AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: The data suggested that unemployment and the lack of social insurance are 2 independent variables that may contribute to the probability that patients with a psychotic disorder will engage in criminal behavior.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Introduction: The impact of socioeconomic and demographic factors on the criminal behavior of patients with a psychotic disorder was evaluated. Method: The study included 70 psychotic men whospitalized in the forensic psychiatry unit of the Bakırköy State Hospital for Psychiatric and Neurological Diseases for compulsory treatment who were compared to 70 psychotic disorder cases with no criminal history hospitalized in the acute wards in the same hospital. Socioeconomic and sociodemographic data were collected and statistical evaluations were made. Results: The vast majority of all the patients (90.7%) in both groups were diagnosed with schizophrenia. The forensic group was significantly less educated than the control group (7.99 ± 3.81 years vs. 9.37 ± 3.62 years, P < 0.05). More than 50% of the cases in both groups were never married ; when considering divorced and widowed patients together with these unmarried patients, the percentage rose to 83%. Fewer forensic cases lived in urban areas than did control cases (50% vs. 84.3%). Logistic regression analysis highlighted a relationship between unemployment and the lack of social insurance to the criminal behaviour of the forensic group. Of those in the forensic group, 48.6% had no social insurance, whereas only 15.7% of the control group had none. Conclusion: The data suggested that unemployment and the lack of social insurance are 2 independent variables that may contribute to the probability that patients with a psychotic disorder will engage in criminal behavior.
Özet
Amaç: Bu çalışmanın amacı psikotik hastaların suç işleme riski üzerine sosyoekonomik ve sosyodemografik etmenlerin etkilerini değerlendirmektir. Yöntem: Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi?ne ceza mahkemelerince koruma ve tedavi amacıyla gönderilen ve Adli Psikiyatri Birimi?nde yatırılarak tedavi edilen DSM-IV ölçütlerine göre tanı konulmuş 70 psikotik erkek hasta ile, suç öyküsü bulunmayan ve hastanenin akut kapalı servislerinde yatırılarak tedavi edilen 70 psikotik erkek hasta karşılaştırılmış, sosyodemografik ve sosyoekonomik veriler toplanmış, istatistik değerlendirmesi yapılmıştır. Bulgular: Örneklem kümesi, çoğunluğu şizofreni (%90,7) tanısı konmuş psikotik olgulardan oluşmaktaydı. Öğrenim süreleri adli psikiyatri kümesinde (7,99±3,81 yıl) kontrol kümesine (9,37±3,62 yıl) göre anlamlı derecede düşük bulunmuştur (p<0,05). Her iki kümenin medeni durumları incelendiğinde yarısından fazlasının hiç evlenmemiş olduğu, eşlerinden ayrılanlar ve dullarla birlikte evli olmayanların oranının %83?e çıktığı saptanmıştır. Adli psikiyatri kümesindeki hastalar içinde şehirde yaşayanların oranı belirgin düzeyde daha düşük (%50?ye %84,3) bulunmuştur. Lojistik regresyon analizinde, psikotik olgularda iş olmaması ve sosyal güvence olmaması ile suç işleme arasında bir ilişki saptanmıştır. Suç işlemiş grubun yarısına yakınının (%48,6) herhangi bir sosyal güvencesinin olmadığı saptanırken, diğer grupta bu oran çok daha düşük (%15,7) bulunmuştur. Sonuç: Bulgular psikotik bozukluğu olanlarda suç eylemiyle bağlantısı açısından ülkemizde işsizliğin ve sosyal güvence bulunmamasının iki ayrı ve bağımsız değişken olarak suç işlemeyi etkileyebileceğini göstermiştir.