Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBulgular, evlat edinme yoluyla anne olan kadınların deneyimlerinin üç boyutta farklılaştığını göstermektedir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Anneliğin kadınlığı sembolize ettiği ve bir kadının ‘anne’ olmadan kadın olamayacağı inancının bir kuşaktan diğerine aktarıldığı kabul edilmektedir. Bu düşünceyi içselleştiren kız çocukları, gebelik ve annelikle ilgili çeşitli hayaller kurarak, senaryolar oluşturarak yaşamlarını inşa ederler. Ataerkil düzen her iki cinsiyete de ‘evlenmeyi ve çocuk sahibi’ olmayı dayatır ve bunun dışındaki yaşamlar genellikle ‘normal’ olarak değerlendirilmez. Çocuk sahibi olamamak, erkek kaynaklı bir üreme problemi olsa bile bu ‘sorun kabul edilen şey’ genellikle ‘kadın’ ekseninde tartışılır. Bu çalışma, biyolojik yolla çocuk sahibi olamayan ya da olmak istemeyen, ‘normal’ kabul edilen biyolojik anneliğin dışına çıkarak, ‘evlat’ edinme yoluyla çocuk sahibi olan bekar ya da evli annelerin deneyimlerine feminist sosyal hizmet perspektifinden odaklanmaktadır. Bulgular, evlat edinme yoluyla anne olan kadınların deneyimlerinin üç boyutta farklılaştığını göstermektedir. Bunlar (1) infertiliteye (kadın ve erkeğin infertil olma durumu, infertil olmadan çocuk sahibi olma durumu), (2) toplumsal önyargılara (soy kutsaması, kutsal annelik, biyolojik anneliğin kötülenmesi, bekar ebeveynlik, evlat edinmenin son alternatif olarak görülmesi), (3) yakın çevrenin kabulü/desteği ve evlat edinme sürecinde erişilen sosyal hizmet uygulamasına göre farklılaşmaktadır. Söz konusu anneler, ‘kutsal’ bir annelik yaptıklarına dair toplumsal söylemin baskısını ve yükünü yoğun bir biçimde hissettiklerini belirtmişler, evlat edinmeye dair önyargılarla baş etme konusunda çeşitli stratejiler geliştirdiklerini açıklamışlardır.
Abstract
It is widely accepted that motherhood symbolizes femininity, and the belief that a woman cannot be fully fulfilled without becoming a "mother" is transmitted from one generation to the next. Girls who internalize this belief may shape their lives around expectations of pregnancy and motherhood. The patriarchal order dictates that women and men must "marry and have children," and lives falling outside this norm are generally not considered "normal". Even when the inability to have children stems from male reproductive issues, this perceived "problem" is predominantly framed in relation to women.. From a feminist social work perspective, this study focuses on the experiences of single and married adoptive mothers who, unable or unwilling to reproduce biologically, step outside the boundaries of "normal" biological motherhood through adoption. The findings indicate that the experiences of adoptive mothers vary across three main dimensions: (1) infertility status (male or female infertility, or adopting without infertility), (2) societal prejudices (sanctification of lineage, the myth of sacred motherhood, stigmatization of the biological mother, single parenthood, and perceiving adoption as a last resort), and (3) the level of acceptance/support from the immediate social circle and the social work practices encountered during the process. These mothers stated that they strongly experienced the pressure and burden associated with societal discourses surrounding "sacred" motherhood and explained that they developed various strategies to cope with prejudices surrounding adoption.