Dergiler / Yönetim Bilimleri Dergisi / 2026 / Sayı: Özel Sayı Özel Sayı

YEŞİL EKONOMİDE İKLİM ADALETİNİN VE YOKSULLUĞUN BİRLİKTE ELE ALINMASI ÜZERİNE BİR İNCELEME

A REVIEW ON CLIMATE JUSTICE AND POVERTY TOGETHER IN THE GREEN ECONOMY

Ahmet Özgültekin(Bursa Uludağ Üniversitesi)0000-0002-5246-3846
Sayfa
218–240
Yayın Tarihi
2022-09-29
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışmamızın sorunsalı doğrultusunda bulgularımız; yeşil ekonomik dönüşümün geliştirilmesinde ve uygulanmasında iklim adaleti, ülkelerin uyum kapasitelerinin ve kırılganlıklarının ortaya konulmasında önemli bir ölçek sağlayabilecektir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Antropojenik etkenlerle ekosistemlerin tahrip edilmesinin önemli bir sonucu olarak: iklim değişikliği, aşırı hava olayları, doğal kaynak kıtlığı, verimli toprakların azalması, gıda ve enerji krizleri karşı karşıya kaldığımız önemli sorunlardan birkaçıdır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yeşil ekonomi, yalnızca verimlilik ve ekosistemin gözetilmesini değil aynı zamanda adil bir sisteme vurgu yapmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışmamızın sorunsalı doğrultusunda bulgularımız; yeşil ekonomik dönüşümün geliştirilmesinde ve uygulanmasında iklim adaleti, ülkelerin uyum kapasitelerinin ve kırılganlıklarının ortaya konulmasında önemli bir ölçek sağlayabilecektir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Yeşil Ekonomi · İklim Adaleti · Yoksulluk

Özet

Antropojenik etkenlerle ekosistemlerin tahrip edilmesinin önemli bir sonucu olarak: iklim değişikliği, aşırı hava olayları, doğal kaynak kıtlığı, verimli toprakların azalması, gıda ve enerji krizleri karşı karşıya kaldığımız önemli sorunlardan birkaçıdır. Bu unsurlar, mevcut kalkınma yaklaşımlarında, ekolojiyi dikkate alan paradigma değişikliğini zorlar niteliktedir. Birleşmiş Milletler Çevre Programı (UNEP), yeşil ekonomiyi çevresel riskleri ve ekolojik kıtlıkları büyük ölçüde azaltırken, insan refahını ve sosyal eşitliği geliştiren bir ekonomi olarak tanımlamaktadır. Yeşil ekonomi, yalnızca verimlilik ve ekosistemin gözetilmesini değil aynı zamanda adil bir sisteme vurgu yapmaktadır. Adaletin ise yeşil ekonomi anlamında; enerjinin verimli üretilmesi/kullanılması, düşük karbon salımı, istihdam ve gelirin toplumsal dağılımının yanında ulusal ve uluslararası eşitliğin kapsayıcı olması durumlarını içerdiğini ifade edebiliriz. Bu kapsamda çalışmamızın amacı yeşil ekonominin içeriğinin ve uygulamalarının iklim adaleti ve yoksulluk özelinde değerlendirilmesini ortaya koymaktır. Çalışmada, literatür taraması ve edinilen veriler ışığında, betimsel analiz yöntemi kullanılacaktır. Çalışmamızın sorunsalı doğrultusunda bulgularımız; yeşil ekonomik dönüşümün geliştirilmesinde ve uygulanmasında iklim adaleti, ülkelerin uyum kapasitelerinin ve kırılganlıklarının ortaya konulmasında önemli bir ölçek sağlayabilecektir. İklim krizinin yaşanmasında en az sorumluluğa sahip olanların, iklim değişikliğinin sonuçlarından ilksel olarak etkilenen veya etkilenecek olması özelindeki adaletsizlikler değerlendirilmelidir. İklim adaletinin işlerlik kazanmasında yeşil ekonomi; mali teşvikler, vergi reformu, karbon piyasası, enerji alternatifleri, eko-etiketleme ve uluslararası yardımlar açısından katkılar sunabilecektir. Yoksullar ise genellikle iklim değişikliğinden yerel çevresel zararın ve doğal kaynakların bozulmasının getireceği etkilerden, sosyal koruma ve başa çıkma kapasitelerinin yetersizliği nedeniyle ilksel olarak etkilenebilmektedir. Yeşil ekonomi içerisinde; yoksulluğun azaltılmasına yönelik uygulamaya konulan veya konulabilecek politikaların, doğal varlıkları tahrip etmeden, kalkınmada yoksulları dikkate alan bir yaklaşımla değerlendirilmesi gerekmektedir. Çoğunlukla çevresel sermayeye bağımlı olan ve buradaki dönüşümlerden en hızlı etki gören yoksullar; ekosistemlerin korunması, yeşil tarım ve iş alanlarından olumlu biçimde etkilenebileceklerdir. Fakat yeşil ekonominin daha az karbon için yüksek teknolojiyi benimsediği durumlarda yoksulların emek yoğun istihdam alanları negatif yönde etkiye maruz kalabilecektir.

Abstract

As an important consequence of the destruction of ecosystems by anthropogenic factors: climate change, extreme weather events, scarcity of natural resources, reduction of fertile lands, and food and energy crises are some of the important problems we face. These factors force a paradigm shift in current development approaches that take into account ecology. The United Nations Environment Program (UNEP) defines the green economy as an economy that improves human well-being and social equity while greatly reducing environmental risks and ecological scarcity. The green economy emphasizes not only efficiency and the care of the ecosystem, but also a fair system. On the other hand, justice means a green economy; we can state that it includes the efficient production/use of energy, low carbon emissions, employment and social distribution of income, as well as inclusive national and international equality. In this context, our study aims to reveal the evaluation of the content and practices of the green economy in terms of climate justice and poverty. In the study, the descriptive analysis method will be used in light of the literature review and the data obtained. Our finding is NGS is in line with the problem of our study; In the development and implementation of green economic transformation, climate justice will provide an important scale in revealing the adaptation capacities and vulnerabilities of countries. Injustices should be evaluated in particular that those who have the least responsibility for the climate crisis will be or will be primarily affected by the consequences of climate change. Greece's greenery in the functioning of climate justice; will be able to contribute in terms of financial incentives, tax reform, carbon market, energy alternatives, eco-labeling, and international aid. The poor, on the other hand, are mamayberimarily affected by the effects of climate change, local environmental damage, and degradation of natural resources, as well as the inadequacy of their social protection and coping capacities. In the green economy; Policies that have been or can be implemented to reduce poverty should be evaluated with an approach that takes into account the poor in development, without destroying natural assets. The poor, who are mostly dependent on environmental capital and most affected by the transformations therein; will be positively affected by the protection of ecosystems, green agriculture, and jobs. However, in cases where the green economy adopts high technology for less carbon, the labor-intensive employment areas of the poor may be negatively affected.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Özgültekin, A. (2022). YEŞİL EKONOMİDE İKLİM ADALETİNİN VE YOKSULLUĞUN BİRLİKTE ELE ALINMASI ÜZERİNE BİR İNCELEME. Yönetim Bilimleri Dergisi, Sayı: Özel Sayı Özel Sayı, 218–240. https://doi.org/10.35408/comuybd.1151464

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (33)

  1. Altenburg, T., & Assmann, C. (2017). Green Industrial Policy. Concept, Policies, Country Experiences. Geneva, Bonn: UN Environment; German Development Institute.
  2. BM (2022), Green economy: a path towards sustainable development and poverty eradication, Erişim Tarihi: 10.07.2022, https://unric.org/en/green-economy-a-path-towards-sustainable-development-and-poverty-eradication/
  3. Buhr, B. Climate Change and the Cost of Capital in Developing Countries Report, Imperial College Business School and SOAS University of London, ss. 1-32.
  4. Caney, S. (2005), Cosmopolitan Justice, Responsibility and Global Climate Change, Leiden Journal of International Law, S. 18, ss. 747–775.
  5. Cheng, S. (2011), Green Economy and Its Implementation in China. Manhong Mannie Liu, David Ness, Huang Haifeng (Ed.), The Green Economy and Implementation in China içinde, (1-6), Singapore: Enrich Professional Publishing.
  6. Eckstein, D., Hutfils M.L. ve Winges, M. (2019), Global Climate Risk Index, Berlin,:Germanwatch, Erişim Tarihi: 15.06.2022, https://www.germanwatch.org/sites/default/files/Global%20Climate%20Risk%20Index%202019_2.pdf
  7. Esposito, M., Haider, A., Semmler, W., Samaan, D. (2017). Enhancing job creation through the green transformation, Altenburg, T., Assmann, C. (Ed) Green Industrial Policy. Concept, Policies, Country Experiences. Geneva, Bonn: UN Environment; German Development Institute
  8. German Watch (2021), Global Climate Risk İndex 2021, Briefing Paper, Erişim Tarihi: 15.06.2022, file:///C:/Users/90539/Downloads/Global%20Climate%20Risk%20Index%202021_1.pdf
  9. Giddens, A. (2011) İklim Değişikliği Siyaseti, çev. Erhan Baltacı, Ankara,:Phonei Yay. ILO&UNEP (2012), Poverty eradication through Green Jobs in a Green Economy, Information Note, Erişim Tarihi: 14.06.2022, file:///C:/Users/90539/Downloads/infosheet_green_economy_green_jobs_report_-_unep_ilo_july_2012.pdf
  10. International Renewable Energy Agency (IRENA). (2017). Renewable Energy and Jobs. Annual Review 2017. Abu Dhabi: International Renewable Energy Agency.
  11. IPCC (2017), Summary for Policymakers in Climate Change.
  12. Kaya, Yasemin (2017), “Paris Anlaşmasını İklim Adaleti Perspektifinden Değerlendirmek”, Uluslararası İlişkiler, Cilt 14, Sayı 54, 2017, ss. 87-106.
  13. Kluttz J., Walter, P. (2018) Conceptualizing Learning in the Climate Justice Movement, Adult Education Quarterly, Vol. 68(2), ss. 91–107.
  14. Koukozelis, K. (2017) Climate Change Social Movements and Cosmopolitanism, Globalisation, Volume 14, Issue 5, ss.746-761.
  15. Lı &Zhou, (2011), Thoughts and Policy Recommendations on Green Economy Development. Manhong Mannie Liu, David Ness, Huang Haifeng (Ed.), The Green Economy and Implementation in China içinde, (89-100), Singapore: Enrich Professional Publishing.
  16. Lin, N. (1976). Foundations of Social Research, McGraw-Hill, USA.
  17. Moellendorf, D. (2015), Climate Change Justice, Philosophy Compass, Cilt 10, No.3, ss., 173–186.
  18. Page, E. A., Cosmopolitanism, Climate Change and Greenhouse Emissions Trading, International Theory, S.3, ss. 37-69, 2011, s. 40.
  19. Sanderson, J., Islam, Sardar M.N. (2007), Climate Change and Economic Development, Palgrave Macmilla,New York, s. 63.
  20. SERI, GLOBAL 2000, Friends of the Earth Europe. 2009. Overconsumption? Our use of the world‘s natural resources. Vienna/Brussels. Erişim Tarihi: 01.06.2022, www.foeeurope.org/ publications/2009/Overconsumption_Sep09.pdf
  21. Shue,Henry (2014), Climate Justice: Vulnerability and Protection, Oxford, Oxford University Press.
  22. Smith, D., Vivekananda, J. (2007), A Climate of Confict: The Links Between climate change, peace and war, Londra, International Alert.
  23. Şahin, Ü. (2017), Sunuş: Yeşil Düşünceden Yeşil Ekonomiye. Ahmet Atıl Aşıcı, Ümit Şahin (Ed.), Yeşil Politika Serisi içinde, (22-34). İstanbul: Yeni İnsan Yayınevi.
  24. TEEB (2012), TEEB (2010) The Economics of Ecosystems and Biodiversity: Mainstreaming the Economics of Nature: A synthesis of the Approach, Erişim Tarihi:15.06.2022, http://www.teebweb.org/wp-content/uploads/Study%20and%20Reports/Reports/Synthesis%20report/TEEB%20Synthesis%20Report%202010.pdf
  25. Tokar, B. (2014a) İklim Adaletine Doğru, İstanbul: Öteki Yayınevi.
  26. Tokar, B. (2014b), Movements for climate justice in the US and worldwide. In M. Dietz & H. Garrelts (Eds.), Handbook of the climate change movement (pp. 131–146). London: Routledge.
  27. UNEP (2011a), Towards a Green Economy: Pathways to Sustainable Development and Poverty Eradication - A Synthesis for Policy Makers, Erişim Tarihi: 05.06.2022, https://sustainabledevelopment.un.org/content/documents/126GER_synthesis_en.pdf
  28. UNEP(2011b). Poverty Reduction Briefing Report, Erişim Tarihi: 10.06.2022, https://www.greengrowthknowledge.org/sites/default/files/downloads/resource/Green_economy_briefing_paper_poverty_reduction_UNEP.pdf
  29. World Bank (2022), Countries and Economies, Erişim Tarihi: 17.06.2022, https://data.worldbank.org/country.
  30. Eckstein, D., Hutfils M.L. ve Winges, M. (2019), Global Climate Risk Index, Berlin,:Germanwatch, Erişim Tarihi: 15.06.2022, https://www.germanwatch.org/sites/default/files/Global%20Climate%20Risk%20Index%202019_2.pdf
  31. Giddens, A. (2011) İklim Değişikliği Siyaseti, çev. Erhan Baltacı, Ankara,:Phonei Yay. ILO&UNEP (2012), Poverty eradication through Green Jobs in a Green Economy, Information Note, Erişim Tarihi: 14.06.2022, file:///C:/Users/90539/Downloads/infosheet_green_economy_green_jobs_report_-_unep_ilo_july_2012.pdf
  32. Moellendorf, D. (2015), Climate Change Justice, Philosophy Compass, Cilt 10, No.3, ss., 173–186.
  33. Sanderson, J., Islam, Sardar M.N. (2007), Climate Change and Economic Development, Palgrave Macmilla,New York, s. 63.