Journals / MTA Yerbilimleri ve Madencilik Dergisi / 2023 / Cilt: 3 Sayı: 3

06 Şubat 2023 Ekinözü (Kahramanmaraş) Depremi (Mw 7,6) saha gözlemleri ve ön değerlendirmeler

Pages
81–98
Publication Date
2023-06-21
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ekinözü depreminde oluşan yüzey kırıkları boyunca, fay sarplıkları, basınç sırtları, açılma çatlakları, köstebek izi yapıları, kapatan sırtlar ve sol yanal makaslamayla ilişkili yapılar gözlenmiştir

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:06.02.2023 tarihinde yerel saatle 04.17’de ve 13.24’te, Doğu Anadolu Fay Zonu’nun farklı kolları üzerinde merkez üssü Pazarcık (Kahramanmaraş) ve Ekinözü (Kahramanmaraş) olan Mw 7,8 ve Mw 7,6 büyüklüğünde iki deprem meydana gelmiştir.
📊
Key Findings & Data:Sol yanal doğrultu atımlı faylanma ile gerçekleşen Ekinözü Mw 7,6 depreminde 147 km uzunluğunda yüzey kırığı oluşmuştur.
💡
Conclusion & Impact:Ekinözü depreminde oluşan yüzey kırıkları boyunca, fay sarplıkları, basınç sırtları, açılma çatlakları, köstebek izi yapıları, kapatan sırtlar ve sol yanal makaslamayla ilişkili yapılar gözlenmiştir
🔬Design:Research Article
📍Scope:2023 Verileri
⚙️Variables:Ekinözü Depremi · Elbistan Depremi · Çardak Fayı

Özet

06.02.2023 tarihinde yerel saatle 04.17’de ve 13.24’te, Doğu Anadolu Fay Zonu’nun farklı kolları üzerinde merkez üssü Pazarcık (Kahramanmaraş) ve Ekinözü (Kahramanmaraş) olan Mw 7,8 ve Mw 7,6 büyüklüğünde iki deprem meydana gelmiştir. Sol yanal doğrultu atımlı faylanma ile gerçekleşen Ekinözü Mw 7,6 depreminde 147 km uzunluğunda yüzey kırığı oluşmuştur. Göksun ile Nurhak arasında yer alan Çardak Fayı’nda oluşan yüzey kırığı çoğu yerde dar bir zonda tek kol şeklinde ilerlemektedir. Nurhak Fayı’nda oluşan yüzey kırığı ise Nurhak yerleşim alanında geniş bir zona yayılmış olup ters bileşene de sahiptir. Devamında tekrar doğrultu atım özellikleri gösteren fay Bıçakçı Köyü’ne kadar çizgisel bir şekilde uzanmaktadır. Bıçakçı Köyü’nden itibaren KD’ya dönen yüzey kırığı Doğanşehir KD’suna kadar takip edilebilmektedir. Depremde gelişen maksimum sol yanal ötelenme Ekinözü GD’sunda 880 cm olarak ölçülmüştür. Minimum yer değiştirme ise Göksun GD’sunda 25 cm olarak ölçülmüştür. Atım dağılımına bakıldığında ölçülen değerlerin depremin merkez üssü ve fayın geometrisi ile uyumlu olduğu görülmektedir. Ekinözü depreminde yukarıda sözü edilen yüzey kırıkları dışında Göksun ve Çardak ilçeleri güneyinde, daha önce haritalanmayan K-G doğrultulu bir yüzey kırığı daha tespit edilmiştir. Tarafımızca “Sisne Fayı” olarak isimlendirilen bu yeni normal fay üzerinde 20 km yüzey kırığı gelişmiştir. Ekinözü depreminde oluşan yüzey kırıkları boyunca, fay sarplıkları, basınç sırtları, açılma çatlakları, köstebek izi yapıları, kapatan sırtlar ve sol yanal makaslamayla ilişkili yapılar gözlenmiştir

🔖

Cite This Article

PARLAK, O., YAVUZOĞLU, A., BAYRAK, A., OLGUN, Ş. (2023). 06 Şubat 2023 Ekinözü (Kahramanmaraş) Depremi (Mw 7,6) saha gözlemleri ve ön değerlendirmeler. MTA Yerbilimleri ve Madencilik Dergisi, Cilt: 3 Sayı: 3, 81–98. https://ajindex.com/articles/962511

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. AFAD, (Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığı). https:// deprem.afad.gov.tr/last-earthquakes.html (Erişim tarihi: 6 Şubat 2023).
  2. Arpat, E. 1971. 22 Mayıs 1971 Bingöl Depremi; Ölü Deniz fay sisteminin Karlıova ilçesi ile Hazar Gölü arasındaki bölümü (ön rapor). Maden Tetkik ve Arama Enstitüsü, Rapor No: 4697, Ankara (yayımlanmamış). Arpat, E., Şaroğlu, F. 1972. The East Anatolian Fault System: thougths on its development. Bulletin of the Mineral Research and Exploration 78, 33-39.
  3. Arpat, E., Şaroğlu, F. 1975. Türkiye’de bazı önemli genç tektonik olaylar. Türkiye Jeoloji Kurumu Bülteni 18, 29-41.
  4. Balkaya, M. 2022. Sürgü Ve Çardak Faylarının (Doğu Anadolu Fay Zonu) Morfotektonik Ve Paleosismolojik Özellikleri. Doktora Tezi, 125, Çanakkale (yayımlanmamış). Balkaya, M., Özden, S., Akyüz, H. S. 2021. Morphometric and Morphotectonic Characteristics of Sürgü and Çardak Faults (East Anatolian Fault Zone). Journal of Advanced Research in Natural and Applied Sciences 7, 3, 375-392.
  5. Barka, A. 1992. The North Anatolian Fault Zone. Annales Tectonicae 6, 164-195.
  6. Barka, A., Kadinsky-Cade, K. 1988. Strike-slip fault activity. Tectonics 7, 663-684.
  7. Barka, A., Reilinger, R. 1997. Active tectonics of the Eastern Mediterranean region: deduced from GPS, neotectonic and seismicity data, Annale de Geofisica XL 587-610.
  8. Bozkurt, E. 2001. Neotectonics of Turkey – a synthesis, Geodinamica Acta 14, 3-30.
  9. Çetin, H., Güneyli, H., Mayer, L. 2003. Paleoseismology of the Palu-Lake Hazar segment of the East Anatolian Fault Zone, Turkey, Tectonophysics 374, 163-197.
  10. Dewey, J. F., Hempton, M. R., Kidd, W. S. F., Şaroğlu, F., Şengör, A. M. C. 1986. Shortening of continental lithosphere: the neotectonics of eastern Anatolia: a young collision zone. Collision Tectonics. Geological Society London Special Publications 19, 3-36.
  11. Duman, T. Y., Emre, Ö. 2013. The East Anatolian Fault: geometry, segmentation and jog characteristics. Geological Development of Anatolia and the Easternmost Mediterranean Region 372, 495-529.
  12. Emre, Ö., Duman, T. Y., Özalp, S., Elmacı, H., Olgun, Ş., Şaroğlu, F. 2013. Açıklamalı Türkiye Diri Fay Haritası. Ölçek 1:1.250.000, Maden Tetkik ve Arama Genel Müdürlüğü, Özel Yayın Serisi-30, Ankara, 89. Emre, Ö., Duman, T. Y., Özalp, S., Şaroglu, F., Olgun, S., Elmacı, H., Can, T. 2016.
  13. Active fault database of Turkey, Bulletin of Earthquake Engineering 16, 3229-3275.EMSC. (European-Mediterranean Seismological Centre). http://www.emsc-csem.org (Erişim tarihi: 6 Şubat 2023). GFZ.