, translation strategies, and critical evaluation skills. Within the course-based implementation, Turkish sentences produced by students were translated into Hindi using ChatGPT, and the resulting translation outputs were comparatively analyzed in a classroom setting. The analysis focused in particular on recurrent error types related to syntax, tense-aspect agreement, case marking, and contextually appropriate lexical choice. The findings indicate that while AI-generated translations may demonstrate surface-level accuracy, they often involve inconsistencies at contextual and structural levels. However, addressing these issues through guided discussion and revision processes contributed to the development of students’ linguistic awareness of the target language and their ability to adopt a critical approach to the translation process. Overall, the study suggests that AI-assisted translation tools can serve as effective and pedagogically meaningful resources in translation education when integrated with guided and critical instructional approaches, rather than being used in isolation.