KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2026 / Cilt: 22 Sayı: 3

Yönetici Kültünün Antik Yakın Doğu ve Yunan Uygarlıklarındaki Gelişimi

Özel Teraman Hepdinçler(MİMAR SİNAN GÜZEL SANATLAR ÜNİVERSİTESİ)
Sayfa
761–784
Yayın Tarihi
2022-09-28
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Özellikle ‘yöneticilerin tanrılar tarafından, dünyadaki vekilleri olmak üzere seçilen ölümlüler’ olması ve ‘tanrılar tarafından seçilen yöneticinin tanrısal özellikler taşıması’ fikri noktasından hareketle, kökeninin Mezopotamya ve devamında Mısır’daki yönetici kültlerine dayandığı düşünülen yönetici kültünün, bu uygarlıklarda ve Yunan uygarlığındaki, gelişimi söz konusu çalışmanın özünü oluşturmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Gelişimini ancak, etkili politik güçlerin uluslar üstü imparatorluk devletlerine dönüştüğü aşamada tamamlayabilen yönetici kültü hakimiyetinin en fazla hissedildiği dönem, hiç şüphesiz Roma İmparatorluk Dönemi olmuştur.
📊
Temel Bulgular & Veri:Roma’da Iulius Caesar diktatörlüğünden önce resmi olarak hiçbir insana tanrısal onurlandırma verilmemiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Özellikle ‘yöneticilerin tanrılar tarafından, dünyadaki vekilleri olmak üzere seçilen ölümlüler’ olması ve ‘tanrılar tarafından seçilen yöneticinin tanrısal özellikler taşıması’ fikri noktasından hareketle, kökeninin Mezopotamya ve devamında Mısır’daki yönetici kültlerine dayandığı düşünülen yönetici kültünün, bu uygarlıklarda ve Yunan uygarlığındaki, gelişimi söz konusu çalışmanın özünü oluşturmaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Yönetici Kültü · Mezopotamya · Mısır

Özet

Gelişimini ancak, etkili politik güçlerin uluslar üstü imparatorluk devletlerine dönüştüğü aşamada tamamlayabilen yönetici kültü hakimiyetinin en fazla hissedildiği dönem, hiç şüphesiz Roma İmparatorluk Dönemi olmuştur. Roma’da Iulius Caesar diktatörlüğünden önce resmi olarak hiçbir insana tanrısal onurlandırma verilmemiştir. Bunun gibi bir kült, ön koşul olarak iktidarın sürekli ve mutlak olmasını gerektirmektedir ve bu da Caesar’dan önce kimse tarafından elde edilememiştir. Ancak bu durum, böylesi bir tapınım düşüncesinin Romalılardan önce kimsenin zihninde olmadığı anlamına gelmemektedir. Özellikle ‘yöneticilerin tanrılar tarafından, dünyadaki vekilleri olmak üzere seçilen ölümlüler’ olması ve ‘tanrılar tarafından seçilen yöneticinin tanrısal özellikler taşıması’ fikri noktasından hareketle, kökeninin Mezopotamya ve devamında Mısır’daki yönetici kültlerine dayandığı düşünülen yönetici kültünün, bu uygarlıklarda ve Yunan uygarlığındaki, gelişimi söz konusu çalışmanın özünü oluşturmaktadır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Hepdinçler, Ö. T. (2022). Yönetici Kültünün Antik Yakın Doğu ve Yunan Uygarlıklarındaki Gelişimi. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 22 Sayı: 3, 761–784. https://doi.org/10.18037/ausbd.1181509

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (114)

  1. Antonaccio, C. M. (1995). An Archaeology of Ancestors: Tomb Cult and Hero Cult in Early Greece, Maryland: Rowman&Littlefield Publishers.
  2. Arrianos. Anabasis, Erişim adresi: http://www.perseus.tufts.edu/hopper/text?doc=Arr.+An.+3.3.2&fromdoc=
  3. Assman, J. (1990). Ma’at: Gerechtigkeit und Unsterblichkeit im Ägypten, München: C. H. Beck.
  4. Badian, E. (1981). The deification of Alexander the Great, H. J. Dell (Ed.), Ancient Macedonian Studies in Honor of Charles F. Edson (Hidryma Meletôn Chersonêsou tou Haimou, Vol. 158) içinde, (s. 27-71), Thessaloniki: Institute for Balkan Studies.
  5. Badian, E. (1996). Alexander the Great between two thrones and heaven: variations on an old theme, A. Small (Ed.), Subject and Ruler: The Cult of the Ruling Power in Classical Antiquity (JRA Supplementary Series No. 17) içinde, (s. 11-26), Michigan: Ann Arbor.
  6. Balsdon, J. P. V. D. (1950). The divinity of Alexander, Historia, 1(3), 363-388. Erişim adresi: http://www.jstor.org/stable/4434310
  7. Barjamovic, G. (2012). Propaganda and practice in Assyrian and Persian imperial culture, P. Fibinger Bang, D. Kolodziejczyk (Ed.), Universal Empire. A Comparative Approach to Imperial Culture and Representation in Eurasian History içinde, (s. 43-59), New York: Cambridge University Press.
  8. Beare, R. (1980). Ptolemy’s daimon and ruler cult, Klio, 62, 328-330. https://doi.org/10.1524/klio.1980.62.62.327
  9. Beck-Schachter, A. J. (2016). The Lysandreia, T. Figueira (Ed.), Myth, Text, and History at Sparta (Gorgias Studies in Classical and Late Antiquity 18) içinde, (s. 105-167), New Jersey: Gorgias Press.
  10. Bevan, E. R. (1901). The deification of kings in the Greek cities, The English Historical Review, 64, 625-639. https://doi.org/10.1093/ehr/XVI.LXIV.625
  11. Bevan, E. R. (1968). The House of Ptolemy. A History of Egypt under the Ptolemaic Dynasty, Chicago: Argonaut Inc. Publishers.
  12. Bodine, W. R. (1994). Sumerians, A. J. Hoerth, v.d. (Ed.), Peoples of the Old Testament World içinde, (s. 19-42), Michigan: Baker Academic Publishing.
  13. Bonatz, D. (2007). The divine image of the king: religious representation of political power in the Hittite Empire, M. Heinz, M. H. Feldman (Ed.), Representations of political power. Case histories from times of change and dissolving order in the Ancient Near East içinde, (s. 111-136), Indiana: Eisenbrauns.
  14. Bosworth, A. B. (1988). Conquest and Empire. The Reign of Alexander the Great, Cambridge: Cambridge University Press.
  15. Brisch, N. (2006). The priestess and the king: the divine kingship of Šū-sîn of Ur, JAOS, 126(2), 161-176. Erişim adresi: https://www.academia.edu/2761582/The_Priestess_and_the_King_the_divine_kingship_of_Shu_Sin_of_Ur
  16. Brisch, N. (2013). Of gods and kings: divine kingship in Ancient Mesopotamia, Religion Compass, 7(2), 37-46. https://doi.org/10.1111/rec3.12031
  17. Brown Ferrario, S. (2014). Historical agency and the ‘great man’ in classical Greece, Mnemosyne, 69(4), 700-703. https://doi.org/10.1163/1568525X-12342177
  18. Burkert, W. (1977). Griechische Religion der archaischen und klassischen Epoche, Stuttgart: Verlag W. Kohlhammer.
  19. Caneva, S. (2012). Queens and ruler cults in early hellenism: festivals, administration, and ideology, Kernos, 25, 75-101. https://doi.org/10.4000/kernos.2104
  20. Chaniotis, A. (2007). The divinity of hellenistic rulers, A. Erskine (Ed.), A Companion to the Hellenistic World içinde, (s. 431-445), Oxford: Blackwell Publishing.
  21. Charpin, D. (2010). Writing, Law, and Kingship in Old Babylonian Mespotamia, Chicago&London: University of Chicago Press.
  22. Choksy, J. (1988). Sacral kingship in Sasanian Iran, BAI, 2, 35-52. Erişim adresi: http://www.jstor.org/stable/24048209
  23. Cooper, J. (1986). Sumerian and Akkadian Royal Inscriptions I: Presargonic Inscriptions, New Haven: American Oriental Society.
  24. Dalley, S. (2010). Old Babylonian prophecies at Uruk and Kish, S. C. Melville, A. L. Slotsky (Ed.), Opening the Tablet Box. Near Eastern Studies in Honor of Benjamin R. Foster içinde (s. 85-97), Leiden-Boston: Brill.
  25. Diodorus Sicilus. Bibliotheca historica, Erişim adresi: http://www.perseus.tufts.edu/hopper/text?doc=Diod.+11.38.5&fromdoc=
  26. Dunand, F. (2007). The religious system at Alexandria, D. Ogden (Ed.), A Companion to Greek Religion içinde, (s. 253-263), Oxford: Blackwell Publishing Ltd.
  27. Dundas, G. S. (1994). Pharaoh, Basileus and Imperator: The Roman Imperial Cult in Egypt (Doktora Tezi, Los Angeles, University of California). Erişim Adresi: https://www.google.com/urlsa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=&ved=2ahUKEwixrIWS7rP2AhVaS_EDHct8Cu8QFnoECAIQAQ&url=https%3A%2F%2Fwww.academia.edu%2F9320646%2FPharaoh_Basileus_and_Imperator_The_Roman_Imperial_Cult_in_Egypt&usg=AOvVaw3TVcKh0doNX-5rErS58Zyq
  28. Dundas, G. S. (2002). Augustus and the kingship of Egypt, Historia, 51(4), 433-448. Erişim adresi: http://www.jstor.org/stable/4436668
  29. Eddy, S. K. (1961). The King is Dead. Studies in the Near Eastern Resistance to Hellenism 334-31 B.C., Lincoln: University of Nebraska Press.
  30. Ekroth, G. (2010). Heroes and hero-cults, D. Ogden (Ed.), A Companion to Greek Religion içinde, (s. 110-114), Oxford: Blackwell Publishing Ltd.
  31. Ekroth, G. (2015). Heroes- living or dead?, E. Eidinow, J. Kindt (Ed.), The Oxford Handbook of Ancient Greek Religion içinde, (s. 383-396), Oxford: Blackwell Publishing Ltd.
  32. Engnell, I. (1967). Studies in Divine Kingship in the Ancient Near East, Oxford: Basil Blackwell Pub.
  33. Erickson, K. (2018). Another century of gods? A re-evaluation of Seleucid ruler cult, Classical Quarterly, 68(1), 97-111. https://doi.org/10.1017/S0009838818000071
  34. Evans, J. A. (2008). Daily Life in the Hellenistic Age, Westport: Greenwood Press.
  35. Fairman, H. W. (1958). The kingship rituals of Egypt, S. H. Hooke (Ed.), Myth, Ritual, and Kingship. Essays on the Theory and Practice of Kingship in the Ancient Near East and in Israel içinde, (s. 74-104), Oxford: Clarendon Press.
  36. Farber, W. (1983). Die Vergöttlichung Naram-Sins, Or, 52, 67-72. Erişim adresi: http://www.jstor.org/stable/43077493
  37. Farnell, L. R. (1921). Greek Hero-Cults and Ideas of Immortality, Oxford: Clarendon Press.
  38. Farrington, J. (2016). Then Let Him Be a God: The Origin of the Hellenistic Ruler Cult (Yüksek Lisans Tezi, McGill University, Montreal). Erişim Adresi: https://www.google.com/urlsa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=&ved=2ahUKEwjb68r6rbL2AhXFSvEDHSlsAjMQFnoECAcQAQ&url=https%3A%2F%2Fescholarship.mcgill.ca%2Fdownloads%2F8g84mp987&usg=AOvVaw1UhgyGu8_PARpvt4GhKcTR
  39. Fears, J. R. (1977). Princeps a diis electus: The Divine Election of the Emperor as a Political Concept at Rome (Papers and Monographs of the American Academy at Rome 26), Rome: American Academy in Rome.
  40. Ferguson, R. J. (2017). Propaganda as ‘knowledge’ production: Alexander the Great, piety, portents and persuasion, Culture Mandala, 12(2), 49-94. Erişim adresi: http://epublications.bond.edu.au/cm/vol12/iss2/5
  41. Fishwick, D. (1987). The Imperial Cult in the Latin West. Studies in the Ruler Cult of the Western Provinces of the Roman Empire Vol. 1, 1, Leiden: E. J. Brill.
  42. Foster, B. R. (2016). The Age of Agade. Inventing Empire in Ancient Mesopotamia, London&New York: Routledge.
  43. Frandsen, P. J. (2008). Aspects of kingship in ancient Egypt, N. Brisch (Ed.), Religion and Power. Divine Kingship in the Ancient World and Beyond içinde, (s. 47-73), Chicago: University of Chicago Press.
  44. Franke, S. (1995). Königsinschriften und Königsideologie: Die Könige von Akkade zwischen Tradition und Neuerung, Münster: LIT Verlag.
  45. Frankfort, H. (1948). Kingship and the Gods: A Study of Ancient Near Eastern Religion as the Integration of Society and Nature, Chicago: The University of Chicago Press.
  46. Frayne, D. (1993). Sargonic and Gutian Periods (2334-2113 BC), Toronto: University of Toronto Press.
  47. Fredricksmeyer, E. A. (1979). Three notes on Alexander’s deification, AmJAncHist, 4, 1-9. https://doi.org/10.31826/9781463237417-001
  48. Fredricksmeyer, E. A. (1981). On the background of the ruler cult, H. J. Dell (Ed.), Ancient Macedonian Studies in Honor of Charles F. Edson (Hidryma Meletôn Chersonêsou tou Haimou, Vol. 158) içinde, (s. 145-156), Thessaloniki: Institute for Balkan Studies.
  49. Gadd, C. J. (1948). Ideas of Divine Rule in the Ancient East (The Schweich Lectures of the British Academy 1945), London: Oxford University Press. Gaius Plinius Secundus Maior. Naturalis historia, Erişim adresi: http://www.perseus.tufts.edu/hopper/textdoc=Perseus%3Atext%3A1999.02.0137%3Abook%3D35%3Achapter%3D35
  50. Garrison, M. B. (2011). By the favor of Auramazda: kingship and the divine in the early Achaemenid period, P. P. Iossif, A. S. Chankowski v.d. (Ed.), More than Men, Less than Gods. Studies on Royal Cult and Imperial Worship (Proceedings of the International Colloquium Organized by the Belgian School at Athens, November 1-2, 2007) içinde, (s. 15-104), Leuven&Paris: Peeters.
  51. Gilan, A. (2011). Hittite religious ritulas and the ideology of kingship, Religion Compass, 5(7), 276-285. https://doi.org/10.1111/j.1749-8171.2011.00284.x
  52. Gurney, O. R. (1958). Hittite kingship, S. H. Hooke (Ed.), Myth, Ritual, and Kingship. Essays on the Theory and Practice of Kingship in the Ancient Near East and in Israel içinde, (s. 105-121), Oxford: Clarendon Press.
  53. Habicht, C. (1970). Gottmenschentum und griechische Städte, München: Beck.
  54. Hansen, E. V. (1947). The Attalids of Pergamon, Ithaca-New York: Cornell University Press.
  55. Haubold, J. (2015). ‘Shepherds of the people’: Greek and Mesopotamian perspectives, R. Rollinger, E. van Dongen (Ed.), Mesopotamia in the Ancient World: Impact, Con- tinuities, Parallels (Proceedings of the Seventh Symposium of the Melammu Project held in Obergurgl, Austria, November 4–8, 2013) içinde, (s. 245-254), Münster: Ugarit-Verlag.
  56. Hesiodos. Theogonia, Erişim adresi: http://www.perseus.tufts.edu/hopper/text?doc=Hes.+Th.+339&fromdoc=
  57. Homeros. Iliad, Erişim adresi: http://www.perseus.tufts.edu/hopper/text?doc=Hom.+Il.+24.258&fromdoc=
  58. Hooke, S. H. (1958). Myth, Ritual, and Kingship: Essays on the Theory and Practice of Kingship in the Ancient Near East and in Israel, Oxford: Clarendon Press.
  59. Howe, T. (2016). The diadochi, invented tradition, and Alexander's expedition to Siwah, V. Alonso Troncoso, E. Anson (Ed.), After Alexander: The Time of the Diadochi (323-281 BC) içinde, (s. 57-70), Oxford&Oakville: Oxbow Books.
  60. Huzar, E. G. (1995). Emperor worship in Julio-Claudian Egypt, ANRW, 2.18.5, 3092-3143. https://doi.org/10.1515/9783110875720-006
  61. Hypereides. Kata Demosthenes, Erişim adresi: http://www.perseus.tufts.edu/hopper/text?doc=Hyp.%205
  62. Jastrow, M. (1898). Religion of Assyria and Babylonia, New York: Ginn&Company Publishers.
  63. Jones, P. (2005). Divine and non-divine kingship, D. C. Snell (Ed.), A Companion to the Ancient Near East içinde, (s. 330-342), London: Blackwell Publishing.
  64. Karlsson, M. (2016). Relations of Power in Early Neo-Assyrian State Ideology, Boston&Berlin: De Gruyter.
  65. Kraus, F. R. (1974). Das altbabylonische Königtum, P. Garelli (Ed.), Le Palais et la Royauté: Archéologie et Civilisation içinde, (s. 235-261), Paris: Geuthner.
  66. Kuhrt, A. (1987). Usurpation, conquest and ceremonial: from Babylon to Persia, D. Cannadine, S. Price (Ed.), Rituals of Royalty. Power and Ceremonial in Traditional Societies içinde, (s. 20-55), Cambridge: Cambridge University Press.
  67. Kuhrt, A. (2010). Achaemenid images of royalty and empire, G. B. Lanfranchi, R. Rollinger (Ed.), Concepts of Kingship in Antiquity (History of the Ancient Near East Monographs XI) içinde, (s. 87-106), Padova: SARGON Editrice e Libreria.
  68. Labat, R. (1939). Le Caractère Religieux de la Royautè Assyro- Babylonienne, Paris: Librairie d'Amérique et d'Orient.
  69. Langer, P. (1981). Alexander the Great at Siwah, The Ancient World, 4, 109-127. Erişim adresi: https://zenon.dainst.org/Record/000463736#access
  70. Liebeshuetz, J. H. (1979). Continuity and Change in Roman Religion, London: Oxford University Press.
  71. Liverani, M. (2014). The Ancient Near East. History, Society and Economy, London&New York: Routledge.
  72. Lorber, C. C. ve Iossif, P. (2009). The cult of helios in the Seleucid east, Topoi, 61(1), 19-42. https://doi.org/10.3406/topoi.2009.2289
  73. Mercer, S. A. B. (1949). The Religion of Ancient Egypt, London: Luzac.
  74. Michalowski, P. (2008). The mortal kings of Ur: a short century of divine rule in ancient Mesopotamia, N. Brisch (Ed.), Religion and Power. Divine Kingship in the Ancient World and Beyond içinde, (s. 33-45), Chicago: University of Chicago Press.
  75. Morris, E. F. (2013). Propaganda and performance at the dawn of the state, J. A. Hill, P. Jones v.d. (Ed.), Experiencing Power, Generating Authority. Cosmos, Politics, and the Ideology of Kingship in Ancient Egypt and Mesopotamia içinde, (s. 33-64), Philadelphia: University of Pennsylvania Press.
  76. Nilsson, M. P. (1974). Geschichte der griechischen Religion, München: Verlag C.H. Beck.
  77. Nock, A. D. (1930). Σύνναος Θεός, HarvStClPhil, 41, 1-62. https://doi.org/10.2307/310624
  78. Parpola, S. (1998). The concept of the savior and belief in resurrection in ancient Mesopotamia, Academia Scientiarum Fennica Year Book 1997 içinde, (s. 51-58), Helsinki: University of Helsinki.
  79. Parpola, S. (1999). Sons of god: the ideology of Assyrian kingship, Archaeology Odyssey, 2(5), 16-27. Erişim adresi: https://www.baslibrary.org/archaeology-odyssey/2/5/8
  80. Parpola, S. (2010). Neo-Assyrian concepts of kingship and their heritage in Mediterranean antiquity, G. B. Lanfranchi, R. Rollinger (Ed.), Concepts of Kingship in Antiquity (History of the Ancient Near East Monographs XI) içinde, (s. 35-44), Padova: SARGON Editrice e Libreria.
  81. Pausanias. Perihegesis, Erişim adresi: http://www.perseus.tufts.edu/hopper/text?doc=Paus.+6.11.8&fromdoc=
  82. Pekşen, O. (2018). Asurlularda kralların tanrılar tarafından seçilmesi ve halka ilanı, A. Temizer, İ. Serbestoğlu (Ed.), Multidisipliner Çalışmalar-4(II) içinde, (s. 549-565), Podgorica: Institut za Geografiju.
  83. Platon. De republica, Erişim adresi: http://www.perseus.tufts.edu/hopper/text?doc=Plat.+Rep.+2.365d&fromdoc=
  84. Platon. Leges, Erişim adresi: http://www.perseus.tufts.edu/hopper/text?doc=Plat.+Laws+10.885b&fromdoc=
  85. Plutarkhos. Vitae. Alexander, Erişim adresi: http://www.perseus.tufts.edu/hopper/text?doc=Plut.+Alex.+14&fromdoc=
  86. Plutarkhos. Vitae. Lysandros, Erişim adresi: http://www.perseus.tufts.edu/hopper/text?doc=Plut.+Lys.+16.1& fromdoc=
  87. Plutarkhos. Moralia, Erişim adresi: http://www.perseus.tufts.edu/hopper/text?doc=Plut.+De+Virt.+Mor.+10.189&fromdoc=
  88. Price, S. R. F. (1984). Rituals and Power. The Roman Imperial Cult in Asia Minor, Cambridge: Cambridge University Press.
  89. Pritchard, J. B. (1955). Ancient Near Eastern Texts Relating to the Old Testament, Princeton: Princeton University Press.
  90. Ring, G. C. (1940). The god of Egypt's wise men, Theological Studies, 1(3), 251-268. https://doi.org/10.1177/004056394000100303
  91. Robinson Jr., C. A. (1943). Alexander’s deification, AJPh, 64(3), 286-301. https://doi.org/10.2307/283603
  92. Root, M. C. (1979). The King and the Kingship in Achaemenid Art. Essays on the Creation of an Iconography of Empire (Acta Iranica, 19), Leiden: E. J. Brill.
  93. Schott, A. (1926). Die Vergleiche in den akkadischen Königsinschriften, Leipzig: Hinrichs.
  94. Scott, K. (1932). Humor at the expense of the ruler cult, ClPhil, 27(4), 317-328. https://doi.org/10.1086/361528
  95. Selz, G. J. (1997). ‘The holy drum, the spear, and the harp’. Towards an understanding of the problems of deification in third millenium Mesopotamia, I. L. Finkel, M. J. Geller (Ed.), Sumerian Gods and Their Representations (Cuneiform Monographs 7) içinde, (s. 167-213), Groningen: Styx Publications.
  96. Silverman, D. P. (1955). The nature of Egyptian kingship. D. O’Connor, D. P. Silverman (Ed.), Ancient Egyptian Kingship (Probleme der Ägyptologie 9) içinde, (s. 49-92), Leiden: E. J. Brill.
  97. Simpson, W. (1972). The Literature of Ancient Egypt, New Haven: Yale University Press.
  98. Smith, S. (1958). The practice of kingship in early semitic kingdoms. S. H. Hooke (Ed.), Myth, Ritual, and Kingship. Essays on the Theory and Practice of Kingship in the Ancient Near East and in Israel içinde, (s. 22-73), Oxford: Clarendon Press.
  99. Suter, C. (2007). Between human and divine: high priestesses in images from the Akkad to the Isin-Larsa period, J. Cheng, M. Feldman (Ed.), Ancient Near Eastern Art in Context, Studies in Honor of Irene J. Winter by her Students içinde, (s. 315–360), Leiden: Brill.
  100. Sweet, L. M. (1979). Roman Emperor Worship, Boston: The Gorham Press.
  101. Şahin, S. (1998). Kommagene Ülkesi ve Tanrılar Tahtı Nemrut Dağ, İstanbul: Arkeoloji ve Sanat Yayınları.
  102. Şirvan, B. (2019). Arkaik Dönem Eski Yunan Dünyasında Kahramanlık Kültü, (Doktora Tezi, İzmir, Ege Üniversitesi). Erişim Adresi: https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/TezGoster?key=4J_FzTwlrMCH4qBROpXPH9cIw7gGXHL3iJ97Z--qXgefpX5k8FivGFE_4mT5kwSO
  103. Taylor, L. R. (1927). The ‘proskynesis’ and the hellenistic ruler cult, JHS, 47(1), 53-62. https://doi.org/10.2307/625252
  104. Taylor, L. R. (1975). The Divinity of the Roman Emperor, Philadelphia: Porcupine Press.
  105. Teraman, Ö. (2016). Hellenistik dönem yönetici (kral ve muktedirler) kültü, Ramazan Özgan, Hellenistik Devir Heykeltıraşlığı-I içinde, (s. 142-144), İstanbul: Arkeoloji ve Sanat Yayınları.
  106. Teraman Hepdinçler, Ö. (2019). İdeolojinin somutlaştırılması: Behistun yazıtı üzerinden bir inceleme, B. Öztürk, H. S. Öztürk v.d. (Ed.), Mnemes Kharin. Filiz Dönmez-Öztürk Anısına Makaleler (Anadolu Arkeolojisi, Epigrafisi ve Eskiçağ Tarihine Dair Güncel Araştırmalar) içinde, (s. 589-601), İstanbul: Homer Kitabevi.
  107. Thukydides. History of the Peloponnesian War, Erişim adresi: http://www.perseus.tufts.edu/hopper/text?doc=Thuc.+5.11&fromdoc=
  108. Van De Mieroop, M. (1993). The reign of Rim-Sin, RA, 87, 47-69. Erişim adresi: http://www.jstor.org/stable/23281584
  109. Vedeler, H. T. (2015). The ideology of Rim-Sin II of Larsa, J. Anc. Near East. Hist., 2(1), 1-17. https://doi.org/10.1515/janeh-2015-0001
  110. von den Hoff, R. (2018). Ruler portraits and ruler cult in the Pergamon gymnasion, U. Mania, M. Trümper (Ed.), Development of Gymnasia and Graeco-Roman Cityscapes içinde, (s. 253-271), Berlin: Edition Topoi.
  111. Walbank, F. W. (1984). Monarchies and monarchic ideas, F. W. Walbank v.d. (Ed.), Cambridge Ancient History 7.1: The Hellenistic World içinde, (s. 62-100), Cambridge: Cambridge University Press.
  112. Walbank, F. W. (1987). Könige als Götter. Überlegungen zum Herrscherkult von Alexander bis Augustus, Chiron, 17, 365-382. Erişim adresi: https://publications.dainst.org/journals/chiron/1209/5576
  113. Winter, I. J. (2008). Touched by the gods: visual evidence for the divine status of rulers in the ancient near east, N. Brisch (Ed.), Religion and Power. Divine Kingship in the Ancient World and Beyond içinde, (s. 75-101), Chicago: University of Chicago Press.
  114. Wright, N. L. (2005). Seleucid Royal Cult, Indigenous Religious Traditions, and Radiate Crowns: The Numismatic Evidence, MedA, 18, 67-82. Erişim adresi: https://www.jstor.org/stable/24668172