Dergiler / Tarih Araştırmaları Dergisi / 2018 / Cilt: 37 - Sayı: 63

Karlofça Antlaşması’ndan sonra İstanbul’a gelen yabancı elçilerin ağırlanması ve yapılan harcamalar

THE HOSTING FOR THE FOREIGN AMBASSADORS IN ISTANBUL BY THE OTTAMANS AFTER THE TREATY OF CARLOWITZ AND EXPENSES MADE

Sayfa
331–370
Yayın Tarihi
2018-05-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çerçevede antlaşmadan sonra Avusturya, Rusya tarafından iki ve Venedik ile Lehistan tarafından bir elçilik heyetinin İstanbul’a geldiği tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada Karlofça Antlaşması’ndan sonra İstanbul’a gelen Avusturya, Venedik, Lehistan ve Rus elçilerinin ağırlanmaları ve bunlar ile ilgili yapılan harcamalar üzerinde durulmuştur.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu sayede Babıâli’nin genel elçi kabulleri çerçevesinde aynı antlaşma sonrası ve hemen hemen benzer amaçlar dâhilinde gelen farklı ülke temsilcilerine olan yaklaşımlarının nasıl olduğu ortaya çıkartılacaktır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çerçevede antlaşmadan sonra Avusturya, Rusya tarafından iki ve Venedik ile Lehistan tarafından bir elçilik heyetinin İstanbul’a geldiği tespit edilmiştir.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Osmanlı · Karlofça · Elçi

Özet

Bu çalışmada Karlofça Antlaşması’ndan sonra İstanbul’a gelen Avusturya, Venedik, Lehistan ve Rus elçilerinin ağırlanmaları ve bunlar ile ilgili yapılan harcamalar üzerinde durulmuştur. Bu çerçevede antlaşmadan sonra Avusturya, Rusya tarafından iki ve Venedik ile Lehistan tarafından bir elçilik heyetinin İstanbul’a geldiği tespit edilmiştir. Araştırmada bu elçilerin isimleri, hangi amaçlar ile İstanbul’a geldikleri ve payitahta girdikten sonra kendileri için yapılan uygulamalar ile bu süreçte harcanan meblağların tespit edilmesi amaçlanmaktadır. Bu sayede Babıâli’nin genel elçi kabulleri çerçevesinde aynı antlaşma sonrası ve hemen hemen benzer amaçlar dâhilinde gelen farklı ülke temsilcilerine olan yaklaşımlarının nasıl olduğu ortaya çıkartılacaktır. Bu noktada mukayese yönteminin kullanılacağı çalışmada gelen yabancı elçilere uygulanan davranışlar ve yapılan harcamalar arasındaki benzerlik ve farlılıklar tespit edilerek, bunların dönemin Osmanlı diplomasi anlayışı ile olan ilişkileri yansıtılacaktır. Nitekim araştırma sonucunda elde edilen bulgularda elçiler için yapılan harcamaların miktarlarındaki farklılıkların birçok nedenden kaynaklandığı tespit edilmiştir. Çalışmada belirtilen amaçları gerçekleştirmek üzere döneme ait arşiv belgeleri ile kronikler ve diğer araştırma eserlerinden istifade edilmiştir

Abstract

This study focuses on the hosting for the Austrian, Venetian, Polish and Russian ambassadors coming to Istanbul after the Carlowitz Treaty for various reasons and the expenditures related to the same. After this agreement, two diplomatic missions were held by Austria and Russia, one by Venetian and Poland. The purpose of the survey is to identify the names of these ambassadors, the purposes for coming to Istanbul and the applications made for them after they entered the capital and the amounts spent during the same. In this regard, it will be revealed how the Sublime Porte approached to the representatives of the different countries after the same treaty and within almost the same objectives within the frame of the general ambassador assumptions. At this point, the similarities and differences between the behaviours applied to the foreign embassies that are used in the study and the expenditures made will be determined, and their relationship with Ottoman diplomatic understanding will be reflected. As a matter of fact, it has been found out that there are many reasons for differences in the amount of expenditures made for the ambassadors in the findings obtained in the research result. In order to realize the objectives stated in the study, the archive documents of the turnout and chronicles and other research works were utilized

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KURTARAN, U. (2018). Karlofça Antlaşması’ndan sonra İstanbul’a gelen yabancı elçilerin ağırlanması ve yapılan harcamalar. Tarih Araştırmaları Dergisi, Cilt: 37 - Sayı: 63, 331–370. https://ajindex.com/articles/105070

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. BOA. Name-i Hümayun Defterleri (A. DVNS. NMH. d) nr. 1; 5. BOA. Düvel-i Ecnebiye Defterleri, (A. DVNS. DVE. d), Rusya Ahidname Defteri, nr. 83/1; Nemçeli Ahidnamesi, nr. 57/1; Venedik Ahidname Defteri, nr. 16/4; Lehistan Ahidname Defteri, 55. BOA, Yıldız Esas Evrakı (Y. EE), nr. 31/29. BOA. Kâmil Kepeci Tasnifi, (KK. d), nr. 53. BOA. Ali Emiri, Sultan II. Mustafa (AE. SMST. II), nr. 7/678; 7/674; 32/3125; 47/4684; 62/6509; 31/3045;54/5429; 31/3061; 14/1396; 34/3368; 31/3047; 31/3059; 54/5427; 3/226; 4/368; 9/832; 7/677; 54/5430; 67/7028; 5/477; 136/15111; 6/510; 66/7021; 31/3048; 131/14463; 31/3052; 31/3054; 31/3056; 31/3055; 66/7019; 31/3058; 31/3062; 66/7022; 66/7023; 7/690; 62/6499; 53/5425; 67/7026; 14/1397; 31/3061; 31/3061; 31/3043; 47/4699; 61/6397; 31/3059; 51/5099. BOA. Cevdet Hariciye (C. HR), nr. 94/4670; 97/4810; 145/7220. BOA. Cevdet Dahiliye (C. DH), nr. 253/12643. BOA. İbnü’l-Emin Adliye (İE. ADL), nr. 9/611; 7/463 BOA. İbnü’l-Emin Nafia (İE. NF), nr. 1/73. BOA. İbnü’l-Emin Hariciye (İE. HR), nr. 7/689; 6/599; 6/584; 6/630; 7/660; 4/365; 5/442; 6/604; 7/660; 5/477; 6/600; 7/688; 6/612; 5/476; 6/635; 6/640; 7/660; 94/4670; 4/399; 6/588; 6/595; 6/632; 10/983; 12/1153; 4/433; 6/585; 6/589; 6/598; 7/650; 7/658; 6/582; 7/693; 7/692; 6/639; 4/382; 6/583; 7/641; 6/586; 6/595; 6/587; 6/597. Abou El Haj, Rıfa’at Ali The Reisülküttab And Ottoman Diplomacy At Karlowitz, Princeton Universıty 1963.
  2. Ali Seydi Bey, Teşrifât ve Teşkilâtımız, (Haz: Niyazi Ahmet Banoğlu), İstanbul: Tercüman Yayınları, 1973.
  3. Alikılıç, D., Osmanlı’da Devlet Protokolü ve Törenler İmparatorluk Seremonisi, İstanbul: Tarih Düşünce Kitapları 2004. Anonim Osmanlı Tarihi (1099-1116/1688-1704), (Yay. Abdülkadir Özcan), Ankara: TTK. Yayınları 2000.
  4. Beydilli, K., “Rusya (Tarih, Osmanlı-Rus Münasebetleri)”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, C. 35, İstanbul 2008, s.253-265.
  5. Beydilli, K., “Sefaret ve Sefaretnâme Hakkında Yeni Bir Değerlendirme”, Osmanlı Araştırmaları, XXX (Ed: Halil İnalcık vd.) İstanbul 2007, s. 9-30.
  6. Bozkurt, N., “Eman”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, C. 11, İstanbul 1995, s.75-77.
  7. Cin, H. - Akgündüz, A., Türk Hukuk Tarihi, Konya: Selçuk Üniversitesi Yayınları No. 58, 1989.
  8. Defterdar Sarı Mehmed Paşa, Zübde-i Vekayiât Tahlil ve Metin (1066-1116/1656- 1704), (Haz: Abdülkadir Özcan), Ankara: TTK. Yayınları 1995.
  9. Düzbakar, Ö., “XV-XVIII. Yüzyıllarda Osmanlı Devleti’nde Elçilik Geleneği ve Elçi İaşelerinin Karşılanmasında Bursa’nın Yeri”, Uluslararası Sos