Journals / İmgelem / 2023 / Cilt: 7 Sayı: 12

TÜRK SİYASİ HAYATININ KURUMSALCI YAKLAŞIMLAR AÇISINDAN İNCELENMESİ

Journal
İmgelem
Pages
225–248
Publication Date
2023-07-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Çalışma öncelikle kurumsalcı teorinin kısa bir anlatısına yer verecek daha sonra ise akademisyenlerin Türk siyasal hayatında öncelediği kurumsal araçlar olarak anayasaları ve buna bağlı olan yasama yürütme ve yargı organlarının değişim durumlarını açıklayacaktır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Yeni bir siyasi düzen kurulacağı zaman en çok ihtiyaç duyulan araçlardan biri kurumlardır.
📊
Key Findings & Data:Türkiye için bu sürecin karşılığı Osmanlı İmparatorluğu’nun sona ermesiyle beraber başlamıştır.
💡
Conclusion & Impact:Çalışma öncelikle kurumsalcı teorinin kısa bir anlatısına yer verecek daha sonra ise akademisyenlerin Türk siyasal hayatında öncelediği kurumsal araçlar olarak anayasaları ve buna bağlı olan yasama yürütme ve yargı organlarının değişim durumlarını açıklayacaktır.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Kurumsalcı Teori · Türk Siyasal Hayatı · Anayasalar

Özet

Yeni bir siyasi düzen kurulacağı zaman en çok ihtiyaç duyulan araçlardan biri kurumlardır. Türkiye için bu sürecin karşılığı Osmanlı İmparatorluğu’nun sona ermesiyle beraber başlamıştır. Kurumsalcı açıdan incelendiğinde ise, Türkiye siyasetinde kurumlar üzerinden ufak değişimlerle bir sürekliliğin hakim olduğunu görmek mümkündür. Mevcut kurumsal değişimler sonrası siyasi pratiğin ne yönde şekillendiğini inceleyen bu çalışma kurumsalcı perspektif ile Türk siyasi hayatını inceleyen akademisyenlerin çalışmalarından yola çıkarak önemli kurumlara yönelik bir derleme içermektedir. Türk siyasal hayatının kurumsal açıdan ilerleyişini çeşitli çalışmaları derleyerek özetlemeyi hedefleyen bu çalışma, bu alanda belirli yerleri tutan akademisyenlerin görüşlerine, Türk siyasi işleyişinde neleri öne çıkardıklarına ve kurumları açıklama biçimlerine öncelik veren bir derleme niteliğindedir. Çalışmaya dahil edilen araştırmacıların seçilen eserleri incelenerek kurumsalcı teorinin neresinde durdukları çözülmeye çalışılacaktır. Çalışma öncelikle kurumsalcı teorinin kısa bir anlatısına yer verecek daha sonra ise akademisyenlerin Türk siyasal hayatında öncelediği kurumsal araçlar olarak anayasaları ve buna bağlı olan yasama yürütme ve yargı organlarının değişim durumlarını açıklayacaktır.

🔖

Cite This Article

KARABULUT, S. K. (2023). TÜRK SİYASİ HAYATININ KURUMSALCI YAKLAŞIMLAR AÇISINDAN İNCELENMESİ. İmgelem, Cilt: 7 Sayı: 12, 225–248. https://ajindex.com/articles/957430

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (19)

  1. Akyıldız, A. (2016), Demokrasinin Sayılarla Sınavı: Seçim Sistemleri, Uyuşmazlık Mahkemesi Dergisi, c.0 s.7 Haziran. Alkan, H. (2018), Kurumsalcı Yaklaşım Işığında Yeni Siyasetin Analizi: Cumhurbaşkanlığı Sistemi, Liberte Yayınları Alkan, H. (2019), Geleceğin Türkiye’sinde Yönetim Raporu, İlke İlim Kültür Eğitim Vakfı yayınları Alkan, H, (2017), “Cumhurbaşkanlığı Sistemi Yasama Alanını Daraltıyor mu?”, Star Açık Görüş, 28.01.2017. Erişim Tarihi:15.04.2020
  2. Alptekin, H. (2018), Türkiye’de Sivil Asker İlişkilerinde Özallı Yıllara Kurumsalcı Bir Yaklaşım: 1983-1993 muhafazakâr düşünce yıl:15 - sayı:55 eylül-aralık, 141-156
  3. Akdoğan, Argun, A. (2007), Devleti Sivil Toplumculardan Kurtararak Geri Getirmek: Devlet-Kurumsalcı Bir Deneme, Memleket Siyaset Yönetim, Cilt: 2, Sayı: 4, 2007/4, s.113-137
  4. Demirel, T. (2019),
  5. Türk Siyasetini Anlamak, Liberte yayınları Doğru, O. (1998), 27 Mayıs Rejimi, İmge Kitabevi Duverger, M. (1972),
  6. Siyasi Partiler, Bilgi yayınevi, 2. Baskı Ankara Erdoğan, M. (2016), Türkiye’de Anayasalar ve Siyaset, Hukuk Yayınları Erdoğan, M. (2002),
  7. Anayasa ve Özgürlük, Yetkin Yayınları,
  8. Ankara Gözler, K. (2002), 3 Ekim 2001 Tarihli Anayasa Değişikliği: Bir Abesle İştigal Örneği, Anayasa Yargısı 19, Anayasa Mahkemesi Yayınları Ankara, 326-354
  9. Hall, P. A. ve Taylor, C. R. (1996), Political Science and the Three New Institutionalisms, Political Studies, 44: 936-957.
  10. Heper, M. (2006),
  11. Türkiye'de Devlet Geleneği, Çev. Nalan Soyarık, Doğu Batı Yayınları.
  12. James M. ve Thelen K. (2009). Explaining InstitutionalChange: Ambiguity, Agency, and Power, New York: Cambridge University Press.
  13. Kaleci, Mehmet M. (2018), Yeni Kurumsalcı Devlet Kuramları ve Türkiye Örneği, 1990’LAR, Cilt: 16 Sayı: 2 Haziran 2018 ss. 247-263
  14. Koelble, T. A. (1995), The New Institutionalism in Political Science and Sociology, Comparative Politics: 231-243.
  15. Kuru, A.T. Stepan, A. (2013), Türkiye’de Demokrasi İslam ve Laiklik, İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları Kaboğlu, İbrahim (2007), Anayasa Yargısı Avrupa Modeli ve Türkiye, İmge Kitabevi,
  16. Ankara.
  17. Kaboğlu, İbrahim (2016), Türkiye’nin Anayasa Gündemi, İletişim Yayınları March, J. G. And Olsen, J. P. (1984), The New Institutionalism: Organizational Factors in Political Life, American Political Science Review, 78: 734–49.
  18. March, J. G ve Olsen, J. (1989), Rediscovering Institutions. New York: Free Press Öniş Z. (2010), Crises and Transformations in Turkish Political Economy. Turkish Policy Quarterly 9(3): 45-61.
  19. Özbudun, E. (2016a). Otorite