Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBulgular, sosyal becerilerin iş birliği, empati, öz düzenleme, kızgınlık kontrolü, değişikliklere uyum ve sosyal problem çözme gibi alt boyutlarda ele alındığını ve yürütücü işlevler, mizaç, ebeveyn tutumları ile sınıf/okul kalitesiyle yakından ilişkili olduğunu göstermektedir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Bu araştırmanın amacı, 2013–2024 yılları arasında erken çocukluk döneminde (0–6 yaş) sosyal beceri gelişimine yönelik yerel ve küresel çalışmaları karşılaştırmalı olarak incelemektir. Araştırma, nitel doküman analizi deseniyle yürütülmüştür. Ölçüt örnekleme ile seçilen ve tam metnine erişilebilen 54 çalışma (38’i Türkiye merkezli yayınlar, 16’sı ise küresel düzeyde yayımlar) analize dâhil edilmiştir. Veriler YÖKTEZ, Dergipark ve Google Scholar gibi veri tabanlarından “erken çocukluk”, “sosyal beceri”, “farkındalık temelli eğitim”, “oyun temelli öğrenme” ve “ebeveyn katılımı” anahtar sözcükleriyle elde edilmiştir. Bulgular, sosyal becerilerin iş birliği, empati, öz düzenleme, kızgınlık kontrolü, değişikliklere uyum ve sosyal problem çözme gibi alt boyutlarda ele alındığını ve yürütücü işlevler, mizaç, ebeveyn tutumları ile sınıf/okul kalitesiyle yakından ilişkili olduğunu göstermektedir. Oyun ve farkındalık temelli programlar, yaratıcı drama, Orff Schulwerk destekli müzik etkinlikleri, STEM ve rekreatif/geleneksel oyunlar sosyal beceri gelişimini anlamlı biçimde desteklerken problemli medya kullanımı, kontrolsüz dijital oyunlar ve kalabalık sınıf mevcutları risk oluşturmaktadır. Yerel çalışmalar daha çok ebeveyn tutumları ve okul öncesi programların etkililiğine odaklanmakta, küresel çalışmalar ise ölçek geliştirme, okul-aile-toplum iş birliği ve sosyal beceriler yoluyla akademik başarıya uzanan uzunlamasına etkileri vurgulamaktadır. Sonuçlar, erken çocuklukta sosyal beceri eğitiminin çok bileşenli, kültürel bağlama duyarlı ve aile katılımını önceleyen bütüncül programlarla desteklenmesi gerektiğini ortaya koymaktadır.
Abstract
The purpose of this study is to conduct a comparative analysis of local and global studies on social skill development in early childhood (0–6 years) between 2013 and 2024. The research was conducted using a qualitative document analysis design. Fifty-four studies (38 Turkey-based publications and 16 global publications) selected through criterion sampling and with full text available were included in the analysis. Data were obtained from databases such as YÖKTEZ, Dergipark, and Google Scholar using the keywords “early childhood,” “social skills,” “mindfulness-based education,” “play-based learning,” and “parent participation.” The findings show that social skills are addressed in sub-dimensions such as cooperation, empathy, self-regulation, anger control, adaptation to change, and social problem solving, and are closely related to executive functions, temperament, parental attitudes, and classroom/school quality. Play- and mindfulness-based programs, creative drama, Orff Schulwerk-supported music activities, STEM, and recreational/traditional games meaningfully support social skill development, while problematic media use, uncontrolled digital games, and crowded class sizes pose risks. Local studies focus more on parental attitudes and the effectiveness of preschool programs, while global studies emphasize scale development, school-family-community collaboration, and the longitudinal effects of social skills on academic achievement. The results indicate that social skills education in early childhood should be supported by comprehensive programs that are multi-component, culturally sensitive, and prioritize family involvement.