Journals / SGD-Sosyal Güvenlik Dergisi / 2019 / Cilt: 9 Sayı: 2

Uluslararası İlke ve Standartlar Bağlamında Yaşlı Hakları ve Sosyal Hizmet Uygulamaları

Pages
255–274
Publication Date
2019-12-19
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Çalışmada niteliksel veri toplama tekniği olarak literatür taramasından yararlanılmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Tüm dünyada nüfusun yaşlanmakta oluşu, yaşlılığı, yaratacağı ekonomik, sosyal ve sağlık sorunların giderilmesi bağlamında sosyal politikaların odağı haline getirerek uluslararası kuruluşların, devletlerin ve bilimsel çalışmaların gündemine taşımıştır.
📊
Key Findings & Data:Yaşlı haklarının korunması için gerekli yükümlülüklerin daha belirgin hale getirilerek kamusal farkındalık ve bilinç oluşturmak ise çalışmanın sonuç hedefidir.
💡
Conclusion & Impact:Çalışmada niteliksel veri toplama tekniği olarak literatür taramasından yararlanılmıştır.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Yaşlı · yaşlılık · yaşlanma

Özet

Tüm dünyada nüfusun yaşlanmakta oluşu, yaşlılığı, yaratacağı ekonomik, sosyal ve sağlık sorunların giderilmesi bağlamında sosyal politikaların odağı haline getirerek uluslararası kuruluşların, devletlerin ve bilimsel çalışmaların gündemine taşımıştır. Böylece özel olarak korunması gereken bir kesim olarak algılanmaya başlanan yaşlıların sahip oldukları haklar Birleşmiş Milletler (BM) başta olmak üzere Dünya Sağlık Örgütü (DSÖ), BM Eğitim Bilim ve Kültür Örgütü, Gıda ve Tarım Örgütü, Uluslararası Çalışma Örgütü (UÇÖ), Avrupa Komisyonu, Avrupa Birliği (AB) gibi birçok uluslararası kuruluşça yapılan düzenlemelerle güvence altına alınmaya çalışılmıştır. Söz konusu uluslararası kuruluşlarca yapılan düzenlemeler bağlamında birçok ülkede olduğu gibi Türkiye’de de yaşlıların korunmasına yönelik yasal düzenlemeler yapılmaktadır. Ancak gerek uluslararası ve gerekse de ulusal düzeydeki doğrudan veya dolaylı bir şekilde yaşlı haklarını güvence altına alan düzenlemelerde bir dağınıklık söz konusudur. Çalışmanın genel amacı, uluslararası ve ulusal mevzuattaki dağınıklığa rağmen yaşlı haklarını bütüncül ve kategorik bir yaklaşımla ortaya koymak ve Türkiye’de söz konusu hakların uygulama boyutunu saptamaktır. Yaşlı haklarının korunması için gerekli yükümlülüklerin daha belirgin hale getirilerek kamusal farkındalık ve bilinç oluşturmak ise çalışmanın sonuç hedefidir. Çalışmada niteliksel veri toplama tekniği olarak literatür taramasından yararlanılmıştır.

🔖

Cite This Article

KARACA, N. G. (2019). Uluslararası İlke ve Standartlar Bağlamında Yaşlı Hakları ve Sosyal Hizmet Uygulamaları. SGD-Sosyal Güvenlik Dergisi, Cilt: 9 Sayı: 2, 255–274. https://ajindex.com/articles/912752

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (17)

  1. Arpacı, F. (2005). Farklı Boyutlarıyla Yaşlılık. Ankara: Türkiye İşçi Emeklileri Derneği Eğitim ve Kültür Yayınları.
  2. BM Enformasyon Merkezi (2007). Dünya Toplumsal Kalkınma Zirve Toplantısı Eylem Programı. [http://www.unicankara.org.tr/doc_pdf/kop_deklar.pdf]. (Erişim: 21 Mart 2019).
  3. BM (2019). Birleşmiş Milletler Binyıl Bildirgesi. [http://www.unicankara.org.tr/doc_pdf/mill_decl_turkce.pdf]. (Erişim: 21 Mart 2019).
  4. Çağlar, T. (2017). Yaşlı Bakımı Modeller ve Uygulamalar. 1. Baskı, Ankara:
  5. Nika Yayınevi.
  6. Çamur, D. G. ve Dölek, Ö. B. (2013). Özürlü ve Yaşlılara Yönelik Sosyal Hizmet Kuruluşları. Sosyal Hizmet Kuruluşları (Ed. İ. Tomanbay ve N. Gökçek Karaca). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Ya. No: 2873. Açıköğretim Fakültesi Yayınları. No: 1830. Dural, B. ve Con, G. (2011). Türkiye’de Sosyal Devlet ve Yaşlı Hakları Üzerine Bir İnceleme. Sosyal Haklar Uluslararası Sempozyumu III Bildiriler. Kocaeli: Petrol-İş Yayınları.
  7. Er, D. (2009). Psiko-Sosyal Açıdan Yaşlılık. Fırat Sağlık Hizmetleri Dergisi. 1.131-144.
  8. Erkul, İ. (1983). Sosyal Politika Dersleri. C.I. İstanbul.
  9. Emiroğlu, V. (1995). Yaşlılık ve Yaşlının Sosyal Uyumu. Genişletilmiş İkinci Baskı. Ankara:
  10. Şafak Matbaacılık. Evren, Ç. C. (2018). Hukukta Yaşlı ve Yaşlılara Sunulan Sosyal Hizmetlerin İdare Hukuku Açısından Değerlendirilmesi. Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi. 22 (2). 137-183. [http://webftp.gazi.edu.tr/hukuk/dergi/22_2_5.pdf]. (Erişim: 24 Mart.2019).
  11. Gökçek Karaca, N. (2016). Bakım Hizmeti Gerektiren Birey. Bakım Elemanı Yetiştirme ve Geliştirme I. Anadolu Üniversitesi Yayınları. No: 3184. AÖF Yayınları. No: 2070. 34-67.
  12. Görpelioğlu, S. (2009). Yaşlılık ve Getirdiği Sorunlar. Adı Eylül: Sağlık Bilimlerinde Yaşlılık (Ed. N. Gacar). İstanbul:
  13. Nobel Tıp Kitapevi. Karacan, E. (2017). Sosyal Politika Kapsamında Türkiye’de Yaşlı Nüfus: Sorunlar ve Çözüm Önerileri. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi. 10(49). 637-644.
  14. Karahan, A. ve Güven, S. (2002). Yaşlılıkta Evde Bakım. Turkish Journal of Geriatrics. 5(4). 155-159.
  15. Karataş, Z. (2011). Evde Bakım Hizmeti Sunan Aile Bireyi Bakıcıların Moral ve Manevi Değerlerinin Başaçıkmadaki Etkisi. Yüksek Lisans Tezi. Rize: Rize Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. [http://www.manevisosyalhizmet.com/wp-content/uploads/2013/03/312309_tez.pdf]. (Erişim: 04 Ocak 2013).
  16. Mertoğlu, M. (2013). Türkiye ve Dünyada Yaşlı Hakları ile İlgili Çalışma ve Yasal Düzenlemeler. Fasikül. 5(42). 11-14.
  17. Önal Dölek, B. (2012). Evde ve Kurumda Uzun Dö