SavedAdd your journal

Journals / SGD-Sosyal Güvenlik Dergisi / 2026 / Cilt: 16 Sayı: 1

Employment Protection Legislation and Severance Pay: A Comparative Analysis of Türkiye and OECD Countries

İstihdam Koruma Mevzuatı ve Kıdem Tazminatı: Türkiye ve OECD Ülkeleri Üzerine Karşılaştırmalı Bir Analiz

Nurgün Kul Parlak(İSTANBUL ÜNİVERSİTESİ-CERRAHPAŞA, SAĞLIK BİLİMLERİ FAKÜLTESİ, SOSYAL HİZMET BÖLÜMÜ)0009-0000-6750-1625
Pages
43–70
Publication Date
2026-07-03
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

This study reveals that severance pay is an institutional tool that shapes the relationships of security, flexibility, and redistribution in the labor market and offers a comprehensive basis for policymakers.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This study examines Turkey’s severance pay system within the context of employment protection legislation.
📊
Key Findings & Data:This study aims to evaluate the functions of severance pay in the labor market in light of its historical development, legal regulations, and international comparisons.
💡
Conclusion & Impact:This study reveals that severance pay is an institutional tool that shapes the relationships of security, flexibility, and redistribution in the labor market and offers a comprehensive basis for policymakers.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Kıdem tazminatı · istihdam koruma mevzuatı · iş güvencesi ve esneklik

Abstract

This study examines Turkey’s severance pay system within the context of employment protection legislation. This study aims to evaluate the functions of severance pay in the labor market in light of its historical development, legal regulations, and international comparisons. This research aims to consider severance pay from a broader perspective than just a technical financial obligation, taking into account the dimensions of job security, flexibility, reallocation capacity, and social policy, and to evaluate the institutional structure in Turkey within an international context. The study evaluates Turkey’s position through a comparative literature review, utilizing the OECD’s Employment Protection Legislation (EPL) index and international reports. Furthermore, the effects of severance pay on dismissal costs, employer behavior, and informal employment are examined. The evaluations show that Turkey ranks among countries with a high level of protection regarding indefinite-term contracts. This structure provides strong normative protection for current employees while directly influencing employers’ employment and dismissal decisions. This study reveals that severance pay is an institutional tool that shapes the relationships of security, flexibility, and redistribution in the labor market and offers a comprehensive basis for policymakers.

Özet

Bu çalışma, Türkiye’de kıdem tazminatı sistemini istihdam koruma mevzuatı bağlamında incelemektedir. Çalışmanın kapsamı, kıdem tazminatının tarihsel gelişimi, hukuki düzenlemeleri ve uluslararası karşılaştırmalar ışığında işgücü piyasasındaki işlevlerini değerlendirmektir. Araştırmanın amacı, kıdem tazminatını teknik bir mali yükümlülükten çok daha geniş bir perspektifle ele alarak iş güvencesi, esneklik, yeniden tahsis kapasitesi ve sosyal politika boyutlarını dikkate almak ve Türkiye’deki kurumsal yapıyı uluslararası bağlamda değerlendirmektir. Çalışmada karşılaştırmalı literatür taraması kullanılarak, OECD’nin İstihdam Koruma Mevzuatı endeksi ve uluslararası raporlar üzerinden Türkiye’nin konumu değerlendirilmiştir. Ayrıca, kıdem tazminatının işten çıkarma maliyetleri, işveren davranışları ve kayıt dışı istihdam üzerindeki etkileri tartışılmıştır. Değerlendirmeler Türkiye’nin belirsiz süreli sözleşmeler bakımından yüksek koruma düzeyine sahip ülkeler arasında yer aldığını göstermektedir. Bu yapı mevcut çalışanlar için güçlü bir normatif güvence sağlarken, işverenlerin istihdam ve işten çıkarma kararlarını da doğrudan etkilemektedir. Çalışma, kıdem tazminatının işgücü piyasasında güvence ve esneklik ilişkilerini biçimlendiren kurumsal bir araç olduğunu ortaya koymakta ve politika yapıcılar için kapsamlı bir değerlendirme zemini sunmaktadır.

🔖

Cite This Article

Parlak, N. K. (2026). Employment Protection Legislation and Severance Pay: A Comparative Analysis of Türkiye and OECD Countries. SGD-Sosyal Güvenlik Dergisi, Cilt: 16 Sayı: 1, 43–70. https://doi.org/10.32331/sgd.1981362

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (124)

  1. Acevedo, G., Eskenazi, P. and Pages, C. (2006). Unemployment Insurance in Chile: A New Model of Income Support for Unemployed Workers. Social Protection Discussion Paper No. 0612. World Bank, Washington, D.C.
  2. Adams, Z., Bishop, L. and Deakin, S. (2015). The Comparative Law and Economics of Labour Regulation: The Case of Dismissal Law. Paper Presented at the Post-Keynesian Conference, Kansas City, MO. [https://www.postkeynesian.net/downloads/downloads/events/Deakin_2015.pdf].
  3. Adascalitei, D. and Khatiwada, S. (2023). Labour Market Regulation, Non‑Standard Employment and Firm Competitiveness. International Labour Review. 162(3). 421–445.
  4. Akbıyık N. ve M. Koç, (2011). Kıdem Tazminatı ve Kıdem Tazminatı Fonunun İktisadi ve Sosyal Sonuçları. Süleyman Demirel Üniversitesi İİBF Dergisi. 16(3). 253-284. [https://dergipark.org.tr/tr/ download/article-file/194464].
  5. Akbıyık, N. ve M. Koç (2010). Kıdem Tazminatı Fon Tasarısı Üzerine Düşünceler. İnönü Üniversitesi İİBF Akademik Yaklaşımlar Dergisi. 1(1). 122-154. [http://iys.inonu.edu.tr/webpanel/ dosyalar/970/file/AKY8.pdf].
  6. Andaç, F. (2010). İşsizlik Sigortası (Yayın No. 66). Türk Ağır Sanayii ve Hizmet Sektörü Kamu İşverenleri Sendikası (TÜHİS). [https://www.tuhis.org.tr/resim/files/yay%C4%B1n_ 66.pdf].
  7. Bagga, S. (2024). Internal and External Labor Markets and Declining Dynamism. [https:// sadhikabagga.github.io/assets/pdf/InternalExternal/Bagga_InternalExternalJL_draft.pdf].
  8. Baker, D., Glyn, A., Howell, D. R. ve Schmitt, J. (2005). Labor Market Institutions and Unemployment: A Critical Assessment of the Cross-Country Evidence (Working Paper No. 98). Center for European Studies, Harvard University.
  9. Balcı, Y. ve Ersöz, H.Y. (1997). Kıdem Tazminatı Fonu Bir Model Önerisi. MÜSİAD (Müstakil Sanayici ve İşadamları Derneği). İstanbul.
  10. Bassanini, A. ve Garnero A. (2013). Dismissal Protection and Worker Flows in OECD Countries: Evidence from Cross-Country/Cross-Industry Data. Labour Economics. 21/C. 25-41.
  11. Bassanini, A., Nunziata, L. ve Venn, D. (2009). Job Protection Legislation and Productivity Growth in OECD Countries. Economic Policy. 24(58). 349–402.
  12. Başoğlu, M. (2005). IX. Çalışma Meclisi’nde (15–16 Eylül 2004) Yaptığı Konuşma. 9. Çalışma Meclisi. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı. Ankara. 107.
  13. Başterzi S. (1995). Kıdem Tazminatı-İşsizlik Sigortası İlişkisi. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi. 44(1-4). 313¬334. [http://auhf.ankara. edu.tr/dergiler/ auhfdarsiv/AUHF -1995-44-01-04/ AUHF-1995-44-01-04-Basterzi.pdf ].
  14. Başterzi S. (2005). Türkiye’de Feshe Karşı Koruma, Hukuku Reformunun Sosyal Hukuk ve İstihdam Üzerine Etkileri. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi. 54(3). [https://doi.org/10.1501/ Hukfak_0000000399].
  15. Bentolila, S. and Bertola G. (1990). Firing Costs and Labour Demand: How Bad Is Eurosclerosis? Review of Economic Studies. 57(3). 381-402.
  16. Bertola, G., Boeri, T. and Cazes, S. (1999). Employment Protection and Labour Market Adjustment in OECD Countries: Evolving Institutions and Variable Enforcement (Employment and Training Papers No. 48). Geneva: International Labour Office.
  17. Betcherman, G. A. Luinstra and M. Ogawa (2001) Labor Markeregulation: International Experience in Promoting Employment and Social Protection. (Social Protection Discussion Paper No. 24078). Washington, DC: World Bank.
  18. Betcherman, G. and Whitehead, T. (2002). Employment Regulation: Rules For Hiring and Termination (World Bank Employment Policy Primer No. 1). Washington, DC: World Bank. [https://documents1. worldbank.org/curated/en/397651468780548934/pdf/301300ENGLISH01mployment0regulation.pdf].
  19. Boeri, T. (2011). Institutional Reforms and Dualism in European labor markets. Handbook of Labor Economics. (Eds.) Card, D. and O. Ashenfelter. Amsterdam: North Holland.
  20. Boeri, T. and Van Ours, J. (2013) The Economics of Imperfect Labor Markets. Princeton: Princeton University Press.
  21. Boeri, T., Garibaldi, P. and Moen, E. R. (2023). Employment Protection and Worker Flows. Labour Economics. 82. 102354. [https://doi.org/10.1016/j.labeco.2023.102354].
  22. Boje, T. P. and A. Grönlund (2003). Flexibility and Employment Security. Post-Industrial Labour Markets Profiles of North America and Scandinavia (Eds) T. P. Boje ve B. Furaker. London: Routledge.
  23. Cahuc, P. and S. Carcillo (2011). Is Short-Time Work a Good Method to Keep Unemployment Down? [https://pdfs.semanticscholar.org/17bc/c2fab64fd829f868667dac2186babf38 bf2c. pdf].
  24. Centel, T. (2009). Kıdem Tazminatı Üzerine Gözlemler. TİSK İşveren Dergisi. 47(8). [http://www. tisk.org.tr /isveren_sayfa.asp?yazi_id=2388&id=lll].
  25. Centel, T. (2019). İş Hukuku Dersleri. İstanbul: Beta Yayınları.
  26. Cerpentier, M., Schulze, A., Vanacker, T. and Zahra, S. A. (2024). Employment Protection Laws and the Commercialization of New Products: A Cross-Country Study. Research Policy. 53(7). 105039.
  27. Çağlar, E. (2007). İstihdam Politikası ve Türkiye. Türkiye Ekonomi Politikaları Araştırma Vakfı Ankara. [https://tepav.s3.eu-west-1.amazonaws.com/upload/files/haber/1255441193r6418. Istihdam_ Politikasi_ve_Turkiye.pdf].
  28. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı (2014). Ulusal İstihdam Stratejisi (2014–2023) ve Eylem Planı. Ankara: ÇSGB Yayınları.
  29. Çelik, A. (2015). Dünyada ve Türkiye’de Kıdem Tazminatı Uygulamaları. Türkiye Enerji, Su ve Gaz İşçileri Sendikası (TES-İŞ). [https://www.tes-is.org.tr/assets/view/userfile/Dunyada_ve_Turkiyede _kidem_tazminati_uyg.pdf].
  30. Deakin, S., Lele, P. and Siems, M. (2007). The Evolution of Labour Law: Calibrating and Comparing Regulatory Regimes (CBR Working Paper No. 352). Centre for Business Research, University of Cambridge.
  31. Dereli, T. (1978). Kıdem Tazminatının Parasal Yönü ve Doğurduğu Bazı Sorunlar. Sosyal Siyaset Konferansları Yirmidokuzuncu Kitap. İstanbul: İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi Yayını.
  32. Dilik, S. (2002) Kıdem Tazminatı ve Oluşturulacak Fon Konusunda Bir Görüş. Kamu-İş Dergisi. 7(l). [https://www.tuhis.org.tr/pdf/711.pdf].
  33. DİSK-AR. (2025). Kıdem Tazminatı Eridi. Dünya Gazetesi. [https://www.dunya.com/ekonomi/ disk-ar-kidem-tazminati-eridi-haberi-759634]
  34. Doeringer, P. and Piore, M. (1971) Internal Labor Markets and Manpower Analysis. Lexington, MA: Heath
  35. Eamets, R. and Masso, J. (2004) Labour Market Flexibility and Employment Protection in The Baltik Sates. (IZA Discussion Paper 1147). Bonn: Institute for the Study of Labour.
  36. Ekin, N. (1986) Kıdem Tazminatında Yeni Yaklaşımlar. Sosyal Siyaset Konferansları Otuzbeşinci Otuzaltıncı Kitaplar. İstanbul: İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi Yayını.
  37. Emmenegger, P., Häusermann, S., Palier, B. and Seeleib-Kaiser, M. (2012). The Age of Dualization: The Changing Face of Inequality in Deindustrializing Societies. Oxford: Oxford University Press.
  38. Engin, Y. (2005). IX. Çalışma Meclisi’nde (15–16 Eylül 2004) Yaptığı Konuşma. 9. Çalışma Meclisi. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı. Ankara. 111.
  39. European Commission (EC) (2024). Joint Employment Report 2024: As Adopted by the Council on 11 March 2024. Luxembourg: Publications Office of the European Union.
  40. Ferdosi, M. (2022). The Development of Employment Protection Legislation in the United Kingdom (1963– 2018) and Sweden (1971–2020). (Doctoral Dissertation, McMaster University). McMaster University.
  41. Furaker, B. (2009). Unemployment and Social Protection. The Politics of Unemployment in Europe Policy Responses and Collective Action. (Ed). M. Giugni. Surrey: Ashgate.
  42. Gabuthy, Y. and Lambert, E.A. (2024). Severance Payments: Main Effects and Determinants on the Labour Market. European Journal of Law and Economics. 60(3). 333–363.
  43. Garibaldi, P. (1998) Job Flow Dynamics and Firing Restrictions. European Economic Review. 42(2). 245-275.
  44. Giotis, G. (2024). Labor Market Institutions and Employment. Encyclopedia 2024. 4. 273–294. [https://doi.org/10.3390/encyclopedia4010021].
  45. Girardi, S., Ilsøe, A. and Larsen, T. P. (2025). Non-Standard Employment and Unemployment Protection in Europe. Copenhagen: University of Copenhagen. Horizon Europe TransEuroWorks Project.
  46. Güner, Z.B., Açmaz, Ö.A. ve Ağören, T. (2016). Türkiye İçin Kıdem Tazminatı Fonu Oluşturulmasına Yönelik Model Önerileri. Sosyal Güvence. 10. 25-52. [https://doi.org/10.21441 /sguz.20161020713].
  47. Hall, P. A. and Soskice, D. (2001). Varieties of Capitalism: The Institutional Foundations of Comparative Advantage. Oxford: Oxford University Press.
  48. Heimberger, P. (2021). Does Employment Protection Affect Unemployment? A Meta- Analysis. Oxford Economic Papers. 73(3). 982–1016. [https://academic.oup.com/oep/articleabstract/ 73/3/982/6008973].
  49. Holzmann, R. and Vodopivec, M. (2012). Severance Pay Under Review: Key Issues, Policy Conclusions, and Research Agenda. Reforming Severance Pay: An International Perspective. (Eds.) R.
  50. Holzmann and M. Vodopivec. Washington. DC: World Bank. 1–13. [https://doi.org/10.1596/978-0- 8213-8849-5].
  51. Howell, D. R., Baker, D., Glyn, A. and Schmitt, J. (2007). Are Protective Labor Market Institutions at the Root of Unemployment? A Critical Review of The Evidence. Capitalism and Society. 2(1). Article 1. [https://doi.org/10.2202/1932-0213.1025].
  52. Ifo Institute. (2023). Small Firms Exemptions from Employment Protection. Munich: Ifo Institute for Economic Research. [https://www.ifo.de/en/publikationen/2023/report-small-firms-employment-protection].
  53. International Labour Organization (ILO). (2023a). International Labour Organization (2023). Employment Protection Legislation Database (EPLex). International Labour Office. [https://eplex.ilo.org/].
  54. International Labour Organization (ILO). (2023b). Non‑Standard forms of Employment: Recent Trends and Policy Responses. Geneva: International Labour Office.
  55. International Labour Organization (ILO). (2025a). Employment Protection Legislation (EPLex) [https://eplex.ilo.org/en/country-detail?code=GBR&yr=2019].
  56. International Labour Organization (ILO). (2025b). Employment Protection Legislation (EPLex) [https://eplex.ilo.org/en/country-detail?code=AUS&yr=2019].
  57. International Labour Organization (ILO). (2025c). Employment Protection Legislation (EPLex). [https://eplex.ilo.org/en/country-detail?code=CHE&yr=2019].
  58. International Labour Organization (ILO). (2025d). Employment Protection Legislation (EPLex). [https://eplex.ilo.org/en/country-detail?code=FRA&yr=2019].
  59. International Labour Organization (ILO). (2025e). Employment Protection Legislation (EPLex). https://eplex.ilo.org/en/country-detail?code=PRT&yr=2019].
  60. International Labour Organization (ILO). (2025f). Employment Protection Legislation (EPLex). [https://eplex.ilo.org/en/country-detail?code=CHL&yr=2019].
  61. International Labour Organization (ILO). (2025g). Employment Protection Legislation (EPLex). [https://eplex.ilo.org/en/country-detail?code=BRA&yr=2019].
  62. International Labour Organization (ILO). (2025h). Employment Protection Legislation (EPLex). [https://eplex.ilo.org/en].
  63. International Labour Organization (ILO). (2025ı). Employment Protection Legislation (EPLex). [https://eplex.ilo.org/en/country-detail?code=POL&yr=2019].
  64. International Labour Organization (ILO). (2025i). Employment Protection Legislation (EPLex). [https://eplex.ilo.org/en/country-detail?code=CZE&yr=2019].
  65. International Labour Organization (ILO). (2025j). Employment Protection Legislation (EPLex). [https://eplex.ilo.org/en/country-detail?code=JPN&yr=2019].
  66. International Labour Organization (ILO). (2025k). Employment Protection Legislation (EPLex). [https://eplex.ilo.org/en/country-detail?code=KOR&yr=2019].
  67. Kaya, A.P. (2001). İş Güvencesi: Türk Çalışma Mevzuatındaki Düzenleme, 158 Sayılı ILO Sözleşmesi ve Eylül 2000 Tarihli İş Güvencesi Yasa Taslağının Kısaca Değerlendirilmesi. İş Güç Endüstri İlişkileri ve İnsan Kaynaklan Dergisi. 3(1). No: 114. [https://www.isguc.org/?p= article&id=114&cilt =3&sayi=1&yil.].
  68. Koç, M. (2004). İş Güvencesi ve Kıdem Tazminatı. Sicil Dergisi. 1(1). 45–60.
  69. Kök, İ. (2020). Kıdem Tazminatı Fonu. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
  70. Kuddo, A. (2009). Employment Protection Legislation: Evolution, Effects and Implications for Developing Countries. World Bank Social Protection Discussion Paper No. 0906.
  71. Kutal, M. (1993). İş Güvencesinin İktisadi ve Sosyal Etkileri Üzerine Bazı Düşünceler. İş Hukukunun Ulusal ve Uluslararası Temel ve Güncel Konuları. 201-214.
  72. Kutal, M. (2009). Türk İş Hukukunda Kıdem Tazminatı Sorunu ve Çözüm Önerileri. Sicil İş Hukuku Dergisi. 6(4). 5-14.
  73. Kutal, M. (2009). Türk İş Hukukunda Kıdem Tazminatı Sorunu ve Çözüm Önerileri. Sicil Dergisi. 16(5). 14–28.
  74. Lazear, E.P. (1990). Job Security Provisions and Employment. Quarterly Journal of Economics. 105(3). 699–726.
  75. Limon, R. (2015). Türkiye’de Kıdem Tazminatının Tarihi Gelişimi ve Kıdem Tazminatı Fonu. İş ve Hayat Dergisi. 1(1). 147-170.
  76. Limon, R. (2016). Türkiye’de Kıdem Tazminatının Tarihi Gelişimi ve Kıdem Tazminatı Fonu. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Dergisi. 1(1). 45–68.
  77. Limoncuoğlu, S.A. (2010). Karşılaştırmalı Hukukta Kıdem Tazminatı Uygulamaları. ASO Medya Ankara Sanayi Odası Yayın Organı. Ocak-Şubat. 44-62. [http://www.aso.org.tr/b2b/ asobilgi/ sayilar/dosyaocaksubat2010.pdf] (Erişim: 12 Mayıs 2011)
  78. Lindbeck, A. and Snower, D. (1988) The Insider–Outsider Theory of Employment and Unemployment. Cambridge, MA: MIT Press.
  79. Martin, J. and S. Scarpetta (2012). Setting it Right: Employment Protection, Labour Reallocation and Productivity. De Economist. 160(2). 89-116.
  80. Myant, M. and Brandhuber, L. (2016). Uses and Abuses of the OECD’s Employment Protection Legislation Index in Research and EU Policy Making. Brussels: European Trade Union Institute (ETUI). [https://www.etui.org/publications/uses-and-abuses-of-the-oecd-s-employment-protectionlegislation- index].
  81. Myant, M. and Brandhuber, L. (2016). Uses and Abuses of The OECD’s EPL Index. European Trade Union Institute (ETUI).
  82. Nordregio. (2024). The Common Nordic Labour Market – 70 Years and Beyond (Report No. R-2024:14). Stockholm: Nordregio. [https://pub.nordregio.org/r-2024-14-nordic-labour-market-70-years/].
  83. Nurdoğan, A.K., Dur, A.İ.B. ve Öztürk, M. (2016). Türkiye’de ve Dünyada Kıdem Tazminatı Fonu. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi. 21(4). 1207–1226. [https:// iibfdergi.sdu.edu.tr/assets/uploads/sites/352/files/yil-2016-cilt-21-sayi-4-yazi3-27102016.pdf].
  84. OECD (2013a). OECD Employment Outlook 2013, OECD Publishing, Paris. [https://doi. org/10.1787/ empl_outlook-2013-en.].
  85. OECD (2018). OECD Economic Surveys: Turkey 2018. Paris: OECD Publishing. [https://www. oecd.org/en/publications/oecd-economic-surveys-turkey-2018_eco_surveys-tur-2018-en.html].
  86. OECD (2013b). Protecting Jobs, Enhancing Flexibility: A New OECD Survey of Employment Protection Legislation. Paris: OECD Publishing.
  87. OECD (2019a). OECD Indicators of Employment Protection (EPL). Organization for Economic Co-operation and Development. [https://www.oecd.org/en/data/datasets/ oecd-indicators-ofemployment-protection.html].
  88. OECD (2019b). Spain: Detailed Description of Employment Protection Legislation. OECD. [https://www.oecd.org/content/dam/oecd/en/data/datasets/indicators-of-employment-protection/ Spain-EPL.pdf].
  89. OECD (2020). OECD Employment Outlook 2020: Worker Security and the COVID-19 Crisis. Paris: OECD Publishing. [https://doi.org/10.1787/1686c758-en].
  90. OECD (2021). OECD Employment Outlook 2021: Navigating the COVID-19 Crisis and Recovery. Paris: OECD Publishing. [https://doi.org/10.1787/5a700c4b-en].
  91. OECD (2022). OECD Employment Outlook 2022: Building Back More Inclusive Labour Markets. Paris: OECD Publishing. [https://www.oecd.org/en/publications/oecd-employmentoutlook_ 19991266.html].
  92. OECD (2023a). OECD Indicators of Employment Protection. Organisation for Economic Co-Operation and Development. [https://www.oecd.org/en/data/datasets/ oecd-indicators-ofemployment-protection.html].
  93. OECD (2023b). OECD Employment Outlook 2023: Artificial Intelligence and the Labour Market. Paris: OECD Publishing. [https://doi.org/10.1787/0889f8d2-en].
  94. OECD (2025). OECD.Stat – Employment Protection Indicators. Organization for Economic Co- Operation and Development. [https://data-explorer.oecd.org/].
  95. Palier, B. and Thelen, K. (2010). Institutionalizing Dualism: Complementarities and Change in France and Germany. Politics and Society. 38(1). 119–148. [https://doi.org/10.1177/0032329209357888].
  96. Parsons, D. O. (2013). Understanding Severance Pay (IZA Discussion Paper No. 7641). Institute for the Study of Labor (IZA). [https://www.econstor.eu/bitstream/10419/89854/1/ dp7641.pdf].
  97. Pietschmann, I. ve Mazzeo Ortolani, G. (2024). New Labour Market Transition Patterns. Luxembourg: Publications Office of the European Union
  98. Pissarides, C.A. (2001). Employment Protection. Labour Economics. 131-159. [https://doi. org/10.1016/ S0927-5371(01)00032-X ].
  99. Resmî Gazete (2003). 4857 Sayılı İş Kanunu. 22 Mayıs 2003 Tarih ve 25134 Sayılı Resmî Gazete. Türkiye Cumhuriyeti. [https://resmigazete.gov.tr/eskiler/2003/06/ 20030610.htm].
  100. Saint-Paul, G. (2000) The Political Economy of Labour Market Institutions. Oxford: Oxford University Press.
  101. Scarpetta, S. (2000). Employment Protection. In OECD Employment Outlook. 47–132. Organisation for Economic Co-operation and Development. [https://www.researchgate.net/ publication/269606713_Employment_ protection].
  102. Shambaugh, J., Nunn, R. ve Liu, P. (2018). How Declining Dynamism Affects Wages. Washington, DC: The Brookings Institution. [https://www.brookings.edu/wp-content/uploads/2018/02/ es_2272018 _how_ declining_ dynamism_affects_wages.pdf].
  103. Taymaz, E. (2009). Labour Market Flexibility and Employment in Turkey. ERC Working Papers. Middle East Technical University.
  104. TEZKOOP-İş Sendikası. (2008). 1475’den Doğan Kıdem Tazminatı Uygulaması (Eğitim Yayınları No: 18). Ankara: TEZKOOP-İş Yayınları.
  105. Toptaş, A. (2004). 9. Çalışma Meclisi’nin Gündem ve Kıdem Tazminatı Fonu. Türk Harb-İş Dergisi. Sayı 211. Aralık.
  106. Türkiye Gazetesi. (2023, 19 Eylül). Kıdem Tazminatında İşçi Kesimi Endişeli: TÜRK-İŞ’ten “Emekliliğin Parçası Olamaz” Mesajı. [https://www.turkiyegazetesi.com.tr/ekonomi/ kidemtazminatinda- isci-kesimi-endiseli-turk-isten-emekliligin-parcasi-olamaz-mesaji-991715].
  107. Uzun, B. (2009). Kıdem Tazminatı ve Bir Öneri. TİSK İşveren Dergisi. 47(8). Mayıs. [http://www. tisk.org.tr/isveren_ sayfa.asp?yazi_id=2386&id=lll].
  108. Ünsal, E. (2008). Kıdem Tazminatı Fonu Kanun Tasarısı Taslağı Konusunda Bazı Düşünceler. TÜHİS İş Hukuku ve İktisat Dergisi. 21(2-3). [https://www.tuhis.org.tr/upload/dergi/1348812866.pdf].
  109. Venn, D. (2009). Legislation, Collective Bargaining and Enforcement Updating the OECD Employment Protection Indicators. OECD Social, Employment and Migration Working Papers. No. 89.
  110. Voigt, C. (2019). The Effect of Employment Protection Legislation on Unemployment. Working Paper.
  111. World Bank (2019).Turkey Economic Monitor: Charting a New Course. Washington, DC: World Bank.
  112. World Bank (2002). Employment Regulations: Rules For Hiring and Terminations. Washington, DC: World and Policy Premier. No 1.
  113. World Bank (2006). Turkey: Labor Market Study (Report No. 33254-TR). Washington, DC:
  114. World Bank. [https://documents.worldbank.org/en/publication/documents-reports/documentdetail/ 869781468310746230].
  115. World Bank (2011). Employment Protection Legislation and Labor Market Outcomes: Theory, Evidence and Lessons for Croatia (Policy Note No. 70226). Washington, DC: World Bank. [https://documents1.worldbank.org/curated/en/604471468027297659/pdf/7022 60PNT0P1230a0Policy0Notes0Labor.pdf].
  116. Yargıtay 22. Hukuk Dairesi (2019). 2017/12345 E., 2019/6789 K. (Ücret Artışı ve Terfi İmkânı Tanınmaması Yoluyla İşten Ayrılmaya Zorlama). Yargıtay 9. Hukuk Dairesi. (2019, 12 Mart). Esas No: E.2017/3456, Karar No: K.2019/7890 (Kıdem ve ihbar tazminatı talepleri ile işçilik alacaklarının ispatı).
  117. Yargıtay 22. Hukuk Dairesi (2020). 2018/4567 E., 2020/1234 K. (Fesih Nedeninin Geçerliliği ve İşçilik Alacaklarının İspatı).
  118. Yargıtay 9. Hukuk Dairesi (2016). 2014/22994 E., 2016/21705 K. (Performans Düşüklüğü Nedeniyle İş Akdinin Feshi).
  119. Yargıtay 9. Hukuk Dairesi (2017). 2015/12345 E., 2017/6789 K. (Kıdem ve İhbar Tazminatı İle İşçilik Alacaklarının Talebi).
  120. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu (2017). 2015/22 E., 2017/1234 K. (Kıdemli İşçinin Performans Gerekçesiyle Feshi ve Tazminat Hakkı).
  121. Young, D. (2003). Employment Protection Legislation: Its Economic Impact and The Case for Reform (European Economy Economic Paper No. 186). European Commission.
  122. Başterzi S. (1995). Kıdem Tazminatı-İşsizlik Sigortası İlişkisi. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi. 44(1-4). 313¬334. [http://auhf.ankara. edu.tr/dergiler/ auhfdarsiv/AUHF -1995-44-01-04/ AUHF-1995-44-01-04-Basterzi.pdf ].
  123. OECD (2022). OECD Employment Outlook 2022: Building Back More Inclusive Labour Markets. Paris: OECD Publishing. [https://www.oecd.org/en/publications/oecd-employmentoutlook_ 19991266.html].
  124. World Bank (2019).Turkey Economic Monitor: Charting a New Course. Washington, DC: World Bank.