-

References (15)

1. ALANGOYA Y., Medeni Usul Hukuku Esasları, 2. Bası, İstanbul 2001
2. BERKİN N. M., Senetle İspat Mecburiyeti ve Kaidenin İstisnaları, İÜHFM 1950, C. XVI, S. 3-4, s. 799 vd.
3. BİRBEN E./ÖKTEM S., İş Yargılamasının Medeni Usul Hukukuna Hakim Olan İlkeler Bakımından Değerlendirilmesi, Nuri Çelik'e Armağan II,İstanbul2001,s. 1076 vd.
4. EKMEKÇİ Ö., Ferdi İş İlişkisinin Sona Ermesi ve Kıdem Tazminatı, Yargıtay'ın İş Hukukuna İlişkin Kararlarının Değerlendirilmesi, 1999, İstanbul 2001.
5. ERDEMİR İ., Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu Şerhi, C.II, 2. Bası, Ankara 1998
6. EREN F., Borçlar Hukuku Genel Hükümler, 7. Baskı, İstanbul 2001
7. KARADEMİR D., Yargıtay Kararları Perspektifinde İbraname Uygulamaları, Çimento İşveren Dergisi, C. XXI, S. 2, Mart 1997, s. 11 vd.
8. KONURALP H., Medeni Usul Hukukunda Yazılı Delil Başlangıcı, Ankara 1988.
9. KURU B., Hukuk Muhakemeleri Usulü, C. II, 6. Bası, İstanbul 2001.
10. ÖCAL A., Beyaz İmzada İspat Şekli, AD 1962/3-4, s. 422 vd.
11. POSTACIOĞLU İ. E., Şehadetle İspat Memnuiyeti ve Hudutları, İstanbul 1964.
12. SÜMER, H. H., Hizmet Sözleşmesinin Sona Ermesi ve Kıdem Tazminatı, Yargıtay'ın İş Hukukuna İlişkin Kararlarının Değerlendirilmesi, 1997, İstanbul 1999.
13. TEKİN AY/AKMAN/BURCUOĞLU/ALTOP, Tekinay Borçlar Hukuku, 7. Bası, İstanbul 1993.
14. ÜSTÜNDAĞ S., Medeni Yargılama Hukuku, C. III, İstanbul 2000.
15. VON TUHR A. (Çev. Ceval: EDEGE), Borçlar Hukuku, C. III, Ankara 1983.