The Violence that Teachers are Exposed and the Evaluation of Their Coping Strategies

Öğretmenlerinin Maruz Kaldıkları Şiddet ve Başa Çıkma Stratejilerinin Değerlendirilmesi

Abstract

In this research, the violence that teachers are exposed to by students, parents, colleagues and directors, and their coping strategies have been examined. In this cross-sectional study, the scales were conducted on 1020 teachers working at the high schools in the central districts of Kayseri city. According to the findings, it is determined that the teachers use the emotion-focused coping attitudes most intensely. Positive reinterpretation and growth among the emotional coping methods rank first, planning among the problemfocused coping methods ranks second and active coping method ranks third. Significant relationships have been found between the sub-dimensions of the demographic characteristics of the teachers and coping strategies. The findings related to by whom teachers are exposed to violence (students, parents, colleagues, directors) and what kind of violence they are exposed to (psychological, verbal, physical, sexual) have been discussed in the frame of coping strategies. Significant findings were also obtained from intercultural comparisons as a result of investigating teachers' coping strategies on a large scale in terms of socio - demographic and violence variables. In addition, both teachers and other educational stakeholders have come up with highly variable, interrelated links to addressing the linkages of coping strategies and dimensions of violence.

Özet

Araştırmada öğretmenlerin; öğrenciler, veliler, meslektaşlar ve yöneticiler tarafından maruz kaldıkları şiddet ve şiddetle başa çıkma stratejileri incelenmiştir. Kesitsel tipteki bu çalışmada, Kayseri ilinin merkez ilçelerindeki ortaöğretim okullarında görev yapan 1020 öğretmene ölçekler uygulanmıştır. Veri toplama aracı olarak, öğretmenlerin demografik-sosyokültürel özelliklerini, çalışma yaşamına ilişkin bilgilerini içeren kişisel bilgi formu ile “Başa Çıkma Tutumlarını Değerlendirme Ölçeği” (COPE) kullanılmıştır. Bulgulara göre; öğretmenlerin en yoğun olarak duygusal odaklı başa çıkma tutumlarını kullandıkları saptanmıştır. Duygusal başa çıkma yöntemlerinden ilk sırayı pozitif yeniden yorumlama ve gelişme, ikinci sırayı sorun odaklı başa çıkma yöntemlerinden planlama, üçüncü sırada ise aktif başa çıkma yöntemi yer almıştır. İşlevsel olmayan başa çıkma yöntemlerinden en sık kullanılan soruna odaklanma ve duyguları açığa vurma yöntemi olmuştur. Öğretmenlerin demografik özellikleri ile baş etme stratejilerinin alt boyutları arasında anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Öğretmenlerin kimlerden (öğrenci, veli, meslektaş, yönetici) ve hangi türde şiddet (psikolojik, sözel, fiziksel, cinsel) gördüklerine dair anlamlı bulgular, baş etme stratejileri çerçevesinde tartışılmıştır. Öğretmenlerin baş etme stratejilerinin sosyo – demografik ve şiddet değişkenleri açısından büyük bir ölçekte araştırılması neticesinde, kültürler arası karşılaştırmalar açısından önemli bulgular elde edilmiştir. Eğitim paydaşları açısından baş etme stratejilerinin, şiddet boyutları bağlantılarının ortaya konması çok değişkenli, etkileşimli bağlantıları da ortaya çıkarmıştır.