Journals / Journal of Economy Culture and Society / 2017 / Sayı: 55

Life Satisfaction In The Retirement: A Case of Bursa

Emeklilerde Yaşam Tatmini: Bursa Örneği

Pages
43–58
Publication Date
2017-07-27
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In recent years, the direction of changes in the demographic structures has pointed towards

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:In recent years, the direction of changes in the demographic structures has pointed towards
📊
Key Findings & Data:In recent years, the direction of changes in the demographic structures has pointed towards
💡
Conclusion & Impact:In recent years, the direction of changes in the demographic structures has pointed towards
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Yaşlılık · yaşam tatmini · emekli

Abstract

In recent years, the direction of changes in the demographic structures has pointed towards

Özet

Son yıllarda demografik yapıdaki değişimin yönünün özellikle gelişmiş ülkelerde yaşam süresinin yükselmesi doğrultusunda olması, çalışma çağındaki nüfusun azalmasına ve emekli sayısında hızlı bir artışa neden olmaktadır. Diğer taraftan yaşlanmanın bir sonucu olarak görülen bu süreç, bireysel olarak bir takım ekonomik ve psiko-sosyal sorunları da beraberinde getirmektedir. Bir insanın mutlu olabilmesi için kendisinin yaşamdan zevk alması ve yaşam kalitesini yükseltmesi açısından göz önünde bulundurması gereken konular söz konusudur. Sosyal bilimlerin bununla ilgili alanları da dahil olmak üzere emekli olmuş bireylerde yaşam tatmininin önemli bir yeri vardır. Bir ülkenin sahip olduğu entelektüel sermayenin de yararlanılabilir elemanları olan emeklilerin yaşam tatmin düzeylerini incelemek, hem kendileri ve hem de iletişimde bulundukları sosyal katmanlar açısından oldukça önemlidir. Bu çalışmada da Bursa ilinde yaşayan ve rassal olarak seçilen 65 yaş sonrası 336 emeklinin yaşam tatminleri incelenmiş, daha aktif bir sosyal yaşamın daha yüksek bir yaşam tatmini yarattığı sonucuna ulaşılmıştır.

🔖

Cite This Article

AYTAÇ, S. (2017). Life Satisfaction In The Retirement: A Case of Bursa. Journal of Economy Culture and Society, Sayı: 55, 43–58. https://ajindex.com/articles/92345

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (12)

  1. Alper Y. (2016), “Cumhuriyetten Günümüze Türk Sosyal Güvenlik Sistemi”, Mehmet Zencirkıran (Ed.), Dünden Bugüne Türkiye’nin Toplumsal Yapısı içinde, Bursa, Dora Yayını. Alper, Y. (1990), “Sosyal Güvenlik, Özel Emeklilik Sigortaları ve Enflasyon”, Kalkınmada Anahtar Dergisi. M.P.M. 2: 10. Altan, Ö. Z., Şişman Y. (2003), “Yaşlılara Yönelik Sosyal Politikalar”, Kamu-İş İş Hukuku ve İktisat Dergisi, 7(2), s. 2-36.
  2. Anonim. (1981), “Quality of Life-Problems of Assessment and Measurement”, Socio- Economic Studies. 5, Unesco. Anonim. (1989), “Survey of Health and Living Status of the Eldery In Taiwan: Questionnaire and Survey Design Comparative Study of the Elderly in Four Asian Countries”, Research Report. 1, December. Arslan, H. N. (2011), “Yaşlıların Yaşadıkları Ortama Göre Yaşam Kalitesi Ve Yaşam Doyumu Düzeylerinin Karşılaştırılması”, (Yayınlanmamış Uzmanlık Tezi, 19 Mayıs Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü). Arslan, Ş., Kutsal Y. G. (1999), Geriatride Yaşam Kalitesinin Değerlendirimi, Turkish Journal of Geriatrics, 2(4), s. 173-178.
  3. Baran, G. A., Kalınkara, V., Aral, N., Akın, G., Baran, G., ve Özkan, Y., (2007). “Farklı Sosyo-Ekonomik Düzeydeki Yaşlıların Gündelik Yaşamdan Tatmin Düzeyleri: Ankara Kentsel Kesit Örneği”, Turkish Journal of Geriatrics, 10(1), s.10–18.
  4. Barrow, G.M., (1989), Aging, the Individual and Society, New York, West Pub. Co. Boylu, A. A. (2013), “Yaşlılıkta Yaşam Kalitesi ve Konut İlişkisi”, Toplum ve Sosyal Hizmet, 24(1): 145-156.
  5. Büken, Nüket, Ö. ve Büken, E. (2003), “Yaşlanma Olgusu ve Tıp Etiği”, Turkish Journal of Geriatrics, 6 (2), s. 75-79.
  6. Canatan, A. (2008),
  7. Sosyal Yönleriyle Yaşlılık, Ankara,
  8. Palme Yayıncılık. Çimen, S. (1996), “Yaşlı Bireylerde Öz Bakım ve Yaşam Doyumlarının Araştırılması”. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü). Çoban, A. İ. (2005), “Yalnız Yaşayan Yaşlılara İlişkin Aile Politikaları”, Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 8(8). DPT, (2007), Türkiye’de Yaşlıların Durumu ve Yaşlanma Ulusal Eylem Planı, Ankara,
  9. DPT Yayınları.
  10. Görgün-Baran, A., (2004), “Yaşlılık Sosyolojisi”, Yaşlılık: Disiplinler Arası Yaklaşım, Sorunlar, Çözümler, Ed. Velittin Kalınkara, Ankara,
  11. Odak Yayınları.
  12. Hooyman, N.R., Kıyak, A., (1988), Social Gerontology / A Multidicsiplinary Perspective, Washington, Washington Univ. Press,. İçli, G. (2010), “Yaşlılar ve Yaşlılığın Değerlendirilmesi: Denizli İli Üzerine Niteliksel Bir Araştırma”, Yaşlı Sorunları Araştırma Dergisi, 3(1-2), s. 1-13. İl