KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / İDEALKENT / 2019 / Cilt: 10 - Sayı: 28

“Kentsel Dayanıklılığı” Anlamak ve “Kentsel Dayanıklılık Planlamasını” İrdelemek

Catching on “Urban Resilience” and Examining “Urban Resilience Planning”

Zeynep Deniz YAMAN GALANTİNİ
Sayfa
882–906
Yayın Tarihi
2019-12-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ayrıca, 1950'lerden günümüze kentsel planlama paradigmalarının gelişimi ve kentsel dayanıklılığın kapsamı detaylı bir şekilde analiz edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:21. yüzyıl, fiziksel çevrenin olumsuz etkilere ve kentsel sistemlerin beklenmedik değişimlere maruz kaldığı, buna bağlı olarak karmaşıklığın ve belirsizliklerin arttığı, nihayetinde de kent planlama sürecinin kaotik bir hal aldığı dönemdir. 2000’li yıllarda karmaşıklık biliminin gelişmesine ve kentsel sorunların gün geçtikçe büyümesine bağlı olarak, hem planlama ve yönetim kapasitesinin geliştirilmesi konusu, hem de belirsizliklerin ve karmaşıklığın neden olduğu kentsel kırılganlıkların çözümünde, kent planlama süreçlerinin nasıl bir katkı sağlayabileceğinin açıklanması ihtiyacı günümüzde önem kazanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Hızla artan karmaşıklık ve dünya dinamiklerindeki hızlı değişimler göz önüne alındığında, bütün bir toplumun geleceğinin planlanması ciddi bir mücadele olarak yorumlanabilir.
💡
Sonuç & Katkı:Ayrıca, 1950'lerden günümüze kentsel planlama paradigmalarının gelişimi ve kentsel dayanıklılığın kapsamı detaylı bir şekilde analiz edilmiştir.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:2000 Verileri
⚙️Değişkenler:Kent planlama paradigmaları · karmaşıklıklar · belirsizlikler

Özet

21. yüzyıl, fiziksel çevrenin olumsuz etkilere ve kentsel sistemlerin beklenmedik değişimlere maruz kaldığı, buna bağlı olarak karmaşıklığın ve belirsizliklerin arttığı, nihayetinde de kent planlama sürecinin kaotik bir hal aldığı dönemdir. 2000’li yıllarda karmaşıklık biliminin gelişmesine ve kentsel sorunların gün geçtikçe büyümesine bağlı olarak, hem planlama ve yönetim kapasitesinin geliştirilmesi konusu, hem de belirsizliklerin ve karmaşıklığın neden olduğu kentsel kırılganlıkların çözümünde, kent planlama süreçlerinin nasıl bir katkı sağlayabileceğinin açıklanması ihtiyacı günümüzde önem kazanmıştır. Hızla artan karmaşıklık ve dünya dinamiklerindeki hızlı değişimler göz önüne alındığında, bütün bir toplumun geleceğinin planlanması ciddi bir mücadele olarak yorumlanabilir. Bu kapsamda, kent planlama yaklaşımlarının geleceğe ilişkin, yerinde ve sürdürülebilir seçimler içermesi, toplumları geleceğe hazırlanmak için mantıklı bir yol haritası çizmesi gerekmektedir. Bu bağlamda, "değişen koşullar karşısında sürekli gelişim ve uyumu" korumak, tüm kentler için hayati önem taşımaktadır. Bu perspektif, belirsiz dünyanın değişim ve zorluklarıyla nasıl başa çıkılabileceğini açıklamaya çalışan “dayanıklılık” kavramıyla örtüşmektedir. Bu açıdan, bu çalışma, şehir planlama paradigmalarında dayanıklılığın nasıl konumlandırılabileceğini netleştirmeyi amaçlamaktadır. Derinlemesine literatür taraması ve nitel analiz bu çalışmanın temelini oluşturmuştur. Ayrıca, 1950'lerden günümüze kentsel planlama paradigmalarının gelişimi ve kentsel dayanıklılığın kapsamı detaylı bir şekilde analiz edilmiştir.

Abstract

21st century is an era which environmental and urban systems triggered complexity and eventually urban planning processes started to be chaotic. Hence, 2000s can be described as a period in which complexity science developed and the capacity for planning and management needed to be improved to solve the rapidly changing urban problems. The main concern is finding out a principal contribution to urban planning processes to address this complexity dilemma and urban vulnerabilities. Since planning the future of an entire community may seem like a devastating challenge based on these challenges, urban planning should comprise conscious choices about the future and it has to be a rational way for getting prepared for the future. In this regard, “continual development and adjustment to the changing circumstances” is surely vital for all urban systems. This is parallel with resilience concept, which refers to understand addressing the uncertain changes and challenges. From this point of view, this paper aimed to clarify how resilience can be positioned in urban planning paradigms. In depth literature review and qualitative analysis were the base. Moreover, the development of urban planning paradigms from 1950s to today and the content of urban resilience were analyzed in details.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GALANTİNİ, Z. D. Y. (2019). “Kentsel Dayanıklılığı” Anlamak ve “Kentsel Dayanıklılık Planlamasını” İrdelemek. İDEALKENT, Cilt: 10 - Sayı: 28, 882–906. https://ajindex.com/articles/104441

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. Abukhater, A. (2009). Rethinking planning theory and practice: A glimmer of light for prospects of integrated planning to combat complex urban reali-ties, Theoretical and Empirical Researches in Urban Management 2 (11), 64-79.
  2. Adger, W.N. (2000). Social and ecological resilience: Are they related, Progress in Human Geography 24 (3), 347–364.
  3. Ahsan, M.M. (2013). Resilient cities for the poor or by the poor? A case study from Bangkok Shaikh. Master of Science Thesis. University of Technology, BER-LIN Alberti, M. (2013). Planning under uncertainty: Regime shifts, resilience, and inno-vation in urban ecosystems. Retrieved, http://www.thenatureofcities.com/2013/01/22/planning-under-uncertainty-regime-shifts-resilience-and-innovation-in-urban-ecosystems/
  4. Albrechts, L. (2004). Strategic (spatial) planning reexamined, Environment and Planning B: Planning and Design 31 (5), 743 – 758. Albrechts, L. (2010). More of the same is not enough! How could strategic spa-tial planning be instrumental in dealing with the challenges ahead?, Envi-ronment and Planning B: Planning and Design 37, 1115-1127.
  5. Albrechts, L. (2012). Reframing strategic spatial planning by using a copro-duction perspective, Planning Theory, 1–18.
  6. Arefi, M. (2011). Design for Resilient Cities, reflections from a studio. In (B. Tridib, A. Loukaitou-Sideris Eds.), Companion to Urban Design (p. 674-685). Abingdon: Routledge. Arnaud, J.P., Toubin, M., Come, C. and Serre, D. (2013). The resilience engi-neering offer for municipalities. In (R. Laganier Eds.), Resilience and Urban Risk Management (p. 49-56). London: CRC Press.
  7. Balducci, A., Boelens, L., Hillier, J., Nyseth, T. and Wilkinson, C. (2011).
  8. Intro-duction, Strategic spatial planning in uncertainty: theory and exploratory practice. Town Planning Review 82 (5), DOI: 10.3828/tpr.2011.29. Beal, J. and Fox, S. (2009). Cities and Development. New York: Routledge. Berke, P.R. and Campanella, T. (2006). Planning for Postdisaster Resiliency. The ANNALS of the American Academy of Political and Social Science 604, 192-207, doi: 10.1177/0002716205285533. Berry, B.J.L. (1964). Cities as Systems within Systems of Cities, Regional Science 13(1), 147–163.
  9. Bogunovich, D. (2009). From planning sustainable cities to designing resilient urban regions, Sustainable Development and Planning IV 1, 87-96.
  10. Bosher, L., Carrillo, P., Dainty, A., Glass, J. and Price, A. (2007). Realising a resilient and sustainable built environment: towards a strategic agenda for the United Ki