SavedAdd your journal

Journals / Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi / 2017 / Cilt: 16 - Sayı: 62

OTİSTİK ÇOCUKLAR İÇİN DAVRANIŞSAL EĞİTİM PROGRAMI (OÇİDEP) EĞİTMENLERİNİN OÇİDEP’E İLİŞKİN ALGILARI

Yeşim GÜLEÇ-ASLAN
Ayşe Büşra SUBAŞI-YURTÇU
Pages
971–984
Publication Date
2017-07-08
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bulgular, alanyazın doğrultusunda tartışılarak, öneriler sunulmuştur.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Uygulamalı davranış analizi (UDA) ilkeleri temelinde geliştirilmiş olan erken yoğun davranışsal eğitim (EYDE), OSB tanılı bireylerin eğitimlerinde kullanılan bilimsel dayanaklı bir uygulamadır.
📊
Key Findings & Data:Araştırmaya 14 eğitmen katılmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Bulgular, alanyazın doğrultusunda tartışılarak, öneriler sunulmuştur.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Erken yoğun davranışsal eğitim · uygulamalı davranış analizi

Özet

Uygulamalı davranış analizi (UDA) ilkeleri temelinde geliştirilmiş olan erken yoğun davranışsal eğitim (EYDE), OSB tanılı bireylerin eğitimlerinde kullanılan bilimsel dayanaklı bir uygulamadır. EYDE, koordinatör, danışman ve eğitmenlerden oluşan bir ekip tarafından yürütülmektedir. Eğitmenler doğrudan eğitimi sunan herhangi bir alanda lisans mezunu ya da yarı-uzman (meslek lisesi mezunu, vb.) kişilerdir. EYDE programlarındaki önemli rolleri bağlamında, eğitmenlerin yaşantılarının ve algılarının incelendiği araştırmalar, eğitmenlerin yaşadıkları güçlükler ve ihtiyaçları bağlamındaki var olan durumlarına ilişkin bulguları ortaya koyabileceğinden önemlidir. Özellikle nitel araştırma bulguları, EYDE programlarının nitelikli şekilde sürdürülebilmesi için eğitmenlere sunalabilecek hizmetler hakkında fikir sağlayabilecektir. Bu araştırmada EYDE programlarının ulusal bir örneği olan Otistik Çocuklar için Davranışsal Eğitim Programı (OÇİDEP) eğitmenlerinin OÇİDEP’e ve OÇİDEP’de çalışmaya yönelik algıları fenomenolojik desenle incelenmiştir. Araştırmaya 14 eğitmen katılmıştır. Veriler, mecazlarla toplanıp, betimsel olarak analiz edilmiştir. Bulgular, katılımcıların OÇİDEP’i ve OÇİDEP’de çalışmayı çeşitli mecazlarla tanımladıklarını ve mecazlarını “OÇİDEP özellikleri ve hedefleri” bağlamında betimlendiğini göstermektedir. Bulgular, alanyazın doğrultusunda tartışılarak, öneriler sunulmuştur.

🔖

Cite This Article

GÜLEÇ-ASLAN, Y., SUBAŞI-YURTÇU, A. B. (2017). OTİSTİK ÇOCUKLAR İÇİN DAVRANIŞSAL EĞİTİM PROGRAMI (OÇİDEP) EĞİTMENLERİNİN OÇİDEP’E İLİŞKİN ALGILARI. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 16 - Sayı: 62, 971–984. https://ajindex.com/articles/91977

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Al-Shammari, L. (2006). Special education teachers’ attitudes toward autistic students in the autism school in the state of Kuwaiti: A case study. Journal of Instructional Psychology, 33 (3), 170-178.
  2. Austin, K. M. (2013). Training needs of paraprofessionals supporting students with autism spectrum disorders. Yayımlanmamış doktora tezi. Virginia Commonwealth University. Birkan, B. (2013). Etkinlik çizelgeleri otizmli çocuklara bağımsızlık, sosyal etkileşim ve seçim yapmayı kazandırma. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 14 (1), 61-76.
  3. Boutot, E. A., & Hume, K. (2012). Beyond time and time table: Today’s applied behavior analysis for students with autism. Education and Training in Autism and Developmental Disabilities, 47, 23-38.
  4. Brantlinger, E., Jimenez, R., Klingner, J., Pugach, M., & Richardson, V. (2005). Qualitative studies in special education. Exceptional Children, 71 (2), 195-207.
  5. Butter, M. E., Mulick, A. J., & Metz, B. (2006). Eight case reports of learning recovery in children with pervasive developmental disorders after early intervention. Behavioral Interventions, 21, 227-243.
  6. Creswell, W. J. (2014). Educational research: planning, conducting, and evaluating quantitative and qualitative research. Upper Saddler River, N.J.: Pearson. Güleç-Aslan, Y. (2008). Otistik Çocuklar İçin Davranışsal Eğitim Programı (OÇİDEP) Ev Uygulaması Sürecinin ve Sonuçlarının İncelenmesi. Doktora tezi. Anadolu Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Eskişehir. Güleç-Aslan, Y., Kırcaali-İftar, G., & Uzuner, Y (2009). Otistik çocuklar için davranışsal eğitim programı (OÇİDEP) ev uygulamasının bir çocukla incelenmesi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 10 (1), 1-25.
  7. Güleç-Aslan, Y. (2013). Otizm spektrum bozukluğu. A. Cavkaytar (Ed.). Özel eğitim (ss. 149-165). Ankara:
  8. Vize Yayınevi.
  9. Hasting, R. P., & Symes, M. D. (2002). Early intensive behavioral intervention for children with autism: parental therapeutic self-efficacy. Research in Developmental Disabilities, 23, 332-341. https://www.tohumotizm.org.tr/
  10. Kırcaali-İftar, G. (2007). Otizm spektrum bozukluğu. İstanbul:
  11. Daktylos Yayınları.
  12. Kırcaali-İftar, G. & Tekin-İftar, E. (2012). Otizm spektrum bozukluklarına yönelik program örnekleri. E. Tekin (Ed.). Otizm spektrum bozukluğu olan çocuklar ve eğitimleri içinde, (s. 239-266). Ankara:
  13. Vize. Kurt, O. (2012). Otizm spektrum bozukluğu ve bilimsel dayanaklı uygulamalar. E. Tekin (Ed.). Otizm spektrum bozukluğu