SavedAdd your journal

Journals / Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2020 / Cilt: 20 - Sayı: 1

AKTİF ÖĞRETİM YÖNTEMLERİNİN, MATEMATİK BAŞARISINA ETKİSİ: BİR META-ANALİZ ÇALIŞMASI

Yılmaz SARIER
Pages
115–132
Publication Date
2020-03-06
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ayrıca bu yöntemlerin, eğitim-öğretimin her kademesinde yaygınlaştırılması ve bu uygulamaları teşvik edici çalışmaların yapılması, süreçte kullanılacak materyallerin belirlenmesinde, öğrencilerin yaşları, ilgi ve yetenekleri, bilgi düzeyleri ve dersin konuları dikkate alınmalıdır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Türkiye’de matematik öğretiminde; bilişim teknolojileri, işbirlikli, drama, oyun, kavram haritaları, görselleştirme, karikatür, çalışma yaprakları gibi alternatif öğrenme-öğretme yaklaşım ve materyalleri kullanılarak öğrenci başarısının yükseltilmesine çalışılmaktadır.
📊
Key Findings & Data:Bu çalışmada, Türkiye’de aktif öğretim yöntemlerinin matematik başarısı üzerindeki etkilerini inceleyen araştırmaların bulgularını birleştirmek, ortalama etki büyüklüğü değerini hesaplamak ve büyük resmi ortaya koymak amaçlanmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Ayrıca bu yöntemlerin, eğitim-öğretimin her kademesinde yaygınlaştırılması ve bu uygulamaları teşvik edici çalışmaların yapılması, süreçte kullanılacak materyallerin belirlenmesinde, öğrencilerin yaşları, ilgi ve yetenekleri, bilgi düzeyleri ve dersin konuları dikkate alınmalıdır.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:2000 Verileri
⚙️Variables:Matematik başarısı · Matematik öğretimi · aktif öğretim yöntemleri

Özet

Türkiye’de matematik öğretiminde; bilişim teknolojileri, işbirlikli, drama, oyun, kavram haritaları, görselleştirme, karikatür, çalışma yaprakları gibi alternatif öğrenme-öğretme yaklaşım ve materyalleri kullanılarak öğrenci başarısının yükseltilmesine çalışılmaktadır. Bu çalışmada, Türkiye’de aktif öğretim yöntemlerinin matematik başarısı üzerindeki etkilerini inceleyen araştırmaların bulgularını birleştirmek, ortalama etki büyüklüğü değerini hesaplamak ve büyük resmi ortaya koymak amaçlanmaktadır. Bu araştırmanın yöntemi, literatür tarama yöntemlerinden biri olan meta-analiz yöntemidir. Bu bağlamda çalışmada, Türkiye’de 01.01.2000 ile 31.12.2017 tarihleri arasında üretilmiş 112 çalışma analiz edilmiştir. Yapılan çalışmada, aktif öğretim yöntemlerinin öğrencilerin matematik başarısını pozitif yönde geniş düzeyde (ES-Etki büyüklüğü: .998) etkilediği gözlenmiştir. Türkiye’de aktif öğretim yöntemlerinin amacına uygun kullanımını yaygınlaştırmak, özellikle bu yöntemlerin eğitim alanındaki avantajlarından yararlanmak için kolaylıklar sağlamak ve teknolojik yeniliklere ayak uydurmak için azami gayret göstermek oldukça önemlidir. Ayrıca bu yöntemlerin, eğitim-öğretimin her kademesinde yaygınlaştırılması ve bu uygulamaları teşvik edici çalışmaların yapılması, süreçte kullanılacak materyallerin belirlenmesinde, öğrencilerin yaşları, ilgi ve yetenekleri, bilgi düzeyleri ve dersin konuları dikkate alınmalıdır.

🔖

Cite This Article

SARIER, Y. (2020). AKTİF ÖĞRETİM YÖNTEMLERİNİN, MATEMATİK BAŞARISINA ETKİSİ: BİR META-ANALİZ ÇALIŞMASI. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 20 - Sayı: 1, 115–132. https://ajindex.com/articles/91

📄 Full Text PDF Viewer

↗New Tab

References (1)

  1. Ardahan, H., & Ersoy, Y. (2000). Matematik öğretmenlerinin hizmet içi eğitimi -I TI92/ Derive ve çalışma yaprakları. IV. Fen Bilimleri Eğitimi Kongresi, 2000 Bildiriler Kitabı. Ankara: Milli Eğitim Basımevi, ss. 681-685. Aksoy, N. C. (2014). Dijital oyun tabanlı matematik öğretiminin ortaokul 6. Sınıf öğrencilerinin başarılarına, başarı güdüsü, öz-yeterlilik ve tutum özelliklerine etkisi. Yayınlanmamış doktora tezi, Gazi Üniversitesi, Ankara. Avons, S.,E. (1998). Serial item recognition of novel visual patterns, American Journal of Psychology, 89, 285-308 Avşar, O., (2005). Eğitimde yeni yaklaşımlar, www.fedu.medu.edu.tr/ufbmek5\b kitabı./b kitabı.htm,[13.07.2006] Aziz, Z., & Hossain, A. (2010). A comparison of cooperative learning and conventional teaching on students’ achievement in secondary mathematics. Procedia Social and Behavioral Sciences, 9, 53-62. Başol-Göçmen, G. (2004). Meta analizin genel bir değerlendirmesi. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 7, 209-214. Baykul, Y. (2003). İlköğretimde matematik öğretimi: 6-8. sınıflar için. Ankara: Pegem Yayıncılık. Caine, R.N., & Caine, G. (1991). Making Connections: Teaching and Human Brain. (ERIC Document Reproduction Service No. ED335141) Camnalbur, M. (2008). Bilgisayar destekli öğretimin etkililiği üzerine bir meta-analiz çalışması. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi, İstanbul. Ceylan, A., Türnüklü, E. ve Moralı, S. (2000). İlköğretim birinci kademesinde matematik öğretimine uygun materyallerin geliştirilmesi ve uygulanması, IV. Fen Bilimleri Eğitimi Kongresi 2000, Bildiriler Kitabı. Ankara: Milli Eğitim Basımevi, ss. 669-674. Clayton, L. H. (2006). Concept mapping: An effective, active teaching-learning method. Nursing Education Perspectives, 27(4), 197-203. Coştu, B., Karataş, F.Ö., & Ayas, A. 2003. Kavram öğretiminde çalışma yapraklarının kullanılması. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(14), 33-48 Çarkungöz, E. (2010). Meta analizin veteriner hekimlikte uygulanması. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Uludağ Üniversitesi, Bursa. DeCoster, J. (2004). Meta-analysis notes. Department of Psychology, University of Alabama. Demirel, Fatma Gözde (2007). İlköğretim 5. sınıf fen ve teknoloji dersinin “dünya, güneş ve ay ünitesinde işbirlikli öğrenme yönteminin öğrenci başarılarına ve derse olan tutumlarına etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi, Ankara. Dempfle, A. (2006). Evaluation of methods for meta-analysis of genetic linkage studies