Dergiler / Ankara Üniversitesi SBF Dergisi / 2016 / Cilt: 71 - Sayı: 1

TÜRKİYE’DE DEMOKRASİYİ YENİ BİR YURTTAŞLIK ANLAYIŞIYLA DÜŞÜNMEK: TEKNO-BİLİMSEL YURTTAŞLIK

Sayfa
33–72
Yayın Tarihi
2016-03-15
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışmada tekno-bilimsel yurttaşlık anlayışının bir teknolojik toplum haline gelen Türkiye için önemi, anlamı ve muhtemel içeriği ele alınacaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Öz Günümüzde tartışılan önemli konulardan biri bilimsel ve teknolojik gelişmenin demokrasiye etkisidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Genel olarak bu etkileşimin sonuçlarına ilişkin iki görüş öne çıkmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmada tekno-bilimsel yurttaşlık anlayışının bir teknolojik toplum haline gelen Türkiye için önemi, anlamı ve muhtemel içeriği ele alınacaktır.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Anahtar Kelimeler Yurttaşlık · Demokrasi · Teknolojik Toplum

Özet

Öz Günümüzde tartışılan önemli konulardan biri bilimsel ve teknolojik gelişmenin demokrasiye etkisidir. Genel olarak bu etkileşimin sonuçlarına ilişkin iki görüş öne çıkmaktadır. İlk görüşe göre elde edilen teknolojik imkanlarla bilginin daha geniş ve kolay biçimde paylaşımı gerçekleşmiş ve böylece eskisinden daha katılımcı bir demokrasi elde edilmiştir. İkinci görüşe göre ise teknolojiye ulaşamayan çok geniş bir kesimin varlığı ve siyasetin neredeyse tamamen bilimsel ve teknik bir faaliyet haline geldiği düşünülürse katılımcı demokrasiyi yeniden düşünmek gerekmektedir. Bu görüşü savunanlar, günümüzde ekonomi, kentleşme, çevre, halk sağlığı, enerji, endüstriyel tarım, gıda, bilim ve teknoloji gibi alanlarda kalıcı ve kapsamlı politikalar üretilememesini bilimsel fakat toplumsal desteği olmayan siyasete bağlamakta ve çözümü bilimsel ve teknik olanla toplumsal olanın dengeli etkileşiminin gerçekleştiği bir kamusal alanda ve bu alanı inşa edecek yeni bir yurttaşlık anlayışında görmektedirler. Bu anlayışı bireyin teknolojik toplumdaki hak ve sorumluluklarının genel çerçevesini çizen tekno-bilimsel yurttaşlık anlayışı şeklinde ifade etmek mümkündür. Bu çalışmada tekno-bilimsel yurttaşlık anlayışının bir teknolojik toplum haline gelen Türkiye için önemi, anlamı ve muhtemel içeriği ele alınacaktır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

EKER, S. (2016). TÜRKİYE’DE DEMOKRASİYİ YENİ BİR YURTTAŞLIK ANLAYIŞIYLA DÜŞÜNMEK: TEKNO-BİLİMSEL YURTTAŞLIK. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Cilt: 71 - Sayı: 1, 33–72. https://ajindex.com/articles/10191

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (8)

  1. Almond, Gabriel ve Sidney Verba (1989), The Civic Culture (Newbury Park: Sage Printing). Andrews, Clinton J. (2006), “Practicing Technological Citizenship”, Technology and Society Magazine, 25 (26). Árnason, Vilhjálmur (2012), “Scientific Citizenship in a Democratic Society”, Public Understanding of Science, 22 (8): 927–940. Bäckstrand, Karin (2003), “Civic Science for Sustainability: Reframing the Role of Experts, Policy- Makers and Citizens in Environmental Governance”, Global Environmental Politics, 3 (4): 24-41.
  2. Ball, Stephen J. (2013),
  3. Foucault, Power, and Education (New York: Routledge). Barber, Benjamin R. (1999), “Three Scenarios for the Future of Technology and Strong Democracy”, Political Science Quarterly, 113: 573–590.
  4. Barry, Andrew (2001), Political Machines Governing a Technological Society (New York: The Athlone Press). Beck, Ulrich (1999), World Risk Society (Cambridge: Polity Press). Benhabib, Seyla (1994), “Deliberative Rationality and Models of Democratic Legitimacy”, Constellations, 1 (1): 26–52.
  5. Best, Stephen and Kellner, Douglas (1997), The Postmodern Turn (New York: The Guilford Press). Budge, Ian (1996), The New Challenge of Direct Democracy (Cambridge: Polity Press). Callon, Michel (1999), “The Role of Lay People in the Production and Dissemination of Scientific Knowledge”, Science, Technology and Society, 4 (1): 81–94.
  6. Carens, Joseph H. (2000),
  7. Culture, Citizenship, and Community: Contextual Political Theory and Justice as Evenhandedness (New York: Oxford University Press). Crowe, Alicia R. (2006), “Technology, Citizenship, and the Social Studies Classroom: Education for Democracy in a Technological Age”, International Journal of Social Education, 21 (1): 111-121.
  8. Çevik, Hasan Hüseyin (2004), “Türkiye’de Kamu Yönetimi Başarısızlığına Teorik Bir Yaklaşım”, Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 59 (3). Dagger, Richard (1997), Civic Virtues: Rights, Citizenship, and Republican Liberalism (New York: Oxford University Press). Dahl, Robert A. (2013), A Preface to Democratic Theory (Chicago: University of Chicago Press). Dahl, Robert A. (1989), Democracy and Its Critics (New Haven: Yale University Press). DeGeorge, Richard T. (1985), The Nature and Limits of Authority (Westbrooke: University Press of Kansas). Dewey, John (2004), The Essential Dewey: Pragmatism, Education, Democracy (Bloomington: Indiana University Press). Dewey, John (2007), The School and Society (New York: Cosimo). DPT (1989), Plânlama (Ankara: DPT. Yayınları No. 1). Durant