Journals / Türk Psikiyatri Dergisi / 2002 / Cilt: 13 - Sayı: 2

Eskişehir ilinde birinci basamak sağlık kurumlarında verilen ruh sağlığı hizmetlerinin değerlendirilmesi

Pages
115–124
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Hekimlerin ruhsal hastalıkları yeterince teşhis edememesi, ruhsal değerlendirme ölçekleri kullanılmaması, hastaların hastalıklarının farkında olmaması ve ruhsal semptomları hakkında yeterli bilgi vermemesi, fiziksel hastalıklara sıklıkla ruhsal belirtilerin eşlik etmesi, hekimlerin hastalara olumsuz yaklaşımları ve hekimlerin ilaç ya da tıbbi kayıtlara önem vermeme eğilimleri.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Amaç: Bu çalışmanın amacı psikiyatrik tanı düşünülen ve/veya tedavi önerilen hastaların sıklığını belirlemektir.
📊
Key Findings & Data:Yöntem: Poliklinik defterlerindeki kayıtların taranmasını içeren bu çalışmada, Eskişehir il merkezinde bulunan bütün sağlık ocaklarına 1 yılda başvuran 313.139 hasta ile ilgili veriler incelendi.
💡
Conclusion & Impact:Hekimlerin ruhsal hastalıkları yeterince teşhis edememesi, ruhsal değerlendirme ölçekleri kullanılmaması, hastaların hastalıklarının farkında olmaması ve ruhsal semptomları hakkında yeterli bilgi vermemesi, fiziksel hastalıklara sıklıkla ruhsal belirtilerin eşlik etmesi, hekimlerin hastalara olumsuz yaklaşımları ve hekimlerin ilaç ya da tıbbi kayıtlara önem vermeme eğilimleri.
🔬Design:Experimental Field Trial
📍Scope:313.139 hasta
⚙️Variables:Zihinsel bozukluklar · Tanı · Cinsiyet faktörleri

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı psikiyatrik tanı düşünülen ve/veya tedavi önerilen hastaların sıklığını belirlemektir. Ayrıca, psikiyatrik bozuklukların yaş ve cinsiyetle ilişkisini ve hekimleri tarafından psikiyatrik tanı düşünülen hastalara önerilen tedavileri araştırmak amaçlanmaktadır. Yöntem: Poliklinik defterlerindeki kayıtların taranmasını içeren bu çalışmada, Eskişehir il merkezinde bulunan bütün sağlık ocaklarına 1 yılda başvuran 313.139 hasta ile ilgili veriler incelendi. Bulgular: Sağlık Ocaklarına psikiyatrik bir hastalık nedeniyle 1'den fazla başvuran hastalar olarak belirlenen en az bir kez başvuran hastalarda ruhsal hastalık oranı %2.34 idi. Bir kez başvuranlarda ise bu oran %1.04 idi. Kadınlarda başvuru sıklığı erkeklere göre daha sık bulunurken, en sık konulan tanılar depresyon ve anksiyete bozuklukları idi. Her iki bozukluk, kadınlarda daha fazla saptanırken, en sık kullanılan ilaçlar ise antidepresanlar ve anksiyolitikler idi. Sonuç: Bu çalışmada, gösterildiği gibi Eskişehir ilindeki sağlık ocaklarında ruhsal hastalık teşhislerinin düşük oranda konması ve tedavisinin düşük oranda yapılması ile ilgili olarak aşağıdaki nedenleri düşünmekteyiz. Hekimlerin ruhsal hastalıkları yeterince teşhis edememesi, ruhsal değerlendirme ölçekleri kullanılmaması, hastaların hastalıklarının farkında olmaması ve ruhsal semptomları hakkında yeterli bilgi vermemesi, fiziksel hastalıklara sıklıkla ruhsal belirtilerin eşlik etmesi, hekimlerin hastalara olumsuz yaklaşımları ve hekimlerin ilaç ya da tıbbi kayıtlara önem vermeme eğilimleri.

🔖

Cite This Article

AYRANCI, Ü., YENİLMEZ, Ç. (2002). Eskişehir ilinde birinci basamak sağlık kurumlarında verilen ruh sağlığı hizmetlerinin değerlendirilmesi. Türk Psikiyatri Dergisi, Cilt: 13 - Sayı: 2, 115–124. https://ajindex.com/articles/91142

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Andersen SM, Harthorn BH (1989) The recognition, diagnosis, and treatment of mental disorders by primary care physicians. Med Care, 27 (9):869-886. Badger LW, de Gruy FV, Hartman J ve ark. (1994) Patient presentation, interview content, and the detection of depression by primary care physicians. Psychosom Med, 56(2): 128-135.
  2. Belek İ (1999) Genel Sağlık Anketi ile ölçülen ruhsal sorunlar ve sosyodemografik eşitsizlikler: Antalya’da bir alan çalışması. Türk Psikiyatri Dergisi, 10(3): 163-172.
  3. Batega N, Mann A, Blizard N ve ark. (1992) General Practitioners and depression: first use of the Depression Attitude Questionnaire. Jnt J Methods Psych, 2:169-190.
  4. Bull World Health Organ (2000) Cross-national comparisons of the prevalences and correlates of mental disorders: WHO International Consortium in Psychiatric Epidemiology, 78(4):413-426.
  5. Chocron Bentata L, Vilalta Franch J, Legazpi Rodriguez I ve ark. (1996) The diagnosis of mental disorders by the primary care physician. Aten Primaria, 15; 18(1): 22-26.
  6. Çakmak D, Sabuncu H, Spor Y ve ark. (1989) Ruhsal bozuklukların cinsiyet ve meslek dağılımları üzerine epidemiyolojik çalışma. XXV. Ulusal Psikiyatri ve Nörolojik Bilimler Kongresi Bilimsel Çalışmaları. 15-21 Ekim 1989 Mersin, s. 107-112.
  7. Doğan O, Özbek H, Gülmez H ve ark. (1989) Ruhsal bozuklukların toplumda dağılımı. XXV. Ulusal Psikiyatri ve Nörolojik Bilimler Kongresi Bilimsel Çalışmaları. 15-21 Ekim 1989 Mersin, s. 107-112.
  8. Erol N, Kılıç Ç, Ulusoy M ve ark. (1998) Türkiye Ruh Sağlığı Profili Raporu, 2201: s. 25-75.
  9. Ertem M, Saka G, Ceylan A (1999) Birinci basamak sağlık hizmetlerinde hekim: Diyarbakır ilinde çalışan bazı hekimlerin bilgi, tutum ve davranışları. Toplum ve Hekim, 14(2):96-100.
  10. Geyran PÇ (1995) Mektup: Birinci Basamak Sağlık Hizmetlerinde Ruh Sağlığı uygulamaları Üzerine. Türk Psikiyatri Dergisi, 6(4):311-312. Giel R, de Arango MV, Climent CE ve ark. (1981) Childhood mental disorders in primary health care: results of observations in four developing countries. A report from the WHO collaborative Study on Strategies for Extending Mental Health Care. Pediatrics, 68(5): 677-683.
  11. Goldberg D, Gater R (1996) Implications of the World Health Organization study of mental illness in general health care for training primary care staff. Br J Gen Pract, 46(409): 483-485.
  12. Gonzales JJ, Magruder KM, Keith SJ ve ark. (1994) Mental disorders in primary care services: an update. Public Health Rep, 109(2): 251-258.
  13. Herran A, Vazquez-Barquero JL, Artal J ve a