AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn addition, all bolls with a diameter of 0.5-0.9 cm after 7 d in cages with nymphs released were damaged.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Damage of the Miridae species on cotton was determined in cotton fields in two locations of Adana Province (Çukurova Region), Turkey during the years, 2013-2014. Experiments were conducted over 2 years with sprayed and unsprayed plots. Creontiades pallidus (Rambur, 1839) and Lygus italicus Wagner, 1950 were detected at both experimental areas. Also, the correlations between the mirid population and stained bolls have been investigated. The damage caused by the mirids on squares and bolls was measured in caged branch experiments. Mirid population increased from mid-July reaching the highest population density in late July or early August. Where mirid numbers were high, stained bolls and shed bolls were also high. As the number of C. pallidus nymphs released into the cages increased, the damage rates increased on the squares after 7 and 14 d. In cages with zero, one, two and four individuals released, damage rates in squares were 0, 0.9, 5.9 and 33.6%, respectively, after 7 d, and 0, 22.2, 41.4 and 58.0%, respectively, after 14 d. In addition, all bolls with a diameter of 0.5-0.9 cm after 7 d in cages with nymphs released were damaged.
Özet
Adana İli (Çukurova Bölgesi), Türkiye’de pamuk tarlalarında 2013 ve 2014 yıllarında iki farklı bölgede yürütülen çalışmada Miridae türlerinin pamukta meydana getirdikleri zararlar tespit edilmiştir. Denemeler iki farklı lokasyonda ilaçlı ve ilaçsız parseller şeklinde 2 yıl üst üste kurulmuştur. Deneme yapılan 2 tarlada hem Creontiades pallidus (Rambur, 1839) hem de Lygus italicus Wagner, 1950 türü bulunmuştur. Ayrıca, mirid popülasyonu ile lekeli kozalar arasındaki ilişki incelenmiştir. Miridlerin tarak ve kozalarda oluşturduğu zarar dal-kafes denemeleriyle ortaya konulmuştur. Mirid popülasyonu temmuz ayı ortasından sonra artmış, temmuz sonu veya ağustos başında en yüksek noktaya ulaşmıştır. Mirid popülasyonu yüksek olduğunda, lekeli koza sayısı ve yere dökülen kozaların sayısı da yüksektir. C. pallidus’un kafeslere salınan nimf sayıları arttıkça 7 ve 14 gün sonunda taraklarda verdikleri zarar oranlarının da arttığı görülmüştür. Sıfır, bir, iki ve dört birey salınan kafeslerde taraklarda zarar oranları 7 gün sonra sırasıyla %0, 0.9, 5.9 ve 33,6 bulunmuşken, 14 gün sonra %0, 22,2, 41,4 ve 58,0 bulunmuştur. Ayrıca kozalardaki zarar oranı, 0.5-0.9 cm çaplı kozalarda 7 gün sonra kafeslerde tüm bireyler için %100 bulunmuştur.