Journals / Folklor/Edebiyat / 2019 / Cilt: 25 - Sayı: 100

Geleneksel Ekolojik Bilgi ve Folklor

Pages
861–871
Publication Date
2019-11-22
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu bağlamda çalışmamızda, kavramın tanımı, içeriği ve kapsamı, araştırmaların kısa tarihi ele alınarak folklorda GEB araştırma modeli önerilmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Geleneksel ekolojik bilgi (GEB), uzun yıllardan sonra elde edilen ve insanın çevresiyle temasına dair deneyimlerle oluşmuş bilgi ve inançlar toplamıdır.
📊
Key Findings & Data:Batı’da GEB’in terimleştirilmesi ve sürdürülebilir kaynak kullanımı ile ekolojik kalkınma hususunda modern topluma bir yol gösterebileceği fikri 1980’li yılların başından itibaren tartışılagelmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Bu bağlamda çalışmamızda, kavramın tanımı, içeriği ve kapsamı, araştırmaların kısa tarihi ele alınarak folklorda GEB araştırma modeli önerilmiştir.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:geleneksel ekolojik bilgi · folklor · çevre etiği

Özet

Geleneksel ekolojik bilgi (GEB), uzun yıllardan sonra elde edilen ve insanın çevresiyle temasına dair deneyimlerle oluşmuş bilgi ve inançlar toplamıdır. Batı’da GEB’in terimleştirilmesi ve sürdürülebilir kaynak kullanımı ile ekolojik kalkınma hususunda modern topluma bir yol gösterebileceği fikri 1980’li yılların başından itibaren tartışılagelmiştir. Bu kavram, insan-doğa ilişkilerine dair sorunların temelini görmek açısından önemlidir. GEB araştırmaları, dünyanın birçok bölgesinde yaşayan yerel toplulukların her birinin çevresel uyarlanması sonucu özgün bir gelişme çizgisi göstermiş ekolojik bilgi birikimini gözler önüne sermesini amaçlamaktadır. Batı’daki GEB araştırmaları yaklaşık 40 yıldır devam etse de Türkiye’de terim literatüre yeni girmiştir. Farklı disiplinlerin ilgi alanına giren GEB araştırmalarının folklor disiplinindeki yeri ve önemi, GEB’le ilgili bir araştırma modeli oluşturmamızı gerektirmektedir. Bir topluluğa özgü GEB birikiminin nasıl toplanacağı, bu bilgiye hangi açılardan yaklaşılacağı ve nasıl analiz edileceği konuyla ilgili öncü çalışmalarla açıklığa kavuşturulabilir. Bu bağlamda çalışmamızda, kavramın tanımı, içeriği ve kapsamı, araştırmaların kısa tarihi ele alınarak folklorda GEB araştırma modeli önerilmiştir.

🔖

Cite This Article

YOLCU, M. A., AÇA, M. (2019). Geleneksel Ekolojik Bilgi ve Folklor. Folklor/Edebiyat, Cilt: 25 - Sayı: 100, 861–871. https://ajindex.com/articles/95910

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (5)

  1. Aça, M. (2016a). Halk bilgisinin takvim, mevsim/iklim, çevre, sağaltma ve hukuka dönük temsilleri. Halk bilimi el kitabı. (M. Aça, Ed.). Konya: Kömen. Aça, M. (2016b). Denizin çocukları: Giresun ve Trabzon yöresi balıkçılarının meslek folkloru. Saarbrücken, Deutchland: Türkiye Âlim Kitapları. Berkes, F. (1993). Traditional ecological knowledge in perspective. Traditional ecological knowledge: Concepts and cases. (Julian T. Inglis, Ed.). Ottawa: International Development Research Centre. Berkes, F. (2008). Sacred ecology. New York: Routledge. Brokensha, D. W., Warren, D. M. Werner, O. (Ed). (1980). Indigenous knowledge systems and development. Washington, DC: University Press of America. Büyükşahin, F. (2017). Kültür-çevre bağlamında geleneksel ekolojik bilginin korunmasının önemi: Sarıkeçili Yörükler örneği. (Doktora Tezi). Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyal Çevre Bilimleri Anabilim Dalı, Ankara.
  2. Büyükşahin, F., Güneş, G. (2017). Pastoral göçebe toplumlar ve kültürel peyzaj korumanın önemi. JRTR, S. 4-1, ss. 36-48. Ceríaco, L. MP., Marques, M. P., Madeira, N. C., Vila-Viçosa, C. M., Mendes, P. (2011). Folklore and traditional ecological knowledge of geckos in Southern Portugal: implications for conservation and science. Journal of Ethnobiology and Ethnomedicine, ss. 7-26.
  3. Frazer, J. G. (2017). Psişik işler: Batıl inançlar kurumlarımızın gelişimini nasıl etkiledi? (İ. H. Yılmaz, Çev.). İstanbul:
  4. Pinhan. Frazer, J. G. (2019). Ruhun tehlikeleri ve tabu. (İ. H. Yılmaz, Çev.). İstanbul:
  5. Pinhan. Freeman, M. R. M., Carbyn, L. N. (Ed.). (1988). Traditional knowledge and renewable resource management in northern regions. Edmonton: University of Alberta. Hardesty, D. L. (1977). Ecological anthropology. New York: Wiley. Johannes, R. E. (1981). Words of the lagoon: Fishing and marine lore in the Paulau district of Micronesia. Berkeley: University of California. Johnson, M. (Ed). (1992). Lore; capturing traditional environmental knowledge. Ottawa: Dene Cultural Institute, International Development Research Centre. Karabaşa, S. (2018). Ankara ili Nallıhan ilçesi Yenice köyünde kültür-çevre ilişkileri üzerine etnografik bir değerlendirme. Doktora Tezi. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Halkbilim Anabilim Dalı. Klee, G. A. (Ed). (1980). World systems of traditional resource management. London: Edward Arnold. Knudtson, P. and Suzuki, D. (1992). Wisdom of the elders. Toronto: Stoddart. Lasserre, P. and Ruddle, K. (1983). Traditional knowledge