AI Summary & Key Takeaways
AI InsightAn integrative approach which evaluates the whole family is helpful to assess and treat children with food refusal.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: A review of the literature reveals that feeding problems during early childhood can be related to maternal psychiatric disorders. We aimed to evaluate the personality disorders, levels of depression and anxiety symptoms in the mothers of children with food refusal in addition to family functioning. Method: Thirty children aged between 1 and 6 years admitted to the clinic for food refusal and their mothers were included in the study. The control group consisted of 30 healthy children and their mothers. The Beck Depression Inventory, State-Trait Anxiety Inventory, McMaster Family Assessment Device and Structured Clinical Interview for DSM-III-R Personality Disorders were performed in mothers, and the presence of any personality disorders was evaluated with the SCID-II Interview. Results: The depression and anxiety scores of the mothers of patients were higher than those of the controls. Perceived family functioning by mothers of patients was more problematic than that of the controls. Rates of maternal personality disorders were not significantly different between the two groups. Conclusion: Food refusal is not only related to characteristics of the child or his/her mother, but also to problems in family functioning. An integrative approach which evaluates the whole family is helpful to assess and treat children with food refusal.
Özet
Amaç: Yazında erken çocukluk dönemindeki beslenme sorunlarının annelerdeki ruhsal bozukluklarla ilişkili olabileceği bildirilmektedir. Bu çalışmada yeme reddi yakınması ile kliniğe getirilen çocukların annelerinde kişilik bozuklukları sıklığının, depresyon ve anksiyete belirtilerinin saptanması ve aile işlevlerinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Çalışmaya yeme reddi yakınmasıyla kliniğe başvuran 1-6 yaşları arasında 30 çocuk ve annesi alınmıştır. Beslenme sorunu olmayan 30 çocuk ve annesi kontrol grubunu oluşturmuştur. Çocukların annelerine Beck Depresyon Envanteri, Durumluk-Sürekli Kaygı Envanteri, Aile Değerlendirme Ölçeği ve SCID-II Kişilik Envanteri uygulanmış, anneler SCID II görüşmesi ile kişilik bozuklukları açısından değerlendirilmiştir. Bulgular: Yeme reddi olan çocukların annelerinin depresyon ve anksiyete belirti düzeylerinin kontrol grubuna göre daha yüksek olduğu, algıladıkları aile işlevlerinin de daha sağlıksız olduğu saptanmıştır. Annede kişilik bozukluğunun varlığı açısından iki grup arasında anlamlı farklılık belirlenmemiştir. Sonuç: Bulgular, yeme reddinin sadece çocuk ya da annenin özellikleriyle değil, tüm ailenin işlevleri ile ilişkili olabileceğini düşündürmektedir. Beslenme sorunları olan çocukların değerlendirme ve tedavisinde tüm aileyi kapsayan bir yaklaşım yararlıdır.