SavedAdd your journal

Journals / Marmara Üniversitesi Kadın ve Toplumsal Cinsiyet Araştırmaları Dergisi / 2023 / Cilt: 7 Sayı: 1

BEDEN CİNSİYET VE MEKAN

Miyase OKUR
Pages
22–43
Publication Date
2023-06-23
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Sonuç olarak, akıl/beden dualitesi, coğrafyada neyin meşru bilgi sayılacağını belirlemede önemli bir rol oynamış ve kadın bedenleri nüfusun, ataerkilliğin ve kapitalizmin çıkarlarına göre kontrol edilmiş ve düzenlenmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Beden, kültürel dönüşün gerçekleştiği 1980’li yılların ortasına kadar pozitivist, hümanist, Marksist ve feminist coğrafi düşüncede ötekileştirilmiştir.
📊
Key Findings & Data:Bu ötekileştirmede Descartes tarafından oluşturulan zihin/beden dualitesi nedeniyle zihnin ve bedenin ayrı ve bu ayrımın cinsiyete dayalı olması etkili olmuştur.
💡
Conclusion & Impact:Sonuç olarak, akıl/beden dualitesi, coğrafyada neyin meşru bilgi sayılacağını belirlemede önemli bir rol oynamış ve kadın bedenleri nüfusun, ataerkilliğin ve kapitalizmin çıkarlarına göre kontrol edilmiş ve düzenlenmiştir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Beden · coğrafya · mekan

Özet

Beden, kültürel dönüşün gerçekleştiği 1980’li yılların ortasına kadar pozitivist, hümanist, Marksist ve feminist coğrafi düşüncede ötekileştirilmiştir. Bu ötekileştirmede Descartes tarafından oluşturulan zihin/beden dualitesi nedeniyle zihnin ve bedenin ayrı ve bu ayrımın cinsiyete dayalı olması etkili olmuştur. Bu nedenle zihin akıl, erkeklik ile beden ise mantıksız, doğa ve kadınlık ile ilişkilendirilmiştir. Akademik araştırmalarda çoğunlukla erkekler öncelikli olduğu için beden, kadınsı ve önemsiz olarak görülmüş ve araştırmalarda daha az yer almıştır. Ancak kültürel dönüş, bedene dönüşe yol açmış ve 1990’ların başından itibaren coğrafyada bedene ilgi artmıştır. Bu çalışmanın amacı, coğrafyadaki akademik çalışmaların genellikle erkek egemen çalışmalar olduğunu eleştirmektir. Bu nedenle cinsiyetlendirilmiş bedenlere yoğunlaşmakla birlikte öteki bedenler olarak engelli ve yaşlı bedenleri de kapsamaktadır. Bedenleri mekânlarda ve coğrafya disiplininde görünür kılmak ve cinsiyet, cinsellik, sınıf, ırk, inanç ve engelli ayrımı gözetmeksizin insanların eşit olduğunu göstermesi bakımından önemli bir çalışmadır. İlk bölümde, beden mekân ve zihin mekân arasındaki ilişki açıklanmış; bedenin ve zihnin ayrılmasıyla kamu mekânının nasıl düzenlendiği gösterilmiştir. İkinci bölümde, coğrafi söylemde bedenlerin öteki olarak nasıl işlev gördüğü belirtilmiştir. Üçüncü bölümde ise Foucault’un güç aracılığıyla bedenlerin nasıl disipline edildiği ve uysal hale getirildiği görüşüne odaklanılmıştır. Son bölümde, bedenlerin cinsiyetlendirildiği ve cinselleştirildiği açıklanmıştır. Sonuç olarak, akıl/beden dualitesi, coğrafyada neyin meşru bilgi sayılacağını belirlemede önemli bir rol oynamış ve kadın bedenleri nüfusun, ataerkilliğin ve kapitalizmin çıkarlarına göre kontrol edilmiş ve düzenlenmiştir.

🔖

Cite This Article

OKUR, M. (2023). BEDEN CİNSİYET VE MEKAN. Marmara Üniversitesi Kadın ve Toplumsal Cinsiyet Araştırmaları Dergisi, Cilt: 7 Sayı: 1, 22–43. https://ajindex.com/articles/946409

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (11)

  1. Abberley, P. ( 1991). Disabled People: Three Theories of Disability. Occasional Papers in Sociology, no. 10, Bristol: Department of Economics and Social Science, Bristol Polytechnic. Arpacı, M. (2020). Pierre Bourdieu’nün Sosyolojisinde Beden, Cinsiyet Ve Cinsellik. İmgelem, 4(6), 245-264.
  2. Barnes, C. (1991). Disabled People in Britain and Discrimination. London: Hurst. Bartky, S. (1990). Femininity and Domination: Studies in the phenomenology of oppression. London: Routledge. Bell, D. (1991). Insignificant others: lesbian and gay geographies. Area, 23(4), 323-329.
  3. Bell, D. (2007).
  4. Fucking Geography, Again. K. Browne, J. Lim ve G. Brown (Ed.), Geographies of Sexualities: Theories, Practices and Politics (ss. 81-86). Aldershot: Ashgate. Bell, D. ve Valentine, G. (Ed.). (1995). Mapping Desire: Geographies of Sexualities. London: Routledge. Bilgili, M. (2016).Coğrafya Öğretiminde Mekân ve Yer Karmaşası Üzerine Bir Araştırma. Coğrafya Eğitimi Dergisi, 2(1), 11-19.
  5. Bilgili, M. (2017a, Ekim-Kasım). Toplumsal cinsiyet, bedenin mekânsallığı ve cinsiyetçi mekânlar. Felsefe-Yazın Dergisi, 23(2), 19-28.
  6. Bilgili, M. (2017b). Coğrafyanın Bilimsel Kimliğine Postyapısalcı Bir Yaklaşım. Marmara Coğrafya Dergisi, 35(10), 101-109. https://doi.org/10.14781/mcd.291173
  7. Bilgili, M. (2020). Coğrafyada Mekân Felsefesi Üzerine Yaklaşımlar. International Journal of Geography and Geography Education, 41(6),88-102. https://doi.org/10.32003/igge.674936
  8. Bordo, S. (1986). The Cartesian masculinization of thought. Signs, 11(3), 239-256. https://doi.org/10.1086/494250
  9. Bourdieu, P. (1977). Outline of a Theory of Practice. Cambridge: Cambridge University Press.
  10. Bourdieu, P. (1984). Distinction: A social critique of the judgement of taste. Boston, MA: Harward University Press.
  11. Brown, M.P. (2000). Closet Spaces: Geographies of Metaphor from the Body to the Global. London: Routledge. Butler, J. (1990). Gender Trouble: Feminism and the Subversion of Identity. London: Routledge. Butler, J. (1993). Bodies that Matter: On the Discursive Limits of Sex. London: Routledge. Butler, R. (1999). Double The Trouble or Twice The Fun? Disabled Bodies in The Gay Community. R. Butler ve H. Parr (Ed.), Mind and Body Spaces: Geographies of Illness, Impairment and Disability (ss.199-215). London: Routledge. Butler, R. ve Parr H. (Ed.). (1999). Mind and Body Spaces: Geographies of Illness, Impairment and Disability. London: Routledge. Callard, F. (1998). The body in theory. Environment and Planning D: Society and