KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Tarih Araştırmaları Dergisi / 2020 / Cilt: 39 - Sayı: 68

YENİ ASUR İMPARATORLUĞU’NDA TAHT MÜCADELELERİ VE DARBELER

Koray TOPTAŞ
Faruk AKYUZ
Sayfa
50–88
Yayın Tarihi
2020-09-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sargon’un Tahta Geçişi, Urdu-Mulissu İsyanı ve Šamaš-šuma-ukīn isyanı oluşturmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Kesin şekilde belirlenmiş bir veraset sisteminin olmaması, başta prensler olmak üzere kraliyet üyelerinin taht üzerinde mücadeleye tutuşmasına yol açmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Kralın bütün gücü kendilerinde toplamayı başaramayıp güçlü bir yönetişim tesis edememesi karşısında, bazı kraliyet üyeleri saray içerisinden destekçilerinin de yardımıyla tahtı ele geçirmenin planlarını yapmışlardır.
💡
Sonuç & Katkı:Sargon’un Tahta Geçişi, Urdu-Mulissu İsyanı ve Šamaš-šuma-ukīn isyanı oluşturmaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Yeni Asur İmparatorluğu · Darbe · Kalkışma

Özet

Kesin şekilde belirlenmiş bir veraset sisteminin olmaması, başta prensler olmak üzere kraliyet üyelerinin taht üzerinde mücadeleye tutuşmasına yol açmıştır. Kralın bütün gücü kendilerinde toplamayı başaramayıp güçlü bir yönetişim tesis edememesi karşısında, bazı kraliyet üyeleri saray içerisinden destekçilerinin de yardımıyla tahtı ele geçirmenin planlarını yapmışlardır. Bu kişiler kendilerine yeterli derecede bir destek buldukları anda da isyan başlatıp, krala darbe yapmaya çalışmışlardır. Bu çalışmada Yeni Asur İmparatorluğu Dönemi’nde gerçekleş taht isyanları ve darbeler ele alınacaktır. Bütün bu tecrübelerin Asur veraset sistemindeki yansımaları ve alınan önlemler belgeler ışığında sunulacaktır. Bu çalışmanın konusunu Aššur-da’’in-apla isyanı, Kalhu İsyanı, II. Sargon’un Tahta Geçişi, Urdu-Mulissu İsyanı ve Šamaš-šuma-ukīn isyanı oluşturmaktadır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

TOPTAŞ, K., AKYUZ, F. (2020). YENİ ASUR İMPARATORLUĞU’NDA TAHT MÜCADELELERİ VE DARBELER. Tarih Araştırmaları Dergisi, Cilt: 39 - Sayı: 68, 50–88. https://ajindex.com/articles/104990

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Aarnoud van der Deijl, “Protest or Propaganda: War in the Old Testament Book of Kings and in Contemporaneous Ancient Near Eastern Texts”, Studia Semitica Neerlandica, Leiden–Boston 2008,
  2. Adolf Leo Oppenheim, Ancient Mesopotamia, Chicago 1977.
  3. Alan Millard, The Eponyms of the Assyrian Empire, 910-612
  4. BC, State Archives of Assyria Studies II, Helsinki 1994. Albert Kirk Grayson, “Assyria: Ashur-dan II to Ashur-nirari V (934-745 BC)”, in:, The Cambridge Ancient HistoryVolume III Part I: The Prehistory of the Balkans; and the Middle East and AegeanWorld, Tenth to Eighth Centuries B.C, Eds. J. Boardman – I. E. S. Edwards – N. G. L. Hammond – E. Sollberger, Cambridge 1999, s. 238–281.
  5. Albert Kirk Grayson, Assyrian and Babylonian Chronicles (Texts from Cuneiform Sources 5), New York 1975.
  6. Amelie Kuhrt, Eski Çağ’da Yakındoğu (M.Ö. 3000-330), C. II, (Çev. Dilek Şendil), İstanbul 2013. ARAB II: Daniel David Luckenbill, Ancient Records of Assyria vol. II From the Earliest Times to Sargon, NewYork 1926. Arthur Ungnad, “Eponymen”, in: Reallexikon der Assyriologie, Vol. II. Berlin-Leipzig 1938, s. 412–457.
  7. Beatrice Andre-Salvini, Babil (Çev. Ela Uluatam), Ankara 2006. Bradley J. Parker, “The Construction and Performance of Kingship in the Neo-Assyrian Empire”, Journal of Anthropological Research 67, 2011, 357–386. CAD The Assyrian Dictionary of the Oriental Institute of the Universtiy of Chicago, Chicago 1956 -. David Ussishkin, Sennacherib’s Campaign to Judah: The Archaeological Perspective with an Emphasis on Lachish and Jerusalem in: Sennacherib at the Gates of Jerusalem; Story, History and Historiography, Eds. I. Kalimi and S. Richardson, Leiden–Boston, 2014, s. 75–103. Eckart Frahm, “Family Matters: Psychohistorical Reflections on Sennacherib and His Times”, in: Sennacherib at the Gates of Jerusalem: Story, History and Historiography, Eds. I. Kalimi – Seth Richardson, Leiden 2014, s. 161–222.
  8. Eckhard Unger, Tiglatpileser III’ün Oğlu Asur Kıralı Sargon II = Sargon II von Assyrien der Sohn Tiglatpilesers III, İstanbul Asarıatika Müzeleri Neşriyatı, İstanbul 1933.
  9. Edward Luttwak, Coup d’État: A Practical Handbook, Harvard 1978. Emil G. Kraeling, “The Death of Sennacherib”, Journal of the American Oriental Society, 53, 1933, s. 335–346. Essad Nassouhi,. “Grande Liste Des Rois D’assyrie”, AfO, 4, 1927, s. 1-11. Eva Cancik–Kirschbaum, Asurlular (Tarih, Toplum, Kültür), (Çev. Aslı Yarbaş), İzmir 2004. Fabrice De Backer,“Cruelty and Military Reinements”, ResAntiquae, 6/1