KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Toplum ve Sosyal Hizmet / 2026 / Cilt: 37 Sayı: 3

Türkiye’de Gazete Haberlerinde Çocuk Cinsel İstismarı: 2016-2021 Dönemine İlişkin Haber Temelli Vaka Profili

Child Sexual Abuse in Turkish Newspaper Reports: A News-Based Case Profile for the 2016–2021 Period

Gülçin Güven(MARMARA ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-9638-025X
Elif Yılmaz İlter(KARAMANOĞLU MEHMETBEY ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-1364-6359
Fatma Merve Şimşek(İSTANBUL KENT ÜNİVERSİTESİ)0000-0003-4959-0702
Sayfa
903–927
Yayın Tarihi
2026-07-29
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular, haberleme pratiklerinde standart veri sunumu ve çocuk odaklı etik ilkelerin güçlendirilmesi gereğine işaret etmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma, Türkiye’de 2016–2021 yılları arasında Sabah gazetesi arşivinde yayımlanan 0–18 yaş çocuk cinsel istismarı haberlerinden hareketle haber temelli bir vaka profili çıkarmayı amaçlamıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yönlendirilmiş içerik analizi kapsamında amaçlı örnekleme ile seçilen 564 haber, “Çocuk İstismarı Haber Fişi” ile kodlanmış; SPSS’te frekans ve yüzde dağılımları hesaplanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular, haberleme pratiklerinde standart veri sunumu ve çocuk odaklı etik ilkelerin güçlendirilmesi gereğine işaret etmektedir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:2016–2021 Verileri
⚙️Değişkenler:gazete haberleri · çocuk cinsel istismarı · medya temsili

Özet

Bu çalışma, Türkiye’de 2016–2021 yılları arasında Sabah gazetesi arşivinde yayımlanan 0–18 yaş çocuk cinsel istismarı haberlerinden hareketle haber temelli bir vaka profili çıkarmayı amaçlamıştır. Yönlendirilmiş içerik analizi kapsamında amaçlı örnekleme ile seçilen 564 haber, “Çocuk İstismarı Haber Fişi” ile kodlanmış; SPSS’te frekans ve yüzde dağılımları hesaplanmıştır. Haberler 2018 ve 2016 yıllarında yoğunlaşmıştır. Mağdurların büyük bölümü 13–18 yaş grubunda ve kız çocuktur; faillerin çok büyük kısmı erkektir ve en sık 40–60 yaş aralığında raporlanmıştır. Failin mağdura tanıdık/komşu olması yaygındır; olayın gerçekleştiği yer en sık ev olarak belirtilmiştir. Süre, fail yaşı ve yakınlık gibi alanlarda “belirtilmemiş” oranlarının yüksekliği dikkat çekmektedir. Bulgular, haberleme pratiklerinde standart veri sunumu ve çocuk odaklı etik ilkelerin güçlendirilmesi gereğine işaret etmektedir.

Abstract

This study aimed to develop a news-based case profile of child sexual abuse reported in Turkey between 2016 and 2021. Using directed content analysis, 564 newspaper items retrieved from the Sabah archive were purposively selected and coded with a standardized “Child Abuse News Form”. Coded variables covered publication year, perpetrator and victim demographics, perpetrator–victim proximity, setting, duration/repetition, disclosure source, and reported judicial process. Frequencies and percentages were computed in SPSS for descriptive purposes. News coverage clustered in 2018 and 2016. Most victims were girls, predominantly aged 13–18, while perpetrators were overwhelmingly male and most frequently reported in the 40–60 age range. Perpetrators were commonly described as acquaintances/neighbors, and the home was the most frequently reported setting. High rates of “not specified” information (e.g., perpetrator age, proximity, duration) indicate substantial reporting gaps. Findings underscore the need for standardized, child-rights-based reporting and stronger accountability mechanisms in media coverage.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Güven, G., İlter, E. Y., Şimşek, F. M. (2026). Türkiye’de Gazete Haberlerinde Çocuk Cinsel İstismarı: 2016-2021 Dönemine İlişkin Haber Temelli Vaka Profili. Toplum ve Sosyal Hizmet, Cilt: 37 Sayı: 3, 903–927. https://doi.org/10.33417/tsh.1704592

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (79)

  1. KAYNAKÇA Akyüz, E. (2019). Cinsel suçlarda cezaların caydırıcılık etkisi ve toplumsal algı. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 68(2), 451–472.
  2. Alver, F. (2011). Medya metinlerinde tekrar üretim ve haber ajanslarının etkisi. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 41(2), 63–78.
  3. Barbaree, H. E. (2005). Sexual abuse: A journal of research and treatment. Journal of Interpersonal Violence, 20(4), 367-371.
  4. Boakye, K. E., Asare-Doku, W., Deliege, A., Bansal, A., & Khan, M. R. (2025). Context and disclosure of female child sexual abuse: analysis of victims case reports in Ghana. Children and Youth Services Review, 108601.
  5. Child Reach International Organization. (2014). The importance of early childhood development. Child Reach: https://www.childreach.org.uk/sites/default/files/imce/The-importance-of-EarlyChildhood-Development
  6. Cohen, S., & Young, J. (1981). The manufacture of news; social problems, deviance and the mass media. Revised edition, London, Constable.
  7. Çetin, H. (2021). Cinsel istismar suçlarında ceza adalet sistemi ve mağdur algısı. Adalet Dergisi, 15(3), 87–102.
  8. Deblinger, E., Mannarino, A. P., Cohen, J. A., & Runyon, M. K. (2017). Child sexual abuse: A primer for treating children, adolescents, and their nonoffending parents. Oxford University Press.
  9. Dokgöz, H., & Kar, H. (2017). Çocukta cinsel istismar. Türkiye Klinikleri Çocuk Psikiyatrisi Özel Dergisi, 3(3), 169-174.
  10. Euronews Türkçe. (2024, 9 Eylül). Çocukların cinsel istismarı hakkında 2023’te 40.000’den fazla dosya açıldı.
  11. Feiring, C., Taska, L., & Lewis, M. (1999). Age and gender differences in children’s and adolescents’ adaptation to sexual abuse. Child Abuse & Neglect, 23(2), 115-128.
  12. Finkelhor, D. (1984). Child sexual abuse: New theory and research. Free Press.
  13. Finkelhor, D. (1986). A sourcebook on child sexual abuse. Sage Publications.
  14. Finkelhor, D. (1994). The international epidemiology of child sexual abuse. Child Abuse & Neglect, 18(5), 409-417.
  15. Finkelhor, D. (2018). Child sexual abuse: Challenges and opportunities. Journal of Child Sexual Abuse, 27(1), 1-4.
  16. Garbarino, J., & Gilliam, G. (I 980). Understanding abusive families. Lexington, MA: Lexington Books.
  17. Greer, C., & McLaughlin, E. (2017). News power, crime and media justice. The Oxford handbook of criminology, 6, 260-283.
  18. Guastaferro, K., & Shipe, S. L. (2023). Child maltreatment types by age: Implications for prevention. International journal of environmental research and public health, 21(1), 20.
  19. Herbst, M. (2024). The State of the World's Children 2024: The Future of Childhood in a Changing World. UNICEF.
  20. Herrenkohl, T. I., Hong, S., Klika, J. B., Herrenkohl, R. C., & Russo, M. J. (2013). Developmental impacts of child abuse and neglect related to adult mental health, substance use, and physical health. Journal of Family Violence, 28(2), 191-199. https://doi.org/10.1007/s10896-012-9474-9
  21. Hsieh, H. F., & Shannon, S. E. (2005). Three approaches to qualitative content analysis. Qualitative Health Research, 15(9), 1277-1288. https://doi.org/10.1177/1049732305276687
  22. Işıklı, B. (2008). Çocuk istismarının toplumsal boyutu. 6.Sokakta Çalışan ve Yaşayan Çocuklar Sempozyumu Kitabı:156-63. Diyarbakır Valiliği.
  23. Jenkins, P. (2017). Reporting child sexual abuse in the media: The effects on public perception and legal outcomes. Journal of Media Ethics, 32(2), 123-136.
  24. Jenny, C. (2010). Child abuse and neglect e-book: Diagnosis, treatment and evidence-expert consult. Elsevier Health Sciences.
  25. Johnson, C. F. (2004). Child sexual abuse. The Lancet, 364, 462-470.
  26. Karataş, T. (2019). Türkiye’de çocuk hakları ve cinsel istismar. Toplum ve Hukuk Dergisi, 5(2), 45-56.
  27. Kaukinen, C. (2020). When stay-at-home orders leave victims of domestic violence at home: A call for action against an increase in intimate partner violence. Journal of Criminal Justice, 68, 1017-1023.
  28. Kaya Kılıç, A., & Tekin, H. H. (2018). Tıbbi sosyal hizmet birimine bildirilen çocuk ihmal ve istismar vakalarının retrospektif incelenmesi.
  29. Kaytez, N., Yücelyiğit, S., & Kadan, G. (2018). Çocuğa yönelik istismar ve çözüm önerileri. Avrasya Sağlık Bilimleri Dergisi, 1(1), 18-24.
  30. Kızılırmak, B., Memiş, E., & Toksöz, G. (2022). Turkey’s gender equality performance from 2000 to 2019: A rights-based analysis via undp human development and gender development indices. CEİD Association for Gender Equality & UNDP Turkey, 1-92.
  31. Koç, M. (2004). Gelişim psikolojisi açısından ergenlik dönemi ve genel özellikleri. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(17), 231-238.
  32. Koç, M., Koçtürk, N., & Zencir, T. (2023). Prevalence of the child sexual abuse in Turkey: A scoping review. Toplum ve Sosyal Hizmet, 34(1), 209-226.
  33. Krippendorff, K. (2019). Content analysis: An introduction to its methodology (4th ed.). Thousand Oaks, CA: Sage Publications.
  34. Lalor, K., & McElvaney, R. (2010). Overview of the nature and extent of child sexual abuse in Europe. In Council of Europe, Protecting children from sexual violence –a comprehensive approach. https://www.researchgate.net/publication/254583895_Overview_of_the_Nature_and_Extent_of_Child_Sexual_Abuse_in_Europe
  35. Latiff, M. A., Fang, L., Goh, D. A., & Tan, L. J. (2024). A systematic review of factors associated with disclosure of child sexual abuse. Child Abuse & Neglect, 147, 106564.
  36. Leclerc, B., Smallbone, S., & Wortley, R. (2011). Prevention nearby: The influence of the immediate social environment on child sexual abuse. Crime Prevention Studies, 24, 99-121.
  37. Leventhal, J. M. (1998). Epidemiology of sexual abuse of children: Old problems, new directions. Child Abuse & Neglect, 22(6), 481-491.
  38. Leventhal, J. M. (2013). Clinical report: The evaluation of sexual abuse in children. Pediatrics, 132(2), 558-567.
  39. Miles, M., & Huberman, A.M. (1994). Qualitative data analysis: An expanded sourcebook. Second edition. Sage Publications, Thousand Oaks, CA
  40. National Institute of Justice. (2007). Commercial sexual exploitation of children: What do we know and what do we do about it? (Publication NCJ 215733). US Department of Justice. Office of Justice Programs.
  41. Neuendorf, K. A. (2017). The content analysis guidebook. Sage.
  42. Oksal, H., Büber, Ö., Alnak, A., & Kara, H. Z. (2023). Impact of Covid-19 quarantine on child sexual abuse: Experience of child advocacy center. Journal of Istanbul Faculty of Medicine, 86(2), 159-165.
  43. Oktay, A. (2000). Yaşamın sihirli yılları, 2. Baskı. Şahinkaya Matbaası
  44. Oral, R., Can, D., Kaplan, S., Polat, S., Ates, N., Cetin, G.,. & Tiras, B. (2001). Child abuse in Turkey: an experience in overcoming denial and a description of 50 cases. Child Abuse Negl. 25(2), 279-290.
  45. Ovayolu, N., Uçan, G., & Serindağ, S. (2007). Çocuklarda cinsel istismar ve etkileri. Fırat Sağlık Hizmetleri Dergisi, 2(4). 13-22.
  46. Özdemir, E. (2020). Haber ajanslarından alınan içeriklerin gazetelerdeki tekrar üretimi: Türkiye örneği. Gazi Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 7(3), 114–132.
  47. Palmer, S. E., Brown, R. A., Rae-Grant, N. I., & Loughlin, M. J. (1999). Responding to children's disclosure of familial abuse: What survivors tell us. Child Welfare, 78(2), 259.
  48. Patton, M. Q. (2002). Qualitative research & evaluation methods. SAGE Publications.
  49. Pereda, N., Guilera, G., Forns, M., & Gómez-Benito, J. (2009). The prevalence of child sexual abuse in community and student samples: A meta-analysis. Clinical Psychology Review, 29(4), 328–338.
  50. Polat, O. (2000). İstanbul ve Türkiye genelinde güç koşullardaki çocuklar açısından çocuk haklarının durumu. 1. İstanbul Çocuk Kurultayı Bildiriler Kitabı. İstanbul, Umut Matbaası.
  51. Radford, L., Allnock, D., & Hynes, P. (2015). Preventing and responding to child sexual abuse and exploitation evidence review. https://www.unicef.org/media/84081/file/Preventing-Responding-to-Child-Sexual-Abuse-Exploitation-EvidenceReview.pdf
  52. Raws, P. (2019). Adolescent neglect: messages from research for policy and practice. Child Abuse Review, 28, 240-247.
  53. Salter, M. (2017). Organized sexual abuse. Routledge.
  54. Schreier, M. (2014). Qualitative content analysis. In U. Flick (Ed.), The handbook of qualitative data analysis (pp. 170-183). Sage.
  55. Seto, M. C. (2008). Pedophilia and sexual offending against children: Theory, assessment, and ıntervention. American Psychological Association.
  56. Sezer, F., & Gürsoy, F. (2022). Türkiye’de yayınlanan gazetelerde yer alan özel gereksinimli çocuklara yönelik istismar haberlerinin analizi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 21(81), 442-458.
  57. Shakeshaft, C. (2004). Educator sexual misconduct: A synthesis of existing literature. US Department of Education.
  58. Shenton, A. K. (2004). Strategies for ensuring trustworthiness in qualitative research projects. Education for Information, 22(2), 63-75. https://doi.org/10.3233/EFI-2004-22201
  59. Sicher, P., Lewis, O., Sargent, J., Chaffin, M., Friedrich, W. N., Cunningham, N.,. & Villani, V. S. (2000). Developing child abuse prevention, identification, and treatment systems in Eastern Europe. Journal of the American Academy of Child & Adolescent Psychiatry, 39(5), 660-667. Sidebotham, P., & Heron, J. (2006). Child maltreatment in the "Children of the Nineties": The role of the child and family factors. Child Abuse & Neglect, 30(5), 497-522.
  60. Smallbone, S., Marshall, W. L., & Wortley, R. (2008). Preventing child sexual abuse: Evidence, policy and practice. Routledge.
  61. Taner, Y., & Gökler, B. (2004). Çocuk istismarı ve ihmali: Psikiyatrik yönleri. Acta Medica, 35(2), 82-86.
  62. Tang, C. S. K. (2002). Childhood experience of sexual abuse among Hong Kong Chinese college students. Child Abuse & Neglect, 26(1), 23–37.
  63. Tıraşçı, Y., & Gören, S. (2007). Çocuk istismarı ve ihmali. Dicle Tıp Dergisi, 34(1), 70-74.
  64. Tyler, T. R., & Huo, Y. J. (2002). Trust in the law: Encouraging public cooperation with the police and courts. Russell Sage Foundation.
  65. Townsend, C., & Rheingold, A.A., (2013). Estimating a child sexual abuse prevalence rate for practitioners: studies. Charleston, S.C., Darkness to Light. Retrieved from www.D2L.org.
  66. TR Dizin. (2023). TR Dizin etik kurallar ve işleyiş esasları. http://www.trdizin.gov.tr/about#ethics
  67. UNICEF (2004). Çocuk haklarına dair sözleşme, https://www.unicef.org/turkiye/%C3%A7ocuk-haklar%C4%B1na-dair-s%C3%B6zle%C5%9Fme
  68. UNICEF (2020). COVID-19: Protecting Children from Violence, Abuse and Neglect in the Home. https://www.unicef.org/media/68711/file/COVID-19-Protecting-children-from-violence-abuse-and-neglect-in-home-2020.pdf
  69. Virat, S. (2023). Child Rights in the Digital Environment. Issue 1 Indian JL & Legal Rsch., 5, 1.
  70. WeProtect Global Alliance. (2023). Global Threat Assessment 2023: Child sexual exploitation and abuse online. London: WeProtect.
  71. Wolak, J., Finkelhor, D., Mitchell, K. J., & Ybarra, M. L. (2008). Online "predators" and their victims. American Psychologist, 63(2), 111-128.
  72. World Health Organization. (1999). Report of the consultation on child abuse prevention, 29-31 March 1999, WHO, Geneva.
  73. World Health Organization. (2020). Child maltreatment. Retrieved from https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/child-maltreatment
  74. Wurtele, S. K. (2009). Preventing sexual abuse of children in the twenty-first century: Preparing for challenges and opportunities. Journal of Child Sexual Abuse, 18(1), 1-18.
  75. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2016). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Yayıncılık.
  76. Yurdakök, K. (2010). Çocuk istismar ve ihmali, tanım ve risk faktörleri. Katkı Pediatri Dergisi, 32(5), 537-546.
  77. Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı. (2020). Bilimsel araştırma ve yayın etiği yönergesi. https://www.yok.gov.tr/Documents/Yayinlar/Yonetmelikler/bilimsel_arastirma_yayin_etigi_yonergesi.pdf
  78. Oral, R., Can, D., Kaplan, S., Polat, S., Ates, N., Cetin, G.,. & Tiras, B. (2001). Child abuse in Turkey: an experience in overcoming denial and a description of 50 cases. Child Abuse Negl. 25(2), 279-290.
  79. Sicher, P., Lewis, O., Sargent, J., Chaffin, M., Friedrich, W. N., Cunningham, N.,. & Villani, V. S. (2000). Developing child abuse prevention, identification, and treatment systems in Eastern Europe. Journal of the American Academy of Child & Adolescent Psychiatry, 39(5), 660-667. Sidebotham, P., & Heron, J. (2006). Child maltreatment in the "Children of the Nineties": The role of the child and family factors. Child Abuse & Neglect, 30(5), 497-522.