Dergiler / Tarih Araştırmaları Dergisi / 2011 / Cilt: 30 - Sayı: 49

Babalar ve Oğullar: IV. Andronikos Palaiologos ve Savcı Çelebi’nin İsyanı (1373)

Fathers and Sons: Co-uprising of Andronicos IV Palaiologos and Savdji Tschelebi (1373)

Sayfa
29–74
Yayın Tarihi
2011-05-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Murad’a karşı gösterdiği direnişte sadece Murad’ın oğlu Savcı’dan değil, fakat meçhul bir Osmanlı şehzadesiyle Osmanlı idaresinden bağımsız olarak uçlarda (Trakya’da) askeri faaliyette bulunan Türk unsurlarından destek gördüğü sonucuna vardık

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bizans veliaht prensi IV.
📊
Temel Bulgular & Veri:Tarihçilerin özel olarak ilgisini çekmeyen bu olay hakkında bilgi veren 14., 15. ve 16. yüzyıl Venedik, Bizans ve Osmanlı kroniklerinin bilgileri parça parça ve dağınık haldedir.
💡
Sonuç & Katkı:Murad’a karşı gösterdiği direnişte sadece Murad’ın oğlu Savcı’dan değil, fakat meçhul bir Osmanlı şehzadesiyle Osmanlı idaresinden bağımsız olarak uçlarda (Trakya’da) askeri faaliyette bulunan Türk unsurlarından destek gördüğü sonucuna vardık
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:IV. Andronikos Palaiologos · Savcı Çelebi · V. Ioannis

Özet

Bizans veliaht prensi IV. Andronikos Palaiologos ile Osmanlı şehzadesi Savcı Çelebi’nin işbirliği yaparak babalarına karşı darbe girişiminde bulunmaları BizansOsmanlı ilişkileri tarihinin en ilginç olaylarından biridir. Tarihçilerin özel olarak ilgisini çekmeyen bu olay hakkında bilgi veren 14., 15. ve 16. yüzyıl Venedik, Bizans ve Osmanlı kroniklerinin bilgileri parça parça ve dağınık haldedir. Bu çalışmada söz konusu kaynakların karşılaştırılması sonucunda IV. Andronikos’un 1373 yılında babası ve Sultan I. Murad’a karşı gösterdiği direnişte sadece Murad’ın oğlu Savcı’dan değil, fakat meçhul bir Osmanlı şehzadesiyle Osmanlı idaresinden bağımsız olarak uçlarda (Trakya’da) askeri faaliyette bulunan Türk unsurlarından destek gördüğü sonucuna vardık

Abstract

The cooperation between the Byzantine prince Andronicos IV Palaiologos and the Ottoman prince Savcı Tschelebi against their fathers for a coup d’état is one of the most interesting historical events in the Ottoman – Byzantine relations. Data of the Venetian, Byzantine and Ottoman chronicles of 14th, 15th and 16th centuries which provide evidence about this event are very fragmentary and dispersed. In modern studies of history, little attention is generally paid to the question of how this Ottoman-Byzantine co-uprising happened. In this paper, by comparing the sources above, we discussed that the prince Andronicos IV was supported not only by prince Savcı, son of Sultan Murad, but also by an unknown prince in his disobedience against his father and the Sultan, and the Turkish elements, who had performed military campaigns in Thrace independently from the Ottoman administration

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ELAM, N. (2011). Babalar ve Oğullar: IV. Andronikos Palaiologos ve Savcı Çelebi’nin İsyanı (1373). Tarih Araştırmaları Dergisi, Cilt: 30 - Sayı: 49, 29–74. https://ajindex.com/articles/105172

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Agathiae Myrinae Historiarum libri quinque, ed. R. Keydell, Corpus Fontium Historiae Byzantinae, II, IIA, Berolini, 1967. Ahmedi’s History of the Kings of the Ottoman Lineage and Their Holy Raids against the Infidels, ed. K. Sılay, Sources of Oriental Languages and Literatures Series. Massachusetts: Harvard University, 2004.
  2. Alderson A. D., The Structure of the Ottoman Dynasty, Oxford, 1956. Gelibolulu Mustafa Âlî, Künhü’l-ahbar (Âlî Tarihi) 4. Rükün, V, İstanbul 1277. Andrea de Redusiis de Quero, Chronicon Tarvisinum, ed. L.A. Muratori, RIS 19, Milan, 1731, 735-866. Anonim Grekçe Kısa Kronikler (Vrachea Chronika), ed. Sp. Lampros-K. Amantos, Atina. 1932. ed. P.Schreiner, Die byzantinischen Kleinkroniken, I, Wien, 1975.
  3. Anonim Osmanlı Tarihleri, Altosmanische anonymen Chroniken, ed. F. Giese, Breslau, 1922.
  4. ASDRACHA, C., «La Thrace orientale et la Mer Noire: Geographie ecclesiastique et prosopographie (VIIIe-IXe siecles)», Géographie historique du monde Mediterraneen Byzantina Sorbonensia, 7 (1988) 243-244.
  5. Aşıkpaşazade, Osmanoğullarının Tarihi, Kemal Yavuz-M.A.Yekta Saraç, Gökkubbe, İstanbul, 2007.
  6. AYVERDİ, E.H., İstanbul Mimari Çağının Menşei Osmanlı Mimarisinin İlk Devri 630–805 (1230–1402), İstanbul, 1966.
  7. BABİNGER, Franz, Byzantinisch-osmanische Grenzstudien. Byzantinische Zeitschrift 30 (1929): 411-415. _____________, Geschichtsschreiber des Osmanen und ihre Werke, Leipzig, 1927. ___________, Sawdji (3), Encyclopedia of Islam, IX (1997): 93. ________, La Romanie Génoisé (XIIe-début du XVe siècle), I-II (= Atti della Società ligure di Storia patria v. XVIII) Rome, 1978.
  8. BARKER, John W., Manuel II Palaeologus (1391-1425). A Study in Late Byzantine Statesmanship, New Brunswick, 1969.
  9. BAŞTAV, Şerif, “Die Türkische Quellen des Laonikos Chalcocondyles“ Acts of the International Byzantine Congress, Munich (1960) 34-42.
  10. BELGRANO, L.T. “Documenti riguardanti la colonia di Pera” Atti della Società ligure di Storia patria, XIII ((1877–84), 933–1003.
  11. BELDİCİANU-STEİNHERR, Irene, “La conquête d’Andrinople par les Turcs: La penetration turque en Thrace et la valeur des chroniques ottomanes” Travaux et mémoires I (1965) 439-461. ________________, Recherches sur les actes de règnes des sultans Osman, Orkhan et Murad I, Societas academică Dacoromână, Acta Historica VII, Munchen, 1967.
  12. BOGİATZİS, Georgios, Η πρώιμη οθωμανοκρατία στην Θράκη, άμεσες δημογραφικές συνέπειες, Ηρόδοτος, Atina, 1998.
  13. BOGİATZİS, G, Η πρώιμη οθωμανοκρατία στην Θράκη, άμεσες δημογραφικές συν