Journals / Journal of Mehmet Akif Ersoy University Economics and Administrative Sciences Faculty / 2022 / Cilt: 9 Sayı: 1

TRAINING AND DEVELOPMENT OF HUMAN RESOURCES IN PUBLIC SECTOR: A REVIEW THROUGH YESILYURT MUNICIPALITY

KAMUDA İNSAN KAYNAKLARININ EĞİTİMİ VE GELİŞTİRİLMESİ: YEŞİLYURT BELEDİYESİ ÜZERİNDEN BİR İNCELEME

Pages
338–363
Publication Date
2022-03-23
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In addition, while most of the training courses which are generally about regulatory information are compulsory, some others about personal development are voluntary.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:In this study, the human resources training and development practices of Yeşilyurt Municipality were examined.
📊
Key Findings & Data:Yesilyurt Municipality is one of the district municipalities located in the centre of Malatya province, The aim of the research is to understand how the practices about training and development of human resources which have become more important both in the private and the public sector with the changing management policies after the 1980s, are carried out in municipalities through the example of Yeşilyurt Municipality.
💡
Conclusion & Impact:In addition, while most of the training courses which are generally about regulatory information are compulsory, some others about personal development are voluntary.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2019 Verileri
⚙️Variables:Kamu Yönetimi · İnsan Kaynakları Yönetimi · Eğitim

Abstract

In this study, the human resources training and development practices of Yeşilyurt Municipality were examined. Yesilyurt Municipality is one of the district municipalities located in the centre of Malatya province, The aim of the research is to understand how the practices about training and development of human resources which have become more important both in the private and the public sector with the changing management policies after the 1980s, are carried out in municipalities through the example of Yeşilyurt Municipality. In this case study, semi-structured face-to-face interviews with a human resources officer from Yeşilyurt Municipality and documents obtained from the municipality's website were used as data collection tools. The data about the 2019 activities of Yeşilyurt Municipality for the training and development of human resources were analyzed by the descriptive analysis method. The findings of the study are that Yeşilyurt Municipality does not engage in development activities other than training, the contents of the trainings determined by the demands of the units mainly consist of regulatory information, they mostly use the conference method for training, prefer their own personnel as trainers, and cooperate with some public organizations such as other municipalities. They do not use developmental methods such as coaching and mentoring. In addition, while most of the training courses which are generally about regulatory information are compulsory, some others about personal development are voluntary.

Özet

Bu çalışmada, Malatya ilinin merkezinde yer alan ilçe belediyelerinden biri olan Yeşilyurt Belediyesi’nde insan kaynaklarının eğitimi ve geliştirilmesi uygulamaları incelenmiştir. Araştırmanın amacı, 1980’lerden sonra değişen yönetim politikalarıyla birlikte hem özel sektörde hem de kamuda daha da önemli hale gelen insan kaynaklarının eğitimi ve geliştirilmesi faaliyetlerinin belediyelerde nasıl uygulandığını Yeşilyurt Belediyesi örneği üzerinden anlamaktır. Nitel araştırma modellerinden durum çalışmasının kullanıldığı bu çalışmada veri toplama aracı olarak Yeşilyurt Belediyesi’nden bir insan kaynakları sorumlusuyla gerçekleştirilen yarı yapılandırılmış yüz yüze görüşme ve belediyenin internet sitesinden elde edilen dokümanlar kullanılmıştır. Elde edilen veriler betimsel analiz yöntemiyle çözümlenerek Yeşilyurt Belediyesi’nde insan kaynaklarının eğitimi ve geliştirilmesine yönelik 2019 yılı faaliyetleri incelenmiştir. Çalışma neticesinde Yeşilyurt Belediyesi’nin eğitim dışındaki geliştirme faaliyetlerinde bulunmadığı, birimlerin talepleriyle belirlenen eğitimlerin içeriğinin ağırlıklı olarak mevzuat bilgisinden oluştuğu, personelin eğitiminde daha çok konferans yöntemini kullandığı, eğitici olarak daha çok kendi personelini tercih ettiği, diğer belediyeler gibi bazı kamu örgütleri ile işbirliği yaptığı, koçluk ve mentorluk gibi geliştirici yöntemleri kullanmadığı bulgularına ulaşılmıştır. Ayrıca mevzuat bilgisi içeren birçok eğitim zorunlu iken kişisel gelişime yönelik eğitimlere katılım ise gönüllüdür.

🔖

Cite This Article

ARIBAŞ, N. N., DOĞAN, E. (2022). TRAINING AND DEVELOPMENT OF HUMAN RESOURCES IN PUBLIC SECTOR: A REVIEW THROUGH YESILYURT MUNICIPALITY. Journal of Mehmet Akif Ersoy University Economics and Administrative Sciences Faculty, Cilt: 9 Sayı: 1, 338–363. https://ajindex.com/articles/966659

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (18)

  1. Açıkalın, A. (1999). İnsan kaynağının yönetimi/geliştirilmesi. Ankara:
  2. Pegem Yayıncılık. Armstrong, M. (2011). Armstrong’s handbook of strategic human resource management, http://ehis.ebscohost.com/eds/ebookviewer/ebook/nlebk_390442_AN?sid=3cc40c1d-7542-475a-8dee-f779f50ebdd3@sessionmgr15&vid=2&format=EB.
  3. Aykaç, B. (1999). İnsan kaynakları yönetimi ve insan kaynaklarının stratejik planlaması. Ankara:
  4. Nobel Yayın Dağıtım. Badawy, M. K. (2007).
  5. Managing human resources, Research Technology Management, 50(4), 56-74, https://doi.org/10.1080/08956308.2007.11657452.
  6. Bingöl, D. (2006). İnsan kaynakları yönetimi (6. Baskı). Denizli: Arıkan Basın Yayım. Cografyaharita.com (2021, 2 Şubat). Türkiye Mülki İdare Haritaları. Erişim adresi http://cografyaharita.com/haritalarim/4l_malatya_ili_haritasi.png
  7. Ekinci, F. (2008). Kamu personel yönetiminden insan kaynakları uygulamasına geçişin çalışanların verimliliğine etkisi. Mülkiye Dergisi, (155), 175-185.
  8. Eryılmaz, B. (2011). Kamu yönetimi: Düşünceler/yapılar/fonksiyonlar/politikalar (4. Baskı). Ankara:
  9. Okutman Yayıncılık. Fındıkçı, İ. (2006). İnsan kaynakları yönetimi (6. Baskı). İstanbul:
  10. Alfa Yayınları.
  11. Gözübüyük, Ş. (2012). Yönetim hukuku (31. Baskı). Ankara:
  12. Turhan Kitabevi.
  13. Jones, R. J.; Woods, S. A. ve Guillaume, Y. R. F. (2015). The effectiveness of workplace coaching: a meta-¬analysis of learning and performance outcomes from coaching, Journal of Occupational and Organizational Psychology. 89(2), 249¬-277. https://doi.org/10.1111/joop.12119.
  14. Kalkınma Bakanlığı (2018). 11. Kalkınma planı- kamuda insan kaynakları çalışma grubu raporu. Ankara.
  15. Kurnaz, S. (2020). Kamuda insan kaynakları yönetimi: Türkiye ve Avrupa Birliği uygulamaları. A. Kara ve S. Sönmez (Ed.), Sosyal, Beşeri ve İdari Bilimler Alanında Güncel Araştırmalar içinde (23-44). İzmir: Duvar Yayınları. Malatya Valiliği: Nüfus ve İdari Yapı. (2021a) Erişim Adresi http://www.malatya.gov.tr/nufus-ve-idari-yapi Malatya Valiliği: Yeşilyurt. (2021b) Erişim adresi http://www.malatya.gov.tr/yesilyurt
  16. Masalimova, A. R. Sabirova, L. L. (2015). Mentors and trainees professional interaction features at the modern enterprises in Russia. Review of European Studies, 7(4), 20-26, https://dspace.kpfu.ru/xmlui/viewer?file=32901;SCOPUSMasalimova_Sabirova.pdf&sequence=-1&isAllowed=y.
  17. Mercin, U. L. (2005). İnsan kaynakları yönetiminin eğitim kurumları açısından gerekliliği ve geliştirme etkinliği. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 4(14), 128-144.
  18. Noe, R. (2009). İnsan kaynakl