Journals / Folklor/Edebiyat / 2019 / Cilt: 25 - Sayı: 100

Halk Çevreciliğinin Ürettiği Yeni Bir Şiir Türü: ‘Ekoaktivist’ Şiir

Pages
911–940
Publication Date
2019-11-22
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Çalışma için Türkiye’nin farklı yerlerinden sanal kartopu tekniğiyle derlenmiş sekiz ekoaktivist şiirin her biri verdiği ekoloji politik mesajlar yorumlanarak analiz edilmiştir

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Çevre hareketleri edebiyat ve doğa yazınıyla yakından ilişkilidir ve aktivistler direnişlerini çoğu kez çeşitli sanat formlarıyla, görsel ve edebi çalışmalarla seslendirirler.
📊
Key Findings & Data:Ekoaktivist şiirin ayırıcı niteliğinin çevreci protestoyu dillendirmek ve genel kamuoyunda sosyal ve çevresel meselelere yönelik farkındalığı ve duyarlılığı arttırmak olduğu görülmektedir.
💡
Conclusion & Impact:Çalışma için Türkiye’nin farklı yerlerinden sanal kartopu tekniğiyle derlenmiş sekiz ekoaktivist şiirin her biri verdiği ekoloji politik mesajlar yorumlanarak analiz edilmiştir
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:şiir · ekopolitik şiir · ekoaktivist şiir

Özet

Çevre hareketleri edebiyat ve doğa yazınıyla yakından ilişkilidir ve aktivistler direnişlerini çoğu kez çeşitli sanat formlarıyla, görsel ve edebi çalışmalarla seslendirirler. Aynı şekilde şiir ile politik eylem arasında yakın bir ilişki vardır ve şiir toplumsal gerçekliğin ifade edilmesinde önemli bir rol oynar. Şiir sosyoekolojik adaletsizliklere karşı muhalefetin dile getirilmesinde bir toplumsal katılım aracıdır. Şairler yaratıcı çabalarıyla insanları protesto hareketlerine katılmaya çağırır ve teşvik ederler. Bu makale yerel çevre hareketleri bağlamında Türk halk şiirinde çevreci protestonun şiirsel dilini incelemektedir: ekoaktivist şiir. Türkiye’de endüstriyel kapitalizmin yıkıcı yayılımına tepki olarak ortaya çıkan yerel çevre hareketlerinde ekoaktivist şiirin bir analizi yapılmaktadır. Ekoaktivist şiirin ayırıcı niteliğinin çevreci protestoyu dillendirmek ve genel kamuoyunda sosyal ve çevresel meselelere yönelik farkındalığı ve duyarlılığı arttırmak olduğu görülmektedir. Politik ekoloji, eko eleştiri ve ekoşiir perspektifini kullanan bu çalışma ekoaktivist şiirin politik bir sanat olduğu kadar politik bir pratik olduğunu da gösterme amacındadır. Çalışma için Türkiye’nin farklı yerlerinden sanal kartopu tekniğiyle derlenmiş sekiz ekoaktivist şiirin her biri verdiği ekoloji politik mesajlar yorumlanarak analiz edilmiştir

🔖

Cite This Article

ÖZBERK, N. (2019). Halk Çevreciliğinin Ürettiği Yeni Bir Şiir Türü: ‘Ekoaktivist’ Şiir. Folklor/Edebiyat, Cilt: 25 - Sayı: 100, 911–940. https://ajindex.com/articles/95914

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (10)

  1. Adaman, F., M. Arsel ve B. Akbulut (2019). Neoliberal developmentalism, authoritarian populism, and extractivism in the countryside: The Soma mining disaster in Turkey. The Journal of Peasant Studies. No.46 (3), pp. 514-536.
  2. Adaman, F., B. Akbulut ve M. Arsel (2016). Türkiye’de kalkınmacılığı yeniden okumak: HES’ler ve dönüşen devlet-toplum-doğa ilişkileri, C. Aksu, S. Erensü ve E. Evren, Sudan sebepler: Türkiye’de neoliberal su-enerji politikaları ve direnişler. İstanbul:
  3. İletişim. Adaman, F. ve M. Arsel (2005). Environmentalism in Turkey: Between democracy and development. Aldershot: Ashgate. Akbulut, B. (2015). “A few trees” in Gezi park resisting the spatial politics of neoliberalism in Turkey, Urban forests, trees, and greenspace: a political ecology perspective. (L. A. Sandberg Der.), A. Bardekjian ve S. Butt, New York: Routledge. Aksu, C. ve R. Korkut (2017). Ekoloji almanağı 2005-2016. İstanbul:
  4. Yeni İnsan. Aksu, C., S. Erensü ve E. Evren (2016). Sudan sebepler: Türkiye’de neoliberal su-enerji politikaları ve direnişler. İstanbul:
  5. İletişim. Akyıldız, A. (2018) Anka’nın sonbaharı: Osmanlı’da iktisadi modernleşme ve uluslararası sermaye. İstanbul:
  6. İletişim. Aytekin, E. A. (2017). Tarlalardan ocaklara sefaletten mücadeleye: Zonguldak Ereğli kömür havzası işçileri 1848-1922. İstanbul:
  7. Yordam. Baltar, F. ve I. Brunet (2012). Social research 2.0: Virtual snowball sampling method using facebook, Internet Research. No. 22 (1), pp. 57-74.
  8. Bate, J. (1991). Romantic ecology: Wordsworth and the environmental tradition. London: Routledge. Baykan, B. G. (2013). Türkiye’nin çevrecileri kimler? Perspectives: Türkiye’den siyasi analiz ve yorum. S. 4 (13), ss. 8-11.
  9. Bourdieu, P. (1991). Language and symbolic power. Cambridge, MA: Harvard University. Bourdieu, P. (1977). Outline of a theory of practice. Cambridge: Cambridge University. Bryson, J. S. (2002). Ecopoetry: A critical introduction. Salt Lake City: University of Utah. Bryson, J. S. (2005). The west side of any mountain: place, space, and ecopoetry. Iowa City: University of Iowa. Buell, L. (2001). Writing for an endangered world: literature, culture, and environment in the u.s. and beyond. London: Belknap. Buell, L. (2005). The future of environmental criticism: Environmental crisis and literary ımagination. Malden: Blackwell. Buğra, A. ve O. Savaşkan (2014). Türkiye’de yeni kapitalizm: siyaset, din ve iş dünyası. İstanbul:
  10. İletişim. Castellano, K. (2013). The ecology of British romantic conservatism 1790-18