Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightOrtalama takip süresi72 ay (36-98 ay) olarak tespit edildi.Bulgular:Olgulardan 1'inde (%5) ameliyat sonrası 8. ayda minör travma ile yeniden çıkık oluştu.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Amaç:Rekürrent anterior omuz instabilitesinin tedavisinde uzun yıllar başarı ile uygulanan modifiye Bristowameliyatında çeşitli komplikasyonlar ortaya çıkabilir. Bu çalışmada travmatik rekürrent anterior omuz çıkığınedeniyle Bristow ameliyatı yapılan olgularda ortaya çıkan komplikasyonlar ve tedavileri araştırıldı.Yöntem:Atatürk Üniversitesi Tıp Fakültesi Ortopedi ve Travmatoloji Anabilim Dalı'nda 1987-1995 yıllarıarasında travmatik rekürrent anterior omuz çıkığı nedeniyle 19 olgunun 20 omuzuna (1 kadın, 18 erkek, ortalamayaş: 23.7 yıl, dağılım 17-53 yaş) modifiye Bristow ameliyatı uygulandı. Ameliyat sonrası 1. 2. hafta ve 1. 2. 4. 6.ve 12. aylarda yapılan kontrollerde olguların fizik muayeneleri ve radyolojik kontrolleri yapıldı. Sonuçlarretrospektif olarak değerlendirilerek ortaya çıkan komplikasyonlar ve tedavileri incelendi. Ortalama takip süresi72 ay (36-98 ay) olarak tespit edildi.Bulgular:Olgulardan 1'inde (%5) ameliyat sonrası 8. ayda minör travma ile yeniden çıkık oluştu. İntraoperatifolarak 1 omuzda (%5) korakoid çıkıntı osteotomi sırasında kırıldı. Postoperatif dönemde 5 omuzda (%25)muskulakütanöz sinirin traksiyon injurisine bağlı omuz anterior ve anterolateralinde 1-6 ayda iyileşen hipoestezisaptandı. Omuzların 4'ünde (%20) skapular planda ortalama 11.2 elevasyon kaybı, 6'sında (%30)ortalama 12.5 iç rotasyon kaybı ve 12'sinde (%60) ortalama 20.8 dış rotasyon kaybı olduğu tespitedildi.Sonuç:Bristow ameliyatı omuzda tekrar çıkık oluşmasını önlemede başarılıdır. Ancak komplikasyonlarınınfazlalığı ve omuz dış rotasyon hareketini kısıtlaması nedeniyle olguların tedavisinde doğrudan patolojiye yönelikselektif yöntemlerin seçilmesi daha uygun olacaktır
Abstract
Objectives: The modified Bristow procedure is successful in preventing recurrent instablity but can result in some complications. We evaluated the complications and their treatment in patients with traumatic anterior shoulder dislocation who were treated with this procedure. Method: Between 1987-1995 twenty shoulders in nineteen patients (1 female, 18 male; mean age 23.7 years, range 17-53 years) with traumatic anterior shoulder dislocation underwent the modified Bristow procedure. The patients were evaluated clinically and radiologically at 1st and 2nd weeks and 1st , 2nd, 4th, 6th and 12th months The complications and their treatment were retrospectively analysed. The mean follow-up time was 72 months (36-98) months. Results: We had only one redislocation (5%) due to a minor trauma in the eighth month after surgery. The transferred tip of the coracoid was fractured in one shoulder (5%) during surgery. Five patients (25%) had hypoestesia on the anterior and anterolateral aspect of the shoulder due to musculocutaneous nerve traction injury which healed in 1-6 months. Motion loss was 11.20 (5-200) in elevation on scapular plane in four shoulders (20%),12.50 (5-300) in internal rotation in six shoulders (30%) and 20.80 in external rotation in twelve shoulders (60%). Conclusion: The Bristow procedure is succesful in preventing recurrent dislocations, but a wide range of minor and serious complications and loss of external rotation can occur. We concluded that anterior stabilisation procedures that focus on reconstruction of pathologic lesions should be preferred in these patients.